بررسی روزنامه های تهران؛ سه شنبه ۱۶ اردیبهشت

تهیه اسامی بدهکاران بزرگ بانک ها که به گفته معاون اول رییس جمهور به قوه قضاییه داده شد، تیتر اول بسیاری از روزنامه های تهران را به خود اختصاص داده است.

گفته های رهبر جمهوری اسلامی درباره جدی گرفتن تکثیر نژاد و مژده آغاز اجرای طرح بیمه همگانی از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست که در مقالاتی به مناسبت انتخابات عراق از دست بالای ایران در این کشور نوشته اند.

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

بدهکاران بزرگ

دست روحانی در جیب کاپشن احمدی‌نژاد تیتر روزنامه ابتکار است که خبری را در آن جا داده که گزارش اصلی بیشتر روزنامه های امروز تهران است و آن قراردادن نام بدهکاران بزرگ بانک ها در اختیار قوه قضاییه است.

این روزنامه نوشته: دانه‌درشت‌های بدهکار بانکی از منابع ملی ممکلت ۸۲ هزار میلیارد تومان را برده‌اند و هنوز به بانک‌ها پس نداده‌اند. ۸۲ هزار میلیارد تومان اگر ۳۷ هزار میلیارد تومان بوجه عمرانی کل کشور که در سال ۹۲ محقق شد را ضرب در دو کنیم، می‌شود ۷۴ هزار میلیارد تومان، علاوه بر این ۸ هزار میلیارد تومان دیگر هم باید از کسی قرض کنیم تا بشود ۸۲ هزار میلیارد تومان.

به نوشته این گزارش: جالب است که این رقم در جیب ۵۷۵ نفر است. و این بار برخلاف دولت قبل، این لیست به داخل جیب رئیس جمهور نرفته بلکه مستقیما به قوه قضاییه کشور ارسال شده است.

گزارشگر ابتکار به طعنه نوشته: باید ماند و دید که سرانجام از پیگیری معوقات بانکی ۸۲ هزار میلیاردی چه کسانی دلواپس می‌شوند؟ به هر حال همانطور که رئیس جمهور روحانی در سخنرانی جشنواره مطبوعات اعلام کرده بود، لیست بدهکاران درشت بانکی چیزی نیست که در جیب رئیس جمهورها باقی بماند.

حسین راغفر در مقاله ای در اعتماد ارسال لیست بدهکاران بزرگ بانکی را از سوی دولت به قوه قضاییه گام مهم دولت خوانده و نوشته: اگر با دقت به اصل موضوع توجه کنیم درخواهیم یافت که این موضوع، محدود به اختلاس یا فساد بانکی و مالی نیست. در واقع پس از گذشت چند سال از وقوع آن، هزینه‌های بسیار گسترده‌یی را در عرصه‌های مختلف برای جامعه ایجاد کرده است. متاسفانه سهم عظیمی از مبالغی که می‌توانست مصروف سرمایه‌گذاری در بخش تولید کشور شود و بالطبع ایجاد اشتغال کند، مسبب افسردگی در جامعه و به تبع آن سرخوردگی‌ جوانان و بسیاری موارد دیگر شده است.

به نظر این اقتصاد دان تورمی که اکنون بر وضعیت اقتصادی حاکم است نیز بیشتر محصول همین فساد اقتصادی است و اگر این فساد حذف شود و منابع به جای آنکه در این چرخه فاسد در جریان باشد به کارآفرینان واقعی و تولیدکنندگان بخش خصوصی تحت یک قانون نظام‌مند اصولی واگذار شود، می‌تواند به کاهش تورم کمک کند. در واقع رشد تورم یکی از مهم‌ترین پیامدهای بازپرداخت نشدن بدهی‌های بانکی است.

نتیجه گیری مقاله اعتماد این است که آثار اقتصادی و اجتماعی فسادی که ایجاد شده است کشور را در شرایط نابسامانی قرار داده است. نباید فراموش کرد که مهم‌ترین دلیل شکل‌گیری و انباشت معوقه‌های بانکی در سال‌های گذشته، مداخله‌ قدرت در نظام بانکی کشور است. از سوی دیگر هزینه‌های اجتماعی و آسیب‌هایی که به معنای اختلال در نظم اجتماعی است که باید در دادگاه‌های جنایی به جرایم مسببان آن رسیدگی شود.

بهمن کشاورز هم در مقاله ای در شرق با عنوان گام اول شاید نوشته: صرف ارسال صورت اسامی که گفته می‌شود عمده بدهی به ۲۰ نفر نخست این فهرست مربوط است، گمان نمی‌رود خاصیتی داشته باشد و مشکلی را حل کند. زیرا نفس بدهکاربودن بدون اینکه اقدام مثبت قضایی از طرف بستانکار صورت گرفته باشد، هیچ فرآیند جدی‌ای را در پی ندارد.

به نوشته این حقوقدان: تردیدی نیست که این مبالغ گزاف به افراد عادی و حتی صنعتگران، تجار و صاحبان حرف سازنده که پشت و پناه و ارتباطات «مفید» نداشته‌اند داده نشده است و بی‌گمان، این بدهکاران افراد «بی‌کس‌وکار» و معمولی نیستند. ناچار اگر قبول داشته باشیم که توان اقتصادی، توانایی‌های دیگری را در پی دارد - که هیچ آدم عاقلی نمی‌تواند چنین چیزی را قبول نداشته باشد-.

به نظر مقاله شرق: باید منتظر بود که توانایی‌های از جنس دیگر این بدهکاران، آثار خود را بروز دهد و اولین آن، علنی‌نشدن نام این افراد است. حال آنکه قطعا صرف اعلام اینکه فلان‌کس یا شخص، فلان‌قدر بدهکار است در صورتی که این بیان حقیقت داشته باشد، هیچ منعی ندارد.

دلواپسی نژاد ها

حق نشر عکس na
Image caption کارتون محمد طحانی، ابتکار

مسعود کاظمی در مقاله ای در قانون که دیروز شرکت کنندگان در همایش دلواپسیم را دلواپسی نژٰادان خوانده بود نوشته: این روزهاهمه دلواپس شــده اند.ظاهرا دلواپسی هم مد اســت و هم نان دارد. دلواپسـی در ذات خود نه تنها بد نیســت بلکه اتفاق مبارکی اســت،به خصوص وقتی پای آینده کشور در میان باشد. اما وقتی سوابق عملکرد دلواپسان را بررسی میکنیم باور اینکه پای منافع ملی در میان باشد کمی سخت است. دلواپسان امروز، حامیان دولتی بودند که در ۸ ســال از هر زاویه ای به عملکردش نگاه کنیم ذره ای نگاه ویژه به منافع ملی در آن یافت نمیشــود.اگربه عملکرد دولت موردحمایت دلواپسان و اطرافیانش در هر جایگاه و مقامى که بودند و هستند رسیدگى و آنها را وادار به پاسخگویى می کردند دیگر امروز دلواپسان خود را طلبکار نمیدانستند و دیگران را بدهکار.

به نوشته این مقاله اصولا نقد کردن شرایطی دارد که باید رعایت شود. کسانی که در مورد عملکرد گذشته خود کوچکترین پاسخی نمیدهند و چون به عملکردشان رسیدگی نشــده اســت اکنون بســتانکار شده اند ابتدا باید نقش و تاثیر خود در خرابی های گذشته را پذیرفته و در قبال آن پاسخگو باشند و بعد به صف منتقدان بپیوندند. کسانی می توانند دلواپس مذاکرات هسته اى باشند که بدون غرض و بر اساس نگاه کارشناسى مذاکرات را مورد نقد قرار دهند تا مذاکره کنندگان از موضع بالا پاى میز مذاکره حاضر شوند نه اینکه با تضعیف و تهدید بخواهند دست مذاکره کننده خودی را خالی کرده و طرف مقابل را در موضع برنده بنشانند.

در پایان مقاله قانون آمده: دلیل ناراحتی شان از اینکه به آنان دلواپسی نژاد گفته شده قابل درک نیست. مگر نه این است که در ۸ سال گذشته تمام اعتبار کشور، نظام و زندگی مردم را قربانی رئیس دولت محبوبشان کردند، پس چرا به جای آنکه به این نام ببالند ابرو در هم میکشند؟

نصرت‌الله تاجیک در مقاله ای در شرق نوشته: اگرچه می‌گویند که حافظه تاریخی ایرانیان ضعیف است ولی خیلی سخت نیست که روزهایی در اواخر دولت دهم که سیاست خارجی‌اش بعدا در پایان دولت به حالت نزار درآمده بود را به‌یاد آوریم که ریه سیاست خارجی آن دولت آب آورده و نفس‌هایش به شمارش افتاده بود. به‌گونه‌ای‌ که رییس آن دولت حتی زیر استانداردهای کشورهای آفریقایی و بدون دعوت به برزیل رفت و چون کسی به استقبالش در فرودگاه نیامد با محافظان فرودگاه عکس گرفت، علامت پیروزی نشان داد و پنج‌برابر وقتش سخنرانی کرد و بازهم به ونزوئلا رفت تا مادر چاوز را تسلی دهد و تحولی عمیق در سیاست خارجی و معادلات جهانی و منطقه‌ای بیافریند و به اینگونه در حیاط خلوت آمریکا فرود آید زیرا از نامه‌نگاری در نیویورک نتیجه‌ای نگرفته بود!

به نظر این دیپلومات سابق: این‌روزها سیاست خارجی باید تقاص آن دوران را پس دهد و در دو جناح درگیر نبردی بی‌امان باشد. با جناحی در خارج و ناشی از پروژه امنیتی‌کردن سیاست خارجی ایران و بستن فضای تنفسی کشور که دولت‌های محافظه‌کار نهم و دهم با شعارها و عملکرد خود نقش بسزایی در پیروزی آن پروژه آمریکایی داشتند! و جبهه‌ای از حامیان همان دولت‌ها که در مخالفت با دولت کنونی گوی سبقت از جبهه خارجی ربوده ولی همچنان در همان زمین بازی می‌کند و لباس سیاه جناحی بر تن سیاست خارجی پوشانده و آن را در هر کوی و برزنی به حراج گذاشته!

علی محقق در سرمقاله ابتکار نوشته: دیپلمات‌های هسته‌ای کشور در حالی به انجام آخرین ویرایش‌ها بر روی طرح پیشنهادی برای برداشتن گام نهایی و سرنوشت‌ساز مذاکرات مشغولند که همزمان ائتلافی از منتقدان شناسنامه دار و بی شناسنامه دولت، آتش‌باری انتقاد و کارشکنی در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی علیه دولت را به طور موقت متوقف کرده و با گردآوری همه توان و تجمیع آتش تهیه‌ای گسترده، انتقاد تمام عیار از روند مذاکرات هسته‌ای را در دستور کار قرار داده است.

نویسنده این مقاله با اشاره به همایش دلواپسان نوشته: مخالفان تندرو طی هشت ماهه اخیر کمتر فرصت و بهانه ای را برای به چالش کشیدن برنامه‌های دولت از دست داده اند و از هر بهانه‌ای برای به چالش کشیدن دولت بهره برده اند. آنها که از قضا اکثرشان همزمان کارشناس فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و هسته ای هستند گاهی دلواپس سبد کالا شده اند و گاهی نگران سفره شام مهمانی همسر آقای رئیس جمهور بوده اند. گاهی روحانی را فیلم کرده اند و گاهی به ترجمه غلط سخنان وندی شرمن آمریکایی برای زیر سوال بردن ظریف استناد کرده اند. گاهی دست به دامن تاکسیرانان شهر شدند تا آنها را علیه مشاور روحانی بشورانند و گاه تمام قد خود را وقف تبلیغ برای جلوگیری از انصراف مردم از یارانه نقدی کردند. گاهی در ماجرای گروگانگیری سربازان کشور نعل وارونه زدند.

سرمقاله ابتکار گمانه زنی کرده که: درصورت موفقیت تیم مذاکره کننده در تدوین پیش نویس توافق جامع هسته ای، نزدیک‌تر شدن دیدگاهها در وین و احتمالا نهایی شدن نگارش توافقنامه، جو روانی و فضای منفی ناشی از اجرای فاز دوم هدفمندسازی یارانه‌ها تا حد زیادی شکننده می‌شود و اقتصاد کشور با کاهش التهاب نرخ ارز، رفع بخشی از تورم کاذب و موضعی اخیر را شاهد خواهد بود. مخالفان تندروی دولت نیز دریافته اند راه قطعی موفقیت دولت در سایر عرصه‌ها و به خصوص عرصه اقتصادی از دیپلماسی هسته‌ای می‌گذرد.

موقعیت ایران در عراق و برابر آمریکا

جواد قربانی آتانی در مقاله ای در قانون با تاکید بر اهمیت انتخابات اخیر پارلمان عراق که اولین انتخابات عراق پس از صدام حسین بدون حضور نیروهای خارجی است نوشته این در حالی است که این کشور به شدت از اختلافات فرقه‌ای رنج می‌برد و با قدرت گرفتن ستیزه جویان افراطی، خطر جنگ داخلی و تجزیه به طور جدی احساس می‌ شود. از منظر منطقه‌ای نیز، به میدان زورآزمایی و سهم‌خواهی قدرت‌های منطقه‌ای بدل شده است.

نویسنده پس از تشریح وضعیت گروه های سیاسی در عراق به این جا رسیده که: آنچه که در این دوره بارز بود، افزایش شدید گروه‌ها بود که یا اخیرا پا به عرصه منازعات عراق گذاشته‌اند یا از سایر گروه‌ها و جریانات منشعب شده‌اند، آنچه که بر ابهام صحنه سیاسی این کشور افزوده است. با این حال به نظر می‌رسد، جمهوری اسلامی همچنان دست بالا را در میان رقبای منطقه‌ای دارد.

به نظر مقاله قانون این موقعیت بر‌تر به چند دلیل به دست آمده است. اول اینکه ایران مهم‌ترین حامی و پایگاه مخالفان صدام حسین بود. همان ها که امروز مهم‌ترین شخصیت‌ها و گروه‌های سیاسی عراق هستند. کرد‌ها نیز از نظر فرهنگی و سیاسی نیز نزدیکی بیشتری به ایران دارند تا سایر کشورهای منطقه. سومین عامل نیز، وحشتی است که تصویر گروه‌های افراطی ایجاد کرده‌اند.

کیهان در سرمقاله خود به بررسی موقعیت برتر آمریکا در زمینه های مختلف اقتصادی و علمی و اجتماعی در جهان پرداخته و با اشاره به حوادث سال های اخیر در سطح جهانی نتیجه گیری کرده که: میان «آمریکای قدرتمند» و «آمریکای ابرقدرت» فاصله افتاده است و به ما می فهماند که راههای متعددی برای حل مشکلات و حرکت به سمت پیشرفت وجود دارند و واشنگتن بهترین راه نیست، این درس بخصوص برای کشورهای خاورمیانه از موضوعیت بیشتری برخوردار است.

نویسنده مقاله افزوده: برای مقابله با قدرت آمریکا نباید به انتظار اجتماع کشورهای این منطقه مهم حول اهداف مشترک بود. کشوری نظیر ایران می‌تواند با بهم رساندن تعدادی از کشورها این قدرت درون خاورمیانه‌ای را شکل بدهد کما اینکه طی ۱۰ سال اخیر با برخورداری از یک جبهه منطقه‌ای توانسته است اکثر طرح‌های منطقه‌ای آمریکا را با شکست مواجه کند و یک قدرت درون منطقه‌ای را پایه‌گذاری نماید.

به نظر کیهان تحولات همین روزها و تجربه برگزاری چندین انتخابات که با محوریت متحدین ایران انجام شده یا در آستانه انجام است به خوبی نشان می‌دهد که یک قدرت منطقه‌ای منهای آمریکا در این منطقه «نهادینه» شده است. این قدرت یک بعدی نیست بلکه دارای توانمندی‌های زیاد در عرصه‌های سیاست، فرهنگ، اقتصاد، ارتش است غلبه این جبهه حول محور ایران در بحران‌های عراق، سوریه، لبنان، یمن و مناطق دیگر نشان می‌دهد که خاورمیانه از شکل بسته تحت فرمان آمریکا درآمده .

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و گزارش اصلی ابتکار

در حالی که تیتر اصلی بسیاری از روزنامه های اصولگرا و اصلاح طلب این گفته دیروز رهبر جمهوری است که تکثیر نژاد باید جدی گرفته شود ابتکار در صفحه اول خود خبر از رواج ازدواج های سفید داده است.

آزاده باقری در گزارش ابتکار نوشته: در این دوره زمان از یک طرف دیگر تمایلی برای ازدواج وجود ندارد و سن ازدواج در حال افزایش است و از طرف دیگر انواع و اقسام ازدواج‌ها به وجود آمده مثل ازدواج موقت، ازدواج صوری، ازدواج صیغه ای و مانند این ها و از طرفی میزان طلاق هم چه به صورت رسمی چه عاطفی افزایش پیدا کرده. پدیده‌ دیگر ازدواج سفید است که در سال‌های اخیر به شکل چشمگیری افزایش پیدا کرده است.

به نوشته این گزارش :منظور از «ازدواج سفید» زندگی مشترک زن و مرد بدون ازدواج رسمی است. یعنی به گونه ای که زن و مرد بدون اینکه خطبه عقد یا صیغه بینشان جاری شود برای زندگی زیر یک سقف می‌روند. البته معمولا این اتفاق با آگاهی پدر و مادرها و خانواده هر دو طرف صورت می‌گیرد و آن دو مانند یک زن و شوهر با هم زندگی می‌کنند نه همخانه، دوستانه به علت اینکه جامعه ایران یک جامعه ایرانی-اسلامی است و چنین پدیده‌هایی در آن به هیچ عنوان تعریف نشده به صورت مخفیانه انجام می‌شود. به همین دلیل نیز آماری درخصوص تعداد این نوع ازدواج‌ها در دست نیست.

موضوع انشای این هفته دولت

حق نشر عکس na
Image caption کارتون فیروزه مظفری، شرق

امیر وفایی در طنزانه قانون نوشته: گویا دولت قصد دارد هر دو هفته یک بار موضوع انشایی را برای مردم تعیین کند تا آحاد ملت دست به قلم ببرند و به این ترتیب رابطه دوستانه و دوطرفه ای بین دولتمردان و بدنه جامعه ایجاد شــود. موضوع انشــای قبلی "چرا از یارانه انصراف میدهم" بود و عنوان موضوع جدید هم این است: "چرا تحریم را دوست دارم".

طنزنویس سپس انشای خود را چنین کرده است: به نام خدا؛ موضوع انشا: چر اتحریم را دوست دارم؟ بار دیگر قلم به دســت میگیرم و مینگارم و سپس به نگاشــته خود مینگرم. من تحریم را دوست دارم. پدرم میگوید تحریم چیز خوبی اســت. او آنقدر عاشــق تحریم است که وقتی اسمش را میشنود یکجوری میشود و معمولا دوست ندارد کسی در آن حالت رویش زوم کند.

به نوشته طنزانه قانون: تا قبل از تحریم، پدر مجبور بود هرچه ما و مادرمان میخواســتیم برایمان بخرد اما در دوران تحریم هرچه میخواســتیم میگفت تحریم هستیم واین چیزها دیگر وارد کشور نمیشود.خانواده ما در دوران تحریم ۱۰ میلیون تومان پس انداز کرد چون اساسا چیزی در کشور وجود نداشت که بخریم. البته پدر یکبار سوتی داد و گفت گلاب کاشان به دلیل تحریم دیگر وارد کشور نمیشود. بعد از آن سوتی وحشتناک بود که مادر کل پس انداز پدر را ضبط کرد.

مطالب مرتبط