بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ دوشنبه ۳۱ شهریور

روزنامه های امروز صبح با چاپ عکس هایی از دیدار رییس جمهور و رهبر در آستانه سفر رییس دولت به نیویورک خبر داده و در عین حال از تدارک جناح راست برای جلوگیری از دیدار احتمالی روسای جمهور ایران و آمریکا نوشته اند.

پایان بحران سیاسی افغانستان مهم ترین خبر خارجی و بحران آب و فشار اصولگرایان برای مسدود کردن چند شبکه اجتماعی مهم ترین موضوع این روزنامه هاست که در کنار گزارش هایی درباره آغاز سال تحصیلی در صفحات اول روزنامه ها نشسته اند.

پیش لرزه‌های یك دیدار احتمالی

حق نشر عکس shargh
Image caption تیتر و عکس عباس کوثری، شرق

احسان بداغی در گزارش اصلی اعتماد نوشته: دلواپسان گربه را دم حجله كشتند و رییس‌جمهوری تهدید به بركناری شد، آن هم به خاطر دیداری كه هنوز نه به بار است و نه به دار. دولتی‌ها گفته‌اند هیچ برنامه‌یی برای دیدار روحانی و اوباما در كار نیست، امریكایی‌ها هم همین حرف را زده‌اند. اما كمیته صیانت از منافع ایران با درخواست طرح عدم كفایت رییس‌جمهور از مجلسی‌ها به استقبال این دیدار غیر محتمل رفته است؛ طرحی كه می‌گوید حداقل انتظار مردم است.

به نوشته این گزارش دلواپسان یك سال پیش و در روز بازگشت رییس‌جمهور از نخستین سفرش به نیویورك موجودیت خود را در یك تجمع اعتراضی مقابل فرودگاه مهرآباد اعلام كردند و بعد از یك سال، به جز آنها نمایندگان منتقد دولت هم پیشاپیش اخطارهای خود را صادر كرده‌اند تا بگویند كه چندان برای اجرای پیشنهاد «كمیته صیانت از منافع ایران» بی‌میل نیستند.

اعتماد در عین حال با عنوان «تصحیح یك ذهنیت نادرست» نوشته: سیاست خارجی مبتنی بر اخلاق و مروت نیست، ‌بلكه بر قدرت و منافع ملی كشورها اتكا دارد. به عبارت دیگر هر بده و بستانی در سیاست خارجی باید معطوف به وجود قدرت مناسب برای اجرای آن سیاست و تامین منافع كشورها باشد. در نتیجه نباید از كشورهای دیگر انتظار داشته باشیم كه با ما بر اساس مروت و معیارهای اخلاق فردی برخورد كنند. همچنان كه خودمان نیز نمی‌توانیم بر اساس این معیارها با دیگران تعامل كنیم.

به تاکید این مقاله وظیفه سیاستمداران برقراری روابط اخلاقی با سایر كشورها نیست، بلكه آنها موظف به بسط قدرت و نیز حفظ و تامین منافع كشور خودشان هستند. البته این بدان معنا نیست كه كشورها هر كار غیرانسانی و ضداخلاقی را می‌توانند انجام دهند. چه بسا اصول انسانی و اخلاقی را هم رعایت كنند ولی این امر نیز از منظر حفظ منافع ملی است و نتیجه‌بخشی آن برای یك ملت مهم است. آنچه گفته شد واقعیت سیاست خارجی است.

حسام مهدوی در سرمقاله شهروند نوشته: در مذاکرات ١+٥ در دولت قبل، بن‌بست و عدم حصول نتیجه مشخص مذاکره بود. این عدم توفیق و نرسیدن به نتیجه باعث شد تا غرب تحریم‌های خود را علیه ایران آغاز کرده و با استفاده از این اهرم فشار، قصد گرفتن امتیاز از ایران در مذاکرات را داشت. البته آنچه از این تحریم‌ها حاصل شد، بحران‌های اقتصادی در کشور بود. رشد فزایند تورم و افزایش قیمت ارز در بازار داخلی اقتصاد کشور را در محاق قرار داد و باعث شد تا بسیاری از پروژه‌های اقتصادی در سطح کلان با توقف مواجه شود.

نویسنده با اشاره به روی کارآمدن دولت جدید و توافق نسبی که در مذاکرات ژنو پدید آمد نوشته این توافق باعث شد تا اقتصاد کشور تا حدودی از وضع بحرانی درآمده و با امید نظاره‌گر افق‌های آینده باشد البته پس از توافق ژنو آنچه در مذاکرات بعدی حاصل شد چندان نتیجه‌بخش نبود و وضع بعد از ژنو تغییر چندانی نداشت، اما اکنون و در زمان حدود دو ماه مانده به دور بعدی مذاکرات سؤال اینست که در صورت توافق یا عدم توافق در مذاکرات پیشرو چه وضعیتی برای اقتصاد کشور متصور است.

وحید محمودی اقتصاددان و کارشناس مسائل اقتصادی درخصوص اثرات موفقیت یا عدم موفقیت در مذاکرات آتی به شهروند گفته: رشد و توسعه اقتصادی ایران منوط به تعامل گسترده با اقتصاد بین‌المللی است و باید بتوانیم که با حل‌وفصل مسائل و مشکلات موجود حضوری مناسب در اقتصاد جهان داشته باشیم. لازمه این امر نیز خروج از تحریم و عبور از آن است. اگر این اتفاق رخ ندهد عدم تعادل های فراوانی مثل رشد تورم و بیکاری، کاهش رفاه عمومی و بروز مشکلات اساسی برای اقتصاد کشور ایجاد خواهد شد.

پس از ۳۴ سال

Image caption تیتر و عکس صفحه اول دنیای اقتصاد

مهران کرمی در سرمقاله فرهیختگان نوشته:  ۳۴ سال پیش در روز ۲۶ شهریور صدام حسین روبه‌روی دوربین‌های تلویزیونی ایستاد و با اعلام بی‌اعتباری امضای خود بر معاهده ‌۱۹۷۵ الجزایر به‌عنوان مرد جهان عرب لقب گرفت تا ماموریت ایستادگی در برابر انقلابی نوپا را به دوش بکشد و برای نظام نوپای جمهوری اسلامی و به پندار او کشوری در حال فروپاشی خط و نشان بکشد. پنج روز بعد با تهاجم همه‌جانبه جنگی هشت‌ساله را آغاز کرد که صدها هزار قربانی به جا گذاشت.

نویسنده به یاد آورده که: سه سال پیش که نسیم آزادیخواهی مردم منطقه از رژیم‌های بیدادگر وزیدن گرفت، این امید در میان مردم منطقه پدید آمد که مردم‌سالاری در جهان عرب بتواند با غلبه بر موانع تاریخی، روزگاری از رونق سیاسی و فکری و ایجاد رفاه را در کشورهایی که در چنبره دیکتاتوری‌های تاریخی گرفتار بودند نجات دهد ولی نتیجه آن شد که انقلاب‌های منطقه جز در زادگاه آن تونس در بقیه کشورها گرفتار بازگشت.

آخرین نکته سرمقاله فرهیختگان این است که امروز حسن روحانی با دست پر و کوله‌باری از تجربه ۳۵ ساله به نیویورک می‌رود تا جهان را به مشارکت صادقانه در نبرد حقیقی با تروریسم و خشونت و جنگ فراخواند. مشارکت در مدیریت جهان و منطقه اگر روزی شعاری بی‌پشتوانه و خیال‌پردازانه بود، امروز در سایه اعتدال‌ورزی مردم ایران و انتخابات ۲۴ خرداد ۹۲ به واقعیتی کتمان‌ناپذیر درآمده است و همه دشمنان دیرین دولت و نظام ایران به این نتیجه رسیده‌اند که جز با جلب رضایت و همفکری ایران نمی‌توانند بر مشکلات سیاسی خاورمیانه فایق آیند.

نویسنده معتقد است که: این نیست جز در سایه مشارکت مردمی در امر حکومت و برقراری دموکراسی. کشورهای منطقه نیز تنها در صورتی روی آسایش و آرامش می‌بینند که به حاکمیت مردم تن دهند و رژیم‌های خودکامه و چکمه‌پوش جای خود را به حاکمیت صندوق‌های آرا بدون مداخله بیگانگان دهند.

وضعیت قرمز آب

آذر جزایری در گزارشی در شرق نوشته: نگرانی دولتمردان از وضعیت آبی کشور که این‌روزها به‌عنوان آژیر قرمز کم‌آبی از آن یاد می‌شود در آمارها کاملا محسوس است. براساس آمارهای وزارت نیرو از ابتدای سال تاکنون حدود ۳۲ میلیاردمترمکعب آب وارد مخازن کل کشور شده که ایرانی‌ها تاکنون حدود ۳۰ میلیاردمترمکعب آن را مصرف کرده‌اند تا جایی که تحلیل‌ها از اتمام آب کشور تا چندروز آینده خبر می‌دهند.

این گزارشگر به نقل از وزیر نیرو نوشته: هرنفر در تهران حدود ۳۲۵ لیتر آب در روز مصرف می‌کند در کل کشور کمتر از ۲۰۰ لیتر. کشور روزانه ۱۸میلیاردلیتر آب مصرف می‌ کند، معادل ۱۸میلیون‌مترمکعب. در حالی که دومیلیارد و۹۰۰ میلیون‌مترمکعب آب برای کشور باقی مانده است.

نتیجه این که: در خوشبینانه‌ترین حالت ۱۶۱روز دیگر ذخیره آبی کشور به پایان می‌رسد. به نظر می‌رسد سه‌ماهه زمستان امسال در صورت آنکه در پاییز روند بارندگی همانند گذشته باشد آبی برای کشور باقی نمی‌ماند که این امر مستلزم جیره‌بندی جدی آبی در سراسر کشور خواهد بود و تمام شهرهای کشور با مشکل بی‌آبی جدی مواجه می‌شوند.

پوریا عالمی در ستون طنز شرق پرسیده: پس این‌همه آب کجا رفت؟ من یادم است بچه که بودم اینقدر آب زیاد بود مردم روزی سه‌بار باغچه و حیاط و جلو در و کوچه و ماشین را آب می‌دادند. آب‌بازی هم می‌کردند. البته آن‌موقع آب‌بازی می‌شد انجام داد. پس آب‌ها چی شد؟

به نوشته طعنه آمیز این طنزنویس: ما رفتیم زاینده‌رود، تا چندسال پیش توش قایق‌سواری می‌کردند، ایندفعه توش داشتند راگبی بازی می‌کردند. آب نبود که. رمضانی گفت: بله. جغرافیای ما دارد به تاریخ می‌پیوندد. پس‌فردا بچه مردم جای اینکه در درس جغرافیا از دریاچه ارومیه و جنگل‌های زاگرس و رود کارون و زاینده‌رود بخواند، باید توی درس تاریخ امتحان بدهد.

شرق نوشته: یعنی باید اسم رودها و جنگل‌ ها را مثل اسم سلسله‌ها و هنرمندان ازدست‌رفته، از حفظ کند. این حرف‌ها را که زدم

مسدود کردن یا راهی دیگر؟

Image caption کارتون پیام برومند، شرق

یک روز بعد از تهدید وزیر ارتباطات توسط معاون اول قوه قضاییه در مورد چند شبکه اجتماعی و تاکید وی بر لزوم مسدود شدن این شبکه ها شهروند در سرمقاله خود نوشته: كنترل و نظارت بر این برنامه‌های ارتباطی از دو حال خارج نیست. یا ممكن است یا غیرممكن. اگر چنین كنترلی ممكن است، شهروندان از آن استقبال هم می‌کنند ولی در این حالت مسدود شدن بلاموضوع خواهد شد. ولی اگر فرض كنیم كه كنترل آنها سخت یا ناشدنی باشد، در این صورت این پرسش پیش می‌آید كه سایر كشورها با این معضل چه برخوردی می‌كنند؟

نویسنده پرسیده: آیا در آنجا، حتی در نبود نظارت، هیچگونه تخلفی از سوی مردم و استفاده‌كنندگان صورت نمی‌گیرد، که نیازی به مسدود کردن نیست؟ یا حكومت اهمیت زیادی به تخلفات احتمالی استفاده‌كنندگان نمی‌دهد و مانع بهره‌مندی مردم از آنها نمی‌شود؟ اگر در جوامع دیگر از این فن‌آوری‌ها سوءاستفاده نمی‌شود، باید پرسید چرا در ایران می‌شود؟ آیا مسدود كردن این برنامه‌ها مسأله را حل می‌كند یا پاك؟

مصطفی عابدی در این مقاله تاکید کرده: آیا نباید پرسیده چرا در جوامع دیگر متفاوت رفتار می‌شود. آیا نباید به جای مسدود كردن، دنبال حل این مشكل رفتاری مردم بود. در حالت دیگر اگر مردم سایر كشورها هم رفتاری كمابیش مشابه دارند، ولی دولت‌های آنان عوارض استفاده از این فن‌آوری‌ها را در برابر منافع آن مهم نمی‌دانند، چرا در ایران نگاه متفاوتی هست که همیشه عوارض را مهم‌تر می‌داند.

آغاز سال تحصیلی

فتح الله آملی در سرمقاله اطلاعات، همزمان با آغاز سال تحصیلی به بررسی حسن ها و کمبودهای سیستم آموزشی کشور پرداخته و از جمله نوشته: بسیاری از خانواده‌ها فرصت کافی برای تربیت مناسب دانش‌آموز در اختیار ندارند و بخشی از این نیاز عمومی اجتماعی باید در مراکز آموزشی برآورده شود ولی برعکس، حتی برخلاف گذشته، تقریباً این مسئولیت، تام و تمام به خانواده احاله می‌شود و آموزش و پرورش (ناخواسته و ناگزیر) کاملاً از خود سلب مسئولیت کرده است.

نویسنده یادآور شده: درس و مدرسه باید برای دانش‌آموز همراه با انگیزه هم باشد اما نظام آموزشی ما خشک و سرد و خشن است. خشن نه به این معنا که در آن چوب و فلک در کار است بلکه عدم رابطه متقابل و نرم، و عدم تلطیف در نوع اداره کلاس و ارائه درس و ایجاد جاذبه در آموزش، و روابط یکطرفه و خشک، تأکید بیش از حد بر مباحث نظری و حفظیات و مواردی از این دست، باعث شده تا دانش‌آموز بیشتر از سرِ اجبار بر سر درس و کلاس حاضر شود.

به نوشته اطلاعات: البته در همه نظام‌های آموزشی نوعی الزام و اجبار هست اما ایجاد تنوع و تغییر و تحول و نیز به‌کارگیری روش‌های مناسب تدریس باعث شده تا در بسیاری از نظام‌های موفق آموزشی، این فضا تلطیف و انگیزه‌ها تقویت شود . نداشتن فضایی برای تفریح و بازی، فقدان آزمایشگاه برای درگیرکردن ذهن دانش‌آموز و لذت بردن او باعث شده است تا فضای درس و مدرسه از تفریح و لذت و نشاط مناسب و معقول فاصله بگیرد و همچنان در وادی رفع تکلیف درجا بزند.

تعفن سرمایه داری

Image caption کارتون امین منتظری، فرهیختگان

پدرام ابراهیمی در ستون طنز شهروند به نقد صدا و سیما پرداخته و نوشته: بینندگان عزیز، ضمن عرض سلام به محضر گرامی شما آقایان و مردان محترم کشور، با بحث روز تحلیلی، سیاسی، اقتصادی در خدمت شما گرامیان هستیم. در این قسمت از برنامه قصد داریم برای شما باز کنیم که چرا نظام سرمایه‌داری این‌قدر بوی تعفن می‌دهد. فرجامش از سه حالت خارج نیست: یا کارش به جاهایی موسوم به لاس‌وگاس می‌کشد، یا طبق دکترینی که همین الان به دست من رسیده، فرد سرمایه‌زده و مصرف‌گرا قطعا آدامس‌خور شده و در نتیجه عینکی می‌شود. اما اجازه بدهید قبل از آغاز مشروح بحث، سری به پخش بزنیم .

به توصیف این طنزنویس بعد از این مقدمه پیام های بازرگانی پخش می شود و از جمله:با خرید تلویزیون ما

هیجان را به خانه بیاورید. با تلویزیون منزل شما مانند استادیوم می‌شود. آن‌قدر طبیعی مثل استادیوم می‌شود که دیگر بانو را به منزل راه نمی‌دهند.

شعار فرهنگی - اخلاقی: به همنوعان خود کمک کنید و دست افراد افتاده را بگیرید. موسسه مالی اعتباری جاسمیه. اعطای وام به متقاضیان فـــقـــط با ٢٨درصد سود. ولی کمک به همنوع یادتان نرود که سخت از دستتان دلخور می‌شویم.

موهایتان می‌ریزد؟ کله‌ شما شبیه جام جم شده؟ شوره هم می‌زند؟ همسرتان نیز شما را به این خاطر ترک کرده؟ فرزندانتان هم خجالت می‌کشند بگویند شما پدرشان هستید؟ در محل کار هم سوژه خنده بودید و استعفا دادید؟ می‌دانیم چه کشیده‌اید. دیگر نگران نباشید. داروی ترک اعتیاد «مجیک» با ١٦ مکمل + ٢ شامپوی تقویتی و ضدشوره.

آیا ظروف آشپزخانه برای شما یکنواخت شده‌اند؟ آیا دیگر با دیدن قابلمه‌هایتان احساس سرزندگی نمی‌کنید؟ آیا این مسأله زندگی زناشویی‌تان را تهدید می‌کند؟ آیا از کوتاهی قامت خود رنج می‌برید؟ آیا همسرتان ساعت ٢ نیمه‌شب با موبایلش ور می‌رود؟ ظروف آشپزخانه‌ «ژاکلین» تمام این مشکلات را برطرف نموده و به زندگی شما معنا می‌بخشد.

مطالب مرتبط