بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ دوشنبه ۲۸ مهر

روزنامه های امروز صبح تهران در عنوان های اصلی خود از قول مذاکره کنندگان هسته ای ایرانی نوشته اند تمدید مذاکرات در دستور مذاکرات با پنج به اضافه یک نیست و در گزارش ها و مقالات خود به انتقاد از دولت ترکیه و سیاست هایش در مورد داعش و سوریه ادامه داده اند.

گزارش ها و مقالاتی در تقبیح اسید پاشی های اصفهان در روزنامه های مستقل و اصلاح طلب دیده می شود اما روزنامه های اصولگرا نسبت به حادثه خونسرد مانده و سکوت کرده اند.

خبر از هوای پاک تهران و باران روزهای آینده، در این روزنامه ها، به جای عکس های همیشگی گرد و غبارسیاه نشسته است.

اسیدپاشی و جامعه

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و عکس صفحه اول شهروند

در حالی که روزنامه های مختلف امروز موضوع اسید پاشی در اصفهان را مهم ترین موضوع خود دیده اند روزنامه های اصولگر بدان اهمیت اندکی داده اند. در گزارشی در اعتماد فاضل میبدی روحانی اصلاح طلب گفته این که عده ای بخواهند برای مبارزه با بدحجابی در جامعه اسیدپاشی را راهکار خود قرار دهند قطعا خلاف شرع و عرف عمل می‌کنند. این ها از نظر روحی افرادی سالم نیستند و بی‌شک از یک بیماری روحی خطرناک رنج می‌برند.

سعید معیدفر جامعه شناس به همین روزنامه گفته: مجلس باید نسبت به این اتفاق واکنش نشان دهد و مانع سوءاستفاده‌های گروه‌های تندرو از تصمیمات مجلس شود و همچنین در برخی تصمیماتی که جای سوال وجود دارد و افکار عمومی نسبت به آنها واکنش دارد تجدید نظر کند. ما باید از گذشته‌ها درس بگیریم، فراموش نمی‌کنیم که در جنگ افغانستان و شوروی چگونه برخی کشورها برای مقابله با شوروی گروه‌های تندروی مذهبی همچون طالبان را تقویت کردند و احساسات مذهبی آنها را برانگیختند اما در نهایت تندروی‌های چنین گروه‌های افراطی دامن غرب را گرفت و مخل امنیت خودش شد.

کامبیز نوروزی حقوقدان هم به اعتماد گفته اسید‌پاشی‌ها قبلا با فاصله زمانی زیاد و در فاصله‌ مکانی جغرافیایی بعید از هم رخ داده است. اینها را می‌توانیم جرم اتفاقی تلقی کنیم. اما در چند روز گذشته در یک شهر در فاصله‌ زمانی خیلی اندک، حداقل چهار اسیدپاشی تایید شده است و مقام‌های مسوول صحت وقوع این حادثه غم‌انگیز را تایید می‌کنند. نمی‌توانیم بگوییم این جرایم در این موقعیت، اتفاقی بوده است.

نویسنده پیشنهاد کرده فرض بر این گذاشته شود که اسید‌پاشی نوعی حرکت سازمان یافته است و با خصوصیات جرایم سازمان یافته تا حد زیادی منطبق است.

بهمن کشاورز هم در مقاله ای در شرق نوشته: به قضیه دوگونه می‌توان نگریست: یا باید آن را ناشی از ناآگاهی و عدم‌اطلاع از احکام شریعت دانست یا ممکن است این تصور به ذهن‌ آید که ریشه قضیه بسیار دورتر از آنچه که در وهله اول به نظر می‌رسد ممکن است باشد و عاملان این اقدامات در واقع تحریکات و توطئه‌های کسانی که آرامش موجود در جامعه ایرانی را نمی‌پسندند و برنمی‌تابند- ندانسته- اجرا می‌کنند.

به نظر این حقوقدان: همه کسانی که گفتارشان، شنوندگان و نیوشندگان فراوان دارد و سخنانشان تاثیر‌گذار است باید درمورد آنچه می‌گویند و می‌نویسند- تا حد وسواس- محتاط و دقیق باشند.

اسیدپاشی کار انگلیسا

حق نشر عکس na
Image caption کارتون امین منتظری، فرهیختگان

محمد رضا ستوده در ستون طنز جهان صنعت نوشته: روزنامه کیهان دیروز از ماجرای سریالی اسیدپاشی‌ها در اقصا نقاط کشور پرده برداشت و همه چیز را فاش کرد و نوشت: این اسیدپاشی‌ها از اول هم مشکوک بود و کاملا مشخص بود که چنین حرکتی از مردم شریف و فهیم کشورمان بعید است‌. درست است که «ایرانی می‌تواند» اما اسید نمی‌پاشد‌.

طنزنویس به طعنه نوشته: نیروی انتظامی بعد از حاضر شدن در صحنه جرم، آلت جرم را که همان سطل باشد پیدا کرده است و اثر انگشت جورج سوروس، رییس بنیاد سوروس روی آن دیده شده است‌. از آنجایی که آقای سوروس اقدامات خرابکارانه زیادی را در کشور ما انجام داده اثر انگشت ایشان در آرشیو موجود است و اثر انگشت‌های فعلی با نمونه موجود در آرشیو مطابقت می‌کند‌! در ادامه طنز جهان صنعت آمده: اسیدهای پاشیده شده نیز ساخت یک شرکت انگلیسی به نام (English acid) بوده است و همچنین روی سطل دوم اثر انگشت دیوید کامرون هم یافت شده که این نشان می‌دهد سطل دست به دست شده است‌!

واقعیتی تکان دهنده تر از کاهش بهای نفت

منصور بیطرف در مقاله ای در اعتماد نوشته: کاهش تند قیمت جهانی نفت در هفته گذشته دوباره نگرانی‌هایی را در سطح تصمیم‌گیری کلان اقتصادی کشور به وجود آورد. از یک سو در دولت برای کسری بودجه احتمالی که ناشی از کاهش قیمت نفت است جلسه گذاشته می‌شود و از سوی دیگر در کمیسیون‌های اقتصادی مجلس برای برخوردهای احتمالی به کاهش قیمت نفت و تاثیر آن بر بخش‌های دیگر اقتصادی کشور نشست‌هایی در سطح وزیر نفت برگزار می‌شود.

به نظر این کارشناس: محاسبه «قیمت شکننده نفت» برای اقتصاد ایران نشان می‌دهد که فروش نفت با قیمتی کمتر از ۱۲۶ دلار در هر بشکه به نفع اقتصاد کشور نبوده است و بودجه کشور را با کسری مواجه می‌کرده این شاخص برای سال گذشته معادل ۱۳۲ دلار بوده است. بدون شک اگر ایران می‌توانست معادل سال ۸۹ یا حتی نیمه اول سال ۹۰ نفت به فروش برساند، قیمت شکننده نفت پایین‌تر از رقم ۱۲۶ دلار قرار می‌گرفت اما چه باید کرد که سیاست‌های دولت قبل به گونه‌یی اجرا شد که اقتصاد کشور باید با قیمتی گران‌تر اداره شود

سرانجام مقاله اعتماد به این جا رسیده که: کاهش قیمت جهانی نفت بدون شک یک‌بار دیگر دولتمردان و کارشناسان را به این صرافت خواهد انداخت که دوباره به سمت تدوین اقتصاد بدون نفت حرکت کنند اما توصیه می‌کنیم از این سیاست که طی شش دهه گذشته چندین و چند بار تکرار شده اما هیچ‌وقت جامه عمل به خود نپوشانده دست بردارند و به واقعیت دیگری بپردازند که تکان‌دهنده‌تر از کاهش قیمت جهانی نفت است و آن اینکه اداره اقتصاد و سیاست کشور را دیگر به «نابلدها» نسپارند و به «عقلا» بسپارند، باور کنید همه امور خود به خود درست می‌شود.

اما سعید قوام پور در مقاله ای در ایران روزنامه دولت پیش‌بینی کرده که قیمت نفت از ۸۰ دلار پایین‌تر نمی‌آید، چراکه در آن صورت برداشت از ذخایر شیل اویل به تولیدکنندگان امریکایی خسارت خواهد زد و مزیت این نوع نفت را برای خریداران نسبت به نفت منابع متعارف از بین خواهد برد، زیرا برخی از خریداران به خاطر قیمت پایین نفت شیل اویل امریکا به سراغ آن می‌روند.

این مدیر وزارت نفت اضافه کرده: امریکا از رهگذر همدستی با عربستان می‌خواهد روسیه را تحت فشار قرار دهد اما ادامه این روند برای امریکا نیز قطعاً خوشایند نخواهد بود. بر همین اساس من تصور می‌کنم کاهش اخیر قیمت نفت مقطعی باشد و بیشتر از چند هفته دیگر دوام نیاورد، حتی احتمال آنکه قیمت نفت به کف ۸۰ دلار برسد بسیار ضعیف است .

با این حال، این فراز و فرودهای قیمتی برای کشور ما تهدید کننده نیست و این‌ نکته را فعالان بازارهای مختلف جهان صحه گذاشته‌اند که نفت ایران در سال آینده کمتر از ۹۰ دلار برای هر بشکه نخواهد بود. پس گرچه جناح امریکا و عربستان و کشورهای تولید کننده شریک ریاض سیاست اعمال فشار بر روسیه، ایران و حتی کشورهای کوچک تولیدکننده نفت را دنبال خواهند کرد اما این فشار برای اقتصاد ایران شوک‌آور نیست.

مقصود چیست؟

حق نشر عکس na
Image caption کارتون حسن کریم زاده، شهروند

مصطفی عابدی در سرمقاله شهروند نوشته: چند روز پیش در شبکه‌های ارتباطی، فیلم کوتاهی پخش شد که نشان می‌داد یک آقای جوان معمّم در موسم حج و در یک فروشگاه عربستان سعودی درحال نگاه کردن به اجناس است که در همین لحظه آقای گزارشگر و فیلمبردار از پشت سر سوژه را شکار می‌کنند و در یک موقعیت پیش‌بینی نشده، پس از سلام و علیک از او می پرسد به نظر شما ارزش دارد که آدم وقت خودش را در این شهر (مکه یا مدینه دقیقا معلوم نیست کدام است) صرف سوغاتی خریدن کند؟

به نوشته این مقاله معمم طرف سووال فورا جواب می دهد:: نه. همه چیز الحمدلله در ایران هست و ارزان‌تر هم هست. اینجا وسایل خیلی گران است و ضمانت(منظور کارت ضمانت) هم ندارد و به حجاج محترم ایرانی توصیه می‌شود که از پرسه زدن در بازارهای عربستان سعودی جددددّاً (با تأکید روی حرف دال گفته می‌شود) خودداری کنند!

شهروند پرسیده: این گزارش تلویزیونی در پی القای چه نکته‌ای است؟ آیا می‌خواهد شکاف میان عمل و نظر را به بیننده نشان دهد؟ آیا هدف او نقد مصاحبه‌شونده است که چرا وقتی خودت به خرید آمده‌ای، با این قاطعیت به مردم توصیه می‌کنی که چنین کاری انجام ندهند؟ شاید گزارشگر چنین قصدی داشته است و شاید برخی از کسانی که این فیلم را دیده‌اند،‌ چنین برداشتی کنند. ولی به نظر می‌رسد که واقعیت ماجرا چیز دیگری است و برداشت درست از این فیلم به‌طور کامل در جهت مغایر با این برداشت است.

سانسور نوع جدید مطبوعات

مهدی روزبهانی در سرمقاله ابتکار با اشاره به محرمعلی خان مامور قدیمی بازبینی مطبوعات در پنجاه سال قبل نوشته گرچه او به تاریخ پیوسته اما یک گروه قلم به دست با منشی همچون محرمعلی خان در فضای رسانه ای کشور عمل می‌کنند. هرچند دیگر خبری از دستور مستقیم برای حذف مطلبی وجود ندارد یا اگر هم هست بنابر ضرورت های تصریح شده در قانون است.

نویسنده معتقد است: سانسور امروز د تنها تحت تأثیر اعمال نظرهای حکومتی نیست بلکه عده ای که تفکر خود بر حق بینی دارند و نادیده گرفتن حقوق دیگران را سر لوحه کار خود قرار داده اند با حرکتی منسجم بخشی از مطالب و نظرها را قبل از اینکه به قلم روزنامه نگاران نگاشته شود؛ حذف می‌کنند. این در حالی است که بر اساس ماده چهارم قانون مطبوعات جمهوری اسلامی ایران هیچ "مقام دولتی" و "غیر دولتی" حق ندارد برای چاپ مطلب یا مقاله ای درصدد اعمال فشار بر مطبوعات برآید و یا به سانسور و کنترل نشریات مبادرت کند.

سرمقاله ابتکار تاکید کرده که: اینان از طریق هیجانی کردن جامعه، تحریک افکار عمومی و چارچوب سازی سوء معنایی از بیان نقد و نظر جلوگیری می‌کنند. اما ترجیح بر آن است که بجای اینکه این اعمال فشار در محافل قانونی و مراحل پر پیچ و خم قضایی رفع شود در چارچوب اخلاق حرفه ای خود را اصلاح کند.

ترکیه و ایران و داعش

کیهان برای چندمین بار در چند هفته اخیر در سرمقاله خود به انتقاد از ترکیه در برخورد با داعش و مسایل منطقه پرداخته و نوشته نظامیان ترکیه اگر امکان یک درگیری طولانی مدت را جدی بدانند، وارد جنگ نمی‌شوند و اگر هم وارد شوند درصدد بر می‌آیند که با استناد به شکست‌های اولیه، مقصد نهایی عملیات را غیر قابل تحقق و توأم با هزینه‌های سنگین توصیف کنند. اردوغان با چنین ارتشی نمی‌تواند وارد یک جنگ جدی بشود.

نویسنده با اشاره به درگیری دولت اردوغان با دو اقلیت بزرگ کرد و علوی که جمعاً نزدیک نیمی از جمعیت و جغرافیای این کشور را به خود اختصاص داده‌اند نوشته: این کشور در بعد خارجی اولاً با ایران و سپس با سوریه و حزب‌الله مواجه است. ترکیه می‌داند که ایران تا چه حد در سوریه نفوذ دارد و امنیت سوریه و بقاء دولت آن تا چه حد برای ایران مهم است. ترکیه در خود توان مقابله نظامی با ایران را نمی‌بیند.

سرمقاله کیهان به نقل از یک مقام آمریکایی نوشته نفوذ ایران در سوریه بسیار بیشتر از نفوذ آمریکا در اسرائیل است و اضافه کرده: همبستگی ایران با منطقه‌ای که با عنوان مقاومت شناخته می‌شود، قابل انکار نیست. ترکیه هرگز قادر نیست از سد ایران و حزب‌الله در سوریه عبور کند این در حالی است که میان مرزهای جنوبی ترکیه تا دمشق دستکم ۴۰۰ کیلومتر فاصله وجود دارد.

تکریم بازنشستگان

پدرام ابراهیمی در شهروند با اشاره به روز تکریم بازنشستگان مصاحبه فرضی با چند تن از سالخوردگان و بازنشستگان را منعکس کرده:

سلام مادر. شما از شرایط دوران بازنشستگی‌تون راضی هستید؟ والا حقوق بازنشستگی کفاف هزینه علوفه‌ اسبمون رو هم نمی‌ده. سلام قربان. می‌بینم که توی پارک نشستید و دارید از این هوای پاییزی لذت می‌برید. چرا اخماتون تو همه؟ خدای نکرده چیزی شده؟ - چرا اخمام تو هم نباشه؟ اون خدا بیامرز صد بار گفت نکنید. الکی سروصدا نکنید. با دست خودتون نزنید خودتونو بدبخت کنید. نشنیدیم آقا نشنیدیم. حالا به جای کاسه‌ چه کنم چه کنم، بشکه چه کنم چه کنم دادن دستمون. کدوم خدابیامرز؟! آقا من نوکر جد و آبادتم یه کم رعایت کن سردبیر اینا رو بخونه منو می‌خوره!

مطالب مرتبط