بررسی روزنامه‌های صبح یکشنبه تهران - ۱۴ اردیبهشت

روزنامه های امروز صبح به اجتماع هواداران احمدی نژاد که با نام دلواپسان از آن ها نام برده شده اهمیت داده و گزارش هایی درباره آن در صفحات اول خود نقل کرده اند.

حق نشر عکس Qanoon Newspaper May4
Image caption تیتر و عکس روی جلد قانون

اعتماد در گزارش اصلی خود نوشته: از جمع "دلواپسان هسته‌یی" سرشناس چیزی کمتر از نصف آنها آمدند. بعضی هم که آمدند خیلی زود رفتند بعضی هم به همان والسلام آخر داستان رسیدند. آمده بودند تا از دغدغه‌های هسته‌یی خودشان بگویند، اما نخستین حرفی که می‌زدند این بود: ما احمدی‌نژادی نیستیم. می‌گفتند دغدغه‌هایشان در راستای حمایت از تیم هسته‌یی دولت است.

به نوشته این گزارش: کاریکاتورهای نه‌ چندان کم تعداد وزیر خارجه در ورودی محل برگزاری مراسم خوب به نمایش گذاشته بود؛ کاریکاتورهایی از موقعیت‌های مختلف وزیر امور خارجه دربرابر دیپلمات‌های ۵ +۱ و امریکا. جالب اینکه در همه تصاویر هم ایرانی‌‌ها یا گول خورده بودند یا دچار اشتباه شده بودند. "دلواپسان هسته‌یی" تا بعد از ساعت ۱۷ مشغول سر و سامان دادن به وضعیت سالن بودند تا اینکه کم‌کم سران و بزرگان از راه رسیدند.

مهسا امرآبادی در شرق گزارش داده: تعداد موتورسواران در خیابان طالقانی بیش از روزهای گذشته بود. چهره‌ها و نوع پوشش‌ها نیز شبیه به همدیگر و اکثرا جوان. آمده بودند تا بگویند "دلواپسند"! همایش دلواپسیم و نقد توافقنامه ژنو که قرار بود روزگذشته در تالار سیدالشهدا برگزار شود، بنابه‌دلایلی به محل سابق سفارت آمریکا منتقل شد و البته این قضیه هم باعث گلایه و ناراحتی برگزار‌کنندگان این مراسم شده بود.

به گزارش شرق: از رسانه‌ها گلایه داشتند که چرا آنان را منتسب به احمدی‌نژاد و سیاست‌های او خوانده‌اند و می‌گفتند میهمانان و سخنران‌ها گرچه از "جبهه پایداری" هستند اما ارتباطی به احمدی‌نژاد ندارند چراکه اساسا او را قبول ندارند و نمی‌خواهند به وی منتسب شوند. شاید آنان هم دریافته‌اند انتساب به احمدی‌نژاد و تیم او با توجه به وضعیت کنونی کشور، جای جذابیت، دافعه ایجاد می‌کند و شاید هم نگران تاثیر دلواپسیشان بر افکار عمومی هستند.

در ادامه گزارش شرق آمده: حیاط سفارت سابق آمریکا مالامال از پوستری‌هایی در نقد سیاست هسته‌ای دولت بود، "دی‌وی‌دی"ها برای فروش آماده بود، جوانی دیگر با صدای بلند تبلیغ نشریه‌شان را می‌کرد: نشریه ۵۷؛ نشریه‌ای که به گفته فروشنده آن "به‌زودی صدای روحانی را درمی‌آورد" حراج کرده بودند و نشریه پنج‌هزارتومانی را دوهزارتومان می‌فروختند. جوان با صدای بلند تبلیغ می‌کرد: "سرهنگ‌ها، چماق‌به‌دستان، ‌حقوقدان‌ها بیایید و بخرید."

اصولگرایان چه نوشتند

اما روزنامه های اصولگرا و منقد دولت هیچ اشاره به وابستگی سیاسی این عده به رییس جمهور سابق نکرده اند چنان که جوان روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران نوشته: همایش منتقدان توافقنامه ژنو با عنوان «دلواپسیم» عصر امروز در محل لانه سابق جاسوسی آمریکا در تهران برگزار شد.

به نوشته این گزارش در قسمت‌هایی از سالن، بنرهایی درباره عنوان «دلواپسیم» و بیان نگرانی‌های منتقدان درباره توافق ژنو نصب شده بود که بر روی آن ها نوشته شده بود "دلواپسیم از اینکه انرژی هسته‌ای را با فناوری هسته‌ای اشتباه گرفته‌اند"، "دلواپسیم از برباد دادن حقوق ملت در ازای گرفتن حقی ناچیز"، "دلواپسیم از استراتژی غلط دولت در سیاست خارجی" و "دلواپسیم از ترک برداشتن حقوق ملت به جای ترک برداشتن ساختمان تحریم‌ها".

کیهان هم نوشته همایش "دلواپسیم" با موضوع بررسی توافقنامه ژنو ، عصر دیروز با حضور اساتید دانشگاه، برخی نمایندگان مجلس و شخصیت‌های سیاسی کشور و با حضور دانشجویان در محل لانه جاسوسی سابق آمریکا در تهران برگزار شد و حجت الاسلام علیرضا پناهیان استاد حوزه و دانشگاه طی سخنان کوتاهی در این همایش گفت: "برگزاری چنین جلساتی دو قاعده اصلی دارد، یک قاعده آن به این معنی است که پشتیبانی نیروهای انقلابی است که می‌تواند به مذاکره‌کنندگان قدرت دهد."

به نوشته کیهان پناهیان گفته: "قاعده دیگر برگزاری چنین جلساتی این است که اگر چنین اقداماتی پشت سر مذاکره‌کنندگان نباشد چرخ انرژی هسته‌ای که هیچ، چرخ کارخانجات نیز نمی‌چرخد."

برای تاخت سیاسی

قانون در گزارشی نوشته: وابستگی سیاسی و تشکیلاتی این مجموعه در ذیل مجموعه‌های دانشجویی که بدان تعلق دارند، به وضوح روشن بود و از سوی دیگر عدم اقبال در فضای دانشگاهیان-قریب به اتفاق اساتید و دانشجویان- کشور از این مجموعه‌ها گروه‌های فشاری برای جریان‌های سیاسی تندرویی چون جبهه پایداری ساخته است.

به نوشته این روزنامه: باید اشاره کرد که وجود این گروه‌ها می‌تواند مزیتی رقابتی برای تیم دیپلماسی کشور در بر داشته باشد. پرونده هسته ای ایران و پیشرفت توافقات ایران با ۱+۵ مخالفان قدری در منطقه و آمریکا دارد. تیم دیپلماسی دولت یازدهم می‌تواند وجود این گروه‌ها را با تندروهای مخالف به سرانجام رسیدن توافقات فی مابین، تاخت سیاسی بزند و به عنوان برگ برنده‌ای در مذاکرات به عنوان "هشدار" در دست داشته باشد به شرطی که این گروه‌ها در ایران نیز قواعد رقابت سالم سیاسی را بپذیرند و به جای آدرس غلط "منافع ملی" و فراجناحی بودن، منویات سیاسی و جناحی خود را به صورت روشن پیگیری کنند.

احمد شیرزاد در مقاله ای در آرمان نوشته برگزاری همایش "دلواپسیم" برنامه‌ای برای ابراز نگرانی دسته‌ای درباره روند مذاکرات هسته‌ای کشور بود؛ رفتاری که این دسته از نمایندگان و گروه‌های مخالف پیش گرفته‌اند مسلما تاثیر‌ چندانی بر روند امور ندارد بلکه این دسته کسانی هستند که معمولا سروصدای فراوان ایجاد می‌کنند. برخی رفتارهای جبهه پایداری در مجلس و همچنین در این برنامه بیشتر شبیه پاکوباندن دارد.

در ادامه مقاله آمده: اگر افرادی برای مذاکرات احساس نگرانی می‌کنند بهترین راه برای نشان دادن نگرانی و اینکه بتوانند حرف خود را بزنند، گفت‌وگوی منطقی است. همانطور که از طرف دولت بارها اعلام شده است که ما با مخالفان خارج از کشور خود وارد گفت‌وگو و مذاکره می‌شویم همین رویکرد نیز در برابر مخالفان داخلی مصداق دارد. این افراد باید آگاه باشند که با فضاسازی، اتهام‌زنی و تردیدافکنی به نتیجه مطلوب دست پیدا نخواهند کرد.

به نظر این نماینده مجلس ششم زیر سوال بردن کل آن نیاز به پاسخ قاطع از سوی مسئولان ذی‌ربط دارد. شواهد نشان می‌دهد احتمال توافق نهایی در چند ماه آینده بسیار قوی است ولی اگر این مخالفان به دولت فشار آورند می‌توانند در روند کلی مذاکرات تاثیر منفی بگذارند. خوشبختانه این افراد کمترین نفوذی در جامعه ندارند اما مخالفت‌هایشان از حد معمول خود خارج شده است. آزادی بیان در هر صورت مثبت است اما به شرطی که یک طیف خاص از آن بهره نبرند و مخالفان نظر آنها نیز دارای تریبون برای بیان گفته‌هایشان باشند.

بن‌بست دموکراسی در عراق

حق نشر عکس Iran Newspaper May4
Image caption تیتر و عکس صفحه اول ایران

در حالی که روزنامه های اصولگرا چند روزی است از پیروزی احتمالی مالکی در انتخابات عراق خبر داده و با شادمانی از این پیروزی یاد کرده اند، حسین رویوران به عنوان کارشناس مسایل عراق در فرهیختگان نوشته در عراق به دلیل نگرانی‌ها و شکاف‌های قومی و مذهبی، هر‌کس به هم‌مسلک قومی و مذهبی خود رای می‌دهد؛ شیعه به شیعه، سنی به سنی و کرد به کرد رای می‌دهد. درنهایت آنچه اتفاق می‌افتد بازتولید همان شرایط و گروه‌های پیشین است. اگرچه شاید تحولات درون‌گروهی اتفاق بیفتد اما در ساختار کلی هیچ‌گونه تغییر و تحولی صورت نمی‌گیرد.

به نوشته این مقاله: هرچند در این انتخابات برخلاف دوره‌های پیش گروه‌هایی وارد انتخابات شدند که مبنایشان مذهب و قومیت نبوده است. مبنای آنها شهروندی و جامعه مدنی بوده است و شعارهای آنها به‌گونه‌ای بود که خواستار آن بودند که ائتلاف حاکم بر عراق از آن ائتلاف مذهبی و قومی خارج شود و براساس وفاداری ملی شکل گیرد. با چنین شرایطی و به عبارتی اگر چنین خواسته‌ای برآورده شود عراق با تحولی واقعی روبه‌رو می‌شود.

نویسنده مقاله فرهیختگان تاکید کرده: در حال حاضر شرایط عراق به‌گونه‌ای است که نظام سیاسی آن محکوم است و زمانی که نظام سیاسی محکوم باشد به اینکه سهمی به قومیت خاص یا مذهب خاص بدهد در تعارض با شایسته‌سالاری است. به عبارتی به جای آنکه موقعیت به آن‌سو برود که شخصی را روی کار بیاورد که به بهترین شکل کشور و ساختار را اداره کند دغدغه این است که این ساختار را به کرد یا عرب، شیعه یا سنی بدهد. درنهایت بخش وسیعی از توانمندی‌های یک نظام از بین خواهد رفت.

توصیه‌ها به پسر

ابراهیم رها در ستون طنز اعتماد نوشته: آقای جنتی به پسرشان که او هم آقای جنتی است هشدار دادند.

هشدارها و توصیه‌های بعدی ایشان از این دست قابل حدس است.

الف) باباجان کتاب چاپ کردن آخر و عاقبت‌ نداره، یک کار آبرومند پیش بگیر.

ب) پسر، هیچ راهی نداره کلا این سینما و صور قبیحه رو جمع کنی بره پی کارش؟

ج) ای پسر خیره به کیهان بساز تا نرود به سر دوستم کلاه دو تا! (با کسب اجازه از سعدی علیه الرحمه که فرمود ای شکم خیره به نانی بساز تانکنی پشت به خدمت دو تا).

د) خدای نکرده، خدا اون روز رو نیاره اگر یک روزی انجمن صنفی مطبوعات بازشه دیگه حق نداری حتی اسم منو بیاری. "کتاب" چیز خوبی است. نمایشگاه کتاب هم همین‌طور اما من نمی‌دانم چرا وقتی اوضاع و احوال را رصد می‌کنم بین این همه نویسنده فقط یاد ویلیام فاکنر می‌افتم. در همین راستا شما فیلم "من روحانی هستم" را دیده‌اید؟ فیلم‌های بعدی اینها خواهند بود الف) اصغر الهی بمیری، فیلمی برای اصغرفانی، وزیر آموزش وپرورش ب) رسوایی با شرکت جواد و کاترین، فیلمی که دیپلماسی دولت یازدهم را بررسی می‌کند ج) فیلم "من زورم بیشتره" با حضور سعید جلیلی اینا در نقش رییس جمهور

بانک‌ها خلوت، رونق در بورس

حق نشر عکس Qanoon Newspaper May4
Image caption کارتون محمدرضا میرشاه ولد، قانون

به گزارش خبرنگار قانون در حالی که قرار بود از دیروز، شنبه، سیزدهم اردیبهشت ماه نرخ سود سپرده‌های بانکی بین ۱۰ تا ۲۱ درصد باشد، برخی بانک‌ها برای سپرده‌های با ارقام بالا شرایط خاصی را پیش بینی کرده اند. به عنوان مثال درشرایطی که نرخ سود سپرده یک ساله طبق توافق صورت گرفته میان بانک‌های دولتی و خصوصی قرار است ۲۱ درصد باشد برخی از بانک‌ها از ارائه سود ۲۴ درصدی به سپرده‌هایی با ارزش بالاتر از ۵۰ میلیون تومان خبر می‌دادند و مسئله توافق در ‌این عرصه را بسیار مهم ارزیابی می‌کردند.

در ادامه این گزارش آمد: از ابتدای امروز تعداد مراجعان برای باز کردن سپرده بسیار کاهش داشته و فقط با سوالات برخی مشتریان روبه‌رو می‌شویم از‌این رو باید اهرمی‌بیابیم تا بتوانیم مردم را راضی کنیم حساب باز کنند.

محمدصادق جنان‌صفت در مقاله ای در اعتماد دستور مدیرعامل یکی از بانک های کشور را نقل کرده که گفته چهار هزار میلیارد تومان از منابع بانک‌ها برای ایجاد ثبات بورس به این بازار اختصاص داده شود و بعد پرسیده هیچ‌کس نپرسید این چهار هزار میلیارد تومان از منابع کدام بانک و با کدام نرخ برای رونق سهام کدام شرکت‌های فعال بورسی هزینه شد، استدلال این مقام اقتصادی این است که نرخ تورم فعلی زیر ۲۲ درصد است و سپرده‌گذاران با همین نرخ نیز فعالیتی سودآور خواهند داشت، زیرا ریسک سرمایه‌گذاری در بانک‌ها صفر است.

به نوشته این روزنامه نگار اقتصاددان این مقام بانکی از یک طرف ادعا می‌کند در هیچ کشوری در دنیا به سپرده‌های کوتاه‌مدت سود نمی‌دهند و از طرف دیگر خبر می‌دهد سپرده‌گذاری بیش از یک سال در بانک‌ها ممنوع شد که معنایش دریافت پس‌انداز مردم بدون سود است!

مقاله اعتماد بدان جا رسیده که: کاهش سود سپرده میلیون‌ها شهروند زحمتکش ایرانی در غیاب بانکداری آزاد و کارآمد و انحصارهای درون‌مرزی علاوه بر اینکه به عدالت آسیب می‌‌زند برخلاف دانش اقتصاد است. اگر می‌خواهیم نرخ سود تسهیلات کاهش یابد تا قیمت پول برای متقاضیان کم شود و افزایش قیمت ناشی از رشد هزینه انرژی جبران شود، باید به پیامدهای چنین تصمیم‌های ناگهانی بیندیشیم.

زندان، دستمایه خلق آثار هنری

دنیا عیوضی در گزارشی در شرق نوشته: کاش می‌توانستیم در جهانی خالی از زندان باشیم یا حداقل زندان خالی از زندانی، آنچه اهمیت دارد نحوه برخورد با این پدیده اجتماعی است؛ پدیده‌ای که پرداختن آثار فرهنگی- هنری به آن شاید جلو توسعه زندان‌ها را بگیرد و به‌درستی مانع از رشد خلاف و بزه در جامعه شود. جامعه‌ای که همه آرزوی آبادانی‌اش را دارند؛ شاید حتی همان‌هایی که روزگاری است در زندانند. در سال‌های اخیر آثار هنری زیادی با خروجی فیلم، تئاتر و کتاب به این مقوله از زوایای مختلفی نگاه کرد؛ هنرمندانی که دستنوشته‌هایشان را در زندان به‌عنوان کتاب به چاپ رساندند.

گزارشگر شرق از پوران درخشنده، بلقیس سلیمانی و مائده طهماسبی در همین باره پرسیده. پوران درخشنده کارگردان فیلم "هیس دختران فریاد نمی‌زنند" که با محور آزار جنسی کودکان و قتل ساخته شد و قسمت‌هایی از آن در زندان فیلمبرداری شد گفته زندانی‌ها هم با هر جرم و گناهی که به خاطرش در زندان به‌سر می‌برند از افراد همین جامعه هستند، آدم‌هایی که از بقیه جدا شده‌اند و مدتی را در زندان به‌سر می‌برند، همان‌طور که نمی‌توان به کلی آنها را نادیده گرفت نباید برای پرداختن به آنها در فیلم با مشکل مواجه شد.

"بلقیس سلیمانی" نویسنده‌ای که یک فصل از کتاب "بازی آخر بانو"اش در فضای زندان ترسیم شده است؛ به گزارشگر شرق گفته قصه را محافظه‌کارانه نوشتم و چندان با مشکلی مواجه نشدم. فضای اصلی کار من زندان نبود شاید اگر کل فضای کتابم زندان بود کارم سخت می‌شد.

مائده طهماسبی بازیگر سینما و تئاتر، در دو فیلم "زندان زنان" و "هیس دختران فریاد نمی‌زنند" که هر دو با محور زندانی ساخته شده بود حضور داشت گفته: وقت فیلمبرداری در زندان قصر آن زمان بند ۱۲ را در اختیار تیم گذاشتند. بازی در زندان حال و هوای عجیبی دارد، چوب‌های اعدام که هر روز جلو چشممان بود و نفس‌کشیدن در آن سلول‌های سرد و خالی اگرچه سخت بود، اما همان ویژگی کار را طبیعی و تاثیرگذار‌تر کرد.

ای وزیر! ای پیرمرد!

حق نشر عکس Shahrvand Newspaper May4
Image caption کارتون هادی حیدری، شهروند

آیدین سیارسریع در طنزانه قانون با اشاره به گفته های امام جمعه مشهد درباره وزیر ارتباطات نوشته: من واقعا تعجب می‌کنم از وزارت ارتباطات که می‌گوید ما بدون سند و مدرک و بر اساس منابع مبهم حرف می‌زنیم. آقای وزیر ارتباطات! ای پیرمرد! ای کسی که از دوره دوم زمین شناسی (مزوزوئیک) وزیر رسوبات و جانوران بودی! سوءمدیریت شما برای همه مبرهن است. هم سن و سالان شما به یاد دارند که در همان دوره بود که بر اثر سوءتدبیر شما و دوستان‌تان فرهنگ آمریکایی به جامعه رسوخ کرد.

در ادامه این طنز نوشته آمده: مسئله مهمی که امروز همه مردم به نحوی با آن درگیرند و به مشکل اصلی مردم تبدیل شده این است که وقتی هم غرب و هم مردم از چیزی خوشحال می‌شوند باید چه کار کرد؟ من راه حلی پیشنهاد کردم و گفتم "باید رفت مرد" که دوستان گفتند جمعیت کم می‌شود و خوب نیست. لذا کنسل شد. ولی این سوال هنوز باقی است و مردم بلاتکلیف مانده‌اند، به طوری که من استرس را در چهره آنها می‌بینم.

طنزنویس قانون در نهایت نوشته: آنها از خود می‌پرسند "چرا وقتی یکی از اولیای دم قاتل محکوم به اعدام را می‌بخشد هم ما خوشحال می‌شویم هم رسانه‌های وابسته به اردوگاه غرب؟" البته باید اعتراف کنم من هم یک بار از این کار خوشحال شدم ولی وقتی دیدم غرب هم خوشحال شده سریعا تغییر موضع دادم و ناراحت شدم. از اولیای دم هم می‌خواهم مردم را دچار دوگانگی نکنند.

مطالب مرتبط