روزنامه های تهران: طرح برجام در مجلس به مصلحت هست یا نه؟

روزنامه های امروز صبح، چهارشنبه ۲۱ مرداد بحث پیرامون طرح توافق هسته ای را در مجلس همچنان زنده نگاه داشته در عین حال روزنامه های اصولگرا و تندرو به انتقاد از برخورد رییس مجمع تشخیص نظام با رفتن فرزند خود به زندان برخاسته و از زبان رییس قوه قضاییه هم نوشته اند که فیلم وداع مهدی هاشمی غیرشرعی و غیرقانونی بوده است.

ادامه گزارش ها درباره وضعیت وخیم آب و بحران های محیطی در کشور از جمله مطالب روزنامه های امروز است.

هنوز بحران را باور نکرده ایم

حق نشر عکس na
Image caption تیتر و عکس صفحه اول شهروند

مهدی افروزمنش و فروغ فکری در گزارش اصلی شهروند نوشته اند: چند سالی است که وجود قانون برای مدیریت حوادث و بحران‌های کشور اهمیت خاصی یافته است و عملکرد سازمان بحران با دقت بیشتری مورد توجه است؛ هرچند سابقه وجودی این سازمان که ابتدا در آذرماه‌ سال ۱۳۳۷ با عنوان سازمان دفاع غیرنظامی و به منظور حفظ جان و مال مردم از تعرضات هوایی، حوادث طبیعی و سوانح غیرمترقبه در وزارت کشور وقت تأسیس شد، طی سال‌های متمادی دچار تغییرات موثری شده است.

در این گزارش بعد از اشاره به تغییراتی که در این اداره داده شده آمده است که: اولین قانون جامع در خصوص مدیریت بحران‌ها در ایران بعد از انقلاب ۱۳۵۷ شکل می گیرد. در اواخر خرداد ‌سال ۱۳۸۷ این قانون به وزارت کشور دولت نهم ابلاغ شد تا شروع فعالیت سازمان مدیریت بحران کشور کلید بخورد. با این وجود این قانون به صورت آزمایشی و به مدت پنج‌سال به اجرا درآمد. قانونی که حالا عمر آن به پایان رسیده و مسئولان سازمان مدیریت بحران بر این اساس لایحه جدیدی را به مجلس تقدیم کرده‌اند.

و خلاصه گزارش شهروند این که: حالا لایحه‌ای از تصویب دولت گذشته و منتظر نظر مجلس است، با نام «مدیریت حوادث غیرمترقبه» که از ابتدا به دلیل نامش مورد نقد بسیاری از اهالی فن قرار گرفت، کسانی که این نامگذاری را بازگشت به عقب دانسته و در نهایت انتقاداتی را نیز به سایر بندهای لایحه وارد می‌دانند. و چنین می نماید که هنوز بحران را باور نکرده ایم.

«بله» قاطع در برابر «نه» تلویحی

در حالی که همچنان مهم ترین بحث سیاسی روزنامه های تهران موضوع توافق هسته ای و مخالفت یا موافقت با طرح آن در مجلس است احسان بداغی در گزارشی در اعتماد از یک نظرخواهی این روزنامه از نمایندگان مجلس خبرداده و نوشته: تمام چهره‌های هوادار دولت در مجلس تاكید كرده‌اند كه در صورت ارایه برجام به صورت لایحه به مجلس، اكثر نمایندگان به آن رای مثبت خواهند داد و همین پاسخ از سوی تعداد زیادی از نمایندگان گروه میانه رو نیز تكرار شده است. از بیست و یک نماینده این طیف، ١٣ نفر یا به عبارتی ٦٢ درصد در پاسخ گفته‌اند كه مجلس در صورت ارایه برجام در قالب لایحه آن را تصویب خواهد كرد.

این روزنامه خبر داده: از ٢٦ نماینده منتقد جدی دولت هیچكدام چنین نظری ندارند. با این وجود از میان ٣٤ نماینده‌ای كه نظر مجلس را به طور مشخص مثبت پیش‌بینی نمی‌كنند، هیچ كسی هم به صراحت نمی‌گوید كه مجلس به برجام رای منفی خواهد داد. تاكید ٦٦ نماینده بر نظر مثبت مجلس در مقابل ٣٤ نماینده‌ای كه ترجیح می‌دهند پاسخ این سوال كه «در صورت ارایه برجام به صورت لایحه، پیش بینی شما از نظر نهایی نمایندگان چه خواهد بود» را با توضیحات مبهمی چون «قابل پیش‌بینی نیست» یا «باید دید شرایط چه می‌شود» بدهند نشان می‌دهد.

در ادامه مقاله اعتماد آمده: از میان ٢١ نفری كه معتقدند برجام تنها یك برنامه كاری است، نه یک توافقنامه بین‌المللی ٢٠ نفر در طیف موافقان دولت در فراكسیون رهروان و اصلاح‌طلبان هستند. در نهایت نیز سی و هشت نفر از نمایندگان یا معتقدند كه نیازی به دادن لایحه نیست یا اعتقاد دارند شورای عالی امنیت ملی اولویت بالاتری برای تصویب برجام نسبت به مجلس دارد. در همین حال ٧ نفر نیز موضوع را نیازمند بررسی‌های بیشتر و دقیق‌تری دانسته‌اند.

حسین شریعتمداری در یادداشتی در روزنامه کیهان در جواب عراقچی معاون وزارت خارجه نوشته: می‌فرمایند، در هیچ کدام از کشورهای طرف مذاکره توافق به مجلس نرفته و بحث کنگره آمریکا فقط برای رد برجام باشد یعنی از هم‌اکنون نتیجه آن معلوم است، بنابراین نشست‌های پی‌در‌پی کنگره برای چیست؟ بر فرض که بررسی برجام در کنگره آمریکا فقط برای «رد» آن باشد و نه تصویب! چه عیبی دارد که اجازه بدهید مجلس نیز برجام را با هدف رد آن بررسی کند و چنانچه دلیلی برای رد آن پیدا نکرد، رای به تصویب آن بدهد، یعنی دقیقاً همان کاری که به قول آقای عراقچی، کنگره آمریکا در حال انجام آن است.

در بخش دیگری از این یادداشت آمده معاون وزارت خارجه طرح توافق را در مجلس به صلاح نمی داند اما نمی گوید انجام تعهدات برجام الزام‌آور نیست که باید گفت «توافقی» صورت نگرفته است و آن همه تاکید و تصریح بر پایبندی طرفین به اجرای آن، سخن بیهوده‌ای است! ولی واقعیت آن است که طرفین به اجرای دقیق و بی‌کم و کاست برجام ملزم شده‌اند و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت به گفته خود آقایان، تضمین اجرای برجام از سوی طرفین توافق وین است.

به نظر کیهان آن چه صلاح نیست دور زدن قانون اساسی که بر تصویب تمامی توافقات و معاهدات و... هر سند تعهدآوری از سوی مجلس شورای اسلامی تاکید و تصریح دارد. و بدیهی است که عنوان «داوطلبانه» غیر از دور زدن قانون اساسی که یک «بدعت» تازه است مفهوم دیگری ندارد. اگر دولت و اعضای محترم تیم مذاکره‌کننده کشورمان، متن توافق وین -برجام- را تامین‌کننده منافع و مصالح ملی ایران اسلامی می‌دانند، چرا باید نسبت به بررسی آن از سوی نمایندگان ملت، که نص صریح قانون اساسی است، اینهمه نگران باشند؟

قدر بدانید

رضا داودی اردکانی در مقاله ای در ایران روزنامه دولت نوشته: از آثار و مزایای توافق هسته ای پایان یافتن گزافه تهدید به جنگ و فراهم شدن زمینه کاهش التهاب در روابط بین‌الملل و گشایش روزنه امید به پایان یافتن اضطراب‌های چندین ساله و فراهم شدن شرایط برای همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی و اهتمام به بهبود وضع مادی و اخلاقی کشور و مردم و فرونشستن امواج افراط و تفریط و تخفیف نگرانی از خطر فرو رفتن کشور در اعماق اوهام و... بوده است.

این فیلسوف استاد دانشگاه با ابراز امیدواری به این که دولت بعد از لغو تحریم ها سامان دهی به وضع اقتصادی کشور را هم آغاز کند نوشته تاریخ قدر کار بزرگ هیأت مذاکره کننده را خواهد دانست و به احتمال قوی بهانه گیران و مخالفان داخلی را ملامت خواهد کرد که چرا خرد خود را از حکم معاف کرده و قدر توافقی را که در آن با تدبیر و کوشش دیپلماتیک و با صرف هزینه بسیار ناچیز توهم قدرتمندان در مورد ساخت سلاح‌های هسته‌ای بی‌اثر شده و محدودیت‌ها و تحریم‌های فلج کننده رفع شده است، ندانسته‌اند.

به نظر مقاله روزنامه ایران: این نگرانی بیشتر یک موضعگیری سیاسی است که وجهه و مبنای عقلی ندارد در حالی که خروج از وضع بحرانی فرصتی برای حکومت و دولت فراهم می‌آورد که به کارهای اصلی و اساسی کشور بپردازند و از گسترش پریشانی و اختلاف و نومیدی و فقر و بیکاری و بی‌پناهی که مایه تباهی است جلوگیری کنند. ولی بسیاری از ما چندان به آینده و آثار و نتایج کارهایمان اهمیت نمی‌دهیم و متأسفانه با اینکه سابقه تاریخی طولانی و درخشان داریم چنانکه باید به تاریخ وقع نمی‌نهیم چنانکه اکنون تاریخ‌مان بیشتر تاریخ مفاخر شده است.

افتخارات کم مایه

در بخشی از ستون طنز سیاست روز از قول محمد سلیمانی وزیر سابق و نماینده فعلی مجلس آمده: با ساد‌‌ه‌سازی و سیاه‌بازی و اد‌‌عای نذر روغن ریخته، نمی‌توان پیشرفت‌ها و افتخارات را کم‌مایه و کشور را د‌‌ر آیند‌‌ه گرفتار کرد‌‌.

طنزنویس سپس پرسیده به نظر شما با کد‌‌ام یک از گزینه‌های زیر می‌توان کشور را از گرفتاری نجات د‌‌اد‌‌:

الف) اختلاس، د‌‌زد‌‌ی، سوء‌استفاد‌‌ه مالی

ب) د‌‌زد‌‌ی، اختلاس، سوء‌استفاد‌‌ه مالی

ج) سوء‌استفاد‌‌ه مالی، اختلاس، د‌‌زد‌‌ی

د‌‌) هر سه گزینه فوق صحیح است

ایران متحدان خود را رها نمی کند

سعدالله زراعی در یادداشت روز کیهان ضمن نگاهی به اوضاع وخیم منطقه خاورمیانه از تحلیلگرانی که معتقدند با توافق های هسته ای ایران به جمع کشورهای جهان برای مبارزه با خشونت می پیوندد انتقاد کرده و نوشته: بعضی‌ها گمان کرده‌اند که ایران ایجاد موازنه نظامی بین انصارالله و عربستان را پذیرفته و تحولات نظامی اخیر در عدن، لحج و تعز ناشی از آن است و متقابلاً عربستان عادی‌سازی روابط ریاض و دمشق را پذیرفته است. این برداشت به طور کلی عاری از واقعیت است.

به نظر این روزنامه تندرو: روند مذاکراتی در منطقه برخلاف آنچه برخی رسانه‌ها نوشته و آن را «شکل‌گیری قواعد جدیدی در منطقه» خوانده‌اند، می‌‌تواند تحولات محدودی را در حوزه‌های درگیری پدید آورد، اما نمی‌تواند ماهیت نظام‌های منطقه را دگرگون کند و حس خصومت میان کشوری وابسته به آمریکا با کشوری که آمریکا را کماکان شیطان بزرگ می‌داند و بر بی‌اعتمادی به آن تاکید می‌کند را از میان نمی‌برد. نباید در این مسئله تردید کرد که ایران و عربستان در دو سوی جبهه‌ای قرار دارند که هر یکی غلبه بر دیگری را در نقطه مرکزی دستور کار خود قرار داده‌اند.

کیهان معتقد است: عربستان با آنکه در دو عنصر «دلار» و «برخورداری از حمایت غرب» دست بالاتر دارد اما در عین حال تاکنون نتوانسته یک جبهه منطقه‌ای را به نفع خود به وجود آورد چرا که عربستان خود در زنجیره‌ای قرار دارد که کشورهای عرب و مسلمان عضو آن نیز خود را متعهد به حضور در آن می‌دانند و این در حالی است که ایران در منطقه، جبهه‌ای دارد که اعضای آن به جبهه دیگری وابسته نیستند.

این جا جای نفس کشیدن نیست

حق نشر عکس na
Image caption کارتون اردشیر رستمی، ایران

مایده شیرپور در گزارشی در سیاست روز نوشته: اینجا برای نفس كشیدن هوا كم است، با هر تنفس مقدار آلودگی ریه به گرد و غبار چنان بالا می‌رود كه تو را به سرفه می‌اندازد اما چاره‌ای جز دم و بازدم در این هوای آلوده نیست. ریزگردها آنقدر كوچك شده‌اند كه حتی از بین پارچه‌های رنگارنگ لباس خانوم‌های محلی وارد ریه بچه‌ها می‌شود و آنها را با مشكل مواجه می‌كند. مردم این دیار روزی كنار هامون لحظات خوشی را گذرانده‌اند و الان از آن خاطرات خوش تنها هامونی خشك مانده كه نفس شهر را به شماره انداخته است.

اینجا قلب استان سیستان و بلوچستان است استانی كه همیشه محروم بوده، اما چند سالی است كه به این محرومیت‌ها خشك شدن هامون كه روزگاری هم معیشت خانواده‌ها را تامین می‌كرد و هم موجب تفریح آنها می‌شد اضافه شده و زمین خشك را با ریزگردهای زیاد به جان مردم انداخته است! از زمانی كه حق آبه هامون توسط طالبان و پاكستان قطع شد هامون رو به افول رفت تا هم سیلی از مردم شهر را فراری دهد و هم عده‌ای كه مانده بودند را زمین‌گیر كند.

گزارش سیاست روز ادامه می دهد: امروز سه روز از توفان سیستان می‌گذرد و ۷۷۶ نفر به دلیل غلظت گرد و غبار و مشكلات تنفسی راهی بیمارستان‌ها شده‌اند! رئیس دانشگاه علوم پزشکی زابل درباره آخرین اوضاع بیماران ناشی از توفان گرد و خاک را تا صبح سه‌شنبه را ۷۶۶ نفر اعلام کرده است.

رقابت برای توقیف

محمد صادق شایسته در مقاله ای در شهروند نوشته: عادت شده هر روز وقت مرور اخبار فرهنگی و هنری خبری درباره یک «توقیف» جدید بخوانیم. خوشبختانه آن‌قدر هم دلسوز و دلواپس در حوزه فرهنگ یافت می‌شود که نگذارد حتی یک روز ترک عادت کرده و خبری در این‌باره از جلوی چشم‌مان رژه نرود. هرچند در سال‌های اخیر قابلیت‌ها آن‌قدر افزایش یافته که دیگر «توقیف»‌ها در حوزه‌های خاص هم رخ نمی‌دهد. ادبیات، سینما، تلویزیون، موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی هر کدام پرونده‌های ریز و درشتی از توقیف دارند تا جلوی هم کم نیاورند و حق توقیف برای همه ادا شود.

به نوشته طعنه آمیز این نویسنده: صدا و سیما هم انگار خیلی به مذاقش خوش نیامده که در توقیف‌ها ارشاد گوی سبقت را از آنها گرفته پس برای نباختن در بازی توقیف آنها هم شروع کرده‌اند. یک روز «رادیو هفت» را تعطیل می‌کنند، روز دیگر «هفت» را، یک روز «دستان» را تعطیل می‌کنند و روز دیگر «در حاشیه» را، آن‌گونه که بویش می‌آید جوسازی علیه «خندوانه» هم آغاز شده و «نود» را هم فعلا زورش را ندارند که تعطیل کنند و الا برای برخی نبودن یک آدم صریح‌اللهجه و دردسرساز در هر پست و مقامی که باشد از اوجب واجبات است انگار.

مقاله شهروند به این جا رسیده که: چه کسی گفته مدیران تلویزیون باید به مردم جواب دهند؟! آنها هر کجا احساس کنند بی‌سوال و جواب به جای هرس کردن، تنه را و گاهی حتی ریشه را قطع می‌کنند و تمام. فقط مردم باید جواب بدهند که چرا بی‌فرهنگی می‌کنند و ماهواره می‌بینند. ارشاد هم با این رویه‌ای که پیش گرفته در حال سوق دادن پیر و جوان به زیر زمین است، جایی که هنرمندان از هر رشته‌ای نیاز به سرکج کردن ندارند و اگر برخوردی با آنها صورت بگیرد به دلیل عمل غیرقانونی و بدون مجوز است.

تصویر ۳ اختلافات خیابانی

حق نشر عکس na
Image caption اختلافات خیابانی - کارتون فیروزه مظفری، فرهیختگان

نازنین متین‌نیا در مقاله ای در اعتماد نوشته: ٥٠ تومان سهم هر جوان ایرانی برای فعالیت‌های اجتماعی و دغدغه‌های اجتماعی است؛ این رقم را مدیركل مشاركت اجتماعی وزارت ورزش و جوانان، اعلام كرده و توضیح داده كه سهم جوانان ایرانی از امكانات مالی برای فعالیت اجتماعی، همین رقم بسیار پایین است و كل رقمی كه برای توسعه مشاركت اجتماعی، از سال ٩١ تا ٩٤ در نظرگرفته شده، ٣٠٠ میلیون تومان بوده و سهم بیشتری برای جوان‌هایی كه در ان‌جی‌او‌ها و نهادهای اجتماعی كه این روزها «سمن» خوانده می‌شود، فعالیت می‌كنند وجود ندارد.

به نوشته این مقاله: به این ترتیب سهم اندک جوانان فعال اجتماعی از امكانات مالی هم به فهرست پر و پیمان مشكلات دیگر نهادهای اجتماعی و به صورت رسمی، اضافه می‌شود تا مشخص شود؛ همچنان بعد از سال‌ها برنامه‌ریزی و برگزاری همایش و صحبت درباره توانایی‌ها، استعدادها و قابلیت جوان ایرانی كه بخش بزرگی از جمعیت ایران را تشكیل می‌دهد، هنوز جوان ایرانی درگیر مقوله پیچیده «مشكلات و كمبود امكانات» است و حتی در شرایطی كه تصمیم می‌گیرد فارغ از مشكلاتی مثل بیكاری، بی‌پولی و... آستین بالا بزند و نقش تعریف‌شده اجتماعی خود را در «سمن»ها بازی كند، باز هم باید با مشكلات تازه دست‌و‌پنجه نرم كند و كمبود امكانات را شبیه یك مانع همیشگی بپذیرد.

مقاله اعتماد به این جا رسیده که: اتفاقی كه شاید در یك خبر به نظر ساده بیاید ولی این دست‌بستگی و بی‌امكاناتی و سهم ٥٠ تومانی، نقش پررنگی در بی‌انگیزگی اجتماعی و ناامیدی جوان ایرانی می‌گذارد و می‌تواند بازهم جرقه‌ ایده‌های دیگری مثل مهاجرت و رفتن به جایی دیگر برای مفید بودن را در ذهن روشن كند تا درها همچنان روی همان پاشنه خالی شدن جامعه از بازیگران مهم و مفیدش بچرخد و بحران‌های جوان ایرانی تمامی نداشته باشد.

آینه عبرت

حق نشر عکس na
Image caption کارتون اروین، اعتماد

سوشیانس شجاعی‌فرد‌ در ستون طنز شهروند یک گفتگو بین مقامی ایرانی و مقامی عراقی را مجسم کرده جای که ایرانی می گوید: آثار تاریخی‌تان را بدهید ما نگه داریم، داعش میزنه داغونشون میکنه‌ها. عراقی جواب می دهدد: شوخی می‌کنی؟!

ایران گفت نه بابا سر انتقال آثار باستانی عراق به ایران برای خودتون میگیم که از شر داعش محافظتش کنیم! بیا مذاکره کنیم. بعد اگه توافق کنیم میشه توافق «آبع باب ما شد»! مثل «برجام»! باحاله! بیا مذاکره کنیم!

عراق: دوست داری؟! خب اوکی! بگو

ایران: بدید دیگه، آثار باستانیتونو بدید. باغ‌های معلق بابل رو بدید، بَخت‌النَصر رو بدید! سومر رو هم بدید!

عراق: بَخت النَصر؟! آقای ویراستار؟ بخت النصر (ویراستار: نخیر، بُختُ النصَر) خب بدیم که چی بشه؟!

ایران: بدید ازشون محافظت کنیم داعش نزنه داغونشون کنه.

عراق: میشه چند تا سوال ازتون بپرسم؟!

ایران: مسابقه سی ثانیه است؟

عراق: تقریبا... بخت النصر کی بود؟

ایران: م...م... اسم طاغوتی گیشا بود؟

عراق: باغ‌های معلق بابل رو بهتون بدیم، قول می‌دید عین باغ‌های شمیران و نیاوران و شیراز و یزد و جاهای دیگه نابودشون نکنید؟ حمله گاز انبری نکنید بهشون؟!

ایران: مو بچه طرقبه یوم! قول مو قول مره!

عراق: یه سوال دیگه، سومر اصلا کجاست؟

ایران: اگر جزو تخت جمشید نباشه حتما توی عربستان سعودیه! مگه جزو سواحل دریای خزر نیست؟! ببین اینها رو ول کن مهم اینه که یه زمانی مال ایران بوده!

عراق: آره اصلا ولش کن! بهم بگو خونه نخست‌وزیر سابقمون که نفت عراق رو ملی کرد براتون بفرستیم؟ باهاش چیکار می‌کنید؟!

ایران: خب اگر کلنگی باشه که به درد نمی‌خوره، نمیصرفه بفرستیدش، همونجا سرمایه‌گذاری می‌کنیم پاساژ می‌سازیم براتون! دو تا کتابفروشی و سالن سینما هم میزنیم که روزنامه‌های بد نزنند شهرداری بغداد کار فرهنگی نمیکنه!

مطالب مرتبط