بررسی روزنامه های صبح یکشنبه -۲۵ خرداد

روزنامه های امروز پیشروی های داعش در عراق را به عنوان مهم ترین گزارش های خود در صفحات اول نقل کرده و به دیدار حسن روحانی با رقیبان انتخاباتی خود اهمیت داده اند.

حق نشر عکس a

رشد داعش و واکنش ایران

جلال خوش‌چهره در مقاله ای در اعتماد نوشته: پیشروی نیروهای داعش تا ۱۰۰ کیلومتری بغداد پیامد ناکامی سیاست‌های یکسو‌نگر است. عدم مشارکت اکثریت نمایندگان مجلس در همراهی با مالکی در هنگامه‌یی که همگان بر خطرناک بودن اوضاع توافق دارند، دلالت دارد بر اینکه ظهور و بروز جریانی تروریستی مثل داعش، خلق‌الساعه نیست و ریشه در بستری از اتفاقات دارد که از پی سقوط رژیم بعث در سال ۲۰۰۳ در این کشور رخ داده است.

به نوشته این مقاله: اگر اکنون زمان نقد سیاست‌های گذشته نیست و باید برای وضع موجود چاره فوری اندیشید ولی با نگاه به اینکه وضع جاری، محصول سیاست‌های یکسو‌نگری است که اقوام عراقی را در کلیت یک ملت از هم دور کرد، لازم است اعتماد و یگانگی میان آحاد اقوام عراقی دوباره احیا شود.

به نوشته مقاله اعتماد: در حال حاضر نیروهای داعش بلندپروازانه مدعی اراده پیشروی تا بغداد هستند؛ کردها تنها خود را موظف به حفظ امنیت منطقه خودمختار کردستان کرده‌اند و المالکی نیز وعده داده است که پس از سرکوب مهاجمان، حساب خود را با همراهان بالقوه و بالفعل تروریست‌ها تسویه خواهد کرد. در این میان آنچه در معرض تهدید قرار دارد همه مردم عراق، تمامیت ارضی این کشور و امنیت منطقه‌یی است که هرلحظه ممکن است دچار آشوب و از هم گسیختگی شود.

حشمت الله فلاحت پیشه در آرمان نوشته: گروه تروریستی داعش نه تنها تهدیدی برای ایران بلکه تهدیدی علیه کل جهان محسوب می‌شود اما ایران با وجود این که از توان امنیتی لازم برای برخورد با گروه‌های تروریستی برخوردار است نباید موضوعی را که زمینه شکل‌گیری ندارد و مبهم و مشکوک است، به صورت سطحی مورد توجه قرار داد.

به نظر نویسنده این مقاله: همان کشورهایی که این تهدید را شکل داده‌اند بیشترین تبعاتش متوجه خود آنهاست و دلیلی ندارد ایران هزینه امنیت دیگر کشورها را بپردازد لذا داعش یک تهدید بین‌المللی است و ایران در قالب مکانیسم‌ها و سازوکارهای بین‌المللی باید به مقابله با آن بپردازد ضمن آنکه به نظر می‌رسد برخی دستگاه‌های اطلاعاتی در دنیا از گروه‌هایی همچون داعش با اهدافی چون مشغله‌سازی علیه ایران استفاده می‌کنند

مقاله آرمان به یاد آورده که: در سال ۷۳ طالبان در اقدامی تحریک‌آمیز به کنسولگری ایران حمله کرد و در آنجا تعدادی از دیپلمات‌های ایران به علاوه خبرنگاری ایرانی را به شهادت رساند. در این میان برخی نیز در داخل تحریک می‌کردند که ایران باید به طالبان و افغانستان حمله کند که خوشبختانه در آن سال ایران سیاستی معقولانه در پیش گرفت و به گونه‌ای برخورد کرد که شر طالبان گریبان شروع کنندگان این شر را گرفت.

حق نشر عکس a
Image caption کارتون فیروزه مظفری، اعتماد

علی بیگدلی استاد روابط بین الملل معتقد است: تجربه تحرکات گروه‌هایی چون القاعده، ایران و آمریکا را بر سر این پدیده به سمت یک توافق نانوشته کشانده است، این توافق نانوشته یک بار در جریان حمله نظامی امریکا و متحدانش به افغانستان رنگ عملیاتی به خود دید و ایران در آن، قسمتی از موقعیت جعرافیایی خود را در اختیار آنها قرار داد. و حالا بار دیگر رییس‌جمهور ایران درباره احتمال همکاری ایران و آمریکا برای کنترل داعش در عراق گفت که می‌توان به این موضوع فکر کرد.

به نوشته این مقاله: برداشت خیلی از ناظران از این اظهارنظر، چراغ سبز آقای روحانی برای این همکاری محتمل بود. در ارزیابی شرایط عملی شدن این ائتلاف نخستین نکته مورد اهمیت این است که مشخصا منافع ایران و امریکا در عراق متفاوت است. آمریکا علاقه بسیار زیادی به منابع نفتی عراق دارد و همان‌طور که در لیبی هم ولع این علایق را نشان داد، بعد از سقوط صدام کوشید تا با نوسازی چاه‌های نفت عراق از این منابع در راستای منافع خود استفاده کند. برای ما اما عراق اهمیت دیگری دارد،

نویسنده اعتماد با اشاره به اینکه عراق منطقه نفوذ ایران محسوب می‌شود و به راحتی می‌توان در این کشور دست به مانورهای سیاسی زد نوشته: امریکایی‌ها مشخصا اعلام کرده‌اند که در صورت مقابله به مثل با داعش در عراق نیرو پیاده نخواهند کرد و تنها از طریق هوایی به اقدام متقابل در برابر تروریست‌ها دست می‌زنند. مشخصا همین وضعیت هم برای ایران وجود دارد و اگر تهدیدی از این ناحیه احساس شود به احتمال زیاد ایران نیز با تکیه به عملیات‌های هوایی وارد عمل می‌شود.

مطالبات پلکانی آمریکا

کیهان به نقل از رسانه های غربی نوشته: یکی از موارد مورد چالش در گفتگوهای هسته ای موضوع «برنامه موشکی» ایران است.

به نوشته این مقاله: محدود کردن برنامه موشکی جمهوری اسلامی ایران بر اساس هیچ‌کدام از موازین و قواعد بین‌المللی پذیرفته نیست. نه در معاهده ان‌پی‌تی به این موضوع اشاره‌ای شده و نه حتی از توافق موقت هسته‌ای ژنو موسوم به «طرح اقدام مشترک»، علی رغم همه نامتوازن بودنش، می‌توان چنین برداشتی کرد. افکار عمومی جهانی نیز به هیچ عنوان نمی‌پذیرند که کشوری را با اتهام واهی و اثبات نشده تلاش برای تولید سلاح هسته‌ای، می‌توان از تجهیزات دفاعی متعارف محروم کرد.

کیهان بدون ذکر منبع خبر خود نوشته: آمریکایی‌ها مدعی‌اند، از آنجایی که موشک‌ها ابزار حمل کلاهک‌های هسته‌ای هستند پس مرتبط به موضوع بوده و باید برچیده شوند. اگر قرار باشد با چنین استدلال مضحکی کار را به پیش ببرند، چند وقت دیگر باید درس فیزیک را هم از دبیرستان و دانشگاه برچینیم، چرا که تدریس فیزیک هم طی فرایندی ممکن است به سلاح هسته‌ای تبدیل شود!

چرا باید به آشتی رسید

نعمت احمدی در مقاله ای در شرق به عنوان یک کشاورز باغدار نوشته مسایل فیمابین با ایالات متحده، مشکلات زیادی پدید آورده است. پسته محصولی است مختص ایران و با همین نام در همه جهان شناخته می‌شود. بیشترین تولید هم تا سال ۱۳۵۷ متعلق به ایران بوده، از سال ۵۸ که تحریم واردات پسته از ایران در آمریکا عملی شد احداث باغ پسته در آمریکا به‌عنوان محصولی اقتصادی مورد توجه قرار گرفت؛ کشوری که تا سال ۱۳۵۸ تولید‌کننده پسته نبود با سرعت شروع به احداث باغ کرد و هم‌اکنون مقام اول تولید پسته را در جهان از آن خود کرده و رقیب پرقدرتی برای ایران است.

به نوشته این مقاله: باغداران ایرانی که درحوادث انقلاب باغات خود را از دست دادند با مهاجرت به آمریکا دراین رشته فعال شدند. نبود رابطه با آمریکا مانع از ورود فناوری پسته آمریکایی به ایران شد، هم‌اکنون باغدار آمریکایی با تکیه بر یافته‌های علمی و ترویجی حداقل ۴/۵ تن در هکتار برداشت محصول دارد اما باغدار ایرانی کمتر از یک تن تولید دارد. سرانه تولید در سطح هکتار درآمریکا حداقل چهار تن و در ایران کمی بیش از ۲۰۰کیلوگرم است. این تفاوت ناشی از عدم امکان استفاده از فنون تولید محصول پسته از آمریکا به ایران است.

مقاله شرق به این جا رسیده: اکنون جایگاه ایران درجامعه جهانی آنقدر متعالی است که همه کشورها به قدرت ایران اعتقاد و باور دارند در نشست‌های ژنو و وین عمده کشورهای جهان یک طرف میز مذاکره و ایران با صلابت طرف دیگر میز مذاکره است. امید است با حفظ موقعیت برترایران بتوانیم پشت میز مذاکره، حق و حقوق ملی خود را در سطح جهانی به اثبات برسانیم تا با حضور فعال‌تر در خانواده جهانی، کاستی‌ها را به سرعت پرکنیم.

حق نشر عکس A
Image caption کارتون علی جهانشاهی، شرق

فوتبال و شادی موضوع گزارش صفحه آخر اعتماد است که آن را با شادی و امید امیخته نوشته با آغاز جام جهانی، شهر رنگ و بوی هیجان‌انگیزترین و شادی‌آورترین رویداد جهانی را ندارد. چرا دولت از این فرصت استفاده نکرد تا بستری برای شادی جمعی ملت را فراهم کند؟

محمدعلی ابطحی به اعتماد گفته موفقیت تیم ملی در راهیابی به جام جهانی خود به تنهایی مایه شادی و افتخار است و هیچ موفقیتی جز در دلخوشی و شادی عمومی شکل نمی‌گیرد. امید و شادمانی مردم را از رویدادهای مهمی مثل حضور در جام جهانی فوتبال نباید دست‌کم گرفت.

انتقامی که از شادی مردم گرفته شد در دنیای مجازی، در ممانعت از ورود خانم‌ها به استودیوم‌ها و پخش نشدن مسابقات فوتبال در سینماها بازتاب داشت. البته در سالگرد انتخابات جا دارد از اعضای کابینه انتظار داشته باشیم، وعده امید و نشاط را جدی‌تر بگیرند و رییس‌جمهور را در رسیدن به این هدف تنها نگذارند.

مازیـار میـری کارگردان در همین باره به اعتماد گفته در خرداد سال گذشته مردم نشان دادند که می‌خواهند امیدوار و شادمان باشند. پیروزی تیم ملی فوتبال و صعود به جام جهانی هم محصول همین امید بود. اگر سرنوشت انتخابات چیز دیگری شده بود، بی‌شک نتیجه مسابقات فوتبال هم از آن تاثیر می‌گرفت و شاید الان اینجا که هستیم، نبودیم.

آنچه تیم فوتبال را به جام جهانی رساند، حال خوب مردمی بود که توانستند بار دیگر طعم امید و شادمانی را تجربه کنند. این روزها هم هیچ چیز جز حال خوب مردم و شادی و هیجان و انگیزه آنها نمی‌تواند پیروزی‌های اینچنین را تکرار کند. همه ما خوب می‌دانیم که تغییر و بهبود زیرساخت‌ها و امکانات، به یک‌باره انتظار زیادی است و دست دولت تنگ است اما بهتر کردن حال مردم و فراهم کردن بستری برای شادی و هیجان جمعی کار دشواری نیست.‌

عباس محمدی اصل جامعه‌شناس هم در ادامه گزارش به اعتماد گفته شادی را نمی‌توان به مردم ترزیق کرد. حس شادی و رضایت زمانی در انسان بروز می‌کند که بتواند در رابطه هدفمند با دیگر افراد جامعه، در راستای یک هدف مشترک برنامه‌ریزی و حرکت و دستاوردهایش را در پایان ارزیابی کند.

با این درک جامعه‌شناختی از احساس شادی، نمی‌توان گفت در شرایط فعلی جامعه ما می‌توان مثلا با فراهم کردم امکانی برای تماشای دسته جمعی فوتبال در سینما، به افزایش میزان شادی و رضایت مردم کمکی کرد یا حتی بستری برای آن فراهم آورد.

خردادهای مهم

جواد دلیری در سرمقاله اعتماد نوشته: حسن روحانی» دیروز در «جشن تولد» یک سالگی انتخاب خود به عنوان رییس‌جمهوری اسلامی ایران دو گام متفاوت برداشت. درگام نخست؛ «حسن روحانی» رودرروی اصحاب رسانه نشست؛ نشستی که هرچند از لحاظ کارکرد تفاوتی با گذشته نداشت، نه نشستی بود که پرسش چالشی مطرح شود نه محلی برای نقد صریح دولت اما با این حال رییس‌جمهور صریح و روشن برخی دیدگاه‌ها و دغدغه‌های خود را مطرح کرد. گفت که مهم‌ترین دغدغه‌اش پایان حاشیه‌سازی برای دولت است. روحانی بار دیگر بر «تعامل و تعادل» تاکید ورزید تا نشان دهد همچنان دغدغه «افراط و تفریط» را دارد.

مذاکرات هسته‌یی هم‌ محور دیگری از سخنان او بود. مهم‌ترین سخنانش درباره این بود «می‌توان به توافق رسید»، «شرایط قبل از مذاکرات تکرار نخواهد شد»، «دشمن‌تراشی نخواهیم کرد»، «رابطه خارجی ما با مذاکرات گره نخورده است»، ‌«ما در مذاکرات اختلاف داریم اما در حق غنی‌سازی و لغو تحریم‌ها تفاهم داریم»، «اگر توافقی صورت گیرد، تحریم‌ها حتما باید برداشته شود.»

به نوشته سردبیر اعتماد: او رقیبان شناسنامه‌دارش را به احترام دعوت می‌کند و حرف آنها را می‌شنود، از تخریبی می‌هراسد که ریل قطار پیشرفت کشور را منهدم می‌کند. برای روحانی میان این دو تفاوت‌هاست. اما گام دوم.این تفاوت درست در رفتار صبح و ظهر رییس‌جمهور نمایان شد. در برابر تذکری که به تخریب‌ها داد، از همان سالن کنفرانس خبری به ضیافتی رفت که هفت رقیب انتخاباتی خود را دعوت کرده بود. یک ضیافت صمیمانه که در آن روحانی مشورت کرد، نقد شنید و انتقاد کرد و در پایان متحدانه با یکدیگر عکس یادگاری گرفتند که نشان از همدلی و وحدت در عین تفاوت دیدگاه و سلیقه باشد.

فضل الله یاری در سرمقاله ابتکار به سالگرد انتخابات خرداد ۹۲ و انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری اشاره کرده و نوشته: حسن روحانی مانند برخی دیگر از شخصیت‌ها و حتی برخی دیگر از حوادث تاریخی مربوط به نظام جمهوری اسلامی مولود ماه خرداد است و در این ماه گویا اعداد نیز بازی خود را دارند تا به ما چیزی را یادآوری کنند.۲ خرداد خرداد، ۲۲ خرداد و۲۴ خرداد؛ سه نقطه پر رنگ در حوادث دو دهه اخیر این ماه پرحادثه اند و عجیب این که در یک بازی ریاضی مورد سوم، حاصل جمع دو مورد اول است که خود می‌تواند به ما کمک کند تا تحلیلی از شرایط امروز ایران و البته دو دهه گذشته داشته باشیم.

نویسنده با اشاره به انتخابات دوم خرداد ۷۶ که منجر به پیروزی اصلاح طلبان شد و ۲۲ خرداد هشت سال بعدش که به انتخاب محمود احمدی نژاد رسید نوشته: انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ اوج این تندروی بود که هم او و هم حامیان اصول‌گرای وی از آن استقبال کردند و برطبل آن کوفتند. در سوی دیگر مقابله کنندگان با آنان؛ که معترضان به نتایج اعلام‌شده انتخابات ریاست جمهوری دهم بودند، روز پرحادثه دیگری در تاریخ ماه خرداد و البته جمهوری اسلامی رقم زدند.

نتیجه گیری سرمقاله ابتکار این است که: اما حوادث رفته بر دو روز خردادی پیش‌ازاین،گویی یک حاصل جمع داشت و آن در یک هفته مانده به پایان خرداد ۹۲ به دست آمد. ۲۴ خرداد تنها حاصل جمع تصادفی اعداد این دو روز نیست، بلکه در به دست آمدن آن‌، هم تندرو‌های طرف‌دار دو خرداد ۷۶ نقش داشتند به هم حامیان اصولگرای احمدی نژاد در روز ۲۲ خرداد ۸۸. آنان با درس گرفتن از آن دو روز تاریخی به یک نقطه رسیده بودند که در شعارهای حسن روحانی تجلی یافته بود.اعتدال.

پست کندن در زمین فوتبال

شهرام شهیدی در ستون طنز اعتماد نوشته: در همه میدان‌ها جهان وارد نبرد شده. در والیبال که بچه‌های ما گل کاشتند و پوست برزیل را کندند. (برزیل به مثابه هلو و ما هلو پوست کن) در فوتبال هلند پوست اسپانیا را کند. (هلند در نقش پوست کن و اسپانیا در نقش هلو) اما در عراق داعش فرت و فرت پوست می‌کند. در خبرگزاری‌ها آمده بود داعش بعد از بریدن سر یک سرگرد عراقی توییت کرده این هم توپ ما برای فوتبال. خدا رحمت کند خدابیامرز دایی جان ناپلئون فقید را که همیشه می‌گفت حماقت مرز ندارد.

ما فکر می‌کردیم کسی که بفهمد فوتبال و جام جهانی چیست و توییت کردن بلد باشد حداقل از اندکی شعور لازم برای زندگی برخوردار است. بنابراین ما هم از خیر طنز نوشتن بر موضوع داعش می‌گذریم. به یک نفر گفتند پنیر نخور خنگ می‌شوی. گفت خنگ چی هست؟ گفتن هیچی بخور بخور. حالا حکایت داعش است که بهتر است بنشیند پنیرش را بخورد.

طنزنویس اعتماد در نهایت نوشته: حجاریان گفته باید به احمدی‌نژاد و میرکاظمی و... میدان حرف زدن بدهند، چون هرچه بگویند به نفع روحانی است. ما هم تا جایی که به دوستان میدان حرف زدن بدهند مشکلی نداریم و آزادی بیان را ارج می‌نهیم اما بالاغیرتا به آنها آزادی عمل ندهند که باز همان ‌آش می‌شود و همان کاسه.

حق نشر عکس a
Image caption کارتون محمد طحانی، آرمان