روزنامه‌های تهران، جنگ با آمریکا یا عربستان؟

روزنامه های امروز صبح تهران، یکشنبه ۲۷ شهریور در صفحات اول خود از آغاز سفر رییس جمهور روحانی به آمریکای لاتین و نیویورک برای شرکت در اجلاس سازمان ملل خبر داده و به گمانه زنی درباره ملاقات های رییس دولت در این سفر و پیام های ایران پرداخته‌اند.

حاضر نبودن مقامات دولتی هنگام بازگشت قهرمانان پارالمپیک، ریزش های مدام زمین در خیابان های تهران، ادامه مخالفت با قرارداد اف ا تی اف، در مبارزه با پولشویی، همزمان با تصویب آن در شورای امنیت ملی، از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

به استقبال قهرمانان نرفتند

حق نشر عکس Etemad
Image caption تیتر و عکس محمد دلکش، اعتماد

وحید جعفری در گزارش اصلی روزنامه اعتماد نوشته: سیامند رحمان که وزنه را بلند می‌کرد انگار با دستان پرتوان خود داشت قدرت ایران را به جهان نشان می‌داد، برای همین هم بلافاصله بعد از قهرمانی غرورآفرینش که مو به تن آدمی سیخ می‌کرد، رسانه‌های جهان شروع به تمجید از او کردند و موفقیت و رکوردشکنی او را خارق العاده دانستند. طنازها و کارتونیست‌ها از او نوشتند و کشیدند. طرحی به این موضوع اشاره داشت که «طلامند رحمان» در حرکت بعد کره زمین را بلند خواهد کرد و کره زمین را روی دستان او نشان می‌داد.

گزارشگر ورزشی با اشاره به این که شب ما سیامند را می‌دیدیم و به جهان فخر می‌فروختیم دنیا هم او را می‌دید نوته اما همین که یک روز از مسابقه او گذشته انگار اصلا سیامندی وجود نداشت.شب گذشته وقتی همه خواب بودیم، بخشی از ورزشکاران از پارالمپیک ریو ٢٠١٦ به ایران برگشتند، در بین این افراد، سیامند رحمان به‌همراه سایر ورزشکاران آمدند و مورد استقبال شدید حاضران در فرودگاه قرار گرفتند، اما نکته تلخ غیبت محسوس مسوولان بلندپایه وزارت ورزش و جوانان بود.

اعتماد نوشته: اما غیبت مقامات باعث نشد تا ورزشکاران پارالمپیکی ایران اعتراض کنند. رحمان گفت: «برای من مردم مهمند، دیروقت است دیگر.» و ساره جوانمردی می‌گوید: «نه‌تنها نیامدن‌شان انگیزه ورزشکاران را کم نمی‌کند، بلکه انگیزه‌شان را بیشتر هم می‌کند برای تلاش بیشتر.» یادمان باشد بعد از درخشش جوانمردی در ریو صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تصاویری را پخش کرد که باعث تعجب همگان شد، که در آن وزیر ورزش در پایان مسابقات قبلی به استقبال جوانمردی رفته بود همان پای پله ها به او می‌گوید «من محمود گودرزی هستم، حالا می‌روی در تلویزیون برای من لغز می‌خوانی!»

در انتظار خبر هیجان‌آمیز

علی خرم در سرمقاله روزنامه ایران نوشته:روحانی در حالی برای چهارمین بار در گردهمایی سیاستمداران جهان حاضر می‌شود که درصدد است طی دیدارهای مختلف با مسئولان کشورهای غربی درباره مشکلات اجرایی شدن برجام به گفت‌وگو بنشیند. یعنی همان اهدافی که انتظار می‌رود او در مقام رئیس دولت پیگیری کند. این در حالی است که معمولاً رسانه‌ها و محافل سیاسی منتقد دولت، به اشتباه در تحلیل حضور رئیس‌جمهوری و مقامات دیپلماتیک از ایران در نشستی به اهمیت نشست سازمان ملل، بیش از محتوا به حاشیه و شکل رخدادها می‌پردازند. این کارشناس مسایل جهانی تاکید کرده: در چنین فضایی، وقوع یک رخداد غیرمترقبه در خلال دیدارهای رئیس جمهوری و سایر مسئولان دیپلماتیک ایرانی حاضر در نشست، به سوژه اصلی تحلیل‌ها تبدیل می‌شود و اصل تحولاتی را که در حال رخ دادن است زیر سایه قرار می‌دهد. حال آنکه مهم‌ترین دستور کار رئیس جمهوری در اجلاسی در این سطح، باز کردن گره‌ها در باز کردن قفل روابط با کشورها، کمرنگ کردن خصومت با کشورهای دشمن، پررنگ کردن دوستی با کشورهای دوست، ایجاد اطمینان در کشورهای جهان برای ورود و سرمایه گذاری در ایران و ارتقای جایگاه سیاسی کشور است.

به نظر مقاله روزنامه دولت: باید دید که رئیس دولت در تأمین این اهداف تا چه اندازه موفق عمل کرده است نه اینکه نحوه نگاه و لبخند او پشت قاب دوربین‌ها به شاخصی برای سنجش عملکردش تبدیل شود.او اینک می‌خواهد در خلال دیدارهایش با سران کشورهای قدرتمند جهان و تثبیت جایگاه ارتقا یافته ایران، گام بلندی در تأمین منافع کشور از توافق هسته‌ای برداشته و بر دشواری‌های آن فائق بیاید.

نباید به دام جنگ بیفتیم

علی شکوهی در مقاله‌ای در اعتماد با اشاره به تشنج های سیاسی در خاورمیانه و تیرگی شدید روابط ایران و سعودی نوشته این ها ناشی از مساعد شدن بسترهای منطقه‌ای برای تعریف جایگاه جدید برای عربستان است. غالب کشورهای قدرتمند عرب مانند مصر و سوریه در شرایط ضعف قرار دارند یا درگیر جنگ داخلی‌اند. دیگر کشورهای عرب هم فاقد امکانات اقتصادی کافی برای ایفای نقش محوری در جهان عرب هستند. مساله حج و اداره حرمین شریفین هم موقعیت عربستان را در کل جهان اسلام تقویت می‌کند. رشد جریان‌های سلفی تکفیری در کشورهای اسلامی خصوصا در کشورهای عرب هم یک فرصت تازه برای شیوخ جوان عربستان است که بر دامنه نفوذ خود در کشورهای دیگر بیفزایند.

نویسنده با برشمردن شرایط مساعدی که در اختیار ریاض است سرانجام پرسیده آیا این منازعه و رویارویی محتوم، قطعی و گریزناپذیر است و ما در این زمینه کاری برای پیشگیری نمی‌توانیم انجام بدهیم؟جمهوری اسلامی در شرایط کنونی از چند اهرم می‌تواند برای جلوگیری از وقوع یک جنگ محتمل، جلوگیری کند. انسجام درونی خود را افزایش داده و منازعات سیاسی بین نیروهای انقلاب را کاهش دهد، همزمان قدرت نظامی خود را آن‌گونه که هست نشان دهد و از نقش بازدارنده توان نظامی بهره بگیرد. و کم‌خردی شیوخ جوان عربستانی را با عقلانیت خود جبران کند و از برخوردهای تند و واکنشی بپرهیزد.

اعتماد در نهایت نوشته: ما تجربه جنگ با عراق را در کارنامه خود داریم حتما قادریم بر این وضعیت هم مسلط شویم و در حالی که برخی کشورها درصدد تحمیل یک جنگ تازه بر ما هستند، حتما می‌توان از این عقلانیت و تجربه برای خنثی کردن آن تلاش‌ها بهره بگیریم. در عین حال باید آماده پشیمان کردن همه کسانی بود که ممکن است در مقابل عقلانیت ما، همچنان بی‌خردی کنند و وارد یک ماجرای غیرقابل پیش‌بینی بشوند.

فقط تقویت نظامی

جوان در سرمقاله خود همچنان بر لزوم تقویت بیشتر قوای نظامی تاکید کرده و نوشته: برخی سیاست پیشه گان در ایران معتقدند که وقوع هر جنگی بین ایران و شیطان بزرگ به ضرر ملت ایران خواهد بود. «نامه ۱۲۸ نماینده جریان مدعی اصلاحات در مجلس ششم به حضرت امام خامنه‌ای مبنی بر ضرورت نوشیدن جام زهر برای جلوگیری از حمله امریکا به ایران» و همچنین سخنان ناآگاهانه وزیر خارجه ایران مبنی بر «توانمندی امریکا برای از کار انداختن قدرت دفاعی ایران با استفاده از یک بمب» به خوبی طرفداران این دیدگاه را در میان جریان‌ها و گروه‌های سیاسی ایران معرفی می‌کند.

عبدالله متولیان در این مقاله نوشته: معتقدین به این دیدگاه منفعلانه، امنیت کشور را ناشی از مذاکره و توافقنامه برجام دانسته و آشکارا تأکید می‌کنند که اگر جنگی واقع نمی‌شود علتش همین مذاکرات هسته‌ای و تعامل با کدخدا است. برژینسکی مطرح‌ترین چهره ژئواستراتژیست امریکا برخلاف خواص ذلت‌پذیر ایران دلیل کارآمد نبودن گزینه نظامی علیه ایران را اینگونه بیان می‌کند: «اگرچه ایرانی‌ها می‌دانند که در هر جنگی امریکا می‌تواند آسیب‌های زیادی به آنها وارد کند، اما واقعیت این است که ایرانی‌ها نیز می‌توانند صدمات بیشتری به امریکا وارد کنند.»

روزنامه سپاه پاسداران تاکید کرده: کشور در پرتو قدرت دفاعی و نظامی بازدارنده از امنیت واقعی برخوردار است و پایدار نگه داشتن این امنیت در گرو حفظ بنیه دفاعی کشور و تقویت مؤلفه‌های آن است. برخلاف نظر برخی سیاسیون ایران، اگر امریکا تن به مذاکره با ایران داده، موفقیت راهبرد دفاعی بازدارنده ایران و ناامیدی مطلق شیطان بزرگ از تحمیل خواسته‌های ظالمانه خود از طریق تهدید نظامی است.

خودمان را تحریم کردیم

حق نشر عکس Ebtekar
Image caption کارتون احسان گنجی، ابتکار

روزنامه های امروز صبح در صفحات اول خود خبر از تصویب قرارداد موسوم به اف ا تی اف در شورای عالی امنیت ملی خبر داده اند و نوآوران در گزارش اصلی خود نوشته: در حالی الحاق ایران به کارگروه اقدام مالی علیه پولشویی(یا اف ا تی اف) با نگرانی‌هایی از سوی برخی کارشناسان مواجه شده بود که این موضوع با قید ۵ شرط در شورای امنیت ملی به تصویب رسیده است.

به نوشته این روزنامه الحاق ایران به کارگروه اقدام مالی علیه پولشویی ببیش از آنکه در حوزه تخصصی و از منظر فرصت ها و تهدیدهای اقتصادی مورد آسیب شناسی قرار گرفته و مغایرتهای احتمالی اش با منافع ملی مورد بحث قرار گیرد، به موضوعی سیاسی تبدیل شد. با این وجود، شورای عالی امنیت ملی جلسات متعددی را با وزرا و سایر نهادهای تصمیم‌گیر در این رابطه برگزار کرد و آنگونه که دبیر شورای عالی امنیت ملی چند روز قبل اعلام کرد، این شورا در مورد الحاق ایران به کارگروه اقدام مالی علیه پولشویی اف ا تی اف به جمع‌بندی رسیده است.

اما کیهان برای چندمین بار در سرمقاله خود در این باره تاکید کرده از مباحثی که توانمندی‌های نظامی و اقتدار منطقه‌ای کشورمان را نشانه رفته، قرارداد تی اف تی اف یا همان «گروه ویژه اقدام مالی» است. این اظهارات که باید با کاستن از توانمندی‌های نظامی، اقتصاد را شکوفا کنیم، همان کارکرد را دارد که اف ا تی اف دارد.

جعفر بلوری در این مقاله همچنان تاکید کرده: گروه ویژه اقدام مالی قرار نیست موانع شکوفایی اقتصادی را از جلوی راه ایران بردارد، بلکه قرار است موانع ورود به ایران را از جلوی پای داعش بردارد. تضعیف توانمندی‌های هسته‌ای ایران را اگر نتیجه تحریم‌های غرب بگیریم، نابودی امنیت بی‌نظیر کشور را باید نتیجه پذیرفتن اف ا تی اف و پیشنهاد کاستن از توانمندی‌های نظامی‌مان بگیریم. با این تفاوت که در برجام غرب ما را تحریم کرد اما این بار قرار است خودمان خودمان را تحریم کنیم!

دربی را همین 'اف. ای. تی. اف' نابود کرد!

پیمان مقدم در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: جناب کمال خرازی رئیس شورای راهبردی روابط خارجی فرموده اند: «عضویت ایران در اف. ا. تی. اف. روابط ما را با دنیا تسهیل می‌کند.» خب ما واقعاً از جناب خرازی تعجب می‌کنیم. دولت تدبیر و امید که تکلیفش روشن است. ظریف و صالحی و طیب نیا که از اولش وا داده بودند و گوش به فرمان جان کری و موگرینی داشتند. اما شما چرا جناب خرازی؟ دیدید این ترکمنچای هزاره جدید چه به سر دربی پایتخت آورد؟ بازیکن‌ها جرأت نداشتند به سمت دروازه حریف حمله کنند مبادا که توسط «اف. ای. تی. اف» مورد بازخواست و تحریم قرار بگیرند.

طنزنویس ادامه داده: این‌طوری شد که اف‌ای تی اف گند زد به مهم‌ترین مسابقه فوتبال کشورمان و هنوز مسئولان و مدیران دولت دارند برای این افتضاح‌شان توجیه می‌تراشند! بعد وسط این معرکه جناب خرازی هم این‌طور سخنان عجیب و دور از انتظار بگویند مستوجب نا امیدی است. کاش حداقل برخی بزرگان و شخصیت‌ها، کمی در طول روز مطالعه کنند و به برخی جراید تخصصی در تمام امور دنیوی و اخروی هم نگاهی بیندازند.

ستون طنز روزنامه ایران به طعنه نوشته: خدا شاهد است آدم گاهی ستون پیام‌های مردمی روزنامه توپخانه را می‌خواند اشک در چشمانش جمع می‌شود که چقدر مردم دل خونی از وضعیت کشور دارند و دندان روی جگر گذاشته‌اند. و چقدر هم مسلط به جزئیات اف ای تی اف هستند و چقدر هم مردم از رأی به این دولت پشیمان هستند و این از چشاشون معلومه اما به روی خودشان نمی‌آورند تا شاید خود دولت از کرده خود پشیمان شده و کلید پاستور را تحویل توپخانه ابتدای خیابان فردوسی دهد.

فقط سعید مرتضوی مجرم بود

حق نشر عکس Noavaran
Image caption ورود بانوان ممنوع / کارتون محمد طحانی، نوآوران

عباس عبدی در سرمقاله اعتماد با اشاره به نامه عذرخواهی سعید مرتضوی دادستان پیشین تهران نوشته: حال سوال این است که اقدامات مجرمانه در نظام‌های اداری را چگونه باید تحلیل کنیم؟ اگر یک مدیر رشوه بگیرد نقش و سهم و مسوولیت مسبب‌های آن در وقوع جرم چگونه است؟ درست است که وی به عنوان رشوه‌گیرنده، مباشر جرم محسوب می‌شود، ولی به لحاظ عوامل سبب‌ساز، آیا نقش و مسوولیت آنها را نباید اندازه گرفت؟ آیا احتمال نمی‌دهیم که نقش برخی از این سبب‌ها در وقوع جرم اقوی از مباشر است؟ آیا مباشر خود نیز تا حدی قربانی این سبب‌ها نشده است؟

این جامعه شناس برای مثال پرسیده: آیا هیچ شکایتی از کارهای مرتضوی به دادسرای انتظامی قضات واصل شد؟ اگر نه چرا و اگر شد، سرنوشت شکایات چه بود؟ آیا هیچ‌کس درباره اقدامات مرتضوی به صورت صریح و علنی مطلبی گفت و حتی اتهامی به او زد؟ آیا هیچ‌ اصولگرایی نسبت به عملکرد او شبهه و ابهامی داشت یا آن را بازتاب ندادند؟ اگر نداشتند، چرا و اگر داشتند، چرا اقدامی نکردند؟ چرا رسیدگی جدی به اتهامات او وقتی آغاز شد که دولت پیش و حامیان دولتی او قدرت خود را از دست داد؟ و به قول معروف پشم و پیله کارگزاران آن دولت ریخته شد.

مقاله اعتماد در نهایت پرسیده: آیا از میان رفتن مرزهای سیاست و قضاوت نقش پررنگ‌تری در بروز این فاجعه نداشت؟ در مجموع و به نظر بنده برای اصلاح امور نمی‌توان فقط به بررسی نقش مباشران حکومتی در شکل‌گیری این نوع فجایع اکتفا کرد. باید کوشید زمینه‌ها و عوامل مسبب ماجرا را برجسته‌تر کرد و به اصلاح آنها همت گماشت. تا وقتی این عوامل و زمینه‌ها وجود دارند افراد متناسب با آن زمینه‌ها نیز تربیت و پیدا می‌شوند. در بسیاری از موارد مباشران اقدامات خلاف اداری قربانیان این سبب‌ها هستند.

منصور فرزامی در سرمقاله مردم سالاری نوشته: اگر دادستان پیشین از دیگر اعمال خود هم که خسران بسیاری را عارض عالم قلم و بیداری و حق‌گویی کرده، توبه و ابراز پشیمانی کند، خدمتی بزرگ به آخرت خود و اهالی رسانه کرده است و رویکرد تازه‌ای برای رکن چهارم دموکراسی خواهد بود. از طرفی جامعه باید اظهارات صریح مرتضوی را جهت عدم تکرار مصایب گذشته در عالم داوری به فال نیک بگیرد و مورد اقبال قرار دهد و چراغی برای آینده حقوقی عرصه قضا بداند.

نویسنده بدیهی دانسته که در عوارض هولناک کهریزک، مرتضوی، تنها و صاحب اختیار مطلق نبوده و پرسیده مسئولیت دیگران چه می‌شود؟ آیا در آن مجموعه کسی و کسانی هستند که انقلاب درونی دادستان سابق به دل‌های آنها هم رسیده باشد وآنها را هم رستگار کند.آیا باید مسئولیت خطیر و مسند حساس را به اهل آن و بارع و برجسته در آن رشته داد یا اول بر کرسی نشاند و سپس به مکتب استاد فرستاد. آیا سن و علم دادستان پیشین اقتضا می‌کرده است که بر آن مسندی بنشیند

سرمقاله مردم سالاری به این جا رسیده که: صداقت و صراحت مرتضوی اگر به مسائل مالی مسئولیت‌هاشان هم تسری یابد و در مورد حق الناس وارد جزئیات شوند تا اقداماتشان و اعترافاتشان منتج به استیفای حقوق از دست رفته صاحبان حق گردد و در این راه خود را سپر بلای دیگران نکنند، هم از بار گناهان خود کاسته‌اند و هم نگرش مردم و به‌ویژه آسیب‌دیدگان، نسبت به وی عوض خواهد شد.

شهردار زن فقط برای ٩ماه

شرق در گزارشی نوشته: شهردار تهران که در ١٢ سال گذشته با وجود قول خودش برای دادن سهم ١٠‌درصدی از مدیریت شهری تهران به زنان، جز چند مدیر زن، توجه و اقبالی به این موضوع نداشت، یکباره در ماه‌های پایانی این دوره مدیریت شهری، برای اولین بار یک شهردار زن را برای یکی از مناطق تهران انتخاب کرد. قالیباف روز گذشته نرگس معدنی‌پور، مدیرکل امور بانوان شهرداری را به سمت شهردار منطقه ١٣ تهران منصوب کرد.

نویسنده گزارش با اشاره به حضور زنان در میان چهل هزار نیروی رسمی در شهرداری تهران به این نتیجه رسیده که سهم زنان در اداره این موسسه بزرگ ناچیز است و برای نشان دادن علت این سهم ناچیز به نقل گفته هایی از شهردار فعلی پرداخته که از جمله گفته «ما غیرت دینی داریم. حرف ما این است که نباید اجازه دهیم یک خانم در طول زمان معاشرت بیشتری با نامحرمان داشته باشد تا با محرمان خود و شوهر و فرزندش؛ زیرا این موضوع کانون خانواده را تحت‌تأثیر منفی قرار می‌دهد». یا در جای دیگر گفته «ما در شهرداری تهران پست‌هایی داریم که بسیار زمان‌بر است و حداقل ١٥ ساعت کار می‌طلبد یا باید تا پاسی از شب و صبح آن کار را انجام داد. آیا زنان باید در این پست‌ها حضور یابند.» شرق احتمال داده که به همین دلیل شهردار تهران در ١٢ سال گذشته که بر مسند مدیریت شهر بوده است، جز چند مدیر زن مسئولیت دیگری را به زنان نداده است. انتخاب اولین شهردار زن پس از ١٢ سال برای یکی از مناطق تهران آن هم ٩ ماه مانده به پایان دوره شهرداری قالیباف و نزدیک‌شدن به انتخابات ریاست‌جمهوری و شورای شهر در سال ٩٦ را می‌توان از این منظر نیز بررسی و تحلیل کرد.

آقای روحانی! جان عزیزت رد صلاحیت نشو

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون کیوان زرگری، شهرونگ

آیدین سیارسریع در ستون طنز صفحه شهرونگ نوشته: ۲۸ شهریور را در حالی آغاز می‌کنیم که حسن روحانی پا به حوزه استحفاظی احمدی‌نژاد گذاشته و نمی‌دانیم با اجازه کی به ونزوئلا سفر کرده است. فیلم فروشنده اصغر فرهادی هم بدون اجازه بهروز افخمی به‌عنوان نماینده ایران در اسکار معرفی شده و کاروان پارالمپیک کشور هم همین‌طور خودسرانه هی دارد مدال می‌آورد و برای همین است که هیچ‌یک از مسئولان به استقبالش نمی‌روند. در این وضع محمدرضا شجریان هم به ایران برگشته و جمعی از دوستداران خود را به نگرانی فرو برده. عده‌ای از پزشک‌ها از الان تحقیقات خود را در این زمینه که کی تو موسیقی صنعتی رو با سنتی مخلوط می‌کنه، شروع کرده‌اند که در تهیه پلاکارد مثل دفعه قبل تأخیر ایجاد نشود.

طنزنویس ادامه داده: منتقدان بعد از انتخاب فروشنده به عنوان نماینده کشور در اسکار گفتند چرا فروشنده؟ این همه فیلم خوب. گفتیم مثلا چی؟ گفتند همین ایستاده در غبار. گفتیم بله فیلم خوبیه ولی فیلمی نیست که تو اسکار بتونه کاری برامون بکنه. گفتند خب چرا لانتوری نه؟ گفتیم: لانتوری برای شرایط صلح مناسب نیست. هر وقت خواستیم دشمن رو از نظر روحی، روانی به زانو در بیاریم لانتوری رو می‌فرستیم قشنگ همه شون نابود شن. گفتند خب، ابد و یک روز چی؟ گفتیم ابد و یک روز رو هم می‌فرستادیم خود شما لباس‌های ما رو به اهتزاز در می‌آوردین که فیلم سیاه‌نما فرستادین که آبروی کشور رو ببرین.

در ادامه طنز شهرونگ آمده: حسین علیزاده آهنگساز و نوازنده گفت کلا موسیقی را تعطیل کنید، ببینیم مشکل گرسنگی و بی‌خانمانی مردم حل می‌شود. خدمت آقای علیزاده باید عرض کنیم اولا سیاه‌نمایی نکنید، ما در کشور مشکل گرسنگی و بی‌خانمانی نداریم. معضل بدگرسنگی و بدخانمانی داریم. ثانیا مشکل اصلی مردم الان اف ا تی اف است، بهشان می‌گوییم می‌گویند هر چی، فقط حل کنید! ما دیگه بیشتر از این نمی‌تونیم..

مطالب مرتبط