بررسی روزنامه های صبح تهران سه‌شنبه -٢٠ آبان

روزنامه‌های امروز صبح همچون بیشتر روزنامه‌های جهان، بی خبر از نتایج اجلاس هسته‌ای ایران و آمریکا و اروپا که در مسقط برپاست، به گمانه‌زنی درباره آن پرداخته‌اند. از نظر برخی روزنامه‌ها شکست مذاکرات را تهدید می‌کند و از دید برخی دیگر تفاهم نزدیک است، برخی برپایی جشن تفاهم هسته‌ای را در ایران و آمریکا نزدیک می‌بینند و گروهی آن را غیرممکن می‌دانند.

تاسیس دوباره سازمان برنامه، تصویر گذر آب در زاینده رود در عین حال گزارش‌هایی درباره بی آبی مزمن زمین از دیگر مطالب روزنامه‌های صبح امروز است.

حق نشر عکس q
Image caption کارتون سلمان طاهری، شهروند

جشن تفاهم یا اعلام شکست

ابتکار در گزارش اصلی خود از قول یکی از مخالفان دولت نوشته نمی‌گذاریم جشن توافق هسته‌ای بگیرند

بر اساس این گزارش: حسن روحانی از روزی که سکان دولت یازدهم را در دست گرفت، پیگیری مذاکرات هسته‌ای را با هدف به نتیجه رساندن آن، به عنوان یکی از برنامه‌های اصلی خود مطرح کرد. همین باعث شد که مخالفان و منتقدان دولت روحانی، مذاکرات هسته‌ای را به عنوان اهرم فشار به دولت علم کرده و هر روز ایراد و انتقادی تازه ای ساز کنند.

به نوشته این گزارش: در آخرین واکنش‌ها در این برهه حساس مذاکرات هسته‌ای، اخیرا سخنانی از حجت الاسلام سید محمود نبویان نماینده مردم تهران در مجلس و عضو جبهه پایداری منتشر شده است که با تندترین ادبیات ممکن، مذاکرات هسته‌ای و رسیدن به توافق را زیر سوال می‌برد.

ابتکار نوشته: نبویان در سخنان خود تاکید کرده است: باید بگویم که ۵ آبان [زمان امضای توافق ژنو] برای ما بسیار نحس بود و مذاکرات مسقط نیز همین گونه خواهد بود. ما نمی گذاریم جشن هسته ای سوم آذر برپا کنند.

داوود هرمیداس باوند در سرمقاله ایران روزنامه دولت نوشته: در گرماگرم مذاکره جان کری و محمد جواد ظریف اظهارات باراک اوباما ‌رئیس جمهوری امریکا برخی از ناظران را نسبت به روند مذاکره دچار تردید کرد. در سخنان اوباما به وجود شکاف های عمیق در مواضع طرفین و مناقشات سیاسی منطقه اشاره شده است. لکن آنچه باید مدنظر داشت این است که یکی از اصولی که بر روابط بین الملل حاکم است،مقوله تفکیک امور از یکدیگر است. در عرصه بین المللی حل هر موضوعی به منطق خاص خودش نیاز دارد.

این استاد دانشگاه تاکید کرده: آنچه فعلا در مذاکرات مطرح است، چیزی جز بحث بر سر مسائل مربوط به تکنولوژی هسته ای و تحریم های وضع شده علیه ایران نیست. لذا اختلاف نظر طرفین در باره مناقشات منطقه ای ممکن است بر روند تعامل تهران و واشنگتن تاثیر بگذارد اما ماهیت موضوع را تغییر نمی دهند. در چنین فضایی که همچنان میان دو طرف بر سر بحرانهای بین المللی اختلاف نظر است انتظار می‌‌رود که دیپلماتهای ایران و امریکا همچنان بر مسئله هسته‌ای متمرکز شوند.

سرمقاله ایران تاکید کرده: شواهد نشان از این دارد که این بار ایران و ۱+۵ با قصد و اراده جدیتر برای رسیدن به یک توافق قابل قبول وارد مذاکرات شده اند و این امیدواری همواره وجود دارد که مذاکرات به نتایج قابل قبولی منتهی شود.

نادر کریمی جونی در سرمقاله جهان صنعت نوشته: مذاکرات همچنان بدون اطلاع‌رسانی پیش می‌رود، دیپلمات‌ها در گفت‌وگوهایی طولانی، فشرده و نفس‌گیر راه‌های رسیدن به توافق را بررسی می‌کنند. اما در وهله نخست هیچ‌یک از طرفین نمی‌خواهند مسوول شکست مذاکرات معرفی شوند. در عین حال هیچ یک از گفت‌وگوکنندگان نیز نمی‌خواهند مسوول دستیابی و تدوین یک توافق بد محسوب شوند.

به نظر نویسنده: دور از ذهن به نظر میرسد که در مدت باقی مانده ایران و ایالات متحده بتوانند به توافقی دست یابند چراکه مبنای آمریکاییها برای پذیرش توافق، خوب بودن آن است. تردیدی نیست که این خوب بودن براساس منافع و ملاحظات آمریکاییها تعریف میشود چون اگر در «خوب بودن» منافع دو طرف در نظر گرفته میشد، آمریکاییها عبارت «برد- برد» را استفاده میکردند

سرمقاله جهان صنعت معتقد است:. این به آن معنی است که احتمالا واشنگتن انتظار دارد تهران به نفع خواست و ملاحظات ایالات متحده چرخش کند که این هم متصور نیست.

حق نشر عکس x
Image caption تیتر و عکس امیرخامنه، شهروند

کدام نمایشگاه برای چی

حمید رضا طهماسبی پور در مقاله‌ای در شهروندپیرامون نمایشگاه مطبوعات اصل این حرکت را زیر سوال برده و نوشته: در این ٢٠ دوره که نمایشگاه برپا شده کدام رسانه مطرح جهانی به این جا آمده است؟ کدام دستاورد مطبوعاتی تازه یا کارگاه و دوره‌های تحلیل و آموزش (به معنای واقعی کیفی و خاص) برگزار شده است که برای این حوزه دستاورد بوده باشد؟

این روزنامه واقع‌گرایی امسال و برداشتن پیشوند بین‌المللی را از ابتدای نام نمایشگاه تحسین کرده و نوشته مسئولان برگزاری اندکی واقع‌گراتر از قبل شده‌اند. نمایشگاه مطبوعات ایران هم مانند دیگر نمایشگاه‌ها بوده و تاکنون دستاوردی جز دورهمی مطبوعاتی‌ها و افتخار دیدن برخی مخاطبان رسانه‌ها چیز مهم و قابل اعتنایی نداشته است. دادن این حکم بیرحمانه از این سو است که نگارنده با حضور دایمی در این نمایشگاه‌ها و فعالیت حرفه‌ای مطبوعاتی، خود را صاحب یک رأی حداقلی می‌داند و نظر شخصی خود را می‌گوید.

نکته دیگر مقاله شهروند این سوال است که: آیا حضور پرشمار مردم را دلیل موفقیت یا عدم موفقیت این نمایشگاه می‌دانند چقدر درست است؟ آیا باید همه مردم و روزنامه‌خوانان به این نمایشگاه بیایند؟ مگر رسانه که همیشه با مردم ارتباط دارد و ماهیتش ارتباط است نیازمند نمایشگاه است؟ به واقع برای چه؟ اگر کیفیت مطبوعات ما پایین باشد و نمایشگاه هم برای حضور فعالان و مخاطبان چیز مهمی برای عرضه نداشته باشد، چرا مردم و فعالان باید پرشمار و کیفی حضور یابند؟

روایت این روزهای وزارت علوم

روزنامه‌های امروز با نام بردن از سه تن از وزیران سابق علوم و روسای پیشین دانشگاه‌ها، احتمال داده‌اند یکی از آن ها چهارمین وزیر پیشینهادی حسن روحانی برای وزارت علوم به مجلس خواهد بود. در همین زمان غلامرضا تاجگردون در مقاله‌ای در آرمانبه مشکل دولت و مجلس بر سر سرتعیین این وزیر اشاره کرده.

به نوشته رییس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس: هر چند نمی‌توان گفت که اختلاف بر سر وزارت علوم و انتخاب وزیر آن تنها نقطه اختلاف است چرا که در حوزه فرهنگ نیز کمابیش چنین وضعیتی حاکم است اما به هر حال این وزارت علوم است که محل بیشترین اختلاف شده است که به راحتی نمی‌توان از آن عبور کرد.

مقاله آرمان تاکید کرده: ه ضرر اختلاف میان دولت و مجلس در این زمینه پیش از آنکه متوجه دانشگاه‌ها باشد متوجه مجلس است چرا که با نگاه به مطالبات جامعه دانشگاهی به راحتی می‌توان دریافت که خواسته آنها در راستای آرایی که اکثر نمایندگان به وزرای پیشنهادی علوم به گلدان‌ها ریختند نبوده است. به عبارت دیگر مادامی که دولت و مجلس نتوانند خواست‌های خود را به یکدیگر نزدیک کنند رفتارها سیاسی می‌شود و آسیب‌های این اختلافات ابتدا دامنگیر مجلس خواهد شد و بعد دانشگاه.

راهنمایی کنید

شهرام شهیدی در ستون طنز شهروند نوشته: از خوانندگان عزیز درخواست می‌کنم اصلا این مطلب را شوخی نگیرند. خیلی جدی دارم عرض می‌کنم. شما وزیر علوم را ندیده‌اید؟ مثلا اتفاقی دیده باشید از جایی رد می‌شود؟ در کافه‌ای نشسته باشد؟ توی سالن سینما چی؟

خب ببم جان الان مدت‌هاست وزیر علوم گم شده و ما در ستون به این عریض و طویلی و با این همه اهن و تلپ هنوز نتوانسته‌ایم وزیر علوم را پیدا کنیم. این همه ادعا داشتیم پیدا شدن گمشده خود را به ما بسپارید همه‌اش کشک بود. حالا چطور سرمان را بلند کنیم؟ دیگر کسی برای این ستون فکسنی ما تره هم خرد نمی‌کند. یعنی قبلش هم نمی‌کردند حالا دیگر بدتر. برای همین از شما کمک خواستیم ببینیم می‌توانید راهنمایی‌مان کنید ببینیم وزیر علوم احتمالی را کجا می‌شود پیدا کرد؟

فاجعه دیگر اسید پاشی

حق نشر عکس x
Image caption عکس شهروند

بهناز مقدسی در گزارشی در صفحه حوادث شهروند نوشته: پسر ٣٥ساله از طبقه بیستم برج‌های ٣قلوی ستارخان خودش را به پایین پرتاب کرد. این مرگ خودخواسته برادر آمنه بهرامی قربانی اسیدپاشی ‌سال ٨٣ بود.

گزارشگر توضیح داده: از روزی که اسید زندگی خانواده بهرامی را سوزاند ١٠‌سال می‌گذرد اما باز هم تبعات شوم حادثه‌ای که عواطف اعضای خانواده را برانگیخته بود، دامنگیر آنها شد. وقتی آمنه مورد هجوم خواستگار اسیدپاش قرار گرفت محمد تنها ٢٥‌سال داشت. او اولین کسی بود که بر بالین خواهر که با صورتی سوخته روی تخت بیمارستان خوابیده بود، رفت؛ حادثه‌ای که او را در شوکی عمیق فرو برد و از آن روز به بعد احساسش، همراه با صورت اسیدی آمنه، تحلیل رفت. سال‌های اول سخت‌تر بود.

شهروند نوشته: ١٢ آبان‌ماه ‌سال ٨٣ و حالا ٢٠ آبان‌ماه ‌سال ٩٣ است. خانواده بهرامی باز هم قربانی دادند، اما نه قربانی اسیدی. این بار قربانی‌شان در پی پیامدهای اسیدی به مرگ خودخواسته تن داد. از همان سال‌های اول که تاب دیدن خواهرش را نداشت مشکلات عصبی به سراغ محمد آمد. چندباری به روانپزشک مراجعه کرد، بستری شد.

آمنه بهرامی که از خودکشی برادرش شوکه است به شهروند گفته: از روزی که آن اتفاق برای من افتاد برادرم افسردگی گرفت. نمی‌توانست من را با صورت سوخته ببیند. همیشه می‌گفت می‌خواهم چشم‌هایم را به تو بدهم.

جرم سیاسی از نظر کیهان

کیهان در مقاله‌ای به موضوع لایحه جرم سیاسی پرداخته که سی و پنج سال است وکلا و فعالان مدنی و سیاسی پی‌گیر آن هستند که بر اساس وعده قانون اساسی این جرم تعریف شود .

محمدصادق فغفوری در یادداشت روز کیهان توجه داده که: در قانون اساسی به صراحت ذکرشده ، تعریف جرم سیاسی «بر اساس موازین اسلامی» صورت می‌گیرد. پرپیداست که مفهوم قرن نوزدهمی و غربی جرم سیاسی در موازین اسلامی نظیری ندارد. آنچه که امروز به عنوان مصادیق جرم سیاسی مصطلح شده، در فقه اسلامی با عناوینی چون «محاربه» و «بغی» متشابه است که مجازات آن نیز در فقه معین شده است.

بنا به این تاویل مقاله کیهان معتقد است: قانونگذار عادی، منطقاً نمی‌تواند و نباید از چارچوب مشخص‌شده قانونگذار اساسی فراتر رفته و جرم سیاسی در مفهوم غربی‌اش را به نظام حقوقی ما تحمیل نماید. اگر قرار به تعریف جرم سیاسی باشد، این امر بایستی مطابق موازین اسلامی، و نه با رویکردی تخفیفی نظیر آنچه در سابقه غربی ها وجود دارد.

با این مقدمه حقوقی نویسنده کیهان به نکته اصلی مقاله پرداخته و نوشته: برخورد ترحم‌آمیز با کسانی که امنیت و آرامش یک کشور را در سطحی وسیع برهم زده‌اند و علیه آرمان‌های والا و اساسی آن شوریده‌اند، تحت عنوان «جرم سیاسی» نه به صلاح است و نه خواست ملت خسته از اخلال‌کنندگان ثبات و امنیت؛ چنین کسانی بیشتر «محارب» و «باغی»اند تا یک مجرم شریف! نمایندگان ملت هم در بررسی طرح جرم سیاسی، خواست ملت را نمایندگی خواهند کرد، نه تدوین و تحمیل مفهوم منسوخ شده غربی آن را.

غربی ها مث خر شادی می‌کنند

محمدرضا ستوده در ستون طنز جهان صنعتنوشته:می‌خواهم برای این مطلب طنز بنویسم اما این کار را نخواهم کرد زیرا اگر بنویسم مثل دو روز گذشته باز هم چاپ نخواهم شد. از شدت نوشتن در حال انفجار هستم اما باید خودم را کنترل کنم. یعنی غربی‌ها و تمام دنیا که مثل آنها شادی می‌کنند الاغ هستند فقط ما آدم هستیم؟!

این طنزنویس پس از خود پرسیده: یعنی غرب و سرزمین‌های دیگر حکم طویله را دارد. ستوده ننویییییس. خودتو کنترل کن لعنتی! امروز دیگه نباید مطلبت رد بشه... هیچی نگو. اصن به تو چه ربطی داره.

در پایان ستون طنز جهان صنعت آمده: الان یعنی من که دوست دارم مثل غربی‌ها شادی کنم الاغم؟ ذجلوی زبونتو بگیر ستوده. الان وقت پرسیدن این سوال‌ها نیست. قرار نیست هر کی هر چی گفت تو خودتو بندازی وسط..

حق نشر عکس x
Image caption کارتون ساسان خادم، شرق

مطالب مرتبط