بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ یک‌شنبه دوم آذر

حق نشر عکس Iran Daily
Image caption داربی سرخابی تهران، صفحه اول ایران

روزنامه‌های امروز صبح تهران دو روز مانده به پایان مهلت گفت‌وگوهای ایران و ۱+۵، ضمن تحسین از هیات مذاکره‌کننده هسته‌ای به بررسی احتمالات مختلف درباره روزهای آینده پرداخته‌اند.

انعکاس حکم حکومتی رهبر جمهوری اسلامی برای تداوم سرپرستی محمدعلی نجفی بر وزارت علوم، مسابقات فوتبال داربی تهران و گمانه‌زنی درباره برخورد مجلس با وزیر پیشنهادی جدید از جمله دیگر مطالب این روزنامه‌هاست.

قضاوت تاریخی

محمد نوری در سرمقاله ایران، روزنامه دولت، نوشته: زمان چندانی به پایان مذاکرات وین باقی نمانده است. خبرهای ارسالی از مقر دیپلمات‌ها با هیجان بالا در تهران و پایتخت‌های غربی دنبال می‌شود. صرفنظر از نتیجه‌ای که ماراتن چانه‌زنی وین در برخواهد داشت، در ایران باب یک قضاوت تاریخی گشوده شده است، قضاوت درباره حاصل و محصول کار دیپلمات‌هایی که قریب ۱۶ ماه مسئولیت این پرونده را در دست داشته‌اند.

نویسنده با اشاره به تیم هسته‌ای سابق نوشته: آنها هر اندازه برای تبرئه عملکرد خویش تلاش کنند یا کار تیم کنونی را سیاه جلوه دهند متاع تبلیغاتی‌شان در بازار خبری و رسانه‌ای خریدار ندارد. تصویر دو دوره سیاست خارجی ایران در دولت قبلی و دولت اعتدال شفاف‌تر از آن است که با پروپاگاند یا جنجال‌های تبلیغی بتوان پرده انکار بر واقعیت‌ها کشید.

روزنامه دولت در نهایت نوشته: رییس جمهور در یکی از گفتارهای خویش به روشنی این تصویر دوره‌حضیض و دوره اوج دیپلماسی ایران را نمایان کرد. او به خاطر آورد که سکه دیپلماسی ایران در دوره‌ای چنان از اعتبار ساقط شده بود که شمار دوستان ایران از انگشتان دست فراتر نمی‌رفت. شش قدرتی که امروز در صف مذاکره و توافق با ایران حاضر شده‌اند‌دیروز برای تحریم و انزوای ایران از همدیگر سبقت می‌گرفتند.

گفت‌وگو با کدخدا

حق نشر عکس Jahan Sanat
Image caption کارتون ابوالفضل محترمی، جهان صنعت

کیهان در ادامه مخالفت‌های خود با مذاکرات هسته‌ای، امروز در یادداشت روز خود نوشته:‌ گلایه‌کردنی است که متاسفانه تیم مذاکره‌کننده کشورمان با تمرکز روی مذاکره دوجانبه با آمریکا تحت عنوان غلط‌انداز «مذاکرات سه‌جانبه» به دلیل حضور خانم کاترین اشتون، بی آن که بخواهد و یا متوجه باشد، به طرح فریب یاد شده از سوی آمریکا‌یی‌ها دامن زده است. وقتی تیم هسته‌ای بیشترین نشست‌های خود را با وزیر خارجه آمریکا برگزار می‌کند، به طور طبیعی این توهم را نشر می‌دهد که از میان شش کشور فقط آمریکاست که تصمیم‌ساز و سیاست‌پرداز است‌و این ترجمان دیگری از پذیرش کدخدایی آمریکاست!

حسین شریعتمداری در این مقاله ادامه داده: مذاکرات ایران اسلامی با ۱+۵ و پیش از آن با تروئیکای اروپایی - فرانسه، انگلیس و آلمان- فقط تابلو و پوشش هسته‌ای دارد بی‌آن که کمترین ارتباطی با فعالیت هسته‌ای کشورمان داشته باشد. آنچه آمریکا و متحدانش از مذاکرات دنبال می‌کنند همانگونه که خود بارها اعتراف کرده و در عمل به صراحت نشان داده‌اند فشار بر جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از اقتدار آن و دستیابی به دو هدف پلکانی تعریف‌شده، تغییر رفتار و نهایتا تغییر ساختار نظام اسلامی ایران است.

مدیر کیهان در پایان برای چندمین بار افزوده: از این روی انتظار رسیدن به «توافق» مطلوب، غیر از انتظار «آب» از «سراب» نمی‌تواند هیچ مفهوم دیگری داشته باشد. چه رسد به آن که آینده و گشایش اقتصادی کشور و بهبود معیشت مردم را به نتیجه مذاکرات گره بزنیم و در مقابل وعده‌های نسیه حریف امتیازات «نقد» بدهیم‌و مخصوصا از بازگشت به ظرفیت‌های بر زمین مانده خود که اقتصاد مقاومتی تضمین‌کننده آن است، غافل باشیم.

بچه‌ها متشکریم

ابوالقاسم قاسم‌زاده در مقاله خود در اطلاعات با عنوان بچه ها متشکریم، اظهار عقیده کرده که پرونده هسته‌ای از مرحله یک معضل غیرقابل حل خارج شده و چه تحریم‌ها برداشته شود چه نشود، سیاست تحریم‌ها ترک برداشته است، بخصوص که شرکت‌های بزرگ در اروپا و آمریکا از هم اکنون مسیری جدا از اولتیماتوم تحریم‌ها را دنبال می‌کنند. هرچند افراطیون جمهوریخواهان و دمکرات‌ها در کنگره آمریکا همچنان تهدید به تصویب طرح‌های جدید برای افزایش تحریم‌ها علیه ایران می‌‌کنند، در یک کلام باز شدن درهای مذاکره، سیاست تحریم از سوی غرب (آمریکا و اروپا) را به بن‌بست برده است.

نویسنده به اشاره به سیاست های روسیه نوشته دولت پوتین کمتر توجهی به سیاست تحریم‌ها علیه ایران نمی‌کند و هم‌ اکنون وارد بستن قراردادهای متعدد با جمهوری اسلامی ایران شده است، آنهم در حالی‌که بخاطر بحران اوکراین، سردترین روابط مسکو ـ واشنگتن در جریان است. در اروپا سه دولت انگلیس، فرانسه و آلمان دریچه ارتباطات تجاری و بازرگانی با ایران را دوباره باز کرده‌اند و در اتحادیه اروپا، دست شرکت‌های خصوصی سرمایه‌ای را برای ورود به بازار ایران باز گذاشته‌اند.

به نظر نویسنده اطلاعات: اگر این فضای عمومی را رصد کنید، هنر دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران و تلاش دیپلمات‌های ایران مشاهده خواهد شد. باقی می‌ماند در داخل کشور، که هنوز برخی با خط‌کشی سیاسی تشکیلاتی و گروهی‌شان کار و تلاش تیم مذاکره‌کننده ما را ارزیابی می‌کنند. بخشی از این گرایش‌ها مایل نیستند که دکتر روحانی رئیس جمهور و دولت یازدهم از چنین تلاشی امتیاز بگیرد در حالی‌که بسیاری از جریان‌های سیاسی از هم‌اکنون با رضایت به تیم مذاکره‌کننده آفرین می‌گویند.

ما پیروزیم

عبدالله گنجی در سرمقاله روزنامه جوان نوشته: سوم آذرماه ضرب‌الاجل مذاکرات هسته‌ای بین ایران و شش قدرت جهانی است. چشم‌انداز مذاکرات و یپچیدگی مسائل باقی‌مانده نشان می‌دهد که تا روز موعود نتیجه مطلوب ما که لغو کامل تحریم‌هاست محقق نخواهد شد. هر گزینه دیگری که برای ادامه روند انتخاب شود مطلوب نخواهد بود چرا که آنچه باید محقق شود نه مباحث فنی و هسته‌ای که اراده سیاسی است و از آنجا که اراده سیاسی امریکا با اراده صهیونیست‌ها هم‌خوابگی دارد به صورت طبیعی نباید چشم‌انداز مذاکرات را امیدبخش دید.

به نوشته مدیر روزنامه سپاه پاسداران: اما هر آنچه نتیجه مذاکرات باشد ما پیروز صحنه‌ایم. شاید تحریم‌های دشمنان بر رشد کشور مؤثر بود اما باید بدانیم که نتیجه آن همانند نتیجه جنگ تحمیلی شد. در پایان جنگ تحمیلی امام (ره) فرمودند: «در جنگ پیروزی از آن ما گردید و دشمنان در تحمیل آن همه خسارت چیزی به دست نیاوردند.» امروز نیز آن گونه است، یعنی دشمن تحمیل خسارت می‌کند اما چیزی به دست نمی‌آورد و به هدف اساسی خود نرسیده و نمی‌رسد.

سرمقاله جوان توضیح داده: اما منطق اینکه ما پیروز صحنه هستیم چیست؟ زمانی ما باید احساس شکست کنیم که به دنبال ساخت بمب اتم بوده باشیم و اکنون ناکام شده‌ایم. در صورتی که این گزینه هیچ موقع مورد نظر ما نبود و حرمت شرعی آن نیز اعلام شده است. بنابر این در همه ابعاد دیگر ما پیروز میدان هستیم.

با مجلس در نیمه پایان

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption ‏'شمارش معکوس برای به‌نتیجه‌رسیدن پرونده هسته‌ای ایران' - کارتون کیوان زرگری، شهروند

منصور فرزامی در سرمقاله مردم‌سالاری نوشته: رفتارهای اجتماعی و سیاسی هر جامعه‌ای بازخوردها و تبعات آنی و آتی خاصی در پی دارد، برخی مثبت و ماندنی است.

نویسنده با این مقدمه افزوده: آنچه در روز سه‌شنبه در مجلس اتفاق افتاد و سومین نامزد پیشنهادی برای وزارت علوم، رای اعتماد نیافت و دلهایی را آزرد، از نوع حرکت‌های عرضی در جامعه سیاسی ما بود که مسلم، پیامدهای سخت و دور از انتظار خواهد داشت.

نویسنده معتقد است: رد صلاحیت سه تن از شخصیت‌های شناخته شده دانشگاهی و استیضاح درخور تامل «فرجی دانا» همه از یک نوع استدلال و از یک منظر بدون آن که قابلیت کاری و تاثیرگذاری و شناخت آن در مسوولیت وزارت، نقد و تحلیل شود، از نوع حرکت‌های عرضی است که هم دولت رعایت نکرد و هم مجلس مورد مداقه و جامع نگری قرار نداد و اگر این دور تسلسل باطل ادامه یابد و نظایر دیگری بیابد، پیامدهای غیرقابل جبرانی برای ملت و حکومت خواهد داشت و عوارض سخت آن نیز برای مجلس و دولت، می‌ماند.

از جمله این عوارض به نظر مقاله ابتکار: مهاجرت‌های نخبگان تسریع خواهد شد؛ قابلیت‌ها از هر دو نسخ، از مسوولیت‌ها چشم می‌پوشند و کناری می‌گیرند، جوانان، همراهی نخواهند کرد؛ مردم، حمایت خود را از حکومت مداران برمی‌گیرند ؛ قبح و حسن و بد و خوب در رفتارها رنگ می‌بازد، مرزهای فرهنگی و اخلاق جامعه، مخدوش می‌شود، امر به معروف و نهی از منکر، کارآمد نیست؛ گسست اجتماعی و فرهنگی چهره ناصواب خود را نشان خواهد داد.

حمید متقی در مقاله‌ای در فرهیختگان یادآور شده که: عمر دوره نهم مجلس از نیمه گذشته است و به نظر می‌رسد برخی نمایندگان، نوای الرحیل و صدای زنگ شترهای کاروان را بسیار زودتر از مجاورین خویش جدی گرفته باشند. برخی کمی مستعد‌تر هستند، در تلاشند با اقداماتی هوشمندانه دست یابند. برخی دیگر که احتمالا دریافته‌اند بخت‌شان در انتخابات بعد نخواهد جنبید، این روزها مصممند تا با انجام کارهای نیمه‌تمام و جامه عمل پوشاندن به بسیاری از آرزوهای خود دست‌کم تا چندسال پس از وداع با صحن بهارستان سایه خود را بر آن هرم سبزرنگ تداوم بخشند.

به نوشته مقاله فرهیختگان در حالی که بسیاری از مردم و فعالان اقتصادی و فضای صنعت و کسب و کار ایران در انتظار بررسی لوایح مرتبط با معیشت شهروندان ازجمله لایحه خروج از رکود هستند، بعضی از نمایندگان کم‌توجه به این اشتیاق در پی اهداف و دلمشغولی‌های خود در بندهایی از طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر یا ارسال طرح‌های عجیب‌تر برای مبارزه با ماهواره و کشف حجاب هستن مانند ممانعت از نگهداری جانوران خانگی مانند سگ، گربه.

داربی تهران

یاسر سماوات در مقاله ای در ابتکار به داربی تهران و سابقه دو تیم پرسپولیس و استقلال پرداخته و نوشته: تقابلی که هزاران نفر از تهران و شهرستان‌ها را به دیگ جوشان آزادی می‌کشاند. حمایت مردم از این دو تیم هم حکایت ویژه ای دارد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تغییر نام تاج به استقلال، آبی پوشان پایتخت با نسل طلایی خود در ابتدای دهه ۷۰ فاتح جام باشگاه های آسیا شدند تا کسب این افتخار در قاره کهن و دیگر موفقیت های داخلی و خارجی پسران آبی، شمار هواداران استقلال را خیزش قابل توجهی نسبت به دهه‌های گذشته داشته باشد.

به نوشته این مقاله: هرچند استقلال و پرسپولیس در دهه‌های اخیر با حضور پرقدرت تیم‌هایی مانند سپاهان اصفهان، فولاد اهواز و تراکتورسازی تبریز نتوانستند اقتدار گذشته خود را در ایران به رخ حریفان بکشند اما این موضوع تاثیر چندانی بر رقابت دیرین این دو تیم نداشت. امسال هم مانند گذشته، چند روز مانده به این دیدار حیثیتی، کری‌خوانی‌های سرخابی در شبکه‌های اجتماعی آغاز می‌شود و تا چند روز پس از این دیدار هم ادامه دارد.

خلاصه مقاله ابتکار این که: نتیجه بازی امروز که هفتاد و نهمین شهرآورد پایتخت به حساب می‌آید اگر مانند چهار دربی گذشته با تساوی کسالت بار توام نباشد نیمی از فوتبال دوستان ایرانی را شاد و نیمی دیگر را غمگین می‌سازد. به هر حال باید منتظر ماند و دید آسمان آزادی در پایان شهرآورد هفتاد و نهم چه رنگی می‌شود.

بیمه بازنشستگان

حق نشر عکس Javan
Image caption کارتون حمید، جوان

نیره توکلی در شهروند به طنز درباره بیمه ها و کارگردشان نوشته تا جایی که به بیمه تکمیلی بازنشستگان رسیده و اضافه کرده: نظر به این‌که بازنشستگان آینده‌سازان این مملکت هستند، عهده‌دار بیمه آنها آتیه‌سازان است. به همین دلیل سقف بیمه آنها از سالی یک میلیون یا چیزی مانند اینها تجاوز نمی‌کند. آنها با همین مقدار کلیه خدمات درمانی را انجام می‌دهند و یک چیزی هم اضافه می‌‌آورند. زیرا تعداد مراکز پرداخت هزینه‌های این بیمه در شهری به بزرگی تهران از دو سه جا در شرق و غرب و جنوب تهران تجاوز نمی‌کند.

نویسنده نتیجه گرفته که چند حالت برای این دسته از بیمه شدگان اتفاق می افتد. حالت اول این که تا بازنشستگان محترم ریش‌سفید و گیس‌سفید بیایند خودشان را با عصا و صندلی‌چرخدار و نیز وسایل نقلیه بسیار عالی و خوب عمومی به این مراکز برسانند، عمر با عزت آنها خاتمه می‌یابد. حالت دوم: به علت آلزایمر، اصلا یادشان می‌رود که می‌خواسته‌اند به کجا بروند. حالت سوم: خودشان را به آنجاها می‌رسانند و اصل مدارک پزشکی و یک عالمه مدارک دیگر را تحویل می‌دهند، اما بسیاری از موارد، ازجمله «چک‌‌آپ»‌های مختلف و آزمایشگاه و چشم‌پزشکی و ویزیت‌های دکترها و بقیه هزینه‌های پزشکی و درمانی تجملی و از روی لوس‌بازی تلقی می‌شود و بازپرداختی به آنان صورت نمی‌پذیرد.

طنز نوشته شهروند به این جا می رسد که در نتیجه صرفه‌جویی‌های بسیاری در کل بودجه مملکت صورت می‌پذیرد و یک چیزی هم اضافه می‌آورند.

مطالب مرتبط