بررسی روزنامه های صبح تهران؛ شنبه اول آذر

روزنامه های اول هفته همچنان چشم انتظار نتیجه مذاکرات هسته ای ایران با کشورهای صنعتی به تحلیل رویدادهای مربوط به آن پرداخته، تندروها با بدبینی خبر داده اند که باید منتظر شکست مذاکرات بود و نشریات میانه رو با خوش بینی، توافق هر چند اندک را پیش بینی کرده اند.

چهارمین وزیر پیشنهادی دولت روحانی برای وزارت علوم و احتمال های مختلف درباره آن موضوع دیگری است که روزنامه های امروز به آن پرداخته اند.

این روزنامه ها با اشاره به طرح هایی که برای رونق کتاب و کتابخوانی در کشور تهیه شده در گزارش ها و مقالات مختلف نیاز ملی به کتابخوانی را مطرح کرده اند.

منتظر معجزه نباید بود

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و عکس ابوالفضل لسانی، ایران

متین مسلم در مقاله ای در شهروند نوشته: ۲۴ نوامبر برخلاف تصور و اگر واقع‌بین باشیم، می‌تواند نه پایان راه باشد، آن‌گونه كه مخالفان كاركشته داخلی و خارجی حسن روحانی آرزویش را دارند و نه رویای بیگ‌بنگ آغاز روز هشتم خلقت برای موافقان. بهتر است قبول کنیم و البته اگر همه بخواهند، هفته آخر ماه نوامبر می‌تواند فرآیند تداوم یک دیپلماسی پیچیده از قبل به سوی آینده باشد.

به نوشته این مقاله: شاید «موعود ٢٤ نوامبر» برای عده‌ای روز آغاز زندگی سیاسی و برای عده‌ای دیگر لحظه پایان آن باشد! اما هرچه هست، نگاه‌های اینچنین یک طرفه، غیرواقعی و حداکثری، همواره به مانعی آزاردهنده بر سر راه دیپلماسی تبدیل شده و مشخصا در مورد مذاکرات اتمی، تنها به این دلیل كه روز ٢٤ نوامبر در تقویم «روز موعود» اعلام شده این دیدگاه‌ها فشار خود بر فضای مذاکرات را چند برابر کرده‌اند.

سرمقاله شهروند به این جا رسیده که: این فضای روانی و انتظاری به مثابه یك معضل، قدرت مانور دیپلمات‌های مذاكره كننده هر دو طرف را تحت تأثیر خود قرار داده است. افزایش فشار و پمپاژ انتظارات و تصورات در برابر مذاكرات حساس جاری آیا تعمدی است یا ناخواسته؟ از سر شوق و آرزوست یا كینه‌ورزی و خصومت؟

نباید تجربه تکرار شود

حسین شمسیان در سرمقاله کیهان در ادامه خط مخالفت های این روزنامه با مذاکرات هسته ای نوشته: برخی رفتارهای داخلی و سخنان خلاف مصلحت ملی، آمریکایی‌ها را به این نتیجه غلط رساند که به شدت نیازمند حصول و توافق به هر قیمتی هستیم. نتیجه طبیعی چنین رویکردی، زیاده‌خواهی دشمن است و باعث شد که آنها به قول ورزشکارها «با گارد بسته» با ما روبرو شوند و متقابلا انتظار کسب امتیاز جدید از سوی ما را داشته باشند.

نویسنده کیهان تاکید کرده: شتاب در تنظیم توافقنامه، تجربه‌ای است که نباید دوباره تکرار شود. افزون بر آن، آوردگاه وین، عرصه رویارویی اراده‌ها و هوشیاری‌هاست، نه محلی برای کارآموزی و نه عرصه‌ای برای خوش‌بینی و خوش‌گمانی. با این وصف نمی‌توان از تیم مذاکره‌کننده پذیرفت که همانند ژنو، تن به توافقی بدهند که نه چارچوب حقوقی مشخصی دارد و نه ضمانت اجرای آن معلوم است.

به نوشته سرمقاله کیهان: در هر توافق حقوقی آنچه داده می‌شود در مقابل آنچه گرفته می‌شود کاملا و بدون کمترین ابهامی معلوم باشد. زمان داد و ستد کالا و بهای آن و نیز ضمانت اجرا و حتی جریمه و مجازات تاخیر در آن هم معلوم باشد. در حالی که برخی از ابتدایی‌ترین و بدیهی‌ترین ضوابط حقوقی در تنظیم توافقنامه ژنو مورد غفلت واقع شده و نگرانی از تکرار این نوع توافق در وین، نگرانی بی‌جایی نیست.

حق نشر عکس na
Image caption کارتون محمد طحانی، آرمان

علی خرم در آرمان نوشته: در صورت ناکامی دولت آمریکا در لغو رسمی تحریم‌ها، برای ایران انگیزه‌ای ایجاد نمی‌شود تا گام‌‌های اعتمادساز بیشتری با پذیرش اعمال محدودیت‌‌های بیشتر حول محور برنامه هسته‌ای خود بردارد که در این صورت با از دست رفتن فرصت دستیابی به توافق جامع و نهایی، ایران و۵+۱ چاره‌ای ندارند جز اینکه برای مدتی مذاکرات را به حال خود رها کنند که این سناریو بدترین حالت ممکن برای مذاکرات هسته‌ای است.

این استاد دانشگاه تاکید کرده: در صورت عدم موفقیت در مذاکرات تا سوم آذر، یقینا باید منتظر تغییر و تحولات در فضای داخلی کشورها به‌خصوص آمریکا بود. مهم‌ترین تغییر در آمریکا حاکم شدن تندروها بر کنگره است که پس از آن رسیدن به توافق به دلیل آنکه نومحافظه‌کاران اعتقادی به روش‌‌های دیپلماتیک برای حل و فصل موضوعات بین‌المللی ندارند و معتقد به اعمال روش‌‌های سخت‌افزارانه هستند، مشکل خواهد شد. دیدگاه نومحافظه‌کاران در آمریکا به اسرائیل نزدیک است و با حاکم شدن آنها بر کنگره، فشارها بر دولت آمریکا برای آنکه با ایران به یک بازی یکطرفه بپردازد، افزایش پیدا خواهد کرد.

مقاله آرمان به این جا رسیده که: درصورتی‌که مذاکرات به آینده موکول شود، ظرف دو ماه آینده جمهوریخواهان تندرو درصدد اعمال تحریم‌‌های جدید که بیش از یک‌سال است توسط دموکرات‌ها زمینگیر شده برخواهند آمد و این طبیعتا واکنش ایران را به دنبال خواهد داشت و همه شرایط آرام کنونی درهم خواهد ریخت به ترتیبی که اکنون کسی دقیقا نمی‌تواند پیش‌بینی کند چه خواهد شد.

محمد علی وکیلی در سرمقاله ابتکار نوشته: ههر چه زمان می‌گذرد و حجمِ گمانه زنی و نگرانی ها بیشتر می‌شود، دورنمای مذاکرات تار شده و امیدها کاهش می‌یابد. تحلیل گران هر کدام در حال تجویز نسخه برای روزهای پس از عدم توافق هستند. یکی می‌گوید ایران نباید تمدید را بپذیرد زیرا به نفع غربی هاست و دیگری تمدید را، در این شرایط، تنها راه می‌داند و ادامه مذاکرات را تجویز می‌کند.

به نوشته این مقاله: بدیهی است وقتی بازی به لحظه پایانی می‌رسد هر طرف برای گرفتن حداکثر امتیاز بر مطالبات حداکثری اصرار بورزد. اتفاقاً اگر بنای تصمیم گیری وجود نداشت طرفین به رسم معمول گرد هم می‌آمدند و ضمن نوش جان کردن یک فنجان قهوه و ردوبدل کردن تعارفات دیپلماتیک و گرفتن عکس یادگاری زمان را سپری می‌کردند، اما وقتی طوفان دیپلماتیک در می‌گیرد نشانه عزم بر توافق می‌باشد.

ابتکار پیش بینی کرده: طرفین در آخرین لحظه های فرصت باقی مانده، برای فرار از شکست مذاکرات، مطالبات حداکثری را رها و مواضع خود را تعدیل کرده و بر سرِ مطالبات تعدیل شده توافق کنند تا برای همیشه سایه بیم را از سر مناسبات جهانی بردارند. بی شک لابی صهیونیسم در این لحظات بیش از هر زمان در تلاش است که چنین توافقی صورت نگیرد و از ابزار و اهرمهای مختلفی بهره خواهد برد تا مذاکرات را به بن بست بکشاند. خوشبختانه تیم ایرانی و مقامات کشور نسبت به این مساله هوشیارند و متوجه کارشکنی ها و حواشی هستند.

مجلس و وزیران پیشنهادی

مهدی مالمیر در مقاله ای در مردم سالاری نوشته: اعجاب آور این جاست که انگار نه انگار این همان مجلسی است که درسراسر هشت سال دولت مهرورز، تمامی خرده فرمایشات دولت را ستایش‌کنان بر دو دیده می‌گذاشت! حال براستی چگونه است وچه رخ داده که تاب کمترین باد ناموافق را ندارد؟

به نوشته این مقاله: مشارکت در آنچه آنها «فتنه» می‌خوانند،امضا کردن فلان بیانیه وشرکت در بهمان تحصن آن هم در گیر ودار حوادث پر شتاب آن سال که مجال تامل و ارزیابی دقیق را از بسیاری ربوده بود، جملگی اتهامات کلی ومالامال از حدس‌ها وگمان‌هاست که هیچ یک از گناهانی راکه برخی بر وزرای پیشنهادی می‌نویسند، اثبات نمی‌کند.

نویسنده مقاله با تاکید بر این که هر چهار وزیری که برای تصدی وزارت علوم به مجلس معرفی شده اند از جمله افراد شناخته شده در عرصه دانشگاه‌اند وهیچ گونه نکته ناروشنی در کارنامه سیاسی آنها دست کم از نظر نهادهای امنیتی به چشم نمی‌خورد نوشته:.اگر به راستی تنها یکی از اتهاماتی که امروز برخی نمایندگان بر سر وزرای پیشنهادی آوار کرده‌اند، حظی ازحقیقت داشته باشد، حق نداریم نگران سهل انگاری سیستم امنیتی کشور باشیم که عناصر فعال در حوادث غمبار سال ۸۸ (آنچنان که برخی مجلسیان می‌پندارند) به جای پاسخگویی به مراجع قضایی وامنیتی، تا مرتبه وزیر در دولتی بالا ‌می‌آیند که رییس‌اش سال‌ها خود مسوول عالی‌ترین نهاد امنیتی کشور بوده است؟

صادق زیباکلام در سرمقاله شرق نوشته: به‌نظر می‌رسد طلسم وزارت‌علوم بعد از چهار‌دور رویارویی میان مجلس و دولت، سرانجام شکسته شد. دکتر محمد فرهادی که دیروز به‌عنوان وزیر پیشنهادی به مجلس معرفی شد حتی با استقبال برخی چهره‌های اصولگرا روبه‌رو شده است. با توجه به شواهد و قراین، بعید به‌نظر می‌رسد ایشان رای نیاورد. در این میان آنچه جالب‌توجه است، تلاش رسانه‌های تندرو برای القای این موضوع است که معرفی مشارالیه نشانه عقب‌نشینی روحانی و تسلیم‌ شدن به جریان آنهاست.

در پاسخ باید گفت اعلان پیروزی تندروها و اینکه روحانی را وادار به عقب‌نشینی کرده‌اند، به نظر نمی‌رسد که خیلی نتیجه‌گیری واقع‌بینانه‌ای باشد. نگاهی دقیق‌تر به عقبه سیاسی فرهادی، مبین آن است که او را خیلی نمی‌توان جدای از خط دانش‌آشتیانی، نیلی‌احمد‌آبادی، فرجی‌دانا و‌ حتی جعفر‌توفیقی و میلی‌منفرد دانست. او وزیر دولت میرحسین موسوی و خاتمی بوده‌ است؛ رییس دانشگاه تهران به‌درخواست شخص آقای هاشمی‌رفسنجانی می‌شود و درحال‌ حاضر هم با حکم آقای روحانی، رییس سازمان هلال‌احمر است.

مقاله شرق به این جا رسیده که: نزدیکی دکتر فرهادی به اصلاح‌طلبان و نزدیکی بیشترش به آقای هاشمی‌رفسنجانی یقینا باعث موضع‌گیری بسیاری از اصولگرایان تندرو می‌شد و چه‌بسا مخالفت با وی، بسیار هم در مجلس رنگ جدی به‌خود می‌گرفت. اما روحانی ظاهرا تعقل به‌خرج داده و تلاش کرده با‌توجه به نگرانی‌هایی که از وضعیت مدیریت نظام آموزش عالی کشور دارد پس از بهانه‌جویی‌های ماه‌های اخیر، فردی را به مجلس معرفی کند که نتوان به‌آن ایرادی گرفت.

تعلل ٩٧٥٠‌میلیارد تومانی

سیاوش رضایی در مقاله ای در شهروند نوشته: آغاز عملیات اجرایی آزادراه تهران- شمال ٢٠‌سال پیش بود و حالا پس از دو دهه، بار دیگر قولی داده شده و به نظر می‌رسد قرار است تا پایان دولت یازدهم شاهد بهره‌برداری از قدیمی‌ترین طرح عمرانی کشور باشیم. این آزاد راه ١٢١ کیلومتری، از دولت ششم بخش مهمی از انرژی و سرمایه کشور را به خود اختصاص داده اما طبق برنامه نبوده است.

نویسنده گزارش داده در برآوردهای اولیه، قرار بود ‌سال ١٣٧٥ با ٢٥٠‌میلیارد تومان این پروژه بهره‌برداری و مسیر تهران-چالوس ٦٦ کیلومتر کمتر شود اما برخلاف پیش‌بینی‌های اولیه طرح با بروز مشکلات خواسته و ناخواسته، کمترین پیشرفت را داشته است. تا این که براساس تازه‌ترین برآورد انجام شده، هزینه اتمام این پروژه ١٠ هزارمیلیارد تومان اعلام شد.

گزارش شهروند در نهایت نوشته: بنابراین از برآورد اولیه ٢٥٠‌میلیارد تومانی در‌سال ٧٥ تا هزینه ١٠‌هزار‌میلیارد تومانی در‌سال ٩٣ یک تفاوت ٩٧٥٠‌میلیارد تومانی وجود دارد که این تفاوت به علت تعلل مجریان و عدم برنامه‌ریزی منسجم برای اتمام و پیشبرد این پروژه اتفاق افتاده است. پروژه اکنون به هزینه هنگفتی نیاز دارد که به‌طور قطع در میان مدت هم قابل بازگشت نخواهد بود.

رفع مشکلات اقتصادی هدف است

حق نشر عکس na
Image caption کارتون مهدی عزیزی، فرهیختگان

جمشید پژویان در مقاله ای در آرمان نوشته: این روزها بحث مذاکرات هسته‌ای بسیار داغ است و در راستای ارتباط آن با مسئله اقتصاد باید گفت مذاکرات هسته‌ای کاملا بابت رفع تحریم‌هایی است که در گذشته دور و بخصوص در سال 91 از سوی اروپا و آمریکا در مورد ایران اعمال شده است که مهمترین آن در رابطه با فروش نفت، ارتباطات بانکی و نقل و انتقالات پول است. واضح است که رفع این تحریم‌ها بخصوص اگر به سرعت انجام شود می‌تواند گشایشی در اقتصاد باشد اما نباید این تصور اشتباه را داشت که رفع‌تحریم‌ها می‌تواند اقتصاد را شکوفا نماید.

این اقتصاددان تاکید کرده هنگامی که سخن از مشکلات اقتصادی به میان می‌آید در حقیقت منظور مشکلات موجود در اقتصاد خرد است یعنی مشکلاتی که در تخصیص منابع و کارایی اقتصادی وجود دارد که مهم‌ترین آن قیمت‌های نسبی و علائمی است. به عبارت دیگر ده‌ها سال است که قیمت‌های اشتباه به اقتصاد داده می‌شود که این نه تنها در مورد قیمت‌های حامل انرژی بلکه در مورد قیمت پول نیز صدق می‌کند.

آرمان در نهایت بار دیگر یادآوری کرده: نا گفته نماند یکی از مشکلات امروز، کمبود منابع درآمدی و وجوه دولت است، که در این راستا کاملا مشخص است مادامی که پول‌های بلوکه شده ایران آزاد می‌شود فشارهای وارده به دولت تعدیل می‌شود اما باز باید تاکید کرد این به معنای آن نیست که رفع تحریم‌ها یک راه‌حل اساسی و جدی برای اقتصاد است

اشکالات کتابخوانی

حق نشر عکس na
Image caption کارتون هادی حیدری، شهروند

پوریا عالمی در ستون طنز شرق با نقل قولی از علی جنتی وزیر ارشاد که گفته: امید است روزی برسد کسانی که به خواستگاری می‌روند به‌جای اینکه از اموال آنها پرسیده شود از میزان پیوندشان با کتاب و کتابخوانی سوال شود. نوشت:

همین‌طوریش بین خانواده عروس و داماد مساله بود. حالا فردا پدر عروس می‌گوید شما با کتاب پیوند داری؟ در چه حدی؟ چه کتابی؟ کتاب بالینی هم لابد داری؟ هان؟ با کتاب به خواب می‌روی؟ اسمش را می‌گذاری کتاب بالینی؟ خوب نیست. آن انار بود که می‌بردند به بالین.

به نوشته این طنزنویس: حالا همین کم مانده با کتاب هم پیوند بخوریم. اصلا شما بیجا می‌کنی پیوند بخوری با کتاب. بعد از داماد بدبخت می‌پرسد: پیوند شما با کتاب چطوری است؟ دوطرفه است؟ کتاب را از چپ می‌خوانی یا از راست؟ کتاب دوجلدی هم داری؟ کتاب خودآموز چی، داری؟ نکند کتاب مصور هم داری؟ هان؟ لابد با عکس رنگی؟ کاغذگلاسه؟ از آن گلاسه لیزها؟

در پایان طنزنوشته شرق آمده: واقعا که. تو جای ازدواج باید بروی پیش دکتر.. این‌هم عاقبت توصیه وزیر ارشاد. به نظر ما که جز با همسرتان با کسی یا چیزی پیوند نخورد.

مطالب مرتبط