هشت میلیون گردشگر ایرانی در یک سال به خارج رفتند

حق نشر عکس Isna

مسعود سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری گفته که در سال ۱۳۹۱ تنها یک میلیون گردشگر خارجی به ایران آمدند و در مقابل هفت میلیون و ۷۰۰ هزار ایرانی به خارج سفر کرده‌اند.

این در حالی است که دولت محمود احمدی نژاد اعلام کرده بود که در سال ۱۳۹۱ تعداد گردشگران خارجی که از ایران دیدن کرده اند، چهار میلیون و ۳۰۰ هزار نفر بوده است.

اما آقای سلطانی فر درباره گردشگران خارجی می گوید که "توریست واقعی یک میلیون نفر بوده است و بقیه این آمار مربوط به ترددهای مرزی بوده است. تعدادی از اتباع کشورهای دیگر که برای تغییر ویزا به جزایر ایران می آیند به این آمار اضافه شده اند که ما آنها را گردشگر نمی دانیم."

به گفته رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، درآمد حاصل از ورود گردشگران خارجی در سال ۱۳۹۱ به ایران در "خوش بینانه ترین وضعیت" سه تا چهار میلیارد دلار بوده است اما پولی که ایرانی ها در کشورهای دیگر در همان سال خرج کرده اند "۸ تا ۱۰ میلیارد دلار بوده است که نشان دهنده یک تراز منفی است."

بسیاری از صاحبنظران عقیده دارند که کمتر بودن تعداد افرادی که از سایر کشور های جهان به عنوان گردشگر به ایران سفر می کنند در مقایسه با ایرانیانی که با تورهای مسافرتی به کشورهای مختلف سفر می کنند به دلیل محدودیت هایی است که قوانین جاری ایران برای گردشگران خارجی ایجاد می کند.

آقای سلطانی فر می گوید که ایران می تواند با امکاناتی که دارد در زمینه "گردشگری حلال" فعالیت کند "به همین منظور باید برای تفریحات سالم خانم های مسلمان کشورهای دیگر نیز شرایط مهیا شود."

تعداد گردشگران خارجی که طی سال های گذشته از ایران دیدن کرده اند به طور متوسط کمتر از یک میلیون نفر بوده است ولی ایران پیش بینی کرده در سال ۱۴۰۴ خورشیدی (۲۰۲۴ میلادی) تعداد گردشگران خارجی را به بیست میلیون نفر برساند.

آقای سلطانی فر می گوید که ما در سال ۱۴۰۴ باید میزان ۲۰ میلیون گردشگر خارجی باشیم و ۲۵ میلیارد دلار درآمد ارزی کسب کنیم اما در هشت سال گذشته "هیچ اتفاقی نیفتاده و ما برای رسیدن به این افق کار بسیار مشکلی داریم."

موانع رشد گردشگری ایران

حق نشر عکس Fars

ایران به لحاظ جاذبه های توریستی از ممتازترین مناطق جهان است، تنوع آب و هوا در فصل های مختلف سال در کنار آثار زیبا و باستانی، هنرهای ظریف و سنت های دیرینه، تصویر یکی از پرجاذبه ترین کشورهای جهان را ترسیم می کند اما در سه دهه اخیر از این قابلیت‌ها استفاده‌ای نشده است.

درآمد آسان نفت که نقش محوری در اقتصاد ایران دارد، یکی از عمده ترین دلایل بی توجهی به صنعت گردشگری بوده و مانع تلاش برای ایجاد درآمد دیگری شده است.

ناوگان هوایی، زمینی و راه آهن که نقش عمده ای در جلب گردشگر دارد با مشکلات بسیاری روبه‌رو است و تحریم اقتصادی آمریکا صنعت هوایی ایران را زمین‌گیر کرده است.

راه آهن ایران نیز قدیمی و فرسوده است و با حدود هشت هزار کیلومتر طول، سالانه حدود ۲۰ میلیون مسافر را جا به جا می کند.

جاده ها و بزرگراه های ایران هنوز پاسخگوی نیازهای روزمره نیست، اغلب راه های کشور فرسوده اند، ضریب اطمینان و ایمنی در جاده های بین شهری بسیار پایین است و سالانه نزدیک به ۲۰ هزار نفر در حوادث رانندگی جان می سپارند.

در کنار این مشکلات، بخش گردشگری ایران از کمبود امکانات رفاهی نظیر هتل و مراکز خدماتی رنج می برد.

اکثر هتل های ایران قدیمی است و در سال های گذشته سرمایه گذاری چندانی برای ساخت هتل های جدید و بازسازی هتل های قدیمی صورت نگرفته است.

بخش عمده ای از هتل های بزرگ در اختیار نهادهای عمومی نظیر بنیاد مستضعفان قرار دارد و بخش خصوصی نقش چندانی در صنعت هتلداری ایفا نمی کند.

برخی علت اصلی استقبال نکردن بخش خصوصی از ساخت هتل را به نوعی بدبینی فرهنگی نسبت می دهند که از گذشته وجود داشته است اما محدود بودن فصل گردشگری، بازدهی پایین صنعت هتلداری و نبود مشتری دائمی علت اصلی عدم توجه سرمایه گذاران به این صنعت است.