روزنامه‌های تهران: گرما بخشیدن به انتخابات یا فتنه جدید

روزنامه‌های امروز در میان سکوت توام با مخالفت‌های ضمنی رسانه‌های اصول‌گرا و تندرو به نامزدی سیدحسن خمینی در انتخابات مجلس خبرگان، به انتشار وسیع خبر حضور وی در وزارت کشور و نام‌نویسی برای انتخابات پرداخته‌اند.

در همین زمان نشریات تندرو به شدت حملات خود به هاشمی رفسنجانی به جهت مطرح کردن فکر شورای رهبری افزوده‌اند. انعکاس گفته‌های رییس ستاد نیروهای مسلح که با شورایی شدن رهبری مخالفت کرده و یکی از امام جمعه های موقت تهران، نشان داده اند که گروه تندرو با این زمینه سازی ها به شدت مخالف اند.

فتنه آینده

حق نشر عکس Javan Newspaper
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

عباس حاجی نجاری در سرمقاله جوان با اشاره به این که انتخابات مجلس خبرگان در این روزها به مهم ترین موضوع کشور مبدل شده یک فتنه جدید تشخیص داده که به نوشته این مقاله شکست خوردگان فتنه های قبلی آن را ساخته اند.

نویسنده مقاله نشریه سپاه پاسداران با نگاهی به گذشته کوشیده دلیل فضای فعلی را توضیح دهد و نوشته در دهه اول انقلاب رقابت های بین دو گروه سیاسی بر سر ارزش های انقلاب بود اما از دهه هفتاد و مجلس پنجم اصلاح طلبان با نقشه عبور از امام وارد شدند و تا اعلام ختم انقلاب رفتند.

به نوشته روزنامه جوان مانع این گروه ها برای رسیدن به موفقیت یکی مکتب امام بود که با اظهارنظرهای اصلاح طلبان و خاطره گویی های هاشمی رفسنجانی تحریف شد و دیگری رهبر جمهوری اسلامی است که طی این سال‌ها با استواری و ثبات قدم، نقش اصلی را در هدایت نظام در مسیر صحیح آرمان‌های امام و ارزش‌های اسلام، داشته‌اند و ضمن مقابله با تهدیدات متنوع نظامی و امنیتی و سیاسی و اقتصادی، باعث اعتلای نظام اسلامی و تبدیل آن به قدرت اثرگذار جهانی شده‌اند.

جوان در نهایت از دلسوزان خواسته که : فراتر از واکنش‌ها، نسبت به راهبردها وعقبه‌های آن تأمل لازم را داشته باشند و متناسب با آن عمل کنند.

اگرهای انتخاباتی

نصرت‌الله تاجیک در مقاله ای در اعتماد شرکت وسیع در انتخابات را موجب رفع بسیاری از مسایل کشور دیده و آن را با اگر هایی مطرح کرده و نوشته:اگر دل‌مان برای نظام و کشور می‌سوزد که می‌سوزد! اگر شرایط حساس کشور، منطقه و جهان را درک می‌کنیم که چه اوضاع خطرناکی است که یک جرقه کافی است بشکه باروت را منفجر کند. اگر علاقه‌مند به تحقق مشارکت حداکثری در زمینه نامزد شدن و رای دادن به نامزدهای انتخاباتی برای کاهش تهدیدات امنیت ملی هستیم. اگر حاضریم حتی با وجود ترجیحات شخصی و سیاسی‌مان زمینه را برای مشارکت حداکثری و انتخاباتی پرشور و قانونمند فراهم شود.

به نظر این دیپلمات پیشین: اگر نمی‌خواهیم بار دیگر ناکس و کسانی پیدا شوند که بر روی نظام و کشور اسید بپاشند! و در حالی که خطوط قرمز و زردشان که شهره دست پاکی‌شان! گوش آدم و عالم را کر کرده بود یا فراری‌اند یا در زندان وطلبکار هم باشند! اگر نمی‌خواهیم سازمان و نظام برنامه‌ریزی کشور بار دیگر شخم بخورد و همچون شاه اسماعیل صفوی کیسه به دست صله پخش کنند!

و خلاصه: اگر نمی‌خواهیم اعتماد ملی بیش از این سست و لطمه بخورد. اگر نمی‌خواهیم فاصله ملت و دولت بیش از این شود. اگر نمی‌خواهیم انسجام ملی بیش از این آسیب ببیند. اگر نمی‌خواهیم روند رو به فزونی آسیب‌های اجتماعی نظیر بحران هویتی در میان جوانان، طلاق، عدم اشتغال، اعتیاد، فقر و نابسامانی، ناامیدی‌های اجتماعی همچنان مردم آسیب‌پذیر و نسل آتی را تهدید کند.

دیپلماسی، نه برای کسب وجهه داخلی

حق نشر عکس Shargh
Image caption تیتر و عکس صفحه اول شرق

علی شکوهی در مقاله ای در اعتماد نوشته: برای برخی نیروهای سیاسی، دیپلماسی و سیاست خارجی عرصه‌ای برای تامین منافع ملی نیست بلکه ابزاری برای بهره‌برداری از آن در داخل کشور برای مواجهه با رقبای سیاسی یا تبدیل آن به یک ابزار پوپولیستی برای کسب وجهه در میان مردم است. در دولت قبل هر سفر خارجی را به مانوری برای قهرمان‌سازی تبدیل کردند و در حالی که دستاورد واقعی و ملموسی بر این سفرها مترتب نبود، مدعی کلی دستاورد فرضی و خیالی می‌شدند و از مجری آن، افسانه می‌ساختند و برای جلب رای و کسب مقبولیت، از منافع ملی هزینه می‌کردند.

به نوشته این مقاله: این روزها به خاطر برخی رخدادهای منطقه و جهان، مدافعان همین روش‌های غلط، هجومی را متوجه دولت کرده‌اند. به نظر این گروه دولت روحانی نباید فورا برای رخدادهای تروریستی پاریس به رییس‌جمهوری و مردم فرانسه پیام می‌داد، قبل از آن باید برای انفجارهای لبنان اعلام موضع می‌کرد، فورا باید به دولت آذربایجان به خاطر کشتن چند تن از شیعیان اخطار می‌داد، با دولت نیجریه قطع رابطه می‌کرد، دولت عربستان را به دلیل ماجرای کشته شدن حجاج در منا تهدید نظامی می‌کرد، دولت ترکیه را تحت فشار و تحریم قرار می‌داد.

مقاله اعتماد بدین جا رسیده که: دولت برای تامین عزت برای جمهوری اسلامی، باید به روش‌های حکیمانه و مصلحت‌اندیشانه تکیه کند. یکی از اقدامات سنجیده در سیاست خارجی همین است که بلافاصله با هر اقدام مخالفی در سطح کشورهای دیگر، مساله قطع رابطه و قطع همکاری‌ها و دادن بیانیه تند و تیز و به صحنه آمدن مقامات بالای کشور مطرح نشود.

ترکیه؛ مرداب یا سراب

حسین احمدی‌نیاز در مقاله ای درباره عملیات تازه ترکیه علیه کردها نوشته:سیاست ارعاب، ترور، بسط خشونت و درگیری، نقض بنیادین اصول حقوق بشر ترکیه در مناطق کردنشین این کشور سالیان سال است که ادامه دارد. پیش‌بینی سران دولت‌های ترکیه در تداوم عملیات نظامی در این مناطق برای سرکوب مطالبه حقوق و آزادی‌خواهی مردمان کرد این مناطق برای آنان سرابی بیش نبوده است.

نویسنده تاکید کرده: تا چند سال پیش هویت کردی در ترکیه انکار می‌شد، خشونت، قتل‌های دسته‌جمعی، نژادپرستی، پاک‌سازی قومی، فقدان توسعه اقتصادی در این مناطق، محاکمه‌های بدون رعایت تشریفات قانونی، دستگیری‌های خودسرانه، تخریب روستاها، نابرابری و ستم قومی، ملی و مذهبی بر کردهای ترکیه در طول سالیان سال منتج به بروز و ظهور گروه‌های خلق در این مناطق شده است. درگیری‌های حزب «کارگران کردستان» ترکیه از سال ١٩٨٤ تاکنون تداوم داشته و پس از هر بار عملیات و حمله نظامی دولت ترکیه، سران آن کشور دوباره در سراب نابودی مبارزان بوده‌‌اند؛ اما نه‌تنها روند مبارزه کردها کاسته نشده، بلکه گسترده‌تر شده و شیوع بیشتری پیدا کرده است.

در آخر مقاله شرق آمده؛ مردابی که ترکیه در مناطق کردنشین برای خود ایجاد کرده است، به این زودی‌ها خشک نخواهد شد و باعث ناپایداری امنیت منطقه خواهد شد. واقعیت مسئله این است که جنگ و ترور دولت ترکیه راهکار حل بحران این مناطق نخواهد بود و این عملکرد نادرست می‌تواند امنیت کل منطقه را به خطر اندازد.

بردن آبروی مذاکره و دیپلماسی

ابراهیم جمیلی در مقاله‌ای در شرق به طرح اخیر کنگره آمریکا درباره محدودیت اتباع ۳۸ کشور اروپایی در صورت سفر به ایران و عراق و سوریه و سودان نوشته: در زمان مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای ١+٥ در آمریکا شعار دیپلماسی به‌جای جنگ رایج شده بود، شعاری که امروز سیاستمداران آمریکایی آن را بی‌اعتبار کرده‌اند. اگر این طرح در سنای آمریکا نیز تصویب شود و به امضای رئیس‌جمهور آمریکا برسد، در آینده باید به هر نوع مذاکره‌ای مشکوک بود.

به نظر رییس خانه اقتصاد ایران: این حرکت بردن-آبروی-مذاکره-و-دیپلماسی در شرایط فعلی بود در حالی که به‌جای طرح‌های این‌چنینی و محدودکننده، باید سیاست‌های تشویقی برای کشوری تدارک دیده می شد که ثابت کرده اهل مذاکره است نه خشونت و ترور.

مقاله شرق تاکید کرده: علاوه بر این معتقدم درحال‌حاضر کشورهای اروپایی پیش و بیش از دیگران باید به این طرح کنگره آمریکا اعتراض کنند و مانع از تصویب آن شوند زیرا مخاطب این مصوبه، ٣٨ کشور اروپایی و توسعه‌یافته جهان است. کشورهای اروپایی در مدت کوتاهی که از تصویب برجام گذشته است، توجه بسیار زیادی برای ورود و سرمایه‌گذاری در ایران نشان داده‌اند. پس از برجام، ایران می‌تواند یکی از تأمین‌کنندگان انرژی اروپا باشد و این اتفاق می‌تواند به کشورهای اروپایی کمک کند در اتخاذ سیاست‌های خود نیز فقط چشم به روسیه نداشته باشند.

غلبه امید‌‌‌‌‌‌ بر ناامید‌‌‌‌‌‌ی

شهروند در مقاله‌ای نوشته: وضعیت اقتصاد‌‌‌‌‌‌ی ایران د‌‌‌‌‌‌ر یک پیچ مهم قرار گرفته است. شاخص‌های اقتصاد‌‌‌‌‌‌ی کشور بر محور رکود‌‌‌‌‌‌ قرار د‌‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌‌. همه مرد‌‌‌‌‌‌م به‌ویژه د‌‌‌‌‌‌ست‌اند‌‌‌‌‌‌رکاران اقتصاد‌‌‌‌‌‌ی به نحوی منتظر بروز اتفاقاتی هستند‌‌‌‌‌‌، اتفاقاتی که نمی‌د‌‌‌‌‌‌انند‌‌‌‌‌‌ ماهیت آن چیست، ولی می‌د‌‌‌‌‌‌انند‌‌‌‌‌‌ که باید‌‌‌‌‌‌ منجر به تحرکی جد‌‌‌‌‌‌ی شود‌‌‌‌‌‌. رکود‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌ر تولید‌‌‌‌‌‌ و د‌‌‌‌‌‌ر ساختمان به نحوی فراگیر است، هرچند‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌ر مقابل تورم کنترل شد‌‌‌‌‌‌ه است، ولی بد‌‌‌‌‌‌ون عبور از رکود‌‌‌‌‌‌، مهار تورم به خود‌‌‌‌‌‌ی‌خود‌‌‌‌‌‌ ثمربخش نخواهد‌‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌‌.

به نوشته این مقاله: هفته گذشته آخرین مانع مهم د‌‌‌‌‌‌ر اجرای برجام نیز برد‌‌‌‌‌‌اشته شد‌‌‌‌‌‌ و با بسته شد‌‌‌‌‌‌ن پروند‌‌‌‌‌‌ه گذشته ایران د‌‌‌‌‌‌ر شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای، راه برای اجرای هرچه سریع‌تر آن هموار شد‌‌‌‌‌‌ و انتظار می‌رود‌‌‌‌‌‌ که از ابتد‌‌‌‌‌‌ای ‌سال جاری میلاد‌‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌‌ر این مسیر قرار گیریم. ولی همه اینها یک بحث است و د‌‌‌‌‌‌رک ما یا د‌‌‌‌‌‌ولت از وضعیت اقتصاد‌‌‌‌‌‌ی کشور بحث د‌‌‌‌‌‌یگری است. د‌‌‌‌‌‌رواقع بد‌‌‌‌‌‌ون شناخت د‌‌‌‌‌‌قیق از اقتصاد‌‌‌‌‌‌ و اینکه مشکلات اصلی ما چیست و اجرای برجام چه امکاناتی را برای ما فراهم می‌کند‌‌‌‌‌‌ و برای استفاد‌‌‌‌‌‌ه از این امکانات چه اقد‌‌‌‌‌‌اماتی را باید‌‌‌‌‌‌ انجام د‌‌‌‌‌‌هیم یا انجام ند‌‌‌‌‌‌هیم؟ و... نمی‌توانیم از این پیچ مهم و ذکر شد‌‌‌‌‌‌ه عبور کنیم.

برای پاسخ به این پرسش‌هاست که آقای د‌‌‌‌‌‌کتر مسعود‌‌‌‌‌‌ نیلی، مشاور اقتصاد‌‌‌‌‌‌ی رئیس‌جمهوری د‌‌‌‌‌‌ر مقاله‌ای که هفته گذشته و پیش از جلسه شورای حکام و لغو قطعنامه‌ها علیه ایران نوشته‌اند‌‌‌‌‌‌ به این پرسش‌ها پرد‌‌‌‌‌‌اخته‌اند‌‌‌‌‌‌. پرسش‌هایی که د‌‌‌‌‌‌ر صورت توافق نسبت به پاسخ‌های آنها، باید‌‌‌‌‌‌ هرگونه راهبرد‌‌‌‌‌‌ اقتصاد‌‌‌‌‌‌ی بر این پاسخ‌ها متکی شود‌‌‌‌‌‌. اقتصاد‌‌‌‌‌‌ مقاومتی، برنامه ششم یا لایحه بود‌‌‌‌‌‌جه جملگی باید‌‌‌‌‌‌ بر همین اساس تنظیم و اجرا شوند‌‌‌‌‌‌. شاید‌‌‌‌‌‌ بازگرد‌‌‌‌‌‌اند‌‌‌‌‌‌ن متن پیشنهاد‌‌‌‌‌‌ی سازمان مد‌‌‌‌‌‌یریت به‌عنوان برنامه ششم، با همین هد‌‌‌‌‌‌ف انجام شد‌‌‌‌‌‌ه که برنامه د‌‌‌‌‌‌ر چارچوب تحلیلی منسجمی از اقتصاد‌‌‌‌‌‌ کشور تنظیم و ارایه شود‌‌‌‌‌‌.

ما را چه می‌شود

حق نشر عکس Etemaad newspaper
Image caption درآمد. کارتون ناصر مقدم، اعتماد

علی د‌‌‌‌هقان در سرمقاله شهروند نوشته: شهر پر از «ما» شد‌‌‌ه است. آد‌‌‌م‌هایی که «نقطه اکنون» از تاریخ را پر از حیرت و تعجب کرد‌‌‌ه‌ایم. باید‌‌‌ از بالا، یعنی از نقطه‌ای د‌‌‌ور به «ما» نگاه کرد‌‌‌. حتما شبیه نقطه‌های ریزی شد‌‌‌ه‌ایم که صبح تا شب و شب تا صبح د‌‌‌ر هم می‌لولیم. عجیب گره خورد‌‌‌ه‌ایم د‌‌‌ر هم و هر ثانیه یک حیرت از خود‌‌‌ برای تاریخ به جا می‌گذاریم. ‌ای کاش تعارف‌های رسمی و غیررسمی نبود‌‌‌ که همیشه مجبورمان می‌کند‌‌‌ برای «ما» احترام قایل شویم، کلاه از سر برد‌‌‌اریم و بگوییم که «ما» چه پیکره بزرگ، بزرگوار و باشکوهی است.

نویسنده در بیانی دیگر نوشته: آن‌قد‌‌‌ر شور، «ما» را بزرگ می‌کنند‌‌‌ و می‌گویند‌‌‌ صاحب بهترین خصوصیات هستیم که تو از این توهم می‌ترسی و وحشت می‌کنی. شاید‌‌‌ اگر خیابان‌ها نبود‌‌‌ند‌‌‌، می‌شد‌‌‌ شعارهایی که برای بزرگی «ما» می‌د‌‌‌هند‌‌‌، باور کرد‌‌‌. ولی حالا کار سخت شد‌‌‌ه است و چاره‌ای نماند‌‌‌ه، باید‌‌‌ بپذیریم آفت به جان «ما» افتاد‌‌‌ه است؛ آفتی که تاریخ تا به حال مزمزه‌اش نکرد‌‌‌ه و حتی د‌‌‌ر سیاه‌ترین د‌‌‌وران‌ها نیز چنین چیزی را به چشم ند‌‌‌ید‌‌‌ه است.

سرمقاله شهروند در نهایت تاکید کرده: وقت آن رسید‌‌‌ه تا تکانی به خود‌‌‌ بد‌‌‌هیم. یعنی باید‌‌‌ بنشینیم و سقوط اخلاقی، فرهنگی و افت تعقل اجتماعی «ما» را کالبد‌‌‌شکافی کنیم. این روزها می‌د‌‌‌انیم که چه نیروها و چه مقتد‌‌‌ران، جباران و ثروت‌اند‌‌‌وزان نامشروعی د‌‌‌ر طول تاریخ د‌‌‌انه به د‌‌‌انه فرتوتی اخلاق را بافته‌اند‌‌‌. فقط کافی است گوش به سیل سخنانی بد‌‌‌هیم که با سرعت از صبح تا شب د‌‌‌ر لا‌به‌لای خطوط حمل‌ونقل شهری و پشت میز اد‌‌‌اره‌های مختلف و میان مرد‌‌‌م د‌‌‌ر هر جایگاه و مکانی د‌‌‌ست به د‌‌‌ست می‌شوند‌‌‌.

کوچک و بزرگ، زن و مرد‌‌‌، سفید‌‌‌ و سیاه، مکتبی و غیر مکتبی، جماعتی شد‌‌‌ه‌اند‌‌‌ که تحلیل‌های الوان از ناکارآمد‌‌‌ی‌هایی ارایه می‌د‌‌‌هند‌‌‌ که زمینه تیره شد‌‌‌ن مناسبات اجتماعی را فراهم کرد‌‌‌ه‌اند‌‌‌. ظاهرا خبر د‌‌‌اریم که برای سقوط، چاله‌های بزرگی را د‌‌‌ر مقابل «ما» حفر کرد‌‌‌ه‌اند‌‌‌.

واکنش‌های اینترنتی

حمید رضا جلایی پور در ستون هفتگی خود در اعتماد نوشته: در دورانی که جهان در معرض اطلاعات سریع و گسترده است، پدیده واکنش شیشه‌ای و رفلکسی سریع به اتفاق‌های رسانه‌ای، پدیده‌ای جهانی شده. اما آنچه جامعه ایرانی را با بقیه جوامع در مواجهه با این گستردگی و دسترسی آزاد به اطلاعات متفاوت می‌کند، نوع برخورد جامعه ایرانی است و دو عامل بسیار مهم. عامل اول هرج‌و مرج و اغتشاش در فضای مجازی ایرانی است. هرج و مرج و اغتشاشی که خود از دو عامل بسیار مهم دیگر می‌آید

به نظر این جامعه شناس: در فضای مجازی ایرانی، نیروهای حرفه‌ای رسانه و سایت‌ها یا گروه‌هایی که مرجع هستند، وجود ندارند. مردم در کشورهای دیگر به محض شنیدن اخبارهای اینچنینی به‌خوبی می‌دانند که باید به کدام سایت، گروه و حتی صفحه‌های شخصی روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نویسان مراجعه کنند تا واقعیت و آنچه مورد تایید است را دریافت کنند. اما در فضای مجازی ایرانی، این گروه‌ها حذف شده‌اند.

مقاله اعتماد بدین جا رسیده که: در فضایی که افکار عمومی و مردم جامعه رابطه سالم، اطمینان‌بخش و درستی با مدیران ندارند و بی‌اعتمادی میان طبقه پایینی و بالایی جامعه موج می‌زند، مردم از هر خبر و اتفاق منفی استقبال می‌کنند، حتی اگر خبر شایعه و نادرست باشد. چنین عدم ارتباط سالمی میان مردم و مدیران در حال حاضر به‌شدت خود را در شبکه‌های مجازی نشان می‌دهد و آنقدر این اتفاق پررنگ است که حتی شایعه‌پردازی‌ها می‌تواند مدیران را هم درگیر کند

اعتیاد به تلگرام

کمیل روحانی در ستون طنز روزنامه ایران نامه‌ای نوشته برای مدیران شبکه تلگرام و در آن آورده:آقا جمع کنید این بساطتون رو . ملتی را دچار آرتروز کردید. در سرزمین ما خیلی‌ها وصیت کرده‌اند آنها را با تلگرامشان دفن کنند تا به محض بیدار شدن در جهان بعدی، گلاب به روی شما عزیزان پیام ناخوانده‌ای در کانال یا در گروه تلگرامی باقی نماند.

به نوشته این طنزنویس:بسیاری چنان به تلگرام معتاد شدند که مردم روی آنها اسم گذاشته‌اند (ما تبحر خاصی در این زمینه‌ها داریم) و به آنها می‌گویند تلگرامی. مثلاً می‌گویند «شنیدی ؟ فلانی هم تلگرامی شد بنده خدا» خلاصه کنم. ترک دادن فرد تلگرامی از ترک دادن فرد معتاد به هروئین و شیشه هم سخت‌تر شده و قرار است کمپ هایی مجزا در این خصوص با همکاری سازمان بهزیستی و سازمان ارتباطات ایجاد شود با شعار هر تلگرامی یک بمب متحرک!!

در ادامه ستون طنز ایران آمده: البته خوشبختانه تعداد اندکی که موفق به ترک شده‌اند مانند گروه‌های «ان‌ای» در اعتیاد به مواد مخدر خود را مسافر می‌نامند و پس از ترک، اقدام به تلاش‌های فیزیکی و شیمیایی برای ترک تلگرامی‌ها می‌کنند. با تاسف شنیده شده برخی هم در مزرعه‌های شخصی خودشان به صورت مخفیانه تلگرام کشت می‌کنند و عده‌ای هم ساقی این شبکه اجتماعی خانمانسوز شده و جوانان و حتی پیران مردم را در پارک‌ها به انحراف می‌کشانند.

کاندیدای همیشگی

حق نشر عکس qanoon newspaper
Image caption کارتون احسان گنجی، بی قانون

پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: راستش من عادت ندارم بیایم وسط. الان ولی ولوله در جمع افتاده و همه دارند می‌آیند وسط که در دو انتخابات پیش‌رو شرکت کنند. اصلا فضا طوری است که کسی نمی‌تواند بنشیند. ثبت‌نام هم شروع شده و همه دارند به‌هم تعارف می‌زنند که اول شما.

طنزنویس از قول کاندیدای تو راه نوشته: الان هم بچه‌ها نگران شدند و می‌گویند آن آقاهه چطور شده؟ می‌پرسیم چطور؟ چیزی شده؟ ما خبر نداریم. می‌گویند نه. تا الان نیامده ثبت‌نام کند.

کاندیدای اولی هم در ستون طنز شرق چنین گفته: می‌گویند موقع ثبت‌نام مدارس که می‌شود و دونفر را می‌گذارند جلو در که به بعضی‌ها توضیح بدهند که این ثبت‌نام با آن ثبت‌نام فرق دارد. در برگه ثبت‌نام کنکور پزشکی نوشته شده: «همه می‌توانند ثبت‌نام کنند جز یک‌نفر. آن‌هم، برای بار هزارم می‌گوییم لطفا دوباره ثبت‌نام نکنید. اینجا که برگه ثبت‌نام انتخابات نیست. ممنون».