روزنامه های تهران؛ بانک دهل و جاسوسان در تهران

روزنامه های صبح امروز تهران، چهارشنبه هفده شهریور از گلایه رهبر جمهوری اسلامی از طلاب به خاطر غفلتشان از فرصت استفاده از فضای مجازی نوشته و در عین حال همچنان به بحث بخشش املاک شهر تهران توسط شهردار، و ماجرای حقوق های نجومی ادامه داده اند.

مخالفت روزنامه های تندرو با ارتقا سطح روابط دیپلوماسی ایران و بریتانیا از جمله دیگر مطالب روزنامه هایی است که استعفای رییس ارکستر ملی ایران را هم با اهمیت دیده و از زبان حسین علیزاده موسیقدان بزرگ هم درباره منع و بندهای کنسرت ها سخن ها نوشته اند.

حق نشر عکس Hamdeli
Image caption تیتر و عکس صفحه اول همدلی

روزهای گرم دیپلوماسی

شمس‌الدین خارقانی در سرمقاله روزنامه ایران بریتانیا را یکی از کشورهای قدرتمند اروپا خوانده که به عنوان عضوی از اعضای گروه «هفت»، گروه «بیست» و یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد، نقش تأثیرگذاری در معادلات سیاسی و اقتصادی غرب ایفا می‌کند و دومین اقتصاد بزرگ اروپاست.

کاردار پیشین ایران در بریتانیا با تاکید بر این که لندن یکی از بزرگ‌ترین پایتخت‌های مالی و پولی جهان به حساب می‌آید نوشته: در گذشته نگاه سیاسی و امنیتی در مناسبات دوجانبه غالب بود، امروز همکاری‌های اقتصادی خودش می‌تواند عامل ایجاد یک رابطه بسیار گسترده سیاسی و امنیتی شود. از این منظر انگلیس می‌تواند به عنوان یک قدرت مهم اقتصادی، به یک شریک مهم تهران در تعاملات مالی و تجاری در دوره پسابرجام تبدیل شود.

مقاله روزنامه ایران اشاره کرده که: بهبود رابطه ایران با کشوری که فراز و فرودهای زیادی را با آن طی کرده است، حاوی این پیام است که ایران خواهان و عامل ایجادکننده رابطه با همه کشورهای دنیاست. یعنی در حالی که توانسته با وجود اختلاف نظر در طیف زیادی از مسائل با یکی از کشورهای مهم دنیا به این سطح از رابطه برسد، بنابراین می‌تواند با بهره‌گیری از این الگو رابطه‌اش را با سایر کشورهای مهم دنیا بهبود ببخشد.

در پایان مقاله آمده: منطقه خاورمیانه بحران‌زاترین منطقه جهان است و قریب به اتفاق کشورهای بزرگ جهان در وقوع و مدیریت این بحران‌ها نقش‌آفرینی می‌کنند. بنابراین رابطه خوب ایران با یکی از قدرتمندترین کشورهای جهان در نهایت، تأمین اهداف منطقه‌ای تهران و ایجاد امنیت بیشتر را برای آن همراه خواهد داشت.

این همه جاسوس دنبال چی هستند

اما کیهان در یادداشت روز خود برای دومین روز به انتقاد از ارتقا سطح روابط سیاسی تهران و لندن پرداخته و با اشاره به مصوبه مجلس در سال ۱۳۹۰ که در آن دولت موظف شده بود روابط خود را با بریتانیا به سطح کاردار تنزل دهد و در صورت تغییر سیاست خصمانه آن کشور وزارت خارجه می تواند سطح روابط را ارتقا دهد پرسیده: آیا دولت انگلیس «سیاست‌های خصمانه» خود علیه جمهوری اسلامی ایران را تغییر داده است که وزارت خارجه کشورمان سطح روابط را از کاردار به سفیر رسانده است؟

این روزنامه تندرو نیکلاس هاپتون سفیر جدید بریتانیا در ایران را به جاسوسی متهم کرده و نوشته وزارت خارجه نباید وی را می پذیرفت و به عنوان نمونه یادآور شده که آمریکا هم چند سال قبل از دادن ویزا به سفیر پیشنهادی ایران برای سازمان ملل خودداری کرد و او را تروریست نامید.

کیهان به این هم اکتفا نکرده و مدعی شده فرانسوا سنمو، سفیر جدید فرانسه در تهران نیز عضو برجسته و کهنه‌کار سرویس اطلاعات خارجی فرانسه بوده و میشائیل کلور برشتولد سفیر جدید آلمان که در راه تهران است هم پیش از این معاون سازمان اطلاعات و امنیت آلمان- بوده و برای فرستادن وی به تهران دولت المان قانون را هم زیر پا گذاشته. چه عجله‌ای؟

حسین شریعتمداری ادعای دیروز روزنامه جوان را هم تکرار کرده و نوشته: همه این تغییر و تحولات در فاصله زمانی ۹ ماه مانده به انتخابات ۹۶ صورت پذیرفته است... آمریکا و متحدانش برای ایران چه خوابی دیده‌اند؟ و یا کدام جریان داخلی را در خواب دیده‌اند؟

با بیانیه حل نمی شود

در حالی که روزنامه های تهران در صفحات اول خود از پیام شورای عالی مبارزه با پولشویی خبر داده اند که گفته تعامل با گروه اقدام مالی از سال‌ها قبل در زمره برنامه‌های شورای عالی مبارزه با پولشویی قرار داشته است و اقدام‌هایی که منجر به تعلیق اقدام‌های مقابله‌ای علیه ایران شده‌اند نیز منحصر به دولت فعلی نیست روزنامه های کیهان و جوان که آغازگر مخالفت با اجرای توافق قانون شده بودند در تیترهای بزرگ صفحه اول خود تاکید کردند با بیانیه ماجرا حل نمی شود و جز توقف رسمی توافق بر سر مبارزه با پولشویی راهی برای ایران متصور نیست.

در بخشی از این پیام به نوشته روزنامه ایران تاکید شده: در حال حاضر ۱۹۸ کشور، پذیرفته‌اند که توصیه‌های گروه اقدام مالی را اجرا کنند. بنابراین تعداد کشورهایی که با گروه ویژه اقدام مالی همکاری می‌کنند از تعداد دولت‌های عضو سازمان ملل متحد (۱۹۳ عضو) نیز بیشتر است. با توجه به آنچه گفته شد اجرایی کردن استانداردهای مبارزه با تأمین مالی تروریسم و تعامل با گروه اقدام مالی در چارچوب قانون اساسی کشور و با رعایت مصالح نظام، یکی از اقدام‌های ضروری برای مبارزه با فساد از یک سو و ارتقای روابط بین‌المللی نظام مالی و اقتصادی کشور است.

مهران کرمی در سرمقاله ابتکار با اشار ه به جنجال بر اف ا تی اف نوشته: در روزهای گذشته برخی رسانه های منتسب به دلواپسان کمپینی برای تحریم بانک های سپه و ملت راه انداخته اند زیرا گفته شده که این بانک ها با عمل به توافق اقدام مشترک از انجام برخی عملیات بانکی ارزی برای قرارگاه خاتم الانبیاء و افراد یا نهادهایی که مورد تحریم بین المللی قرار گرفته اند، سر باز زده اند. این رسانه ها به طور هماهنگ دستگاه دیپلماسی کشور را مسبب این خود تحریمی دانسته و دولت یازدهم را آماج توهین و تخریب قرار داده اند و حتی برخی آن را بدتر از کاپیتولاسیون نامیده اند.

به نوشته این مقاله جالب آن جاست که لایحه مبارزه با تامین مالی تروریسم که مستند حملات اخیر به دولت شده در دولت دهم به مجلس نهم ارسال و تصویب شده اما از آنجا که در این سال ها ایران با تحریم بانکی بین المللی مواجه بوده کاربردی نداشته و حالا پس از اجرای برجام برداشته شده است این پیامدها خودنمایی می کند ولی برخی شبکه های رسانه ای بی پروا همه گونه اتهام و توهین را به این دولت نسبت می دهند.

دلواپسی ها از اف ا تی اف

مهرشاد مرتضوی در صفحه شهرونگ نوشته: بزرگان آسمان پهناور دلواپسی درباره قرارداد اف ا تی اف اظهارنظر کرده و آن را فاجعه خواندند و فریاد «وا اف.ای.تی.افا» سر دادند. به سراغ این عزیزان رفتیم تا علت بد بودن این قرارداد را بدانیم:

به نوشته این طنزنویس ک. ق از مشهد گفته FATF با MPT حرف مشابه دارد و MPT همان PMD است. وای بر ما! وای بر وزارت خارجه! وای بر برجام! کلا وایبر! (فریاد می‌کشد و از کادر خارج می‌شود) ر.پ هم از تهران گفته: حرف F ششمین حرف زبان انگلیسی است که در ابتدا و انتهای این کلمه قرار گرفته و آشکارا فراماسونری از چشم سیاهِ A که از وسط یک مثلث به ما نگاه می‌کند می‌ریزه!

آخرین اظهار نفر از م. د است که به نوشته طنزنویس شهرونگ از جلوی لباسشویی گفته: چرا باید عده‌ای خارجی بر پولشویی در کشور ما نظارت کنند؟ خودمان شستن بلد نیستیم؟ پودرهای ما املاح خشن اسیدی روان (خار) دارد؟ بهشان بفرمایید وقتی شما درخواست آب داشتید، ما همه چیز را لب تشت می‌شستیم!

حق نشر عکس Shargh
Image caption کارتون محمدرضا ثقفی، شرق

در بر همان پاشنه می چرخد

مسعود سلیمی در مقاله ای در جهان صنعت نوشته: دولت پیشین که «بگم بگم» راه می‌انداخت و آخر سر تا زمانی که رفت و حتی تاکنون به درستی مشخص نشده راجع به کدام تخلف و اصلا در چه زمینه‌ای می‌خواست بگوید و افشاگری کند که در نهایت هم از حد حرف و شعارهای پوپولیستی بالاتر نرفت. متاسفانه در دولت روحانی که با شعار تدبیر و امید و با امید به شفاف‌سازی با رای حدود ۲۰ میلیون ایرانی سرکار آمد، رسم ناپسند «بگم بگم» البته با شیوه و لحن و کلامی متفاوت و به تعبیری آبرومندانه به «گفتم گفتم» بدل شده است!

به نوشته این مقاله: نمونه‌های زیادی از این دست می‌توان ذکر کرد؛ از مساله کنسرت و توهین به هنرمندان و تنگناهای مطبوعاتی گرفته تا بحث ماهواره و در کل فضای مجازی و در صدر همه آنها موضوع ادامه‌دار اختلاس‌ها، در تمامی این موارد از رییس‌جمهور تا معاون اول و بقیه اعضا و اطرافیان دولت سخن گفته‌اند، گاه به شدت با محدودیت‌ها از سر مخالفت برآمده‌اند و در نهایت هفته‌ای دست‌کم یک‌بار پرده از روی یک اختلاس تازه برداشته‌اند اما در تمام این موارد جدا از دوگانگی و گاه چندگانگی بین نظریه مسوولان بالادستی و پایینی اجرایی کشور، حتی تکذیب حرف‌های پیشین خود مردم با رفتار انفعالی دولت روبه‌رو می‌شوند.

مقاله جهان صنعت به این جا رسیده که: در حالی که به قول روحانی، رییس محترم دولت تدبیر و امید و تاکید فراوان معاون اول ایشان در مراسم رونمایی از اینترنت ملی، دستیابی آزاد به اطلاعات حق مردم است، بنابراین بدون ورود به تقسیم‌بندی‌های سیاسی و جناحی، حرف این است در واقع انتظار طبیعی، قانونی، شرعی، عرفی و... مردم- دست‌کم ۲۰ میلیون رای‌دهنده به روحانی- این است که دولت تدبیر و امید از بالا تا پایین، حرف و عملش یکی باشد، در غیر این صورت با تبدیل «بگم بگم» به «گفتم گفتم» مشکلات اساسی مردم حل نمی‌شود.

برجام دیگر

کسری نوری در مقاله ای در اعتماد نوشته: مردم و مسوولان این روزها یک نقطه مشترک بزرگ دارند. داد و فغان همه از افزایش هولناک فساد اقتصادی به آسمان رفته است. هر روز برگی تازه از فسادهای زنجیره‌ای رو می‌شود و گوشه‌ای از وجود فساد ساختاری در پیکره نظام اداره کشور را به نمایش می‌گذارد. اما برای رهایی از این فساد دامنگیر چه باید کرد؟ آیا این افشاگری‌های هیجانی که بعضا رنگ و بوی تک‌وپاتک‌های سیاسی و انتخاباتی دارد، درمان این درد است یا باید چاره‌ای اساسی اندیشیده شود؟

به نوشته این روزنامه نگار: برکسی پوشیده نیست که ریشه فساد اقتصادی در ایران، نبود شفافیت است. در نبود شفافیت و دسترسی آزاد به اطلاعات، جریان‌های انحصاری که عموما تکیه بر برخی کانون‌های قدرت دارند، میدان وسیعی برای جولان پیدا می‌کنند که نتیجه‌اش جز فساد گسترده نیست. متاسفانه در تمام این سال‌ها به دلیل برداشت نادرست از مفهوم آزادی، هرگاه سخن از این موهبت بزرگ به میان آمد عده‌ای به عمد یا از سر نادانی، آزادی را بی‌بند و باری و توطئه معنا کردند، در حالی که فراتر از پاره‌ای مجادلات مبتذل، مراد از آزادی، مفاهیمی متعالی‌تر و کاربردی‌تر برای حفظ سلامت و پویایی جامعه بود.

مقاله اعتماد به این جا رسیده که: فسادی که امروز چونان موریانه بر پیکر کشور افتاده، بی‌شک زاییده نبود آزادی و شرایط برابر در فعالیت‌های اقتصادی است. اقتصاد فربه و فشل حاکمیتی در پوشش همین نبود شفافیت اطلاعاتی چنان با فساد و ناکارآمدی عجین شده که اکنون مانع هرگونه توسعه و جهش در کشور است. این چرخه معیوب سال‌هاست بدون کمترین پایبندی به شفافیت و صداقت، با بهره‌گیری از رانت‌های اطلاعاتی و اجرایی، بلایی بر سر اقتصاد آورده که اکنون گریز از این تنگنا به اصلی‌ترین مساله کشور تبدیل شده است.

ریشه‌های تاریخی بخشش املاک

روزنامه اعتماد در سرمقاله خود افشای واگذاری پر سروصدا و مشکل‌آفرین املاک شهرداری تهران را ماجرای پرسروصدای این روزها دیده در حالی که سیاست روز از میان روزنامه های جناح اصولگرا همچنان حقوق های نجومی را موضوع مهم و دنباله دار می داند.

اعتماد به بررسی ریشه تاریخی بخشش املاک نجومی توجه کرده و نوشته: در ابتدای انقلاب انجام این کار فلسفه دیگری داشت. انجام کار برای دولت نزد اغلب افراد به عنوان یک وظیفه اجتماعی و انقلابی تلقی می‌شد. دولت برآمده از انقلاب درصدد بود که به مردم کمک کند تا صاحب خانه و شغل شوند، ولی دولت پول کافی نداشت در مقابل می‌توانست سرمایه‌های دیگر در اختیار مردم قرار دهد. زمین و وام یکی از مهم‌ترین اینها بودند.

اعتماد نوشته: کم‌کم نیروهای شاغل در دولت که با هدف انقلابی آمده بودند، دچار یک تضاد شدند. از یک سو علاقه‌ای نداشتند که حقوق بالا بگیرند، ضمن اینکه بودجه‌ای هم وجود نداشت که حقوق بالا پرداخت شود؛ از سوی دیگر نیاز به مسکن یا خودرو هم کمابیش شدید می‌شد و استفاده نامشروع از خودروهای دولتی زیاد شده بود. لذا ساده‌ترین راه خرید خودروی دولتی یا گرفتن زمین و آپارتمان و وام بود. و کم کم این عادت پایدار شد.

حق نشر عکس Shargh
Image caption کارتون محسن ظریفیان، شرق

جنتی، جنتی عمل کند نه دنیایی

محمدصادق عابدینی در مقاله ای در روزنامه جوان نوشته: در فاصله چندماه باقی مانده به پایان کار کابینه دولت یازدهم، وزیر ارشاد این کابینه در شرایطی قرار دارد که هم از سوی موافقان دولت و هم از طرف مخالفان دولت تحت فشار است و رئیس‌جمهور در سخنرانی عمومی‌اش از وزیر ارشاد انتقاد شدید کرد. علی جنتی روزهایی را پشت سر می‌گذارد که گویا هیچ‌کس دوستش ندارد!

روزنامه سپاه پاسداران به یاد آورده که: علی جنتی از جمله وزرایی بود که بالاترین رأی را از مجلس گرفت و به کابینه راه یافت. در نظر هنرمندان طرفدار دولت که در رقابت‌های انتخاباتی به حمایت از حسن روحانی پرداختند، علی جنتی مأموری بود که باید همه وعده‌های رئیس‌جمهور را در حوزه فرهنگ عمل کند اما حالا تا دوره آتی انتخابات ریاست جمهوری چند ماه بیشتر باقی نمانده وزیر ارشاد مانند سایر وزرای کابینه باید عملکردش را به نوعی ارتقا دهد تا احتمالاً اگر دکتر روحانی خود را برای دوره بعدی نیز نامزد انتخابات کرد بتواند در حوزه فرهنگ نیز کارنامه‌ای قابل قبول ارائه دهد.

جوان همصدا با روزنامه های جناح راست نوشته: دکتر روحانی عملاً داشته فرهنگی برای نشان دادن موفقیت در کارنامه چهارساله دولتش ندارد. این روزها حتی بازیگران دست چندم، شاعران ناشناخته و نویسندگان گمنام هم به انتقاد از دولت می‌پردازند. در قضیه کنسرت‌ها هم وزیر ارشاد باعث خشم رئیس‌جمهور شده است، اما جنتی برای اینکه بتواند برای این چند ماه کارنامه‌ای در خور باقیات صالحات داشته باشد، باید مسائلی را حتماً مد نظر قرار دهد. ابتدا اینکه شاید بین باقیات صالحات و داشتن وزارت دولت بعدی در صورت پیروزی مجدد دکتر روحانی شاید یکی را باید انتخاب کند!

این روزنامه نوشته: حمایت نزدیک به چهار سال از یک طیف خاص از هنرمندان نه‌تنها باعث نشد جنتی محبوب‌ترین وزیر کابینه شود، بلکه همان کسانی که جنتی برای آنها نقش پشتیبان را ایفا کرد، امروز لب به انتقاد از وی گشوده‌اند پس می‌توان در این چند ماه باقی مانده به آن طیف از هنرمندان که بی‌مهری دولت را تحمل کرده‌اند، نگاه مهربانانه‌ای کرد.

دلیل کاهش وزن اعضای هیأت دولت!

حق نشر عکس Farhikhtegan
Image caption ترامپ در گیر زمان - کارتون فیروزه مظفری، فرهیختگان

کمیل روحانی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: یک مدت بود که بنده از دور که اعضای هیأت دولت و رئیس جمهوری را نگاه می‌کردم، با خودم می‌گفتم این بزرگواران چه رژیم غذایی در دستور کارشان قرار داده، که وزن کم کرده و لاغر شده‌اند.

تا چند روز پیش وزیر اقتصاد دولت سابق پرده از این ماجرا برداشت و گفت: «دولت یازدهم سر سفره دولت دهم نشسته است!»

طنزنویس افزوده: خب طبیعی است که روی این سفره چیزی نیست که آدم بتواند آن را بخورد. یک سری غذا بوده که خب دوستان آنها را میل کرده‌اند و الان هم در دادگاه پاسخگوی همین مسأله هستند، پارچ و لیوان و بشقاب‌ها را هم که یک سمساری از خیابان منوچهری آورده و فروخته‌اند و رفته پی کارش! می‌ماند یک سفره که آن را هم یکی از عزیزان داخل بالکن برده و حسابی تکانده تا چیزی روی آن باقی نماند.

ستون طنز روزنامه ایران به این جا رسیده که: این سفره را پیش فروش کرده‌اند و سفره را هم برداشتند و بردند. نفت‌های روی سفره را هم که ملت قبل از آمدن دولت به اصطلاح یازدهم خورده بودند، همین می‌شود که اعضای دولت روی زمین نشسته وبه دوربین زل زده‌اند. البته خزانه خالی نیست، آن همه صندلی، میز، چوب لباسی، کمد، کارمند و... پس چیست؟ این نیمه پر لیوان است، حالا یک نیمه خالی هم وجود دارد که در خزانه پول هست اما کم هست، یعنی شما پس از انتخابات سال ۹۲برای خریدن یک سطل ماست و یک بسته پفک می‌توانستید روی خزانه حساب کنید و بس!

مطالب مرتبط