روزنامه‌های تهران، آغاز تبلیغات، به کدام لیست رای ندهید

روزنامه های امروز تهران شنبه اول اسفند در آغاز هفته‌ای که تبلیغات انتخاباتی در آن مجاز است، بدون توجه به تذکرهایی که به نشریات متعلق به اموال عمومی داده شده تمامی گزارش های اصلی و مقالات خود را به انتخابات اختصاص داده اند، روزنامه های میانه رو و هوادار دولت به تبلیغ لیست مشترک معتدل ها پرداخته اند ولی روزنامه های جناح رقیب علاوه بر تبلیغات برای نامزدهای لیست های مختلف اصولگرایان بر شدت انتقادات خود علیه دولت افزوده اند. مهم ترین موضوع تبلیغاتی آن ها وضعیت معیشت مردم است که به نوشته این روزنامه ها در سه سال گذشته با حضور دولت روحانی به شدت به وخامت گذاشته است.

حق نشر عکس Resalat

به لیست رای بدهید

عباس عبدی در ستون ثابت خود در اعتماد نوشته وقتی که با یک لیست ٣٠ نفری مواجه شویم که حتی فعالان سیاسی نیز نام برخی از آنها را نشنیده‌اند، در این صورت با چه منطقی باید به آنان رای داد؟ در این یادداشت می‌کوشم که از زاویه دیگری به مساله بپردازم و حس خودم را نسبت به موضوع بیان کنم و اینکه چرا به لیست رای می‌دهم.

نویسنده به عنوان مثال یادآوری کرده که اکثر خانم‌های لیست را نمی‌شناسد و نوشته: ولی مگر قرار است بشناسم؟ وقتی که محدودیت‌های حضور زنان در عرصه سیاست هست و از سوی دیگر شناخته‌شده‌های آنان نیز رد صلاحیت شده‌اند، چه کار باید کرد؟ یا باید از خیر معرفی آنان به عنوان نامزد انتخابات گذشت یا آنکه به شناخت اجمالی ناشی از معرفی افراد معتمد احترام گذاشت. فرض کنیم که آنان وارد مجلس شدند، چهار سال دیگر برای همه ما شناخته شده خواهند بود. حتی اگر نتوانیم با یقین بگوییم که هر کدام چگونه رفتار کرده و خواهند اندیشید.

این جامعه شناس در مقاله اعتماد تاکید کرده: ناآشنایی با جوانان لیست هم نکته دیگری است. حل این عوارض از طریق نادیده گرفتن آنها نیست، از طریق اعتماد کردن به یکدیگر است. این ذهنیت درستی نیست که اگر ما کسی را می‌شناسیم انتظار داشته باشیم که او باید در لیست می‌بود، زیرا کسان دیگری هستند که ما آنان را نمی‌شناسیم و بسیاری هستند که فرد موردنظر ما را نمی‌شناسند. بنابراین مساله اصلی نه شناخت یا عدم شناخت ما است، بلکه مساله اصلی شناخت و عدم شناخت کسانی است که لیست را معرفی کرده‌اند و باید نسبت به آنان اعتماد داشت.

سورپرایز اسفند

ساسان آقایی در مقاله ای در اعتماد نوشته: تنها هفت روز تا هفتم اسفند باقی مانده و هم‌اکنون مهم‌ترین چالشی که جریان «خردورز» در انتخابات با آن روبه‌رو است، «میزان مشارکت» است. با توجه به سنت مشارکت بالای محلی و قومی در انتخابات مجلس، می‌توان پیشی‌بینی کرد که نرخ متوسط مشارکت کشوری در انتخابات هفتم اسفند بیش از ۵۰ درصد است که در روزهای آینده نیز این عدد بزرگ‌تر خواهد شد.

به نوشته این مقاله: به نظر می‌رسد که شهرهای بزرگ و مرکز استان‌ها هم در پی کرسی‌های کوچک‌تر محلی، از تکاپوی انتخاباتی جا نمانده‌اند و تنور انتخابات در شش شهر از هفت کلانشهر کشور نیز به سرعت در حال داغ شدن است اما پایتخت که در و دیوار و درختانش از پنجشنبه گذشته با شکل‌های مختلف تبلیغات محیطی پوشانده شده، هنوز شاهد پویایی جدی و همگانی نیست. بازخوانی سنت رفتاری پایتخت‌نشینان نشان می‌دهد که انتخابات در تهران همواره در هفته آخر و در ۷۲ ساعت مانده به رای‌گیری به نقطه اوج خود می‌رسد و کمپین‌های انتخاباتی می‌توانند بخشی از آرای خاموش مردم را پای صندوق‌ها روشن سازند.

نویسنده اعتماد معتقد است: اصلاح‌طلبان باید نگران میزان مشارکت مردم در پایتخت کشور باشند؛ در تنها شهری که شاهد فشرده‌ترین رقابت همزمان انتخاباتی دو جناح برای هر دو مجلس شورا و خبرگان هستیم و بیشترین و موثرترین کرسی‌ها در هر دو مجلس را داراست. برآوردهای ریاضی قابل اتکا نشان می‌دهد که جریان خردورز با دو لیست «گام دوم» برای مجلس شورا و «خبرگان مردم» برای مجلس خبرگان، نیازمند دست‌کم ۶۰ درصد مشارکت مردم تهران در انتخابات است تا بتواند از پس رای سازمان‌یافته‌ و یکپارچه رقیب مجهز به ترفندها و ابزارهای انتخاباتی خود برآید و یک پیروزی قدرتمند را کسب و کرسی‌های تهران در هر دو مجلس را از آن خود کند.

رای تهران به کدام سبد می‌رسد؟

زینب نورانیان در گزارش اصلی فرهیختگان نوشته: هرقدر بستن فهرست انتخاباتی مجلس برای شهر تهران جذاب است و دارای اهمیت، رای پایتخت‌نشینان هم مهم است و تعیین‌کننده. مهم‌تر آن است که چه کسی بالاترین رای را از مرکز سیاسی کشور می‌گیرد تا تکلیف معادلات آینده هم روشن شود. آرای مردم تهران به سبد غلامعلی حدادعادل ریخته می‌شود یا به سبد محمدرضا عارف؟

به نوشته این گزارش: بررسی نه دوره مجلس شورای اسلامی گواه این حقیقت است که بار سیاسی قوه مقننه را نمایندگان تهرانی آن بر دوش می‌کشند و کسی بر صندلی ریاست خانه ملت تکیه می‌زند که پشتوانه رای مرکز را داشته است؛ استثنای همه این دوره‌ها اما ریاست علی لاریجانی بر مجالس هشتم و نهم است که نه از تهران بلکه از قم به پارلمان راه یافته است. اکنون بستن فهرست‌های اصلاح‌طلبان و اصولگرایان تمام شده است؛ اصلاح‌طلبان با یک فهرست واحد و اصولگرایان گرچه اصرار داشتند و تلاش کردند با یک فهرست وارد عرصه رقابت‌ها شوند اما با چندین فهرست، تبلیغات دهمین دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی را آغاز کرده‌اند.

خلاصه گزارش فرهیختگان این که: بدنه اجتماعی جناح اصلاح‌طلب یک فهرست انتخاباتی (ائتلاف اصلاح‌طلبان و حامیان دولت با سرلیستی محمدرضا عارف) را پیش روی خود دارد، طرفداران و حامیان جناح اصولگرا باید حداقل از بین سه فهرست «ائتلاف اصولگرایان» که هنوز سرلیستش مشخص نیست، «صدای ملت» با سرلیستی علی مطهری و «اصولگرایان عدالتخواه» با سرلیستی پرویز داووی دست به انتخاب بزنند.

لیست جریان اشرافی

کیهان که از جمله روزنامه هایی است که از تبلیغات له و علیه نامزدهای انتخاباتی منع شده است در اولین روز از تبلیغات انتخاباتی در گزارش اصلی خود نوشته: سی ماه از عمر دولت گذشته و کمترین تغییری در وضع معیشت مردم حاصل نشده و در عوض آمار تکان‌دهنده و رسمی از نهادینه شدن مشکلات و تنگناها در تمامی شئون اقتصادی خبر می‌دهد. امروز مردمی را می‌بینیم که در سی ماه گذشته کمترین گشایش و آرامشی را حس نکردند و آمار و ارقام رسمی از سخت‌تر شدن اوضاع‌شان در سال آینده خبر می‌دهد!

به نوشته این روزنامه تندرو: از سوی دیگر دولت بعد از آنکه دو سال و نیم همه هم و غم خود را معطوف برجام و رسیدن به وصال کدخدا کرد،اکنون همه توانش را برای فتح مجلس دهم بکار بسته تا آنجا که رئیس جمهور از آرزوی قلبی‌اش برای راه یافتن اعتدالیون به مجلس می‌گوید، یک مدیر ارشد نهاد ریاست جمهوری علنا مسئول کارهای انتخاباتی یک حزب منصوب به دولت می‌شود،برادر معاون رئیس جمهور و سخنگوی دولت بعد از بسته شدن لیست اصلاح‌طلبان، جایگزین یکی از اصلاح‌طلبان می‌شود.

حق نشر عکس Noavaran
Image caption کارتون محمد طحانی، نوآوران

کیهان معتقد است: اینها و مستندات بسیار دیگری نشان از علاقه دولت به پهن کردن سفره پاستور در بهارستان است.علاقه‌ای که سبب شده دولتیان از هیچ مرز و مانع قانونی خجالت نکشند و آشکارا به برنامه‌های خود ادامه دهند. در این شرایط باید پرسید دولت با چه رویی و با چه امیدی به عرصه انتخابات وارد شده است؟

علیرضا خانی در سرمقاله روزنامه اطلاعات با عنوان ضعف بزرگ دولت نوشته چه دستاوردی بالاتر از این در حوزه دیپلوماتیک متصور است که در گفتگوهای هسته ای اتفاق افتاد اما ضعف دولت در تبلیغ و توضیح این موضوع باعث شد که منتقدان و حمله‌وران به دولت، «برجام» را از افتخار ملی به «ناسزا» تبدیل کنند و مدام دولت را سرزنش کنند که چرا تن به برجام داده است!

مثال دیگر نویسنده این است که:از اول انقلاب تاکنون، ایران به دلیل تحریم‌ها نتوانسته بود هیچ هواپیمای نو و دست اولی خریداری کند. مردم از یکسو در صف بلیط هواپیما بودند و از دیگر سو با ترس و اضطراب سوار هواپیماهای فرسوده و ناایمن می‌شدند و گهگاه قربانی سوانح هوایی نه چندان کم تعداد بودند. هواپیماهای ناایمن و کهنه از یکسو اعتبار صنعت هواپیمایی ایران را ضایع و زایل کرده بود و از دیگر سو، صنعت توریسم کشور را که به دلایل گوناگون به قهقرا رفته بود، در حد نابودی مطلق رسانده بود. بسیاری از خلبانان ماهر و مسلط، به خارج می‌رفتند و جذب شرکت‌های هواپیمایی کشورهای کوچک عربی می‌شدند

به نوشته سردبیر اطلاعات: در این اوضاع دولت موفق شد برای نخستین بار بعد از انقلاب قرار داد خرید ۱۱۸ هواپیمای نو را با یکی از دو کمپانی معتبر هواپیماسازی دنیا منعقد کند. آن هم قراردادی که با حمایت مالی شرکت فروشنده و پرداخت ۲۰ ساله و بدون استفاده از درآمد نفتی باشد. بدون تردید این یکی از بزرگترین موفقیت‌های دولت یازدهم بوده است. اما سکوت و ضعف دولت در توضیح این موفقیت باعث شد، مخالفان دولت با تندی و درشتی، این موفقیت را به پای ضعف دولت بگذارند! آن هم با توجیهات عجیب و غریب و حتی حیرت‌انگیز از جمله این که هواپیما متعلق به یک قشر خاص است و چرا دولت این پول را به مردم نمی‌دهد و ایرباس ۳۸۰ در ایران دو سوم صندلی‌هایش خالی می‌ماند. دولت اگر زبان گویایی داشت می‌توانست بپرسد که چه کسی گفته است هواپیما متعلق به یک قشر خاص است؟

انگشت و دندان

حق نشر عکس Javan
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: این روزها هرجا می‌روی صحبت از انتخابات است. ما هم این چندروز متوجه شدیم توی انتخابات با ما مثل دیوار مهربانی برخورد می‌کنند.یعنی چون نیاز دارند الان، فکر می‌کنند می‌توانند برمان دارند ولی چون تا الان نیاز نداشتند ما را گذاشته بودند به حال خودمان. مثلا توی این چندروز هی زنگ می‌زنند می‌گویند آقا ما از طرف فلانی زنگ می‌زنیم، یک حالی می‌دهی و تبلیغش را می‌کنی؟ ما می‌گوییم استاد شما اول باید یک حالی می‌دادی که الان یک حالی بگیری.

به نوشته این طنزنویس:البته الان این‌طوری شده. قدیم موقع انتخابات چلوکباب می‌دادند و ملت راضی بودند. الان منتها از چلوکباب خبری نیست و نماینده مذکور دو روز جلوتر می‌آید توی اینستاگرام و برای آدم کامنت می‌گذارد که آدم را کامنت‌گیر کند. فرداش هم از طرفش یکی زنگ می‌زند می‌گوید فلان نماینده که فالوت می‌کند توقع دارد تو هم فالوش کنی.

خلاصه همچین وضعیتی است. یعنی آدم خیال می‌کند دیوار مهربانی است. یا به دیوار مهربانی آویزانش کرده‌اند. مراقب خودتان باشید.

تبلیغات مجازی

ابتکار گزارش اصلی خود را به موضوع تبلیغات در انتخابات اختصاص داده و در آن نوشته: با توجه به آغاز زمان برگزاری تبلیغات هر کدام از کاندیداها از شیوه خاصی که برخی از آنها از جمله چاپ عکس و بنر، برگزاری نشست‌های انتخاباتی، گسترش دیدارهای مردمی، تسریع روند پروژه‌های نیمه تمام به ویژه در شهرهای کوچک که مردم دقت بیشتری در این زمینه دارند و .... بین همه مشترک انجام می‌شود و گاه ممکن است هر کدام از این اقدامات خواسته یا ناخواسته از سوی کاندیداها یا هواداران آنها با تخلف انتخاباتی همراه شود.

به نوشته این گزارش: امسال تخلفات در تبلیغات انتخاباتی با پدیده نوظهوری روبه روست و آن فعالیت در فضای مجازی است که با استفاده از نشر اخبار در شبکه‌های اجتماعی اتفاق می‌افتد به این صورت که کاربران این شبکه‌ها که غالبا از کاندیدایی خاص حمایت می‌کنند با دروغ و افتراء و دادن القاب غیر واقع دست به تخریب وجهه کاندیداهای رقیب می‌زنند.

ابتکار سپس با گروهی از قانون دانان گفته کرده تا دریاید قانون چه تدابیری برای مقابله با این نوع تخلف در زمان تبلیغات اندیشیده و چه مجازات‌هایی را در نظر گرفته است و یا تاثیر اطلاع رسانی در کاهش این جرایم و چگونگی رفع خلاء قانونی از سوی قانونگذاران.

کارهای بی بی سی در انتخابات

محمد صفری در سرمقاله به تشریح خبری پرداخته که رهبر جمهوری اسلامی در سخنرانی آخر هفته خود بیان کرد و نوشته: اگر بی بی سی در انتخابات سال ۸۸ سعی در آشوب و فتنه در ایران داشت هر چند با همکاری دیگر شبکه‌های معاند توانست چند ماهی را برای مردم ایران تلخ کند، اما نه تنها به هدف اصلی خود نرسیدند،‌ بلکه در انتخابات بعدی در سال ۹۲ به هیچ عنوان نتوانستند کاری از پیش ببرند چرا که روزنه‌های نفوذ برای آنها بسته شد و ماهیت آنها در فتنه ۸۸ آشکار گردید.

به نوشته این روزنامه اصولگرا: شبکه‌هایی مانند بی بی سی تا پیش از این همه تلاش خود را بر این موضوع استوار می‌کردند تا مردم ایران را از حضور در پای صندوق‌های رأی بازدارند،‌اما اکنون روش آنها تغییر کرده و به این نتیجه رسیده‌اند حال که نمی‌توانند مردم را دلسرد کنند باید اندیشه‌ای دیگر کرد.پروژه تازه آنها،‌خط دهی، جهت سازی و تصمیم سازی بر اساس خواسته‌ اتاق فکر آنها برای ایران است.

مقاله سیاست روز در نهایت به این جا رسیده که: مجلس خبرگان رهبری یکی از نهادهای مهم و حساسی است که وظیفه اصلی آن انتخاب رهبری نظام اسلامی است. مطلوب آنها این است که نمایندگانی وارد مجلس خبرگان شوند که درصد انقلابی بودن آنها نسبت به افرادی مانند آیت‌الله جنتی، ‌آیت الله محمد یزدی و آیت الله مصباح یزدی و امثالهم کمتر باشد به همین خاطر از مردم می‌خواهند که به اینگونه افراد رأی ندهند.

عبدالله گنجی در سرمقاله روزنامه جوان از بررسی هایی خبر داده که نشان می دهد حمایت رسانه‌ای غرب از جریانات داخلی ایران از ۱۳۷۵ و در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ششم شروع شد، اما تا انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ این حمایت به صورت کلی دنبال می‌شد و تلاش می‌کردند حرف خود را با هزار رنگ و لعاب آرایش نمایند تا در سایه بزک و آرایش غلیظ، به حمایت متهم نشوند. آن سوی قضیه این بود که تلاش می‌کردند جریان‌ مدنظر داخلی ایران نیز متهم به همسویی با غرب نشود و در سایه این حمایت، آسیب حیثیتی نبیند. از ۱۳۸۸ حمایت رسانه‌ای غرب علاوه بر حمایت جریانی به مصادیق فردی نیز رسید.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون احسان گنجی، بی قانون

به نظر مدیر روزنامه سپاه پاسداران:حمایت اکنون رسانه‌های غرب یک تفاوت عمده با گذشته دارد. اول اینکه به صورت مصداقی و بدون آرایش غلیظ گفتار و کلام خود به میدان آمده‌‌اند و دوم اینکه در حوزه سلبی نیز به مصادیق وارد شده‌اند. از قضا در مصادیق سلبی و ایجابی با جریان اصلاحات در داخل کشور صددرصد چفت و بست دارند. علت این امر چیست؟ آیا می‌توان به راحتی مصادیق داخلی را که مورد حمایت هستند، خائن دانست؟! یا باید به دنبال دلایل عمیق‌تری بود؟

روزنامه جوان در نهایت نوشته:سؤالی در ذهن حزب‌الله مانده است اینکه چرا اصلاح‌طلبان از اعضای فراری و ضدانقلاب خود ابراز برائت نمی‌کنند؟ و حتی حاضر نیستند از منکران خاتمیت، عصمت و مهدویت نیز ابراز برائت کنند. اکنون این معما حل شد که آنان شارژکنندگان رسانه‌های غرب در نفی نقطه مقابل اصلاح‌طلبان و تقویت‌کنندگان آنان هستند.اصلاح‌طلبان به این دلیل هزینه عدم مرزبندی با ضدانقلاب را می‌پردازند که می‌دانند کفش کهنه در بیابان نعمت است.آن تجربه امروز مجدداً مقابل هاشمی، اصلاح‌طلبان و حتی روحانی است. اگر سریعاً از انگلیس ابراز برائت نکنند، آنچه در تاریخ آیندگان ثبت خواهد شد برای سلسله نسل‌های آنان نیز ننگ‌آور و شکننده خواهد بود.

بابک زنجانی‌های جدید

شهرام شکیبا در ستون طنز وقایع اتفاقیه از قول وکیل بابک زنجانی نوشته خیلی‌ هم بعید نیست همین ‌روزها زنجانی از زندان بیرون بیاید.

طنزنویس بر این خبر افزوده: این پیروزی ادعایی را به همه پاک‌دستانی که دولتشان موفق به زایمان طبیعی بابک‌جون شد، تبریک می‌گوییم. دوم اینکه قرار است، آن ۴۰ درصد از اموال زنجانی که خانواده‌اش و بانک‌ها مدعی آنها نیستند را بفروشند و بخشی از بدهی‌های او را به مملکت بپردازند.سوم اینکه خب، حالا کی قرار است این ‌همه اموال را بخرد؟ اساسا با این اوضاع قمر در عقرب اقتصادی، کسی هست که پول خرید دارایی‌های این بنده‌خدا و دولت پاک‌دستان را داشته باشد؟ شکرخدا بله هست؛ خوبش هم هست. کسی مثل خود زنجانی پا پیش می‌گذارد و همه‌اش را یک‌جا می‌خرد، لذا به‌زودی یک بابک زنجانی جدید کشف خواهد شد.

به نوشته طنزنویس وقایع اتفاقیه: پس دولت تا زمانی‌که تق کار زنجانی جدید دربیاید و مجبور شوند او را هم بگیرند و اموالش را به یک بابک زنجانی دیگر بفروشند، به پولش می‌رسد. بحمدالله در دوران دولت پاک‌دستان، از این موجودات کم تولید نشده است و حالاحالاها این اموال مشتری دارد و دست‌به‌دست می‌چرخد. اصلا شاید تا آن‌ موقع دوباره خود آقا بابک جلو آمدند و اموال گذشته‌شان را یک‌جا خریداری کردند!

مطالب مرتبط