درگذشت جهانگیر بهروز، یک روزنامه نگار قدیمی

حق نشر عکس l

جهانگیر بهروز روزنامه نگار قدیمی در ۸۸ سالگی، بعد از یک دوران بیماری، در اثر حادثه ای در لندن درگذشت. او متولد سال ۱۳۰۵ در همدان بود، از دوران دبیرستان و بعد از اشغال ایران توسط متفقین در سال ۱۳۲۰ ابتدا به گروه های هوادار آلمان (در حقیقت به مخالفان متفقین) پیوست، راهی که بسیاری از جوانان آن دوران که از چهره های صاحب نام ادب و سیاست شدند پیمودند و بعد از تاسیس حزب توده هم بدان حزب گرویدند.

بهروز از دوران دبیرستان به روزنامه نگاری متمایل شده و در کار خبرنگاری جرات و شهامتی از خود نشان داده بود. علاقه اش به این حرفه را تا پایان عمر رها نکرد، گرچه در سال ۱۳۵۰ وقتی آخر بار مورد عتاب پادشاه سابق قرار گرفت، دیگر در مطبوعات به طور جدی و رسمی کاری نپذیرفت و در موسسه ای مطبوعاتی، که از سال ها قبل تاسیس کرده بود، به فعالیت ادامه داد.

بی پروایی های وی در سال های نخست روزنامه نگاریش چنان بود که قبل از سی سالگی سه بار توسط ضد اطلاعات و فرمانداری نظامی دستگیر شد. بعد از تاسیس سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) پرونده اش نشان می دهد که شانزده بار بازداشت شد.

گزارش های اولیه وی در روزنامه ایران به چاپ رسیده و بعد از آن در روزنامه ایران ما به مدیریت جهانگیر تفضلی نیز گزارش ها و مقالاتی نوشت و روزگاری هم قیام ایران را بنیان نهاد که نجف دریابندی، شاهرخ مسکوب ، سیاوش کسرایی و محمد جعفر محجوب در آن قلم زدند.

بهروز در خاطرات روزنامه نگاری خود از اولین کار مهم خبرنگاریش شرح می دهد و چگونگی به دست آوردن سند محرمانه قرارداد نظامی ایران و آمریکا را که در سال ۱۳۲۶ و در دولت حکیم الملک تهیه شده بود و افشای آن علت اصلی سقوط این دولت شد، باز می گوید. گرچه این جسارت و شیرینکاری یک خبرنگار جوان ۲۲ ساله، نزد دستگاه های اطلاعاتی ارتش و شهربانی و حتی برخی همکاران وی نشانه داشتن ارتباط با خارجیان تلقی شد.

وی در سال ۱۳۴۸ با تاسیس موسسه آیندگان به عضویت هیات مدیره این موسسه درآمد که داریوش همایون مدیرعامل آن بود، و از اولین شماره روزنامه آیندگان غلامحسین صالحیار سردبیریش را به عهده گرفت. یک سال بعد، با خروج صالحیار، هیات مدیره موسسه آیندگان جهانگیر بهروز را به سردبیری گماشت اما همزمان با هزارمین شماره آیندگان که وی در سرمقاله آن نوشت 'این روزنامه ای بود که می توانستیم نه آن که می خواستیم'، پادشاه به شدت خشمگین شد و بنا به دستور ساواک بهروز از سمت خود معاف شد و سردبیری را به معاون خود سپرد.

از آن زمان جهانگیر بهروز وقت خود را صرف موسسه اکو اف ایران کرد که چند نشریه انگلیسی زبان داشت و از جمله معدود منابع خبری جهان در مورد ایران بود.

بهروز از یک سال پیش انتشار خاطراتی را در روزنامه اطلاعات آغاز کرد که تا ماه پیش ادامه داشت. این خاطرات موافقان و مخالفان بسیار یافت.

وی سرانجام در ۸۸ سالگی در اثر حادثه ای در لندن به کما رفت و جان باخت، هر دو فرزند وی در کار نشر و فرهنگ هستند. مازیار بهروز استاد دانشگاه سان فرانسیسکو و دانش‌آموخته تاریخ و صاحب چند تالیف ارزشمند است.