روزنامه های تهران، قوت نظامی در مقابل آمریکا، پایان احمدی نژاد

روزنامه های صبح امروز تهران، دوشنبه ۲۹ شهریور در صفحات اول خود از سخنان تازه رهبر جمهوری اسلامی در ضدیت با دولت آمریکا نقل کرده و در مقالاتی در لزوم تقویت نیروهای نظامی کشور نوشته اند.

درگذشت رکابزن پارالمپیکی ایران در ریو، اجلاسی برای بازکردن گره تحریم ها در صنعت هوانوردی، خبرهایی درباره مخالفت رهبر با شرکت احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری آینده و ادامه مخالفت ها و موافقت ها با قرارداد اف ا تی اف، از جمله دیگر مطالب روزنامه های امروز صبح است.

حق نشر عکس Jahane Sanat
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جهان صنعت

فشار به آمریکا از راه صنعت

اشکان نظام‌آبادی در مقدمه گزارش اصلی جهان صنعت نوشته: از زمانی که دولت بر سر یک اقدام مشترک بین‌المللی با قدرت‌های جهانی به توافق رسید، صنعت هوانوردی به عنوان یکی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی با ظرفیت‌های مغفول مانده در انتظار گشایش و بهبود اوضاع به سر می‌برد. تحولات هفته‌های اخیر نشان می‌دهد وزارت راه‌وشهرسازی به جای تاکید بر مذاکره مستقیم سعی دارد با برگزاری اجلاس‌های بین‌المللی هوانوردی و جلب توجه سرمایه‌گذاران به توسعه این صنعت در ایران خزانه‌داری آمریکا را تحت فشار قرار دهد.

به نوشته این گزارشگر: این سیاست که از هفته‌ها پیش با رفت‌و‌آمد هیات انگلیسی به تهران شروع شده است قصد دارد تا با معرفی مزیت‌های ترانزیتی ایران و افزایش سرمایه‌گذاران خارجی فشار را بر خزانه‌داری آمریکا برای صدور مجوز افزایش دهد. به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران بین‌المللی، تجارت جهان راهی جز سرمایه‌گذاری در ایران ندارد و بسیاری از پروازهای دوربرد دنیا با عبور از آسمان ایران مسیر اقتصادی‌تری را سپری خواهند کرد. با آشوب و درگیری‌های سیاسی و نظامی در منطقه در حال حاضر ایران امن‌ترین آسمان منطقه را در اختیار دارد.

در صورتی که دولت موفق شود سرمایه‌گذاران را متقاعد کند تا این ظرفیت‌ها را در زنجیره ارزش صنعت هوانوردی به مرحله عملیاتی برسانند می‌توان انتظار داشت تقاضای بین‌المللی برای صدور مجوز‌های هوانوردی ایران توسط آمریکا افزایش یابد. این در حالی است که مقامات وزارت راه معتقدند ممانعت آمریکا از فروش هواپیما به ایران نقض برجام است.

مقصود اسعدی سامانی هم در مقاله ای در روزنامه ایران با اشاره به اجلاس بین‌المللی سرمایه‌گذاری هوانوردی کاپا (مرکز هوانوردی آسیا و پاسیفیک) که با حضور سرمایه‌گذاران و نمایندگان ۲۰ کشور جهان در تهران گشایش یافت و دومین اجلاس از این نوع در سال ۲۰۱۶ در ایران به شمار می‌رود نوشته: این اجلاس‌ها که بعد از اجرایی شدن برجام در ایران رونق یافته است، هم نشان دهنده گشایش‌های حاصله در دوران پساتحریم محسوب می‌شود و هم نیاز مبرم صنعت هوایی ایران به بین‌المللی شدن را تداعی می‌کند.

دبیر انجمن شرکت‌های هواپیمایی تاکید کرده: ایران اکنون در شرایطی به سر می‌برد که تحقق تجهیز آسمان کشور به هواپیماهای نو در صدر اولویت هاست از آن سو دولت امریکا اکنون با تعلل در صدور مجوز فروش هواپیماهای ایرباس و بوئینگ خلاف تعهدات خود عمل می‌کند و برگزاری چنین اجلاس‌های مهم بین‌المللی به نوعی فشار جامعه جهانی به این کشور برای عمل سریع به تعهدات خود محسوب می‌شود. هم از این رو نتیجه این اجلاس می تواند در تصمیم اوفک و دولت امریکا اثرگذار باشد.

پیروزی های نظامی ایران بر آمریکا

سیاووش کاویانی در سرمقاله سیاست روز و در استقبال از گفته های رهبر جمهوری اسلامی در لزوم تقویت توان نظامی کشور نوشته: جمهوری اسلامی ایران سال‌ها است که از سوی آمریکا با تهدیدات گوناگونی روبرو است، این تهدیدات باعث شده است تا نهضت مقاومت اسلامی با قوت و اقتدار شکل بگیرد.یکی از مؤلفه‌های مهم و حساس در حوزه مقاومت، قدرت و اقتدار نظامی ـ دفاعی مقابل تهدیداتی است که همواره علیه انقلاب اسلامی وجود داشته است.

نویسنده این روزنامه اصولگرا تاکید کرده: آمریکایی‌ها هزینه‌های کلانی کرده‌اند تا بتوانند جمهوری اسلامی ایران را زمینگیر کنند، اما تاکنون به خواسته خود دست نیافته‌اند. اگر بخواهیم فهرست‌وار به تهدیدات نظری و عملی آمریکایی‌ها اشاره کنیم می‌توانیم به تحریم‌های اقتصادی از زمان پیروزی انقلاب اسلامی اشاره کنیم که به جنگ عراق علیه ایران کشیده شد. پایان جنگ نوع رفتار و برخورد آمریکایی‌ها با ایران را تغییر داد، در حوزه سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، آمریکایی‌ها برنامه‌های بسیاری را علیه ایران تدارک دیدند، اما هیچکدام از آنها نتوانست انقلاب و مردم ایران اسلامی را وادار به تمکین آمریکا کند.

در ادامه سرمقاله سیاست روز آمده: درصد بالایی از شکست‌های آمریکا مقابل جمهوری اسلامی ایران، وجود نیروهای مسلح قدرتمند و مقتدری است که مردم هم به آنها می‌بالند و افتخار می‌کنند.اگر هم اکنون که بحران‌های متعددی در اطراف ایران دیده می‌شود، بدون حضور و نقش آفرینی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران همراه بود، وضعیت برای ایران چگونه رقم می‌خورد؟ آیا امنیتی باقی می‌ماند که بتوان در سایه آن به کارهای دیگر پرداخت؟

سیاست روز به عنوان دلیل قانع کننده ای که نشان می دهد ایران باید بر نیروی مسلح سرمایه گذاری بیشتری کند نوشته: همین بس که آمریکا و دیگر کشورهای همپیمان او خواهان برچیدن پیشرفت‌های نظامی ایران هستند. چرا؟ برای این که آن را مانع بزرگی بر سر راه خود می‌دانند. اگر تاکنون تهدیدات و گزینه‌های نظامی دشمنان علیه ایران عملیاتی نشده است، نه به خاطر مذاکره با آمریکا بر سر موضوع هسته‌ای بلکه اقتدار نظامی و دفاعی ایران است که سمت و سوی تهاجمی هم به خود گرفته است.

رضا نصری در سرمقاله نوآوران از زاویه ای دیگر به روابط ایران و آمریکا پرداخته و نوشته:سال‌ها در نظام سیاسی ایران، نگاه غالب به آمریکا، یک نگاه «کلاسیک» و مبتنی بر یک برداشت خاص از روابط بین‌الملل بوده است. اما در سه سال گذشته، دولت روحانی تلاش کرده تا در حد توان، این نگاه را «به روز» کند و بجای تعامل با آمریکا به عنوان یک «واحد منسجم»، غیرقابل بهره‌برداری و «تاثیرناپذیر»، ‌از فضای سیاسی و سازوکارهای داخلی این کشور - برای مهار توان آسیب‌رسانی آن و دستیآبی به برخی اهداف راهبردی خود - استفاده کند.مقالهٔ اخیر دکتر ظریف در نیویورک تایمز - تحت عنوان «جهان را از وهابی‌گری نجات دهیم» - نمونه‌ٔ گویایی از این شیوه سیاست‌ورزی مُدرن است.

این کارشناس صلح بین الملل ادعا کرده: در فضای شعاری و افراطی انتخابات امروز آمریکا - در حالی که یکی از دو حزب اصلی این کشور - به پشتوانهٔ میلیون‌ها طرفدار - دولت اوباما و نامزد حزب دموکرات را مواخذه می‌کند که چرا پسوند «اسلامی» را در اصطلاح «تروریسم اسلامی» به‌کار نمی‌برند - دکتر ظریف به بحث ورود پیدا می‌کند؛ و با اتخاذ زبانی آشنا برای مخاطب آمریکایی، توضیح می‌دهد که آنچه امنیت جهان - از جمله آمریکا - را بهم زده است، و فجایعی مانند حادثهٔ یازده سپتامبر را پدید آورده است، «تروریسم وهابی» و نه «تروریسم‌ اسلامی»‌ است.

در ادامه مقاله نوآوران اشاره شده که: نوشتار وزیر خارجه در روزنامه آمریکایی در آستانهٔ مجمع عمومی سازمان ملل دینامیسم حاکم بر فضای سیاسی آمریکا را نیز در نظر داشته و به احتمال زیاد رویارویی مسوولان عربستان سعودی با رسانه‌های آمریکایی را در زمان اقدامت‌شان در نیویورک با دشواری و مشکلات بسیاری همراه خواهد ساخت. کارآمدی و تاثیر مثبت این روش بر منافع ملی به مراتب بیشتر از شیوه‌ای‌است که در هر شرایط، هر نوع «تماس» - ولو غیرمستقیم و تاکتیکی - با سازوکارهای داخلی آمریکا را نوعی «سازشگری» تعبیر می‌کند.

حق نشر عکس NoAvaran
Image caption تیتر و طرح محمد طحانی، نوآوران

رکابزنی در جاده مرگ

شهروند در گزارش اصلی خود نوشته: یزی نمانده بود تا پارالمپیک ٢٠١٦ برای ایران پایان شیرینی داشته باشد و مثل دوره‌های قبلی جدا از کسب مدال‌های رنگارنگ ورزشکاران جانباز و معلول کشورمان صحیح و سالم به میهن خود بازگردند اما یک فاجعه برای جانبازی که ٣٠‌سال قبل پایش را در دوران جنگ تحمیلی از دست داد، باعث شد تا غم نه‌تنها کاروان کشورمان، بلکه تمام دهکده بازی‌های پارالمپیک ریو را فرا بگیرد. بهمن گلبارنژاد رفت تا کاروانی که با ١١١ ورزشکار به ریو سفر کرده بود، حالا با ١١٠ نفر به کشور بازگردد.

این روزنامه ادامه داده: شاید وقتی چند روز قبل از مسابقه تنها دوچرخه‌سوار کشورمان در پارالمپیک ٢٠١٦، او به صورت تلگرامی به دوست نزدیک خود پیام‌هایی را داده بود که جاده وحشتناکی برای مسابقه طراحی شده و خدا کند کسی در آن کشته نشود، هرکسی ازجمله دوست بهمن گلبارنژاد این مسأله را به‌عنوان یک شوخی تلقی کردند چون از انگیزه‌های او برای کسب مدال در ریو خبر داشتند. بهمن با امید و آرزوهای زیادی کارش را در جاده خطرناک ریو آغاز کرد و وقتی می‌خواست در یک شیب تند رقیبانش را بگیرد، دچار سانحه دردناکی شد.

شهروند نوشته: همان اتفاقی که بهمن از آن می‌ترسید، رخ داد و این دوچرخه‌سوار ٤٨ ساله از مسیر خارج و دچار شکستگی از ناحیه گردن شد. ٢ دقیقه بیشتر طول نکشید که آمبولانس و مربی گلبارنژاد خودشان را بالای سر او رساندند اما ایست قلبی در مسیر بیمارستان همه را شوکه کرد و ورزشکار ایرانی جانش را از دست داد تا کاروان کشورمان در روز دهم پارالمپیک عزادار شود.

جفای مخالفان

فتح الله آملی در سرمقاله روزنامه اطلاعات با تیتر «راستی چرا؟» نوشته: وقتی توافق ژنو به سرانجام رسید، عده‌ای موافق و عده‌ای مخالف آن بودند. وضع موافقان که روشن است و موضوع بحث ما هم نیست، اما مخالفان از آن هنگام تاکنون از موضع خود کوتاه نیامده‌اند.در تمام این مدت هم نگفتند که اگر این توافق صورت نمی‌گرفت چه باید می‌کردیم؟ یعنی جایگرین و آلترناتیو دیگری را به عنوان راه‌حل بهتر ارائه نکردند. درحالی‌که نظام به این نتیجه رسیده بود که وضع قبل قابل ادامه و استمرار نیست و مذاکرات بی‌نتیجه پشت سرهم و نیز قطعنامه‌های پشت سرهم گرهی را باز نمی‌کند که هیچ، بر عقده‌های پیشین می‌افزاید.

نویسنده در فهرست مخالفت های هر روزه با دولت نوشته: مدتی که گذشت بحث قراردادهای نفتی پیش آمد. همه می‌دانیم که در میادین مشترک هر لحظه وقفه و کوتاهی خسارت غیرقابل جبران به دنبال دارد و به همین خاطر اگر تکلیف قراردادهای جدید نفتی روشن نشود، منافع ملی به خطر می‌افتد؛ اما باز مخالفت‌های پی در پی ابراز شد و پس از مدتی بحث شفافیت مالی و پیمان F.A.T.F پیش آمد که خوشبختانه یا متأسفانه بیش از ۱۹۰ کشور آن‌را پذیرفته‌اند.

مقاله اطلاعات یادآور شده که خلاصه قرارداد جنجالی این است که کشورها باید تعهد بدهند قوانین پولشویی را مراعات کنند و در مؤسسات بانکی و مالی آنها مبادلاتی در رابطه با تأمین مالی تروریسم صورت نمی‌گیرد، در غیر این‌صورت در فهرست سیاه تبادلات بانکی قرار می‌گیرند. وقتی این مسأله مطرح شد هم باز جریان شدیدی در مقام مخالفت به راه افتاد و عضویت ایران در این اتحادیه را به مثابه وابستگی و حراج منافع ملی و خیانت در حق انقلاب نامیدند و دولت را به تن دادن به خواست‌های نامشروع بیگانگان متهم کردند.در این مورد هم در کنار این مخالفت‌ها، راهکار تازه و جایگزینی پیشنهاد نمی‌شود و تنها پیکان تیز انتقاد متوجه دولت و دولتمردان می‌شود.

این روزنامه صبح در نهایت پرسیده: اگر همه مسئولین و دست‌اندرکاران و صاحبان قدرت و نفوذ در کشور دغدغه‌ای جز سربلندی نظام ندارند، پس این اختلافات چیست؟ چرا نمی‌توانند دعوا را به کناری نهند و بیش از همه دلشان برای انقلابی بسوزد که اگر اعتماد مردم را از دست بدهد، از دست می‌رود؟

فیروز نعیم محبوبی در سرمقاله نوآوران با تشریح مقررات اف ا تی اف نوشته: مؤسسات مالى و بانک هاى کشورهاى عضو اتحادیه، از همکارى مالى بین المللى – و نه داخلى – با آن دسته از شرکت ها و مؤسساتى که مشمول تحریم هاى بین المللى هستند، منع شده اند و بنا براین، بانک هاى ایرانى نمى توانند مثلاً به برخى متقاضیان مانند قرارگاه خاتم الانبیاء در زمینه خدمات مالى بین المللى مانند گشایش اعتبار ارزى و غیره کمک کنند.

مدیر روزنامه تاکید کرده: با این حساب؛ محافظه کاران تند‌روى داخلى، حتى آن ها که گاه اندک انصافى دارند، به جاى آن که سر و صدا کنند و به جان بکوشند که همین مقدار تحریم باقى مانده بر قرارگاه سازندگى خاتم الانبیاء و مانند آن را نیز ظالمانه بخوانند و بر طبق منافع ملى و امنیتى روشن جمهورى اسلامى ایران، علاوه بر شبکه بانکى، قرارگاه سازندگى خاتم الانبیاء را از نیز از فهرست تحریم ها خارج کنند و به عادى سازى موقعیت مالى آن ها در صحنه بین المللى بپردازند، عملاً همسو با دشمنان ایران خواستار به تحریم کشاندن بانک ها و سایر مؤسسات ایرانى در شمول تحریم هاى جهانى هستند؛ گویى این موضع و موضوع اصلى جناح ها و کنگره آمریکا و رژیم اسرائیل نیست که « ایران را سراسر تحریم کنید! ».

مقاله نوآوران با اشاره به این که تصمیم گیرنده درباره این قرارداد یکی از ارکان مهم کشور است نوشته آن ها هم نیک مى دانند که مسأله اصلى در پیش روى ایران، به هیچ وجه تنها عضویت یا عدم عضویت در « فاتف » نیست؛ بلکه مسأله این است که کشور یا باید عضویت در این گونه اتحادیه ها و ورود به مناسبات نظم بین المللى موجود را با همه لوازم و الزامات و مناسبات ظالمانه آن از جمله برخورد دو گانه با موضوعات واحد در رفتار بین المللى را برگزیند و یا مانند کره شمالى راه انزوا در پیش بگیرد، با نظم بین المللى موجود در بیفتد و به تمام پیامد‌هاى آن تن در بدهد.

سرنوشت احمدی نژاد و نظر رهبر

شرق با تیتر با آمدنش مخالفت شد یادداشتی از یک خبرگزاری اصولگرا را نقل کرده که در آن از ختم گمانه زنی ها درباره احمدی نژاد و انتخابات آینده ریاست جمهوری خبر داده شده و از قول عباس امیری‌فر روحانی پیرو احمدی نژاد و از یاران وی خبرهایی نقل شده. از جمله این که چند روزی است محافل رسانه‌ای و سیاسی گوناگون از‌جمله کانال‌های نزدیک به دکتر احمدی‌نژاد، از ملاقات وی با رهبر جمهوری اسلامی خبر می‌دهند؛ دیداری مهم که به ‌درخواست و پیگیری خود او انجام شده...

... اما ظاهرا نتیجه‌اش خلاف انتظار وی بوده‌ است! هرچند هنوز جزئیات این دیدار که چند هفته قبل انجام شده است، منتشر نشده؛ ولی این مقدار قطعی است که وی با نهی صریح رهبر، برای ورود به میدان رقابت انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده مواجه شده است.

خبرگزاری فارس به نوشته شرق بر آن خبر افزوده: این نهی‌ برخاسته از تدبیر، یعنی لایه‌های زیرین و صفحات پسینی ماجراها را دیدن. نهی‌ای حاکی از شجاعت در بیان آن چیزی که رهبری برای انقلاب و نظام و چه ‌بسا مصالح خود وی لازم دانسته‌اند و نهی‌ای که مؤید قدرت مدیریت برای راهبری انقلاب است. حضرت آقا این بار نه به شیوه معمول و غالب خود- و البته نه همیشگی- بلکه مبتنی بر مصالح کشور و مشابه موارد خاص و استثنا، در برابر آمدن دکتر احمدی‌نژاد به میدان رقابت‌های ریاست‌جمهوری سکوت نکرده و صراحتا نظر مخالف خود را ابراز کرده‌اند».

به این ترتیب بر اساس نوشته شرق: احمدی‌نژاد حالا بر سر یک دوراهی تصمیم‌گیری قرار دارد. اعلام نظر صریح رهبری، حدود ٩ ماه مانده به انتخابات را باید اقدامی پر خیر و برکت و البته توأم با اتمام حجت دانست. امروز احمدی‌نژاد و یاران دوآتشه و سینه‌چاک او در معرض آزمونی مهم قرار گرفته‌اند؛ آزمون «ولایت‌پذیری»! احمدی‌نژاد که مدتی است نشست‌های «تبیین آرمان‌های انقلاب اسلامی و بازخوانی خط امام و رهبری» را برگزار می‌کند، امروز باید در عمل نشان دهد با ولایت فقیه چگونه برخورد خواهد کرد و تمکین می‌کند یا خود را «مأذون» نمی‌داند و راه خود را می‌رود؟

علی شکوهی در مقاله ای اعتماد ضمن طرح بحث حضور احمدی نژاد در انتخابات آینده ریاست جمهوری نوشته: سبك اقدامات سياسي احمدي‌نژاد هميشه اينگونه است كه ديگران را در كارهاي انجام شده و غيرقابل برگشت و پرهزينه قرار مي‌دهد تا مجبور به حمايت از وي شوند و نتوانند به چيزي جز حمايت از او فكر كنند. اين روش را در نخستين حضورش در انتخابات رياست‌جمهوري تجربه كرد و نتيجه گرفت و از آن پس در ده‌ها مورد ديگر هم تكرار كرد.

به نوشته این مقاله: منطق مهم احمدي‌نژاد در طرح خودش اين است كه خود را بيش از ديگران داراي پايگاه اجتماعي مي‌داند و انتظار دارد كه از او حمايت كنند تا مجبور نشوند اصلاح‌طلبان و اعتدالگرايان و طرفداران آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني و نيروهاي اصولگراي معتدل و عاقل را در جايگاه مديريتي تحمل كنند. از نظر او اصلاح‌طلبان اساسا در جبهه انقلاب قرار ندارند و اصولگرايان هم فاقد پايگاه اجتماعي هستند و بنابراين فقط او و طيف مديران مورد حمايت او باقي مي‌مانند كه هم از پايگاه مردمي برخوردارند و هم به زعم خودشان در جبهه انقلاب هستند.

مقاله اعتماد یادآوری کرده که در چند ماه گذشته برخي نظرسنجي‌ها نشان داد كه تنها كسي كه ممكن است بتواند با دكتر روحاني در انتخابات ارديبهشت سال ٩٦ رقابت كند، احمدي‌نژاد است. در واقع وي به همان ميزان كه مخالفان قطعي و سرسخت دارد، از حمايت اقشاري از مردم هم برخوردار است. انگيزه دفاع اين اقشار از فردي مانند احمدي‌نژاد متفاوت است ولي بخش عمده آن به اتخاذ روش‌هاي غيركارشناسانه پوپوليستي در دادن يارانه نقدي و مسكن مهر بازمي‌گردد. حالا بايد دانست با كنار كشيدن احمدي‌نژاد از انتخابات، بعيد است كسي پيدا شود كه ياراي رقابت با رييس‌جمهوري كنوني را داشته باشد.

بخش کوچکی از توانایی ها

شهرونگ در تیتر اصلی خود سخن صادق محصولی وزیر و مشاور مالی احمدی نژاد را نقل کرده که گفته: چهره جدید برای انتخابات معرفی می کنیم، ما یک گزینه اصلح و رأی‌آور داریم تازه احمدی‌نژاد فقط بخش کوچکی از توانایی‌های ما بود!

شهرونگ نوشته: آگاهان معتقدند وقتی پول باشد، گزینه ها هم اصلح می‌شوند، هم رأی‌آور! ناآگاهان نیز گفتند: گزینه اصلح قبلیتون جای مشتش درد می‌کند.

حق نشر عکس Ebtekar
Image caption کارتون مهدی عزیزی، ابتکار

کاستن از زندانیان به چه قیمتی

شهروند در نقد آیین نامه جدیدی که برای کاستن از زندانیان زندان های کشور تهیه شده به بخشی پرداخته که كل فلسفه بخشنامه را با ابهام مواجه مي‌كند، در نظر گرفتن تشويق براي قضاتي است كه از صدور قرار منجر به بازداشت و صدور حکم حبس حتی‌الامکان کمتر استفاده کرده و از سایر مجازات‌های جایگزین حبس بهره می‌گیرند؛ همچنین دادستان‌ها و قضات اجرای احکام کیفری که وفق قوانین و مفاد این دستورالعمل در جهت کاهش جمعیت کیفری تلاش می‌كنند، به نحو مناسبی تشویق مي‌شوند و پاداشی برای آنان در نظر گرفته می‌شود.

نویسنده با تعجب نوشته: شايد براي نخستین‌بار باشد كه چنين چيزي را مي‌شنويم، قانون به دلايل خاص خود قاضي را مختار كرده كه از ميان مجازات حبس و مجازات‌هاي جايگزين آن يكي را انتخاب كند. اين امر به تشخيص قاضي واگذار شده است؛ زيرا موضوع هر پرونده با يكديگر متفاوت است و به همین دلیل دست قاضي براي برخورد با متهم باز گذاشته مي‌شود. حال چگونه ممكن است كه براي استفاده يكي از اين دو حالت جايزه تعيين كنيم تا قاضي برحسب اين مشوق اقدام به صدور رأي كند، درحالي كه قاضي بايد براساس وضعيت خاص جرم و مجرم و مصلحت جامعه و آنان اقدام به صدور حكم كند؛ دريافت جايزه براي ايجاد انگيزه در جهت‌دادن به يك سوي اين انتخاب كار درستي نيست.

به نوشته شهروند اگر در كار قضات ايرادي هست، بايد بازرسي‌ها و به‌ويژه دادسراي انتظامي قضات را وارد عرصه كرد. وقتي يك قاضي حكم بازداشت صادر كرده كه نبايد چنين مي‌كرد يا با عدم پذيرش وثيقه، متهمي را راهي زندان كرده است، در همه اين موارد بايد از سوي دادسراي انتظامي قضات بازخواست و مجازات شود. وقتي كه چند تن از اين قضات متخلف مجازات شدند به قول معروف گوشي دست همه قضات مي‌آيد كه چگونه بايد رأي داد. نخستين گام تقويت و حفظ استقلال دادسرا و دادگاه انتظامي قضات است.

اف بر مال دنیا

حق نشر عکس Etemad
Image caption محمد رضا شجریان - کارتون از علیرضا پاکدل، اعتماد

آیدین سیارسریع در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: مدیر سایت معماری نیوز به دلیل ناتوانی در تودیع وثیقه ۲۰۰میلیون تومانی بازداشت شد. داریم به این نتیجه می‌رسیم که باز هم زود قضاوت کردیم. حداقل آن خبرنگارانی که املاک نجومی دریافت کردند حق داشتند. به نظر ما همه خبرنگاران و روزنامه نگاران باید تحت پوشش املاک نجومی قرار بگیرند که اگر یک موقع شهرداری از آنها شکایت کرد حداقل سند خانه داشته باشند که وثیقه بگذارند.

طنزنویس از قول یک خبرگزاری نقل کرده که رانندگان بی ام دبلیو و بنز به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه‌های مضر ماورای بنفش دو برابر بیشتر از دیگر افراد در معرض ابتلا به سرطان قرار می‌گیرند. والا... چیه این مال و منال دنیا؟ فقط موجب سرطان و درد و مرض می‌شود. حیف سلامتی نیست آدم ول کند و برود دنبال ثروت اندوزی؟

طنزنویس روزنامه ایران افزوده: احتمالاً ما اگر سایت داشتیم برای دلداری به خودمان خبر می‌زدیم: بنا بر نتایج تحقیقات دانشمندان صاحبان پورشه و مازراتی سه برابر بیشتر از دیگر افراد مبتلا به درد بی‌درمان می‌شوند / پوشیدن لباس‌های مارک به‌دلیل داشتن مارک موجب سرطان پشت گردن می‌شود / تحقیقات نشان می‌دهد آنهایی که با اتومبیل شاسی بلند اقدام به دور دور می‌کنند سه برابر بیش از سایرین توسط پلنگ خورده می‌شوند / کلاً ونک به بالا زودتر می‌میرند، به حق این شبای عزیز…

مطالب مرتبط