روزنامه های تهران: برجام را رها کن، به فکر سرزمین باش

روزنامه های امروز تهران همچنان بحث سرنوشت برجام هسته ای را ادامه داده و در مقالاتی به تشریح اهمیت آن پرداخته اند. در میان خبرهای خارجی سرنوشت مهاجرین با انتقاد از کشورهای با نفوذ و ثروتمند غربی در رده اول است.

روزنامه های هوادار دولت افزایش رفت و آمدهای دیپلماتیک و اقتصادی کشورهای دیگر به ایران را با اهمیت دیده و حضور رییس جمهور اتریش و وزیران خارجه چک و اسپانیا را در تهران نشان از آغاز دوران تازه دیده اند.

این رفت و آن آمد

حق نشر عکس Etemad
Image caption تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

اعتماد در گزارش اصلی خود نوشته: اروپایی ها راه خود را از آمریکا جدا کرده‌اند. گواه این ادعا صف دیدارهای مقام‌های قاره سبز از ایران است که پس از توافق هسته‌ای ژنو شکل گرفته است. دو روز گذشته وزارت خارجه میزبان هیاتی از جمهوری چک بود. اقتصاد، چاشنی اصلی سفر هیاتی از چک به ایران بوده است. پس از جمهوری چک نوبت به اسپانیا رسید که سه وزیر از کابینه دولت مرکزی آن بار سفر بسته و براساس برنامه‌های اعلام‌شده شامگاه یکشنبه به تهران برسند.

به نوشته این روزنامه: امروز دوشنبه نیز رییس‌جمهور اتریش به عنوان عالیرتبه‌ترین مقام اروپایی از زمان حصول توافق هسته‌ای میان ایران و ١+٥ در ماه جولای به تهران خواهد آمد.

اعتماد افزوده: در یک ماه گذشته در حالی که کنگره آمریکا سرگرم خوب یا بد خواندن برجام بوده است مقام‌هایی از آلمان، فرانسه، انگلیس، ایتالیا و همچنین فدریکا موگرینی، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به تهران آمده‌اند. در تمام این سفرها، مقام‌های اروپایی از نقشه راهی صحبت کرده‌اند که میتواند منجر به تعمیق روابط سیاسی و اقتصادی ایران شود. بازگشایی سفارت انگلستان در ایران پس از چهار سال نشان داد که اروپاییها به فصلی نو در رابطه با تهران میاندیشند.

برجام چگونه و کجا؟

مهدی نیاکی در سرمقاله ابتکار نوشته: همه می‌دانند و مسئولان دولت و تیم مذاکره کننده هسته‌ای نیز می‌کوشند در این روزها روشن کنند اصل مذاکره با قدرت‌های جهانی بر اساس تحلیلی واقع بینانه از شرایط منطقه، داشته‌های ما و بررسی منافع و مضرات یک توافق اندیشیده شده، شکل گرفته است. اینکه گفت و گوها در این لحظه از تاریخ صورت گرفت و نه لحظات دیگر، اینکه ایران چه داشت، منطقه در چه شرایطی بود وعوامل اثرگذار اقتصادی و فرامنطقه‌ای چه بود، مجموعه واقعیت‌های واقعا موجود است که بر اساس آن‌ها تصمیم برای پیگیری این روند شکل گرفته است.

به نظر این مقاله: لازم است منتقدان و حتا موافقان توافق هسته‌ای دیدگاه کلی و مدون خود را درباره این توافق، پیش فرض‌ها و واقعیت ها، امکانات و محدودیت‌ها منتشر کنند. انتشار این دیدگاه‌ها آشکار می‌کند که آیا اصل موافقت‌ها و مخالفت‌ها با توافق هسته‌ای با در نظرگرفتن شرایط واقعا موجود و با رویکردی همه جانبه نگر بوده و یا اینکه تنها تعلق خاطر افراد و گروه‌ها به یک دیدگاه سیاسی، موجبات مخالفت یا موافقت آنان را با اصل توافق و مفاد آن فراهم آورده است.

ابتکار نوشته تنها در این صورت می توان داوری کرد که به راستی مطالبات با مطلوبات سنجیده شده یا با واقعیات؟ و کدام خدشه و انتقاد به اصل توافق و یا برخی مفاد آن می‌تواند درست تر و دقیق تر باشد. به این ترتیب اعتبار موافقت‌ها و مخالفت‌ها پیشینه کارشناسی شده و واقعی خود را می‌نمایانند و نزد افکار عمومی اعتبار و ارزش حقیقی خود را می‌یابند.

دو روز بعد از دستور رهبر جمهوری اسلامی برای بررسی برجام هسته ای در مجلس، کیهان در تیتر اول امروز خود نوشته کمیسیون ویژه گره گشا نیست دولت لایحه بدهد.

این روزنامه در یادداشت روز خود نوشته: اگرچه مطابق متن برجام، روز جمع‌بندی ، ۲۳ تیر ماه و روز پذیرش ۹۰ روز پس از تصویب قطعنامه ۲۲۳۱در شورای امنیت است، و طبیعتا پس از این دو روز، باید روز اجرا به صورت همزمان فرا برسد، اما واقعیت تلخ این است که پیش از رسیدن روز اجرا، ایران باید تعهدات عمده خود را اجرا کند، بی‌آنکه طرف مقابل کوچک‌ترین اقدامی در رابطه با تعهدات حداقلی‌اش انجام دهد!

به نوشته این مقاله: در چنین شرایطی و در هنگامی که بیم آن می‌رود که برجام در کشورمان بدون تصویب در هیچ نهادی گام‌های اجرایی تعهدات را طی کند، (آن هم سنگین‌ترین تعهداتی که غالباً برگشت‌پذیر هم نیستند) برای جلوگیری از استمرار نقض قانون ‌اساسی، جامه عمل پوشاندن به بیانات صریح رهبر انقلاب، حفظ عزت ایرانیان و جلوگیری از تکمیل شدن کلاهبرداری‌های طرف غربی، تنها یک راه باقی مانده و آن ورود فوری مجلس به قضیه و توقف بی‌درنگ اجرای برجام در ایران است.

استدلال کیهان این است که با وجود تشکیل کمیسیون ویژه برجام در مجلس، از آنجا که برجام نه در قالب لایحه و نه به صورت طرح به این کمیسیون ارائه نشده است، اقدامات کمیسیون ویژه فعلاً به منزله نظری مشورتی و بدون ضمانت اجرا است.

اگرچه مجلس در چنین شرایط حساسی خود را تعطیل کرده است، اما لازم است پیش از موعد مقرر بازگشایی شده و با قید فوریت بررسی برجام را در دستور کار قرار دهد تنها در این صورت است که نمایندگان به مهم‌ترین رسالت و تکلیف قانونی خود عمل کرده اند.

دیپلماسی با ظرافت ظریف

نازنین متین‌نیا در اعتماد با اشاره به حضور محمد جواد ظریف، در مراسم رونمایی از دو تابلو تازه محمد فرشچیان نوشته: رفتارهای خاص وزیر امور خارجه، در دوسال گذشته، نشانه پررنگ این دیپلماسی «چهره» است. مردی که در همان نخستین روزهای نشستن برمسند وزارتش، صفحه فیس‌بوک خود را به روز کرد و چهره‌ای امروزی، مدرن و هماهنگ به ایرانیهای غرق در اینترنت داد، همزمان با لبخند و اعتماد به‌نفس در هر جلسه و دیداری در رده‌های بالای جهانی شرکت کرد تا عکس‌ها از اعتماد به‌نفس، غرور و کاردانی بگویند که میتواند سرنوشت یک مذاکره ١٢ ساله را مشخص کند.

به نوشته این روزنامه نگار: در عرصه دیپلماسی هیچ کس به تواناییهای ظریف شکی نداشت، اما اما همه هنرنمایی ظریف با همین چند قدم خاص تعریف نمیشود. بعد از مذاکرات و محبوبیت نشسته بردل مردم به خاطر توافق، راه و رسم مردم‌داری آقای وزیر عوض شده؛ حالا میبینیم که به کنسرت میرود، در گالریها سروکله‌اش پیدا میشود و در چمن‌های باغ سعدآباد با ظرافت و خوش‌خلقی خاطره تعریف میکند که علاوه بر ایستادگی در مذاکرات، منشی فرهنگی و مودبانه هم داشته و با فخرفروشی از هنر ایرانی، چهره ایرانی را در دنیا عوض کرده.

مقاله اعتماد بدین جا رسیده که: راه و رسمی خوشایند که به ظرافت خود را نشان داده و اگر دقت کنیم؛ در میان چهره‌های مدیران دولتی دیگر هم در حال تمرین و آزمون و خطاست، دقت کنید؛ وزیرارتباطات هر دو، سه هفته یک‌بار خود را موظف به پاسخگویی درباره سرعت اینترنت که برای مردم مهم است، میداند معصومه ابتکار پرونده‌های مهم که دغدغه مردمی بوده را یکی یکی میبندد، حسین فریدون و وزیر بهداشت به عیادت محمدرضا شجریان میروند، علی جنتی هم با هنرمندان همراهی میکند و...

نوبت نقش‌آفرینی دیپلماسی ایران

حق نشر عکس Etemad
Image caption کارتون علیرضا پاکدل، اعتماد

احسان هوشمند در روزنامه ایران با اشاره به موجی از حمایت جهانی که بعد از انتشار عکس جسد آلان پسر سیزده ساله سوری در جهان به راه افتاده اینک نظرها جلب شده و اما باید گفت آوارگی صدها هزار شهروند و مرگ دردناک و رقت انگیز آوارگانی چون آیلان نیز نتوانست راهی برای نجات مردمان خسته از جنگ پیش روی مردم سوریه قرار دهد و در چنین شرایطی است که باز امیدها متوجه راه حل‌های دیپلماتیک و سیاسی می‌شود.

نویسنده پیشنهاد کرده: پس از توافق تاریخی میان ایران و ۵+۱ شایسته است دستگاه دیپلماسی کشور بیش از گذشته وقت و انرژی خود را صرف تلاش‌های دیپلماتیک کند تا از طریق رایزنی با کشورهای اثر‌گذار بر طرف‌های درگیر در بحران سوریه، امید به یافتن راه حلی مرضی الطرفین را زنده کند.

در شرایط موجود دستگاه دیپلماتیک کشور می‌تواند با ابتکار عمل و با تشکیل کمیته‌ای متشکل از کشورهای منطقه از جمله کشورهای ترکیه، روسیه، عربستان، مصر و نیز کشورهای غربی رایزنی‌های دیپلماتیک را توسعه بخشیده و حل و فصل سیاسی بحران سوریه را در دستور کار قرار دهد. این روزها بیش از هر زمان دیگری افکار عمومی در جهان و منطقه مستعد همراهی با تلاش‌های صلح‌آمیز و ابتکارعمل‌های سیاسی است.

دنیای بعد از تراژدی مرگ کودک سوری

شهرام شهیدی در ستون طنز اعتماد سخنان شخصیت های مختلف را درباره مساله مهاجرین آسیایی شرح داده و بعد به آن جا رسیده که بعد از انتشار عکس کودک سوری چه شده است. اول از همه رهبران اتحادیه اروپا که گفتند: چون نیک نظر کردیم پر خویش در این ماجرا دیدیم. دروازه‌ها را باز کنید. ما اصلا به نیروی کار تازه نفس و قبراق نیاز داریم. کسانی که حاضر باشند مفت کار کنند.

رهبران اتحادیه عرب: سرفه و ادامه سکوت

آمریکا: همه‌اش تقصیر روسیه است با این ننه من غریبم بازی رسانه‌ایاش

روسیه: همه‌اش تقصیر آمریکاست با این حیاط خلوت پت و پهنش که هی پایش را از گلیمش بیشتر باز میکند.

مردم اروپا: جانم به قربان‌تان آمدید ولی حالا چرا؟ اصلا این اتاق خواب من برای شما. در یخچال هم همه‌چیز هست. نازی نازی چه بچه‌های گوگولیای.‌ای جهان سومیها چرا این خوبان را به کشورتان راه نمیدادید؟

ژاپن: ما پنجاه میلیارد ین به پناهجویان کمک میکنیم.

پادشاه عربستان: مرغ یک پا داره.

کارشناس حقوق بشر: غرق شدن کودک خردسال پناهجو یک بار دیگر به جهان نشان داد حقوق بشر ملعبه‌ دست سیاستمداران است.

کودک پناهجوی سوری: حقوق بشر چی هست؟ سوار شدنیه؟

کودک پناهجوی لیبیایی: حقوق بشر را میشه خورد؟

کودک پناهجوی لبنانی: حقوق بشر درد هم داره؟

کودک پناهجوی افغان: اینها که میگین برای من خاطره است.

داروی ۹۵ میلیونی

زهرا جعفرزاده در شهروند نوشته: ٢٢٥ بیمار هموفیلی در انتظار هستند. در انتظار دارویی که آنها را از شرایط سخت زندگی با کبدی خراب نجات دهد؛ همان داروی ٩٥‌میلیون تومانی. هاروونی، داروی جدید آمریکایی است که از حدود ٣سال گذشته تولید شده و با سفارش یکی از شرکت‌های دارویی، به ایران فرستاده می‌شود، دارویی که به همین قیمت در آمریکا فروخته می‌شود و دوای درد بیماران کبدی است که در مرحله چهارم یا وخیم بیماری خود به سر می‌برند. کسانی که اگر این داروی خوراکی به بدنشان نرسد، نیاز به پیوند کبد پیدا می‌کنند.

گزارشگر یاد آور شده این همان پیوندی است که صف‌های انتظارش طولانی است و به‌دلیل محدودیت‌های پیوند، به این زودی‌ها هم نوبت به کسی نمی‌رسد. ‌هاروونی، آن‌قدر گران است که کمتر بیماری قدرت خرید آن را دارد، آن هم بیماران هموفیلی که پیش از این به خاطر بیماری زمینه‌ای‌شان، دار و ندار را فروخته‌اند و عمدتا در شرایط اقتصادی خوبی هم به سر نمی‌برند. همین شرایط سخت خرید دارو، ماه گذشته جان دو بیمار هموفیلی مبتلا به هپاتیت سی را گرفت؛ دو بیمار ٥١ و ٦١ ساله اصفهانی و تهرانی.‌

در ادامه گزارش شهروند آمده: این داروی خوراکی ٩٥‌میلیون تومانی تنها برای سه ماه مصرف بیمار است و ادامه مصرف آن به پاسخگویی درمان بستگی دارد. بررسی‌ها نشان می‌دهد درمان این دارو تاکنون موفق بوده. حالا ٢٢٥ بیمار هموفیلی منتظر امدادهای غیبی هستند تا دارو به شکلی در اختیارشان قرار گیرد و در میان تمام بیماران، تنها ٣ نفر توانستند این دارو را تهیه کنند. افرادی که ناچار شده‌اند، تمام زندگی را بفروشند تا این دارو را بخرند.

همه چیز را متوفق کنید

مصطفی هاشمی طبا در مقاله ای در شرق با اشاره به زمان تهیه برنامه پنج ساله یادآور شده که: روند تخریب دشت‌های کشور اگر ادامه یابد، جمعیت شاغل و ساکن در روستاها و شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ مهاجرت خواهند کرد و حاشیه‌نشینی مردم بی‌کار و فقیر در اطراف شهرهای بزرگ به‌شدت رشد می‌کند. فقط کافی است به دریاچه ارومیه نگاهی بیندازیم؛ به نظر کارشناسان محیط‌ زیست چنانچه خشک‌شدگی دریاچه ارومیه ادامه پیدا کند، ریزگردهای نمکی به شرق دریاچه میل خواهند کرد و اراضی حاصلخیز بین دریاچه، یعنی آذربایجان‌شرقی، زنجان و قزوین را دربرمی‌گیرند. کافی است فاصله تبریز تا قزوین را با چشم باز ببینیم و ملاحظه کنیم که سراسر، اراضی کشاورزی است. آیا نمکی‌شدن این اراضی فاجعه ملی نیست؟ اگر چنین شود روستاییان و کشاورزان به کجا خواهند رفت؟

به این ترتیب این وزیر سابق پیشنهاد کرده که در دولت هیچ طرح جدیدی را مگر آنچه به بقای سرزمینی می‌انجامد، شروع نکند. دولت هیچ طرح نیمه‌تمامی را دنبال نکند. تمام طرح‌های نیمه‌تمام را بدون دریافت هیچ‌ وجهی و صرفا با تعهد اتمام و بهره‌برداری به بخش خصوصی واگذار کند و البته باید ابتکاراتی دراین‌باره با روی گشاده انجام شود.

و در نهایت در مقاله شرق آمده: دولت به‌صورت جدی -جهادگونه و با بسیج همه نیروها در سراسر کشور- هر آنچه اعتبار مالی اعم از ریالی و ارزی دارد را صرف طرح‌های بقای سرزمینی و نیز طرح‌های اصلاح ساختاری آب، انرژی و کشاورزی ‌کند.

حق نشر عکس Farhikhtegan
Image caption تیتر و عکس علیرضا مهدی، فرهیختگان

نسرین نیکنام در فرهیختگان نوشته: بحران کم‌آبی در کشور به‌ویژه در استان‌های کویری و وجود سه منبع ذخیره آبی مهم (دریای خزر، عمان و خلیج‌فارس) در شمال و جنوب کشور و در کنار آن ذخایر آبی مانند چشمه‌ها و رودها سبب شد متولیان تامین آب کشور به فکر استفاده از این منابع مهم بیفتند و مباحث متعددی را درباره انتقال آب از دریاها و چشمه‌ها مطرح کنند، اما طرح چنین موضوعاتی با مخالفت‌های زیادی از سوی دوستداران محیط‌زیست و سازمان جنگل‌ها روبه‌رو شد.

به نوشته این گزارشگر منتقل کردن آب دریای عمان به استان‌های جنوبی و انتقال آب دریای خزر به دریاچه ارومیه از جمله تصمیمات مهمی بود که با وجود مخالفت کارشناسان محیط‌زیست همچنان در دست اجراست. اما حالا بحث انتقال آب از چشمه‌های گلستان به استان سمنان نیز به طرح‌های گذشته اضافه شده، که اجرای آن؛ یعنی نابودی بخش بزرگی از جنگل ابر، واکنش سازمان جنگل‌ها را برانگیخت.

فرهیختگان در نهایت نوشته: هر کسی حتی اگر دارای کمترین اطلاعات زیست‌محیطی باشد، می‌داند اجرای طرحی با این حجم از تخریب زیست‌محیطی کار عاقلانه‌ای نیست و انتظار می‌رفت متولیان اجرای این طرح از روش‌های بهتر و منطقی‌تری برای انتقال آب استفاده ‌کنند. بنابراین پرسشی که پیش می‌آید این است که بهای کم‌آبی کشور که در سال‌های اخیر به دلیل مدیریت نادرست ذخایر آبی رخ داده چرا باید منجر به تخریب چنین جنگل ارزشمندی شود که احیای دوباره آن چند صد سال طول خواهد کشید.

حق نشر عکس Sharq
Image caption کارتون ساسان خادم، شرق

آیدین سیار سریع در صفحه طنز بی قانون مکالمه پدر و پسری امروزی را شرح داده که پسر می پرسد آدم ها چرا می جنگند و هر چه پدر می کند از این پرسش منصرف نمی شود و وقتی پدر وضعیت وخیم خاورمیانه را شرح می دهد پسر می گوید:

- ولی من خودم دیدم وقتی جنگ میشه آدما رو می‌فرستن مسافرت شمال.

+ شمال!؟

- آره. تلویزیون اینایی که تو کشورشون جنگ شده رو نشون می‌داد که دارن تو دریا شنا می‌کنن.

+ اونجا شمال نیست، دریای مدیترانه ست.

- خب واسه چی اونجا شنا می‌کنن؟

+ قایقشون برمی‌گرده می‌افتن تو آب.

- چرا؟

+ چون جا نیست پسرم، برای یک خاورمیانه‌ای «جا» سخت پیدا میشه. تو کشورشون جا نیست، تو قایق جا نیست، تو کشورهای دیگه هم جا نیست!

- کجا جا نیست بابا؟ چی میگی؟

+ خاورمیانه پسرم. کلا مثل این که قدیم جا نبوده، اجدادمون مجبور شدن ما رو بدجا پارک کنن. الانم جرثقیل اومده می‌خواد ما رو با خودش ببره.

- چرا آخه؟

+ چون تو بعضی از این کشورها جنگ داخلی راه افتاده.

- جنگ داخلی یعنی چی؟

+ جنگ داخلی یعنی تو یه کشور ملت دو دسته میشن. دسته اول میگن ما باید خودمون برای سرنوشتمون تصمیم بگیریم، دسته دوم میگن شما غلط می‌کنید می‌خواین خودتون تصمیم بگیرین.

- حق با اولی‌هاست.

+ ما هم اولش همین فکرو می‌کردیم. ولی یه کم که می‌گذره اینایی که حق باهاشونه یه کارهایی می‌کنن که آدم میگه حیف حق که با ایناست! یعنی آدم یه جوری از حق زده میشه که دلش می‌خواد خودشو به کوسه‌های مدیترانه تقدیم کنه.

- بابا منم می‌خوام خودم برای سرنوشتم تصمیم بگیرم.

+ تو غلط می‌کنی پسرم.

مطالب مرتبط