روزنامه های تهران، حالا باید به فکر بعد از برجام بود

روزنامه های امروز صبح تهران، یکشنبه پانزده شهریور در عنوان های صفحه اول خود از واکنش قوه قضاییه به نامه عفت مرعشی همسر هاشمی رفسنجانی درباره زندانی شدن فرزندش نوشته و به آن اهمیت داده اند. روزنامه های اصولگرا با چاپ عکس هایی از انتقال جنازه کشته شدگان در جنگ یمن، آن را پاسخ مردم آن کشور به متجاوزان دانسته اند.

گزارش هایی درباره فاجعه مهاجران و پناهندگان که مهم ترین موضوع رسانه های اروپاست در روزنامه های امروز تهران هم به چشم می آید.

اینک گام دوم، بعد برجام

حق نشر عکس donyaye eghtesad newspaper
Image caption تیتر و عکس صفحه اول دنیای اقتصاد

حسین واله در مقاله ای در روزنامه ایران نوشته: دانستن این که دعوا در امریکا بر سر برجام اختلافی حقیقی است، افقی نو بر دیپلماسی بین‌المللی ایران می‌گشاید.تجربه مذاکرات هسته‌ای به طرف ایرانی در عمل نشان داد که امریکا یک کل یکدست یا یک انگاره انتزاعی نیست که اوصافی همیشه ثابت داشته باشد بلکه قدرتی حقیقی با ساختی متکثر است که می‌توان از مزایای ضمنی تعامل با آن بهره برد و با زوایای نامطلوب آن برخورد مناسب کرد.

به نوشته سفیر پیشین ایران در الجزایر در این مقاله برای ورود به صحنه بازی سیاست بین المللی باید از کلیشه قرن بیستمی دوری گزید. ورود به باشگاه اتمی بین‌المللی الزامات خاص خود را دارد. مسئولیت‌های اعضای این باشگاه سنگین‌تر از دیگران است. متناسب با تحول اخیر، جمهوری اسلامی ایران باید الگوی سیاست ورزی بین‌المللی و منطقه‌ای را روزآمد سازد.

در ادامه مقاله ایران آمده: سیاست‌ها و روش‌هایی که در مرحله چانه‌زنی ضروری بوده‌اند بعضاً در مرحله پسا موفقیت نه تنها ضرورتی ندارند بلکه مخرب می‌شوند. شرط نخست توفیق در این راه درک این حقیقت است که تغییر رفتار دیپلماتیک لزوماً به معنای پشت کردن به آرمان‌ها و منافع ملی نیست بلکه لازمه حفظ و پیشبرد آنهاست.

حنیف غفاری در سرمقاله رسالت به تحلیل گفته های اخیر رهبر جمهوری اسلامی پرداخته و نوشته این سخنان ناظر به زمان حال و آینده " است نه محدود به یکی از زمانهای حال و آینده. چنان که ایشان بر لزوم نقش آفرینی مجلس در قبال برجام، پاسخ‌دهی صریح به اظهارات بد و غیر حقوقی مقامات آمریکایی در قبال برجام ، لزوم حفظ تضمین لغو تحریمها ( نه تعلیق تحریمها)،لزوم عملیاتی کردن اقتصاد مقاومتی (مخصوصا در دوران پسا برجام) ،ایستادگی بر سر اصول سیاست خارجی کشور و ...تاکید دارند.

بخشی از این موارد ناظر به زمان حال و بخشی از آنها ناظر به آینده است. مخرج مشترک این مطالبات، "نگاه عمیق نسبت به پدیده برجام" است. این نگاه عمیق دارای ابعاد حقوقی، راهبردی، سیاسی، اقتصادی، منطقه ای، فنی بوده و منجر به تبلور نگاه فرصت محور ما نسبت به این پدیده خواهد شد. در منظومه ایجاد شده، قرار نیست یکی از ابعاد برجام فدای ابعاد دیگر مرتبط با آن شود، بلکه هر یک از این موارد باید در جای مناسب خود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

"قوت " برجام در یکی از ابعاد نافی ضعف آن در حوزه ای دیگر و یا ضعف برجام در یکی از ابعاد نافی قوت آن در حوزه ای دیگر نیست. پروسه "صیانت از توافق احتمالی" نیز منبعث از چنین نگاه واقع بینانه ای خواهد بود. "منفی بافی" یا " مثبت اندیشی" اغراق آمیز و بدون منطق نسبت به پدیده برجام سبب خواهد شد تا در پروسه صیانت از برجام ( که یکی از اصلی ترین وظایف ما در صورت امضای توافق نهایی محسوب می شود) دچار آسیب ، چند دستگی و انفعال شویم.

علی باقری در مقاله ای در اعتماد تاکید کرده: حالا که ثبات نسبی در حوزه‌های سیاست خارجی و اقتصاد فراهم شده و انتخابات مجلس دهم نیز در پیش است، مهیا ساختن زمینه‌های حقوقی و قانونی فعالیت گروه‌های سیاسی در جامعه، اولویت دارد. در قانون اساسی و قوانین عادی، سازوکار قانونی برای تشکیل گروه سیاسی و حزب در نظر گرفته شده و پرداختن این مساله به عنوان گام نخست، در ماه‌های اخیر تحرک بهتری را نشان می‌دهد. گام دوم، فعالیت آزادانه تشکل‌ها و احزاب در چارچوب قانون است به این معنا که پس از تشکیل حزب و طی تشریفات قانونی، منعی برای فعالیت آن وجود نداشته و حقوق فعالان سیاسی، به رسمیت شناخته شود.

به نظر این صاحب مقام اصلاح طلب گام سوم در سیاست داخلی رسیدگی عادلانه به تخلفات احتمالی احزاب به دور از حب و بغض‌های سیاسی است. همه آنچه گفته شد، می‌تواند در انتخابات مجلس، خود را نشان دهد. معاونت سیاسی وزارت کشور، مدیریت برگزاری انتخابات در کشور، موضوع تشکل‌ها و احزاب سیاسی و چینش و مدیریت اداره سیاسی کشور در سطوح پایین‌تر که به استانداری‌ها، فرمانداری‌ها و بخشداری‌ها مربوط می‌شود را بر عهده دارد.

مقاله اعتماد به این جا رسیده که: جامعه در حال حاضر برای اجرایی‌شدن این سیاست‌ها با درک‌کردن محدودیت‌های دولت، دچار انتظار منطقی است تا حداقل خطوط کلی و محورهای اصلی مورد نظر در بخش سیاست داخلی، با قدرت دنبال شود.

حق نشر عکس Arman newspaper
Image caption کارتون علیرضا پاکدل، آرمان

مهدی دل‌روشن در گزارشی در شرق نوشته: هنوز برجام به‌طور کامل اجرا نشده که آمارها نشان می‌دهد محصولات آمریکایی نسبت به گذشته، راحت‌تر و بیشتر راهی بازار ایران می‌شوند. یکی، دو روز پیش بود که وزارت بازرگانی آمریکا، آمار قابل‌تأملی را روی دایره ریخت و رتبه ایران را در بین بازارهای هدف، ارتقا داد.

گزارشگر با اشاره به آمار نشان داده که واردات ایران از آمریکا تا اینجای سال ٢٠١٥ نسبت به مدت مشابه سال قبل، چیزی حول و حوش ٤٧ درصد، رشد داشته است. از لحاظ ارزش مالی نیز صادرات کالاهای آمریکایی به ایران به رقمی بالغ بر ١٥٧ میلیون دلار رسیده است. این در حالی است که در مدت مشابه سال گذشته، ارزش دلاری تمام کالاهای واردشده آمریکایی به ایران، بیشتر از ١٠٦ میلیون دلار نمی‌شد.

گزارش شرق نشان می دهد: رقم صادرات ایران به آمریکا، صفرِ صفر هم نیست چراکه خشکبار ایرانی شامل پسته و زعفران به واسطه اروپایی‌ها، وارد بازار ایالات‌متحده می‌شود، اما به‌هرحال، اسمی از ایران در میان نیست! جدای از این، ایرانیان زیادی خارج‌ از کشور هستند که به ایران سفر می‌کنند و با تجارت چمدانی، کالاهای شناخته‌شده ایرانی را از مرز هوایی وارد خاک آمریکا می‌کنند.

انتقال پایتخت امکانپذیر نیست

غلامرضا انصاری در مقاله ای در آرمان نوشته باز موضوعی که از بیست سال پیش در دولت ها مطرح بوده در مجلس مطرح شده و آن هم انتقال پایتخت از تهران به جایی دیگر است . همه آن سال ها موضوع امکان پذیر نبود و حالا هم نیست هم به این دلیل که منابع آبی در گزینه‌های پیشنهادی انتقال پایتخت در شهرهای پرند، سمنان، همدان و خمین وجود ندارد و دیگر منابع مالی نیز از دیگر دغدغه‌ها در انجام این اقدام بزرگ است.

عضو شورای شهر تهران یادآور شده که: هم‌اکنون به دلیل محدودیت‌های اقتصادی در دولت امکان انجام طرح بزرگ و هزینه کلان امکانپذیر نیست. برای مثال اگر دولت در شرایط موجود بودجه‌ای داشته باشد باید در طرح تحول سلامت هزینه کند، آن هم به این دلیل که این طرح یکی از طرح‌های در دست اجراست. در واقع، دولت با توجه به طرح تحول سلامت در شبکه‌های بهداشتی می‌تواند یک اقدام اساسی و کارساز انجام دهد. از سوی دیگر، دولت با هزینه در بخش عمران می‌تواند چالش‌های متعدد را در این زمینه کاهش دهد. با فرض بر اینکه برای انتقال پایتخت سیاسی منابع آزاد وجود داشته باشد، باید توجه داشت که اولویت استراتژیک دولت توجه به معضل بیکاری در کشور است.

در پایان مقاله آرمان آمده: شاید از سوی نمایندگان مجلس برای کاهش مشکل آب در این شهرها انتقال آب از دریای خزر پیشنهاد شود. این در حالی است که این اقدامات را می‌توان درباره شهر تهران و دیگر نقاط نیز انجام داد. باید تلاش کرد تا با ایجاد کمربند سبز در اطراف تهران راه ورودی جدید به کلان‌شهر‌های بزرگ همچون تهران را محدود کرد.

چرا نباید درس بخوانیم؟

حق نشر عکس shahrvand newspaper
Image caption کارتون محمدرضا ثقفی، شهروند

پوریا عالمی در ستون طنز شرق خبر از پسر جوانی داده که در لرستان چون در ریاضی نمره تک گرفته از ترس خودکشی کرده است و بعد به‌عنوان یک آنتی‌تحصیل و یک مدرسه‌ستیز نوشته: ببینید شما اگر تمام درس‌هایتان را هم نمره تک بگیرید، آخرش دیپلم می‌گیرید. تا حالا دیدید کسی دیپلم نگرفته باشد چون درسش خوب نیست؟ و وقتی دیپلم گرفتید، حتما می‌روید دانشگاه. تا حالا دیدید کسی چون درسش بد بوده، دانشگاه نرفته باشد؟

طنزنویس برای این که به پدرمادرها نشان بدهد که درس‌خواندن واقعا عاقبت ندارد چند مثال زده از جمله این که: الان علم پیشرفت کرده و بچه شما حتی اگر نمره تک گرفته باشد توی فتوشاپ برایش لیسانس و دکترا صادر می‌کنند. چندتا را که این کار را کرده‌اند، مثال بزنیم باورتان بشود راست می‌گوییم.

در ادامه ستون طنز شرق آمده:دیگر چی؟ عزیزان. هیچ‌جا از شما مدرک نمی‌خواهند. شما اگر کیف سامسونتی بگیرید دستتان، بهتان می‌گویند مهندس. اگر عینک با قاب طلایی بزنید، بهتان می‌گویند دکتر. اگر هم کاپشن بپوشید، بهتان می‌گویند آقای رئیس‌جمهور.

و آخرش هم اینکه خود دوران مدرسه و تحصیل به اندازه کافی زندگی را تلخ می‌کند، شما چرا به‌خاطر آن خودتان را اذیت می‌کنید و به خودتان آسیب می‌زنید و زندگی‌تان را حرام می‌کنید؟

بهتر از آنیم که می نماییم

مهدی مالمیر در مقاله ای در شهروند نوشته لابه‌لای هزاران خبر نگرانی‌آوری که از زمین و زمان می‌رسد، خبر بخشش پدران و مادرانی که در پای چوبه‌های دار از خونم جگرگوشه‌‌هایشان می‌گذرند، شعله های نویدبخشی است که دل‌های کوشندگان اجتماعی و سیاسی را گرم می‌کند. از پارسال که مادری در شمال کشور از خون فرزندش گذشت و به سیلی مادرانه‌ای بسنده کرد، تا امسال که چند خانواده و اولیای دم راه بخشش را در پیش گرفته‌اند، می‌توان امیدوار بود که این رویداد‌های مبارک مستدام باشد.

به نوشته این روزنامه نگار: خشونت زخم ناسور جامعه ماست. از نفرتی که بر سر کوچک‌ترین اختلاف سیاسی از زبان برخی سیاستمداران ما زبانه می‌کشد تا بندبند زندگی روزمره، می‌توان چهره کریه خشونت را نظاره کرد. می‌شود برای خشونتی که امروز همانند هوا تنفس می‌کنیم، زنجیره‌ای از دلایل و توجیهات ریسه کرد! از بیکاری و بلاتکلیفی جوانان بگیرید تا مشکلات اقتصادی و آلودگی هوا و ترافیک عصب‌خراش شهر‌ها و... اما با این همه، هرگز نمی‌توان مسئولیت فردفرد ما شهروندان را در دامن زدن به فضای پرخشونتی که حالا وقیحانه در برابر ماست، نادیده گرفت.

مقاله شهروند به این جا رسیده که:آمار خجالت‌آور زدوخورد‌های خیابانی و میزان جرم و جنایتی که در شهرهای بزرگ در جریان است، بی‌هیچ تعارفی از گره‌ای بزرگ در درون ما خبر می‌دهد و آن این‌که بسیاری از ما هیچ‌گاه به سهم بزرگی که در ساختن جامعه‌ای به دور از خشونت داریم، اعتنای درخوری نداشته‌ایم.اما ما مردم به‌رغم نمایش دل به همزنی که برخی از ما در کوچه و خیابان می‌دهیم، هنوز «بخشیدن» را از یاد نبرده‌ایم و به راستی از آنچه می‌نُماییم، بهتریم.

این را تاریخ می‌گوید

حق نشر عکس Etemaad newspaper
Image caption کارتون فیروزه مظفری، اعتماد

احمد مسجدجامعی در مقاله ای در شرق نوشته با اشاره به چند فیلم موفق در سینمای ایران مانند «خانه دوست کجاست»، «رنگ خدا»، «بچه‌های آسمان» نوشته: اینها همگی در دنیای خیالی سینما بوده است. اما اگر در صحنه واقعی، جفایی به کودکان شود، طبیعتا تأثیر و تلخی آن هیچ‌گاه از کام‌ها زدوده نخواهد شد. دو، سه روز پیش، جامعه جهانی به‌تصادف شاهد یکی از تلخ‌کامی‌های دردناک روزگار عسرت انسان و انسانیت بود و در آن، جنازه کودک سه‌ساله‌ای که کفش‌هایی مشکی بر پا و لباسی به رنگ قرمز بر تن داشت، در ساحل دریای شوم و شور مدیترانه امروز پیدا شد.

به نظر وزیر پیشین ارشاد باید اینک قدردان آن عکاسی بود که هیچ راهی جز بیان واقعی این شقاوت فاجعه‌بار نیافت؛ که اگر او نبود هیچ نشان و نشانه‌ای در هیچ کجای عالم از کودک خردسالی نمی‌ماند که برادر پنج‌ساله‌اش نیز، حتی در غربت و تلاطم امواج سیاه مرگ، او را تنها نگذاشت. ستایشگر فضای رسانه‌هایی باشیم که این بیداد را فریاد کردند و جریانی جهانی از لطف و انسانیت در برابر ظلم و شقاوت ساختند.

به نوشته این عضو فعلی شورای شهر تهران:و نیز اشک بریزیم بر سرنوشت کسانی که قربانی نظام‌های متحجر و جریان‌های زیاده‌طلب و تمامیت‌خواه سیاسی و مثلا دینی شده‌اند. آنها که راه زندگی عادی را بر مردم بسته و زمینه‌ساز مرگ‌های مظلومانه و خاموش در گوشه و کنار عالم شده‌اند. بی‌شک این روند باطل در همین جا متوقف نخواهد ماند و اگر برای پایان‌بخشیدن به آن فکری نشود، حتی ریشه به‌اصطلاح فاتحان امروزین را برخواهد کند.

مطالب مرتبط