روزنامه های تهران؛ پول کثیف در انتخابات مجلس فراوان است

روزنامه های امروز صبح تهران، سه شنبه ۲۷ بهمن مهم ترین گزارش ها و مقالات خود را به انتخاباتی اختصاص داده اند که ده روز دیگر برگزار می شود و هر چه تاریخ برگزاری آن نزدیک تر می شود منازعات دو جناح شدت می گیرد، چنان که یک روز بعد از گزارش هایی که روزنامه های میانه رو و هوادار دولت درباره ولخرجی های اصولگرایان و تاثیر پول های فراوان در نتیجه انتخابات چاپ کردند امروز نوبت روزنامه های مخالف دولت است که در گزارش های اصلی خود هواداران دولت رابه داشتن پول های کثیف و هزینه کردن آن برای قدرت گرفتن در مجلس متهم کرده اند. کیهان تاکید کرده که چنین مجلسی که هوادار ارتباط با آمریکا هم باشد نبودنش به از بودن آن است.

نکته دیگری که روزنامه های امروز بدان پرداخته اند پاسخ معاون اول رییس جمهور به تبلیغات جناح راست است که در آن گفته کسانی باید شرمنده باشند که دکل نفتی گم کردند، در همین زمان رسالت رسانه اصلی جناح محافظه کار مصاحبه ای با دکتر داوودی معاون اول دوره اول ریاست جمهوری احمدی نژاد را در صدر اخبار خود آورده است.

روزنامه های هوادار دولت در عین حال از رونق گرفتن گردشگری، ورود اولین قطار از چین به خاک ایران، کاهش تورم و باز شدن سوییفت به روی بانکداران ایرانی به عنوان نتیجه اجرایی شدن برجام نوشته اند.

حق نشر عکس Ebtekar
Image caption تیتر و عکس صفحه اول ابتکار

آلت دست های آمریکا در راه مجلس

کیهان که امروز هم گزارش اصلی خود را با جمع آوری نوشته هایی از مطبوعات کشورهای اروپا و آمریکا به این ادعا اختصاص داده که اصلاح طلبان برای ورود به انتخابات مجلس آینده مورد حمایت آمریکا هستند اما در عین حال در تیتر این گزارش نوشته با ورود هواداران دولت به مجلس، تحریم ها دوباره تشدید خواهد شد.

به نوشته یادداشت روز این روزنامه فجایعی مانند قرارداد کرسنت و استات اویل و واگذاری قراردادهای هفت هشت میلیارد دلاری به برخی شرکت های تازه پا در دوران مجلس ششم اتفاق افتاده که که بیشتر هم توسط کسی مدیریت شد که امروز هم وزیر است و اعلام کرده قراردادهای نفتی محرمانه است! اگر منطق مدیریت تاریکخانه‌ای برای جریانی در داخل و جبهه‌ای از دشمنان در خارج مطلوب باشد، و بخواهند که روندهای عادی را ناموسی و حیثیتی کنند، منطقا باید مجلسی خنثی و بی‌خاصیت سرکار بیاید؛ نوعی رویکرد قجری که فقط خواجگان و خفتگان در آن محرمند و به اندرونی راه دارند.

کیهان نظر داده که نبودن چنین مجلس آلت‌دستی بهتر از بودن آن است. مطلوب آمریکا و غربگرا‌ها مجلسی در تراز مجالس رژیم پهلوی است. یا مجلس ششمی که لات‌بازی‌هایش با اسلام و انقلاب بود اما در برابر غربی‌ها موش می‌شدند بلکه به تصریح آقای روحانی در کتاب خاطراتش، ابزار فشار غرب به ایران در مذاکرات ۱۲ سال قبل بودند.

این روزنامه در نهایت با اشاره ضمنی به نقش شورای نگهبان تکرار مجلس ششم را غیرممکن دانسته و نوشته اما ممکن است مجلس آینده رقیق تر باشد که آن ساختارشکنی‌های علنی را انجام ندهد و در عین حال حاوی نمایندگان منفعل و معامله‌گری باشد که در برابر فشار بیگانگان و اشرافیت دشمن جمهوریت و اسلامیت سواری بدهد. نفوذ الزاما به معنای مهر‌ه‌چینی نیست.

جوان در گزارش اصلی خود اصلاح طلبان و هواداران دولت و به ویژه کارگزاران را به فساد متهم کرده و نوشته: بررسی ها نشان میدهد که پول از مجلس پنجم وارد انتخابات مجلس شورای اسلامی در ایران شد. آن نقطه، شروع پروسه خطرناکی بود که میرود تا شکل و شمایل انتخاباتی در ایران را همانند کشورهای غربی کند. بدین معنی که پول، سرنوشت انتخابات را رقم بزند. حمایت مالی آلودگان اقتصادی از کاندیداها، شام‌ها و ناهار و پوسترهای آنچنانی و رأی خری از جمله این اقدامات است.

به نوشته این روزنامه: «پول کثیف»، «رأی کثیف» و «سرمایه اجتماعی کثیف» سه عنصری است که سلامت مردم‌سالاری در نظام جمهوری اسلامی را تهدید می کند. تقبیح حصول و وصول مال حرام، آلوده و شبهه‌ناک در طول تاریخ زندگی مسلمانان یک ارزش متعالی و انسان‌ساز بوده است.

روزنامه سپاه پاسداران در زیر عکس هایی از غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران، مهدی هاشمی فرزند زندانی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و شهرام جزایری که به اتهام رشوه دادن و فساد اقتصادی سال ها زندانی بود نوشته: نمیتوان باور کرد در جمهوری اسلامی ایران افرادی یافت شوند که برای رسیدن به قدرت دست به چنین اقداماتی بزنند. ممکن است آدمی در مسیر زندگی اقتصادی خود به «درآمدهای بدون زحمت» نیز دست یابد که آن نیز از نظر دینی نکوهیده است، چرا که پول حلال باید حاصل دسترنج باشد. با این حال پول‌هایی که از زد و بند و رانت به دست میآید، میتواند نظام را آلوده کند.

گمرکچی

کیهان در ستون طنز گفت و شنود در پاسخ کسانی که معتقدند باید برجام ۲ هم به راه انداخت نوشته: یعنی در «برجام ۲» قرار است امتیازات تازه‌تری به حریف بدهیم و باز هم چندتا وعده‌ نسیه و سرخرمن دریافت کنیم؟! اون قدیم‌ندیم‌ها شخصی با دو کیسه ظرف چینی که بار شتر کرده بود، وارد دروازه شهر شد، گمرکچی با چماق روی یکی از کیسه‌ها زد و پرسید، بارت چیه؟ و صاحب‌بار جواب داد؛ اگه یکی دیگه بزنی، هیچی!

دست های آلوده و حامیان آمریکا در انتخابات

اعتماد روزنامه هوادار دولت در سرمقاله خود با نقل سخنان احمد توکلی نماینده اصولگرای مجلس که خبر از فساد اقتصادی در حد ۳۴ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۷ شده نوشته: این اظهارنظر پاسخ روشنی است به کسانی که سوال می کنند، چرا ایران با وجود ٧٠٠ تا ٨٠٠ میلیارد دلار درآمد نفتی در دوره دولت اصولگرای احمدی نژاد، شاهد رشد اقتصادی نبوده است؟ بر اساس گزاره آقای توکلی میتوان پاسخ داد که این پول‌ها صرف خسارت‌های ناشی از فساد ‌شده است.

این روزنامه هوادار دولت با اشاره به زمان مورد اشاره آقای توکلی نوشته: در سال ١٣٨٦، مجلس هفتم و سپس مجلس هشتم و بعد از آن مجلس نهم فعلی در مصدر امور بوده است؛ و در همه موارد اصولگرایان نه تنها اکثریت بلکه اکثریت قاطع و غالب را داشته‌اند و هیچ مانعی جلوی پای آنان برای نظارت بر دولت اصولگرای همسو با خودشان نداشته‌اند. آنان می توانستند به وزرای صالح رای دهند. می توانستند فارغ از ترس همیشگی که از اصلاح‌طلبان دارند، وزرا را استیضاح یا تحقیق و تفحص کنند یا در جلسه علنی یا حتی غیرعلنی سوال کنند. خلاصه هیچ مانعی جلوی آنان وجود نداشته است.

اعتماد در نهایت پرسیده: چرا در آن زمان به چنین مساله‌ای توجه نکردند و اکنون پس از ٩ سال باید بیان شود؟ توجه کنیم که این مشکل را درباره اصلاح‌طلبان بیان می کردند. اگر این نمایندگان آن موقع اطلاع داشتند، چرا اقدام موثر و عملی برای جلوگیری از فساد یا حل این مشکل نکرده‌اند؟ آیا حل آن خارج از اختیارات مجلس بوده است؟ به علاوه اگر در آن زمان و طی این ٩ سال نتوانستند، هیچ اقدامی کنند، بلکه فساد در آن دولت و مجالس تشدید شد، چه تضمینی وجود دارد که حضور دو یا چندباره آنان در مجلس منجر به بهبود این مشکل شود؟

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون علی میرایی، قانون

تفاوت قیمت مجالس به ریال

شهرام شکیبا در ستون طنز وقایع اتفاقیه خبر داده که احمد توکلی در کانال تلگرام خود نوشته است: «در مجلس اول نمی‌دانید چه وضعی بود؛ خدا رحمت کند آقای عزت‌الله سحابی را، در مجلس اول رئیس کمیسیون بودجه بود و من‌هم با حفظ موضع، سخنگوی کمیسیون بودم ولی هردو می‌خواستیم بودجه درست شود، درک مصلحت ملی بسیار بالا و بنابر رعایت مصالح مشترک بود حتی خیلی بیشتر از الان! من نوستالژی مجلس اول را دارم. تومنی یک تومن که با حالا فرق می‌کرد.»

طنزنویس در ادامه افزوده: بله به‌قول سعدی علیه‌الرحمه: قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید «آن روز رقیبتان عزت‌الله سحابی بود، قدر ندانستید، حالا با مهرداد بذرپاش، علیرضا زاکانی، فاطمه آلیا، سیدمسعود میرکاظمی و... هم‌لیست شده‌اید که اگر خدا خواست با اینها به مجلس مشرف شوید. من که هرچه به لیست مجلس اول نگاه می‌کنم، می‌بینم الان شما باید جای دیگری باشید، نه کنار این جماعت!

نویسنده ستون وقایع اتفاقیه در نهایت پرسیده: الان باید بپذیریم شما دلتان بیشتر برای سحابی تنگ می‌شود تا کوچک‌زاده. اگر بپذیریم آن مجلس با الان «تومنی یک تومن» توفیر داشته، یعنی مجلس الان یک قران هم نمی‌ارزد! این حرف به‌نظرتان بودار نیست؟

با انتخابات قهر نکنیم

محمود میرلوحی در سرمقاله فرهیختگان نوشته: رسانه‌های ملی و مطبوعات نزدیک انتخابات که می‌شود مانند هربار شور و هیجان بسیاری را ایجاد می‌کنند؛ اما به این معنا نیست که انتخابات پیش‌رو مشابه انتخابات گذشته است، تفاوت‌های بسیاری وجود دارد؛ به‌طور مثال اینکه شهرداری‌های کشور این روزها اجازه تبلیغات شهری و محیطی را نمی‌دهند. قبلا به انتخابات که نزدیک می‌شدیم سطح شهر پر بود از تبلیغات که نشان‌دهنده حال و هوای آن روزها بود و فضای رقابت میان کاندیداها هم بسیار تعیین‌کننده بود. اما در انتخابات سال ۹۴ خبری از فضای رقابتی و تبلیغات شهری نیست.

به نوشته این مقاله: سالی که گذشت برای ایران و ایرانی‌ها پر بود از ماجرا و رخدادهای تازه؛ در فضاهای مجازی و اجتماعی شاهد بودیم که در واکنش به اقدامات مجلس یا دردسرهای دلواپسان و سنگ‌اندازی‌هایشان مردم اعلام می‌کردند تنها در پای صندوق‌های رای است که می‌توانیم به این اقدامات پاسخ مناسبی دهیم و این گواهی است دال بر اینکه هیجان انتخاباتی و ‌انگیزه مردم بیشتر از گذشته است.

روزنامه دانشگاه آزاد در سرمقاله خود افزوده: در انتخابات گذشته در کلانشهرها انتخابات وضعیت خوبی نداشت و بسیار بی‌رمق بود تا جایی که در برخی از این شهرها، تنها ۲۵ درصد از مردم پای صندوق‌های رای حاضر شده و مشارکت کرده‌اند؛ اما قرائن نشان می‌دهد که این‌بار قرار است وضع بهتر باشد. افکار عمومی این روزها درگیر این مساله شده است که رد صلاحیت‌های گسترده در این دور از انتخابات چه تاثیری بر حضور مردم پای صندوق‌های رای داشته و آیا مردم هنوز هم بر تصمیم خود مبنی‌بر مشارکت در انتخابات استوار هستند؟

تحرک نظامی سعودی بلوف نیست

در روزی که بیشتر روزنامه ها از سخن وزیر خارجه جواد ظریف خبر داده اند که در بروکسل گفته است که لشکرکشی سعودی به سوریه یک بلوف است سعید علیخانی در روزنامه ایران احتمال داده که این تصمیمی جدی و نه بلوف باشد چرا که سعودی برای نجات حیثیت خود و با توجه به پیشروی های ارتش بشار اسد و بمباران مواضع مخالفان دولت سوریه توسط روسیه، چاره ای جز گام نهادن به صحنه ندارد.

نویسنده مقاله روزنامه دولت تاکید کرده که: ترکیه برای ورود مستقیم در جنگ سوریه، حمایت ایالات متحده، همراهی ناتو و مشارکت عربستان را لازم دارد. ایالات متحده اگرچه با تعارفات دیپلماتیک تلاش می‌کند متحد سنتی خود را راضی نگه دارد اما «مسأله کردها»، پاشنه آشیل این سیاست است تا جایی که ترکیه به صراحت امریکا را بر سر دوراهی «انتخاب کردها» یا «انتخاب آنکارا» قرار داده است. آنچه خط قرمز ترکیه در سوریه تلقی می‌شود، اول مسأله «اقلیم کردی» و دوم «تضعیف نیروهای مخالف اسد» است. ایالات متحده اگرچه در نگرانی اخیر با ترکیه همداستان است اما شدت عمل ترکیه علیه کردها را نمی‌پذیرد.

به نوشته مقاله روزنامه دولت: برخی از ناظران حضور شخص «محمد بن سلمان» ولیعهد و وزیر دفاع عربستان در رأس هیأت اعزامی عربستان به بروکسل را نشان دهنده آن می‌دانند که اعلام آمادگی عربستان در سوریه، فقط یک بلوف نیست و عربستان ورود خود به منازعه سوریه را غیر قابل اجتناب می‌داند به جز ماجرای سقوط قریب‌الوقوع «حلب» و تغییر موازنه به نفع جبهه اسد، دلایل دیگری نیز وجود دارد که عربستان از منظر رقابت با ایران، خود را ناگزیر به حضور می‌داند.

با این همه نویسنده مقاله روزنامه ایران پیش بینی کرده که ورود مستقیم سعودی به منازعه سوریه با شکست آن کشور همراه می شود چرا که ارتش عربستان در کارنامه خود واجد هیچ سابقه درخشانی نیست و به تعبیر «آرون دیوید میلر»، مشاور پیشین وزارت خارجه امریکا در مصاحبه با «نیوزویک»، «بشدت بی کفایت است».

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون مهدی عزیزی، بی قانون

سبقت غیرمجاز پولی

دنیای اقتصاد در مقاله ای نوشته: در حالی که سیاست‌گذار پولی با اجرای سیاست‌هایی مانند «تنظیم‌گری در بازار بین بانکی»، «اعمال سیاست‌های تشویقی کاهش نرخ سپرده قانونی» و «رتبه‌بندی بانک‌ها» سعی دارد زمینه را برای کاهش نرخ سود بانکی فراهم آورد، بانک‌ها و موسسات اعتباری پا را فراتر گذاشته و از توافق کاهش نرخ سود سپرده سالانه از ۲۰ به ۱۸ درصد خبر دادند. بنا بر آمارها نرخ سود در بازار بین بانکی کاهش پیدا کرده است.

بنا به این گزارش در متن منتشر شده از سوی بانک‌ها عنوان شده، عملیاتی شدن تصمیم کاهش نرخ سود بانکی به اول اسفند موکول شده است. هر چند با توجه به زمان باقی مانده تا ابتدای اسفند، اجرای آن در این تاریخ از احتمال کمی برخوردار است، اما باید توجه کرد که کاهش نرخ سود در ماه پایانی سال، مخاطراتی را برای شبکه بانکی به همراه خواهد داشت. به دلیل آنکه بخش قابل‌توجهی از تسویه‌ها و پرداخت‌ها در پایان سال صورت می‌گیرد، نسبتا خروج منابع از بانک‌ها سرعت می‌گیرد، از سوی دیگر با توجه به رونق گرفتن بازار بورس و رشد بهای طلا به‌عنوان سرمایه‌گذاری امن، شاید برخی از سپرده‌گذاران ترجیح دهند که منابع خود را روانه مقاصد جدید کنند.

در ادامه گزارش دنیای اقتصاد آمده: با اعلام توافق کاهش نرخ سود بانکی برای بار دوم، باز هم توپ در زمین بانک مرکزی قرار گرفت و با توجه به فشارهایی که برای کاهش نرخ سود بانکی وجود دارد، وتوی مجدد این تصمیم سخت‌تر از گذشته خواهد بود. علاوه بر این، پس از تایید این تصمیم از سوی بانک مرکزی، این نهاد باید بخشی از انرژی و تمرکز خود را از موضوعاتی مانند کنترل نرخ تورم، نرخ ارز، نحوه تعامل بانک‌ها با نظام جهانی به نظارت کاهش داده و به تصمیم جدید نرخ سود بانکی معطوف کند.

گشایش سوییفت بلوف نبود

ژوبین صفاری در ابتکار نوشته: بعد از به ثمر نشستن برجام منتقدان دولت در بخش های مختلف منتظر بودند تا با ایرادگیری هایی مبنی بر عملی نشدن وعده های لغو تحریم در بخش های مختلف، دولت را زیر سوال ببرند. این اتفاق در بحث لغو سوئیفت درست از همان ابتدای اعلام خبر باز شدن آن، در رسانه های منتقد دولت نمود بیشتری پیدا کرد. برخی خبرگزاری ها با ارائه گزارش هایی، خبر از عملی نشدن بازگشایی سوئیفت دادند و این در حالی بود که انجام مراحل مقدماتی و تشریفاتی آن به زمان نیاز داشت. موضوعی که اگرچه حتی منتقدان دولت نیز به شکل‌های مختلف اذعان داشته‌اند که روند باز شدن سوئیفت نیاز به طی مراحلی دارد اما این مسئله بهانه ای برای زیر سوال بردن دستاوردهای برجام توسط دلواپسان شد.

اتصال بانک ها به شبکه سوئیفت خبر خوب روزهای پسابرجامی بود، که شاید برای بسیاری از مردم نقش و اهمیت این اتفاق آنچنان محسوس و حتی قابل لمس نباشد. سوالی که ممکن است هر کس با شنیدن این خبر از خود بپرسد این است که به طور کلی سوئیفت به چه معناست و برقراری یا عدم برقراری آن چه اثری بر زندگی مردم دارد؟ سوئیفت یا همان جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی جهت ارسال و دریافت هرگونه پیام ارزی در بین واحدهای ارزی بانکهای داخل کشور و بانکهای خارج از کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به نوشته این گزارش: نبود این سیستم از اواخر سال ۹۰ باعث شد تا نظام بانکی ایران با معضل قطع ارتباط با بانک های جهانی مواجه شود که در نهایت از اواخر شب گذشته اتصال بانکهای ایرانی به شبکه سوئیفت برقرار شد. برقراری سویئفت می تواند به بخش هایی مانند بورس و حتی ثبات نرخ ارز نیز اثرگذار باشد بنابراین این اتفاق می تواند زنجیره ی نظام بانکی و ارتباطش با بازار را نظم منطقی ببخشد.

همه ما ورشکسته ایم

سپهر دادجوی‌توکلی در مقاله ای در شهروند واکنش حامد بهداد هنرپیشه سینما را به منع ورودش به استودیو سیمای جمهوری اسلامی را منعکس کرده و به تحلیل آن پرداخته آن جا که بهداد گفته «تلویزیون ما یک رسانه ورشکسته است و هیچ‌کس آن را نمی‌بیند... مهم نیست که مرا به تلویزیون راه ندهند اما باید به این نکته توجه کنید که چرا سریال‌های ترکی این همه در میان مردم ما تماشاگر دارند.»

نویسنده مقاله پرسیده: شاید واقعا صدا و سیمای ایران یک رسانه ورشکسته باشد با حدود ۴۸‌ هزار کارمند و... اما یک سوال مطرح است. آیا سینمای ما، رسانه‌ای پویاست؟ رسانه‌ای مستقل، سرزنده و کنش‌مدار است؟ روزنامه‌هامان چطور؟ در تعریف رسانه، اگر به این نکته قایل باشیم که رسانه یک ابزار یا کانال ارتباطی مبتنی بر پیامی است که فرستنده ارسال می‌کند، آیا فرستندگان محبوب ما نظیر ایشان، سلیس و روان با افکار عمومی در ارتباط‌اند؟ پادزهر این سمِ چندساله تغییر رویکرد از فرافکنی‌های مرسوم است. یک فرستنده یا رسانه غیرورشکسته به‌طور مدام درحال بازبینی خود است. توجه کنید «خود»، نه «همسایه».

مقاله شهروند به این جا رسیده که حرف حامد بهداد درست و سلیس است منتهی یک «ما» کم دارد. همه ما ورشکسته ایم.

این همسو با اون همسو فرق داره!

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون سلمان طاهری، شهروند

رضا فرجی یک مکالمه بین خود به عنوان هوادار اصولگرایان و یک مخاطب را فرض کرده که جلو او را می گیرد و در روزنامه ایران می پرسد: آقا نظر شما درباره انتخابات مجلس و اظهارات آقای نادران که گفته دولت به دنبال مجلسی همسو است، چیه؟ گفتم: حقیقتش نظر کلی ما این است که دولت می‌خواد مجلس made in dolat بسازه. یعنی الان دارن مونتاژ می‌کنن تا بزودی وارد بهارستان کنن. واویلا....

گفت: آخه دو سه دوره همین طوری بود، دولت و اکثریت مجلس یه دست بودند. مثالش دوره دکتر خودمون! گفتیم: آقا فرق داشت حاصل اون هماهنگی همش خیر و برکت بود برای کشور، مثلاً کلی پول تو کشور غیب شد ولی اکثریت مجلس وارد حاشیه‌سازی برای کشور نشد و این خودش آرامش ساز بود. یا حتی دولت بودجه سه سال رو در راستای چست و چابک‌سازی سیستم اقتصادی کشور یه دفعه جفت می‌کرد می‌داد ولی مجلس همکاری می‌کرد اینا خودش مایه منافع بسیاری برای کشور بود.

بعد پرسشگر پرسید: حالا با این وضعیت پیش‌بینی شما درباره ترکیب چیه؟ گفتم ترکیب که دست ماست، من خودم خبر دارم که مردم در خیلی جاها قراره جای رأی دادن به اصلاح طلبا برگ رو خط خطی کنن. ولی خواستار تعرفه رأی مضاعف برای رأی دادن به ما هستن!

مطالب مرتبط