بررسی روزنامه‌های صبح سه شنبه تهران - ۲۱ مرداد

روزنامه‌های امروز تهران در صفحات اول خود سخنان تند رییس جمهور درباره مخالفان دولت را منعکس کرده‌اند. در حالی که روزنامه کیهان خود را مخاطب حملات حسن روحانی دیده و پاسخ تندتری داده است روزنامه‌های هوادار دولت هم به جمع منقدان این ادبیات پرداخته و از رییس دولت خواسته‌اند از ادبیات احمدی‌نژاد دوری گزیند‫.

روزنامه‌های اصلاح‌طلب و هوادار دولت امروز هم به بررسی و تحلیل و واشکافی علت سقوط هواپیمای مسافری در شهر تهران ادامه داده و پرسیده‌اند که چرا به این هواپیمای اوکراینی که در ایران مونتاژ می‌شود، اجازه پرواز داده شده بود. اما روزنامه‌های اصولگرا در این باره همچنان سکوت کرده و مقاله‌ای درباره سانحه ننوشته‌اند.

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و عکس صفحه اول دنیای اقتصاد

حوادث منطقه، از جمله بحران سیاسی عراق و داعش در سرزمین‌های کردنشین از جمله مهم‌ترین گزارش‌های خارجی روزنامه‌هایی است که همچنان به غزه هم پرداخته و با مردم آن شهر ابراز همدردی کرده‌اند.

چرا با این لحن؟

داوود محمدی در مقاله‌ای در شرق با اشاره به یک سالی که از تغییر دولت می‌گذرد، نوشته انتظار هواداران دولت؛ پافشاری عملی رییس‌جمهور بر تحقق مطالبات اکثریت ملت است و صراحت کلام او در این حوزه را می‌ستایند و توقع دارند روحانی که سخنور توانایی است و همواره، واژگان و جملات را با وسواس خاصی انتخاب می‌کند؛ بر همین منوال ادامه مسیر دهد و از بروز استثناها پیشگیری کند.

سردبیر این روزنامه تاکید کرده: این نقد بر برخی اعضای کابینه؛ مشاوران و تیم رسانه‌ای روحانی وارد است که با وجود سپری شدن یک سال از حیات دولت؛ هنوز در تبیین مواضع دولت و به‌ویژه پاسخگویی به انتقادهای تندروها؛ تحرک کافی ندارند و این احساس به وجود آمده که روحانی هم مسئولیت راهبری کابینه و هم دفاع از سیاست‌های دولت را یک تنه، بر دوش می‌کشد.

مهران کرمی هم در مقاله‌ای در فرهیختگان ضمن تایید آن چه رییس جمهور در سخنرانی دیروز خود ادا کرد افزوده: حسن روحانی یک سال پیش با شعار و منشی توانست رای مردم را در زمانی به خود جذب کند که اصولا کمتر رسانه‌ای از او حمایت می‌کرد. آنچه وجه تمایز او با بیشتر رقیبانش به حساب می‌آمد، بهره‌‌گیری‌ از ادبیاتی ممتاز و لحنی آرامش‌بخش بود که چون از دل برمی‌آمد بر دل همگان نیز می‌نشست.

به نظر نویسنده: روحانی با شعار و منش اعتدالی و نشان دادن کلید تدبیر توانست از مردمی رای بگیرد که از ادبیات شعاری و سیاست ماجراجویانه دولت قبلی خسته‌ شده بودند و به دنبال کسی بودند که به جای ادعای مدیریت جهان و شاخ و شانه کشیدن برای رقیبان داخلی و دور کردن دوستان و همسایگان از ایران، راه تعامل با جهان و جریان‌های سیاسی در داخل را پیش گیرد.

کیهان، روزنامه تندرو، که از رییس دولت سابق احمدی نژاد حمایت می‌کرد، خود را مخاطب حمله تند رییس جمهور به مخالفان دیده و در سرمقاله‌اش نوشته: شاید عجیب باشد که وعده توافق و بستن ۳ ماهه پرونده هسته‌ای با وعده‌های ۱۰۰ روزه گشایش اقتصادی هم‌آهنگ بود و توافق ژنو حول و حوش اولین سررسید وعده ۱۰۰ روزه به هر طریق تدوین شد. اما اکنون که یک سال از تشکیل دولت می‌گذرد دبیر ستاد هماهنگی اقتصادی دولت آن وعده 3 ماهه گشایش را تمدید می‌کند و وعده یک سال و نیم بعد را برای رونق اقتصادی و خروج از رکود و تورم می‌دهد.

سرمقاله این روزنامه دولتمردان را خوش‌گمان‌هایی خوانده که حالا واقع‌گراتر شده و برخلاف یک سال پیش باور دارند که همه تخم‌مرغ‌های خود را در سبد مذاکرات نمی‌گذاریم. اما برای جبران این خطای فهم و اشتباه در محاسبه لازم نیست عصبانی شوند و به جای ابرو درکشیدن مقابل شیطان، دوباره به ناصحان دلسوز که چند ماه است سکوت کرده‌اند اهانت کنند.

به نظر کیهان تندی روز گذشته رییس جمهور تردید ایجاد می‌کند که آیا از آرزوگردی و ذهن‌پردازی به دامنه عقلانیت و تدبیر و اعتدال بازگشته‌اند یا خیر؟ و آیا خدای ناکرده درصدد ساختن دشمن فرضی و انحراف افکار عمومی از واقعیت‌ها برآمده‌اند. اکنون نمی‌شود گفت منتقدان نمی‌گذارند بلکه واقعیت این است که تعامل کذایی با شیطان بزرگ به حد امتناع رسیده است، امیدی به مساعدت آمریکا وجود ندارد.

احمد شیرزاد نماینده اصلاح طلب مجلس ششم در مقاله‌ای در آرمان پیرامون سخنان روز گذشته رئیس‌جمهور نوشته: به دلیل نوع ادبیات، رفتار و منش دکتر روحانی، توقع از ایشان بسیار بالاست. حامیان ایشان در سراسر ایران دوست دارند چهره محکم، امیدوار و متبسم همراه با رفتار فاخر ایشان را مشاهده کنند چرا که اطمینان دارند ناسازگاری‌ها و نابسامانی‌ها ایشان را به راحتی از کوره به در نخواهد برد.

حق نشر عکس na
Image caption کارتون حسن کریم زاده، شرق

به نوشته این مقاله: اما باید پذیرفت فشارهای وارد شده بالاست گرچه تصور می‌رود یک شخصیت سیاسی در آن سطح، باید بیش از اینها از سعه صدر برخوردار بوده و مراقبت کند تا نوع بیان، محتوای کلام وی تحت تاثیر قرار نگیرد. در عین حال نباید با یک جمله در یک سخنرانی در میان صدها سخنرانی و گفت‌وگو، ایشان را با فردی مقایسه کرد که در کمال خونسردی و با آن لبخند معروف، به شیوه‌ای خاص سخن می‌گفت و از الفاظ ناشایست برای مواجهه با طرف‌های خارجی یا منتقدان داخلی استفاده می‌کرد.

تقدیر و تشکر

پوریا عالمی در ستون طنز شرق که بخش اول آن نیز به نظر می‌رسد حذف شده نوشته:

به این وسیله از دولت مهرورزی که علاوه بر اقتصاد و سیاست خارجی و جامعه و تولید و صنعت توانسته ادبیات رسمی و دیپلماسی ما را نیز تغییر اساسی بدهد و یک بیل اساسی به همه‌چیز بزند، تقدیر و تشکر می‌کنیم.

شعر نو

: به کجا چنین شتابان؟

- به جهنم.

: خیلی‌خب. مزاحم نمی‌شوم. به راهت ادامه بده.

این طنزنویس اضافه کرده: محمود احمدی‌نژاد می‌تواند به‌دلیل رعایت‌نکردن حقوق کپی‌رایت در استفاده از کلمات منحصربه‌فرد احمدی‌نژاد، از حسن روحانی شکایت کند.

چی فکر می‌کردیم؟

حسن روحانی: من سرهنگ نیستم، حقوقدانم.

ما: آفرین. اصلا به ما چه که کی چطوری شده.

سکوت در برابر غزه

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با اشاره به وضعیت غزه از سران کشورهای عربی انتقاد کرده که چرا هیچ کدامشان به جز رییس جمهور تونس خواستار برگزاری نشست اضطراری سران عرب و یا وزرای خارجه و دفاع اتحادیه عرب نشده‌اند و با سكوت خود، راه را برای ادامه حملات اسراییل و به تعبیر خود، یكسره كردن كار مقاومت، هموار كرده‌اند؟

این روزنامه از مردم عرب خواسته بی توجه به حکومت هایشان علیه دولت‌ها برآشوبند و فریاد شرم بر دولت‌های مرتجع عرب سر دهند، رژیم‌هایی كه برای مسلح كردن تروریست‌های سوریه، عراق و لبنان با هم مسابقه دادند و میلیاردها دلار برای حمایت از فتنه گروههای تكفیری اختصاص دادند و حتی مفتی‌هایشان در قطر و عربستان فتوای حرمت جنگ علیه اسرائیل صادر كردند ولی برای محكوم كردن كشتار مردم غزه زحمت یك اجلاس نمایشی را هم به خود ندادند.

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و عکس حجت سپهوند، آرمان

به نظر روزنامه جمهوری اسلامی: از همه بدتر مصر است که با بسته نگهداشتن گذرگاه رفح به عنوان تنها راه ارسال مواد غذایی و كمك‌های دارویی، در جنایت علیه مسلمانان غزه از اسراییل پیشی گرفته و به زعم خود تلاش می‌كند از گسترش ویروس مقاومت به منطقه جلوگیری كند. سران عرب و سلاطین نفتی از ارسال حتی یك بسته دارو هم برای بیمارستانهای غزه خودداری کردند؟

غمنامه زندگی هنرمندان قدیمی

سعید برآبادی دو روز بعد از انتشار گزارشی که نشان می‌داد یک هنرمند قدیمی به خاطر نداشتن امکان پرداخت اجاره خانه، در چادری در خیابان بیتوته کرده است، نوشته: صدای ثریا حکمت هنوز در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر می‌پیچد؛ صدای او تنها نیست. کسانی که همه‌چیزشان را پای هنر داده و حالا به‌دور از مظلوم‌نمایی به‌دنبال احقاق‌حقوق خود هستند، حداقل حقوقی که به اندازه خاطره‌ای کوتاه در حافظه مخاطبانش به‌جا گذاشته‌اند.

این روزنامه‌نگار با اشاره به وعده کمک‌هایی که بعد از انتشار آن گزارش داده شده، پرسیده: دیگرانی شبیه او چی؟ تا کی می‌توان هر چندروز یک‌بار یادی از زنان و مردانی نظیر او کرد و گذشت، نام‌هایی مانند سعید افشار، مهری مهرنیا یا حتی کسانی همچون فریماه فرجامی ودیگران. شاید ناله‌هایی اینچنین،، طرحی ناامیدانه از آینده‌‌ای باشد که پیش‌روی هنرمندان قرار دارد.

یکی از خیرین هنردوست به نوشته مقاله شرق گفته: در طول این سال‌ها با افرادی مواجه شده که تا دیروز سوپراستار بوده‌اند و به‌یک‌باره تنشان رنجور یا بلیتشان بی‌خریدار شده و به گوشه‌گیری افتاده‌اند. هیچ راهی جز حمایت هنرمند از هنرمند وجود ندارد چرا که در نهایت دولت آنقدر سرش شلوغ است که مجال این کار را پیدا نمی‌کند و مردم هم حافظه‌ای برای یادآوری هنرمندان خود ندارند.

پس کجا هستند آمران معروف

مهدی پورمحمدی در سرمقاله شهروند نوشته: اضافه کردن وایتکس و روغن خطرناک نخل به شیری که روی بطری آن نوشته شده است: «تهیه شده از شیر تازه گاو»، گرفتن خامه و کره به‌عنوان گرانقیمت‌ترین ماده موجود در شیر و جایگزینی آن با روغن نخل در شیر، ماست، پنیرهای خامه‌ای، پیتزا، پروسس و پنیر پیتزا، چاپ عکس روغن آفتابگردان روی بطری روغن‌نباتی و اضافه کردن روغن نخل به آن، عدم ذکر ‌درصد هرکدام از روغن‌ها در بخش ترکیبات و مواد تشکیل‌دهنده، علاوه بر غش در معامله، فریب مشتری، تعرض به حق‌الناس و کلاهبرداری یک دروغ آشکار است. آیا در لیست گناهان، گناهی بالاتر از دروغگویی هم هست‫.

نویسنده مقاله با این مقدمه پرسیده: پس کی موتورسواران آمر به معروف و ناهیان از منکر، این گناهان بزرگ را در لیست خود قرار می‌دهند و با رعایت تمامی موازین عرفی و قانونی و اخذ مجوزهای لازم از مراجع ذی‌صلاح، از تولیدکنندگان موادغذایی کشور می‌خواهند که حق مشتری را که باید بداند بابت خرید چه چیزی پول می‌پردازد، رعایت کنند و از دروغگویی – این گناه کبیره – احتراز نمایند.

رضا ساکی در ستون طنز آرمان نوشته: امنیت در هر فرهنگی تعریف خاصی دارد و کشور به کشور هم فرق می‌کند. مثلا امنیت در پاکستان و عراق و افغانستان با آلمان و فرانسه و انگلیس فرق دارد. در ایران هر وقت می‌خواهند امنیت را تعریف کنند یا بگویند شهر در امن و امان است از آمار رو به کاهش جرم و جنایت حرف می‌زنند یا می‌ریزند یک‌سری اراذل‌واوباش را به سزای اعمال‌شان می‌رسانند و می‌گویند جامعه امن است.

به نوشته این ستون: همین چند وقت پیش یک آقایی که مثل شهاب می‌درخشید در تلویزیون این‌طور چیزهایی می‌گفت: «شما برو آمریکا ببین چطور زندگی می‌کنن، این‌جا بچه‌ها توی پارک به راحتی بازی می‌کنن و این‌ور و اون‌ور می‌رن. آمریکایی‌ها براشون تعجبه که این‌قدر امنیت هست که بچه‌هامون رو ول می‌کنیم تو پارک. اون‌جا از این خبرا نیست، بچه رو رو هوا می‌زنن…»

طنزنویس آرمان افزوده: عادت کرده‌ایم به این‌طور زندگی بگوییم زندگی امن. یعنی چون می‌توانیم شب توی خیابان راه برویم یعنی زندگی امنی داریم. یعنی امنیت فقط امنیت کوچه و خیابان است نه خدای نکرده امنیت غذایی.

کارتون روز

حق نشر عکس na
Image caption کارتون فرهاد بهرامی، آرمان

مطالب مرتبط