روزنامه‌نگارانی که 'انکار سخنان روحانی' هستند

حق نشر عکس Reuters

"قطعا مورد بنده از جمله موارد نقض سخنان حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران است. من در دادگاه به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق تهیه و انتشار گزارش‌های میدانی از تظاهرات اعتراضی مردم، اجتماع و تبانی و حضور در تجمعات به عنوان خبرنگار محاکمه و به ۴ سال زندان محکوم شدم."

اینها گفته های سیامک قادری، یکی از خبرنگارانی است که پس از اعتراضات سال ۸۸ به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری بازداشت شد و ۴ سال بدون مرخصی در زندان بود.

او با انتقاد از سخنان حسن روحانی که گفته "فکر نمی‌کنم فردی به خاطر روزنامه‌نگاری یا فعالیت رسانه‌ای دستگیر شده باشد"، می‌گوید: "آقای روحانی نباید برای نامردمی‌های حکومت توجیه بتراشد. یادشان نرود پیش از انتخابات چه وعده‌هایی به مردم داده‌اند."

یکی از روزنامه‌نگارانی که مدتی را به خاطر فعالیت روزنامه‌نگاری در بازداشت بوده است، با رد سخنان رئیس جمهوری ایران گفت: "در پاسخ به ایشان (آقای روحانی) باید گفت درست است، جرمی تحت عنوان روزنامه‌نگاری نداریم، اما روزنامه‌نگاران دقیقا برای فعالیت‌های رسانه‌ای شان بازداشت می‌شوند."

بدرالسادات مفیدی، از دیگر روزنامه‌نگارانی است که در پی افزایش فشارها بر روزنامه‌نگاران پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران مدتی را در بازداشت گذراند، او به اتهام "اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی از طریق نشر اکاذیب" به ۶ سال حبس تعزیری و ۵ سال محرومیت از فعالیت مطبوعاتی محکوم شده است.

خانم مفیدی در مورد پرونده اش می‌گوید: "بخش عمده بازجویی‌هایم مربوط به مطالب منتشر شده در مطبوعات بود و بخش دیگری از آن مربوط به انجمن صنفی روزنامه نگاران (خانم مفیدی دبیر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران بود که در دور دوم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد پلمپ شد) و بخشی هم در رابطه با فعالیت در انتخابات ۸۸ بود."

رضا انصاری راد، یکی دیگر از روزنامه نگاران است که در سالهای اخیر بازداشت شده و یک سال را به جرم فعالیت مطبوعاتی در زندان گذرانده است.

او نیز با اشاره به اینکه جمهوری اسلامی معمولا فعالان سیاسی و مطبوعاتی را به گونه‌ای متهم می‌کند که مصداق زندانی سیاسی یا مطبوعاتی نشوند، می‎گوید: "نظام قضایی که می تواند به بهزاد نبوی اتهام اقدام علیه امنیت ملی به واسطه ایجاد ترافیک بزند، به روزنامه نگار هم اتهام جاسوسی می زند. راستش این یک بازی آخوندی است که منشا آن هم فقه و نحوه استنباطات فقهی حضرات است و خیلی با واقعیت و حقیقت مطابقت ندارد و تنها به درد فرار از تکلیف می خورد نه انجام تکلیف."

آقای انصاری راد به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی از طریق مصاحبه با رسانه‎های بیگانه به یک سال حبس تعزیری محکوم شده و به زندان افتاده بود.

اتهام همکاری با رسانه‌های بیگانه و انتشار مطالب خلاف واقع از اتهاماتی است که تعدادی از روزنامه‌نگاران ایرانی با آن مواجه بوده اند. یکی از این آنها مرضیه رسولی روزنامه نگار ایرانی است که به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق همکاری با رسانه های بیگانه و تشویش اذهان عمومی از طریق شرکت در تجمعات به دو سال زندان محکوم شده است. ریحانه طباطبایی یکی دیگر از این روزنامه نگاران است به دلیل نوشته‌های فیس بوکی و انتشار مطالبش در سایت های مختلف به شش ماه زندان محکوم شده و در حال حاضر دوران محکومیتش را می‌گذراند.

سام سرابی، هم از دیگر افرادی است که به دلیل حرفه‌ روزنامه نگاری مدتی به زندان افتاد.

او می‌گوید: "من حدود ۲۳ روز بخاطر مقالاتی که در روزنامه شرق منتشر شده بود، از جمله یادداشت‌هایم درمورد بهار عربی تحت بازجویی بودم. در آخر هم به ۴ سال حبس تعزیری، ۴ سال حبس تعلیقی و ۱۰ سال محرومیت از فعالیت رسانه‌ای محکوم شدم. اگر کسی به جرم روزنامه‌نگاری بازداشت نمی‌شود، دادگاه رسانه برای چه تشکیل شده است؟"

رضا معینی، از سازمان گزارشگران بدون مرز، می‌گوید: "جمله‌ای که آقای روحانی گفته دقیقا جمله نظام است. رئیس قوه قضاییه هم همین را می‌گوید، رئیس مجلس هم همین را می‌گوید، آقای احمدی‌نژاد هم همین را می‌گفت."

در عین حال تعدادی از روزنامه‌نگارانی هم که با عناوین دیگری بازداشت و یا زندانی بودند، در طول دوران بازجویی در خصوص مطالبی که در روزنامه‌ها و یا صفحات فیس بوکی خود نوشته‌اند، پاسخ داده‌اند.

نمونه آن بازداشت گروهی از روزنامه‌نگاران در زمستان سال ۹۱ بود که در زمان بازداشت با اتهام "تبلیغ علیه نظام از طریق امضای بیانیه" روبرو بودند اما در طول بازجویی مجبور شدند در مورد مطالبشان نیز پاسخگو باشند.

بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل در گزارش ماه مارس خود از نقض حقوق بشر در ایران نوشت که دولت آقای روحانی پیشرفتی در بهبود آزادی بیان در ایران نداشته است. آقای بان دو هفته پیش نیز به مجمع عمومی سازمان ملل گفت که به رغم وعده‌های آقای روحانی فشار بر رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران در ایران ادامه دارد.

ترکیه، ایران و چین در رده‌بندی کمیته دفاع از روزنامه‌نگاران از نظر روزنامه‌نگاران زندانی به ترتیب در رده اول تا سوم جهان قرار دارند. این سه کشور تقریبا بیش از نیمی از روزنامه‌نگاران در بند جهان را در خود جای داده‌اند.