BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 16:37 گرينويچ - يکشنبه 07 نوامبر 2004
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
وبلاگ نویسی در ایران
 

 
 
برگرفته از سايت محمدعلی ابطحی
"وبلاگنویسی ام با وب نوشت آغاز شد. بی وقفه نوشتم و بدجوری پررو بازی در آوردم و هر روز با سوژه ای جدید آن را به روز می کردم"
سايت فارسی بی بی سی به بهانه سومين سال معرفی شدن وبلاگ به جامعه فارسی زبان، مجموعه گفتارهايی از دست اندرکاران اين رسانه جديد منتشر می کند که هدف از آن بررسی جنبه های مختلف وبلاگ نويسی ايرانی و فارسی است. وبلاگ يکی از مردمی ترين رسانه های مدرن است که محبوبيت فوق العاده ای در بين جوانان ايرانی پيدا کرده است تا حدی که مجموعه وبلاگ های فارسی را از نظر شمار در مقام چهارم جهان قرار داده است.

مجموعه گفتارهای بی بی سی فارسی در باره وبلاگ را با گفتاری از محمد علی ابطحی شروع می کنيم که بی گمان يکی از شاخص ترين چهره های وبلاگ نويسی است. او نخستين مقام فعال ايرانی در عرصه وبلاگ و نخستين روحانی در اين عرصه است و يکی از پرخواننده ترين وبلاگ های فارسی را می نويسد:

وبلاگنویسی از کارهای زیبای فرهنگی است که نسل فرهیخته جوان ایران را در این یکی دوساله به خود مشغول کرده است. روزهایی که من قصد شروع وبلاگنویسی را داشتم، اگر نگویم همه، قطعاً می توانم بگویم بسیاری از مقامات کشور با این نام حتی آشنایی نداشتند و اگر دورادور شنیده بودند، به طور طبیعی آن را از حوزه های قابل توجه خود نمی دانستند. اصلاً آدمها بخصوص کسانی که قدرت دارند -وقتی پدیده ای را نمی شناسند، آن را حوزه ممنوعه می دانند.

دنيا با درون جامعه ايرانی آشنا می شود

مدتها بود که کمی جدی ترها در حاکمیت صحبت از برداشته شدن مرزها می کردند. دیگرانی هم بودند اینها را تبلیغاتی می دانستند که برای شکستن مقاومت آنها طراحی شده و یا اینکه این تهدیدها طرح می شود تا موج مقابله با تهاجم فرهنگی سامان نگیرد.

اما من وقتی که آرام آرام وبلاگها را می خواندم، به اولین نقطه ای که رسیدم این بود: با اینترنت، مرزها برداشته شده و ایرانیان نیز همانجا نشسته اند که دیگران در دنیا نشسته اند. دنیا دارد با درون جامعه ایرانی آشنا می شود و ایرانی ها با درون جوامع دیگر. با آزادی کامل و به شکلی که هرکس هرچه می خواست می توانست بنویسد.

وبلاگ نويسی فارسی نويسی در وب را نهادينه کرده است

در کنار این آزادی، نکته بسیار پر اهمیت تری که به آن فکر می کردم این بود که نسل اول ایرانی ها که در خارج کشورند و همواره نگران زبان فارسی بودند، خواه ناخواه لبخند شیرینی بر لبانشان جای می گرفت که در این انقلاب بزرگ ارتباطات وبلاگنویسی باعث جان گرفتن دوباره زبان فارسی شده است.

همه جوانان ایرانی خارج از کشور به مهمانی پاسداشت زبان فارسی دعوت شده بودند که هیچ اتفاقی جز وبلاگنویسی در در عرصه اینترنت که همه به آن دسترسی داشتند نمی توانست چنین زبان فارسی را تعمیق بخشد و برای ایرانیان نهادینه کند.

پنجره باز وبلاگ برای مسئولان

اضافه بر اینکه سر این سفرۀ زبانِ فارسی، امید «بودن» به جوانان عرضه می شد. زیرا همه جوانان ایرانی در نقاط مختلف داخل و خارج با احساسات مشترکی –بدون رقابت و نظارت- خود را یافته بودند. برای همدیگر حرف می زدند و حرف می شنیدند. حرفهایی که می فهمیدند و لمس می کردند. خود را از انزوای خانه و مدرسه رها شده می دیدند و در وبلاگها، خود را از خطر ناهنجاری های اجتماعی و دلمردگی و حتی اعتیاد دور می کردند.

وقتی به این واقعیت ها توجه کردم، خود را عضو جدا نشدنی از وبلاگنویسی ایرانی دیدم. ساعتها مطالبشان را می خواندم و احساس می کردم بهترین دریچه شناخت واقعی جامعه و ملت است که اگر مسئولی بخواهد با مردمش رابطه داشته باشد حتماً باید این پنجره را در برابر خود باز ببیند.

اشتباهات جوانی

گرچه این حوزه جوان بود و به تناسب جوانی مشکلات و اشتباهاتی داشت، اما احساس من این بود که باید آنها را سامان داد. بعضی ها وبلاگ را با ایمیل اشتباه گرفته بودند. حوزه خصوصی خود و یا دیگران را که از طریق ایمیل می توانستند به آن مشغول باشند را به فضای عمومی وبلاگها آورده بودند. قواعد زندگی خصوصی با زندگی اجتماعی در همه جای دنیا متفاوت است.

یا جمع کوچک دیگری به مقدساتی مثل قرآن و امامان و پیغمبران که در فرهنگ جامعه ایرانی مقدس است حمله آورده بودند و دیگرانی از نوشته ها و تصاویری که عموم خانواده های ایرانی آن را بر نمی تافتند استفاده می کردند که همه اینها می توانست به آن همه خوبی و موفقیت در حوزه وبلاگنویسی در جامعه و حاکمیت ایران آسیب برساند.

تجربه وبلاگ نويسی

در هرحال دل کندن از وبلاگ خوانی برایم سخت بود و وبلاگ خوانی بدجوری آدم را به وبلاگنویسی وسوسه می کند.

اما با توجه به اینکه دوعامل بازدارنده حکومتی بودن و آخوند بودن همراه من بود، می توانست سبب شود به صورت طبیعی مورد پذیرش جامعه جوان و وبلاگنویس قرار نگیرم؛ و از سوی دیگر هم می دانستم مورد هجوم سخت محافظه کاران داخلی و افراطیون خارجی قرار خواهم گرفت؛ اما نوشتم.

وبلاگنویسی ام با وبنوشت در سایت وب نوشت آغاز شد. بی وقفه نوشتم و بدجوری پررو بازی در آوردم و هر روز با سوژه ای جدید آن را به روز می کردم.

در طی این مدت با استقبال فراوان و غیر قابل باوری روبرو شدم. همچنانکه حملات بی پروا و بی سابقه جناحهای محافظه کار داخلی را به جان خریدم.

اما جدای از اینها اینکه ابتدا نسل فرزندان و جوانان و نوجوانان از آن مطلع شدند برایم جالب توجه بود. همکارانم در دولت و مسئولان عالیرتبه و میان رتبه دیگر کشور وقتی از سایتم آگاه می شدند که می گفتند امروز مصطفی، تقی، نقی، طاهره، پرهام، شیرین، فائزه و ... گفتند که سایت خوبی داری، که نمی دانیم چیست ولی خواسته اند که از پدرشان هم بنویسی یا عکس بگذاری. گه گاه هم وسوسه می شدند که سایت بزنند ولی ظاهراً لعنت بر شیطان کردند و پشیمان شدند.

من همه را به داشتن سایت تشویق کردم. حداقلش این بود که از حوزه ممنوعه بیرون آمده بود. پذیرش وب نوشت از سوی وبلاگ خوانان هم نشانه روح آزاده آنها بود که به اندیشه، بیشتر از تعصبات شکلی روزمره توجه دارند.

ارزش وبلاگ بيشتر از بولتن های محرمانه است

در طول تجربه وبلاگنویسی به این نتیجه رسیدم که فاصله بین نسل معاصر و نسل قبلی اش به اندازه چند نسل است. به همین دلیل حرفهای یکدیگر را نمی فهمند چه رسد به اینکه دیالوگ برقرار کنند.

ما مسئولان کشوری در بولتن ها و نوشته ها و تحقیقات عادی و محرمانه و سری خیلی از مسائل جامعه را می خوانیم. ولی من با همه وجود احساس کردم خواندن وبلاگهای نسل جوان و اطلاع یافتن از مسائل مردم از طریق ایمیل -که به طور متوسط روزانه 40، 50 ایمیل را می خوانم- خیلی با آنچه که ما پشت میزهامان از جامعه می خواندیم تفاوت دارد. همواره هم بر اين تفاوت تاکید می کردم.

نگرانی از برخورد قضايی با وبلاگ ها

شاید به طور طبیعی پس از آنکه وبلاگها نقش تاریخی خود را نشان دادند از موج برخوردهای تند مطبوعاتی و مهمتر قضایی باید نگران بود.

اما من در یک نگاه عام تر معتقدم که همواره در برابر تکنولوژی در تاریخ اجتماعی و شاید دینی ایران مقاومت وجودداشته است. مخالفت با بلندگو، تلفن، تلویزیون، ویدئو و ماهواره را به یاد داریم که امروز می بینیم چه بی ثمر شده است. من این موج حملات علیه اینترنت را با این سابقه تاریخی محک می زنم.

با اين وجود، قدرت فراگیری اینترنت قابل مقایسه با هیچیک از تکنولوژی های گذشته نبوده، لذا برای دراز مدت نگران نیستم و همه دست اندرکاران این حوزه را به نگاه به آينده دورتر و داشتن امید توصیه می کنم.

 
 
سايت های مرتبط
 
بی بی سی مسئول محتوای سايت های ديگر نيست
 
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران