BBCPersian.com
  •    راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
 
به روز شده: 11:30 گرينويچ - چهارشنبه 24 ژانويه 2007 - 04 بهمن 1385
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
'يک ميليون امضا برای تغيير قوانين تبعيض آميز در ايران'
 
وبسايت يک ميليون امضا برای تغيير قوانين تبعيض آميز
وبسايت يک ميليون امضا برای تغيير قوانين تبعيض آميز
اخيرا در ايران گروه هايی از فعالان حقوق زنان حرکتی جمعی و هدفمند را با عنوان 'يک ميليون امضاء' برای اصلاح قوانين آغاز کرده اند؛ قوانينی که ميان زن و مرد تفاوت حقوقی قائل می شود.

مبتکران و سازماندهان اين تلاش دسته جمعی می گويند قصد دارند با جمع آوری يک ميليون امضاء در تهران و ديگر شهرستان ها قانونگذاران را وادار کنند طبق تعهدات بين المللی که دولت ايران پذيرفته، اين قوانين را بازنگری و اصلاح کنند.

بيانيه "يک ميليون امضاء" می گويد: "... طبق قانون يک دختر 9 ساله مسئوليت کيفری دارد و اگر مرتکب جرمی شود که مجازات آن اعدام است دادگاه می تواند او را به اعدام محکوم کند... اگر حادثه ای جلوی چشم زن و مردی اتفاق بيافتد طبق قانون شهادت زن به تنهايی پذيرفته نمی شود اما شهادت مرد پذيرفته می شود ... طبق قانون مردان می توانند چند همسر داشته باشند و هر موقع بخواهند زنشان را طلاق بدهند."

در وبسايت "يک ميليون امضاء" آمده که ابتکار اين حرکت نتيجه تجمع گروهی از زنان معترض به قوانين تبعيض آميز در خردادماه سال جاری در ميدان هفت تير تهران بوده و از 5 شهريور آغاز شده است. در آن روز تجمع کنندگان، که از جمله خواهان منع تعدد زوجات و برابری حقوق زن در طلاق و سرپرستی فرزندان شده بودند، با برخورد پليس روبرو شدند و تجمع آنها به خشونت کشيده شد.

جمع آوری امضاء و حرکت های گروهی (کمپين) به منظور تغييرات سياسی و اجتماعی چند سالی است که در ايران و همچنين در ميان ايرانيان خارج از کشور باب شده که همواره شبکه ای از مسائل سياسی و اجتماعی تعيين کننده ضريب موفقيت آنها بوده است.

کمپين "يک ميليون امضاء" از طرفداران حقوق زنان می خواهد تا با برقرار کردن ارتباط "چهره به چهره" امضای يک ميليون نفر از مردم را جمع آوری کنند.

مريم حسين خواه، عضو کميته رسانه کمپين "يک ميليون امضاء" و عضو مرکز فرهنگی زنان، در گفتگويی با بخش فارسی بی بی سی به سوالات در اين مورد پاسخ داده است:

- چرا برای تغيير قوانين، جمع آوری يک ميليون امضاء را انتخاب کرديد؟

در پيگيری قطعنامه 22 خرداد برای برابری حقوق زن و مرد، تصميم گرفتيم در کنار روش های مرسوم مانند برگزاری سمينارها، وبسايت ها، ... از روشی ديگر استفاده کنيم و روشی چهره به چهره داشته باشيم و به بهانه جمع آوری امضاء به ميان مردم برويم و بحث تبعيض را در ميان اقشار مختلف جامعه مطرح کنيم.

جمع آوری امضاء يک کار نمادين و بهانه ای بوده برای مطرح کردن مباحث حقوقی با مردم و زنانی که ما کمتر به آنها دسترسی داشته ايم و حساسيت آنها هم نسبت به تبعيض های جنسيتی کم بوده است.

در ايران جنبش های مرتبط با حقوق اجتماعی هميشه در لايه روشنفکری باقی مانده که نهايتا به دانشجويان تسری پيدا می کرده. مردم معمولی مخاطب سمينارها و وبسايت های ما نيستند و حتی مخاطب روزنامه ها و کتاب ها قشر خاصی هستند. اين بار هدف ما بردن اين گونه مباحث به ميان همه زنان در شهرها و شهرستان ها بوده (زنان در صف اتوبوس، آريشگاه ها، کارگاه های توليدی، مجالس روضه ...)

- تجمعات زنان در ايران برای حقوق برابر تقريبا هميشه به نوعی با محدوديت روبرو بوده، جمع آوری "چهره به چهره" امضاء در سطح گسترده چطور؟

تجمع هفت تير
پليس تهران با به کار گيری مأموران زن تظاهرکنندگان را متفرق کرد و مورد ضرب و شتم قرار داد و شمار زيادی از آنان را بازداشت کرد

کاری که ما می کنيم اصلا غيرقانونی نيست. حق هر شهروندی است که از دولت و حکومتش بخواهد قوانينی که فکر می کند نياز به اصلاح دارد، اصلاح کند. اين حق در هر جامعه ای و همين طور جامعه ايران از حقوق اوليه هر شهروند محسوب می شود و به رسميت شناخته شده است.

ما برخوردی به آن معنا نداشته ايم؛ در دو مورد اعضای کمپين حين جمع آوری امضاء دستگير شدند که بعد از توضيح آزاد شدند. آنهايی که دستگيرشان کرده بودند متوجه شدند دليل و سندی برای نگه داشتن آنها ندارند.

- در بيانيه به تعدادی از قوانين اشاره شده. آيا جمع آوری امضاء به منظور تغيير همين قوانين است؟

ما خواستار برابری در کليه قوانين هستيم. در ابتدای راه اندازی اين کمپين (که توسط پنجاه شصت نفر آغاز شد) برخی اصلاح قوانين خانواده و برخی قوانين کيفری را پيشنهاد دادند. اما ما متوجه شديم که گروهی از زنان تحصيلکرده از طبقه متوسط شهری نبايد اولويت يک ميليون امضاء کننده را تعيين کنند بلکه خود مردم بايد بگويند به نظر آنها اصلاح کدام قانون مهم تر است.

در فرمی که برای امضاء به مردم می دهيم از آنها اين سوال را کرده ايم و اميدواريم که با بيشتر شدن تعداد امضاها و حتی پيش از رسيدن به رقم يک ميليون بتوانيم اعلام کنيم که اصلاح کدام قوانين اولويت دارد. به هر حال با شرايط ايران فکر نمی کنم که همه قوانين را بتوانيم اصلاح کنيم و بايد گام به گام جلو برويم.

- اين حرکت جمعی برای جمع آوری امضاء مهلت زمانی دو سال دارد. اين مدت بر چه اساس و به چه دليلی تعيين شده؟

در کمپين ها معمول بوده که از بالا و لابی با نمايندگان و حکومت و فشار بين المللی شروع می کنند که شايد در وقت کمتری به هدف برسد. ما خواسته ايم از پايين شروع کنيم و جمع آوری امضاء و تغيير ذهنيت تک تک امضاکنندگان کار آسانی نيست و وقت زيادی می خواهد.

تبعيض و نابرابری فقط در قوانين نيست بلکه درعرف جامعه هم هست. مثلا در بين مردم ايران - چه مرد و چه زن - برخی باور دارند که زن نبايد حق طلاق، سرپرستی فرزند، شهادت و قضاوت را داشته باشد.

تجربه نشان داده حتی وقتی قانون تغيير می کند اگر باور مردم عوض نشده باشد در عمل تفاوتی ايجاد نمی شود و مردم قانون را دور می زنند. هدف ما تغيير ديدگاه مردم هم هست. برای اين کار کارگاههای آموزشی داير کرده ايم. اين فرايند سختی است که شايد بيشتر از دو سال هم طول بکشد.

 تبعيض و نابرابری فقط در قوانين نيست بلکه درعرف جامعه هم هست. مثلا در بين مردم ايران - چه مرد و چه زن - برخی باور دارند که زن نبايد حق طلاق، سرپرستی فرزند، شهادت و قضاوت را داشته باشد.
 
مريم حسين خواه، عضو کمپين تغيير برای برابری

- چه تعداد امضاء تا کنون جمع شده؟

ما کميته ای به نام مستندسازی داريم که آمار را ثبت می کند و من در حال حاضر آمار دقيق را نمی دانم. در ضمن همه امضاها به دست ما نرسيده. می دانم که 2 هزار، سه هزار امضاء از هر شهر جمع شده که اعضاء بايد به دست ما برسانند.

اگر شمار امضاهای جمع شده به رقمی چشمگير - نزديک به يک ميليون - رسيد چگونه و به چه ترتيب می تواند باعث اصلاح قوانين بشود؟

شيوه فاز اول جمع آوری امضاء بوده و شيوه اجرای فاز دوم را بايد اعضای کمپين به طور جمعی تصميم بگيرند که چگونه خواهد بود اما در نهايت قوانين جايگزين با کمک وکلا تعيين خواهد شد و کمپين در ادامه کار خود برای تصويب آنها تلاش خواهد کرد.

- حدود پنج ماه از آغاز اين حرکت می گذرد و حدود يک سال و نيم ديگر از آن باقی است، با توجه به مسائلی که مطرح شد چرا فکر می کنيد اين کمپين موفق خواهد بود؟

به نظر من اگر کمپين حتی امروز هم متوقف بشود تجربه ای مثبت در جنبش زنان ايران بوده. اين که به ميان مردم رفتيم حرکتی مثبت بوده. البته کمپين متوقف نخواهد شد. در ارتباط با تغيير قوانين تبعيض آميز هم من خيلی اميدوار هستم وقتی يک ميليون نفر خواستار اصلاح آنها بشوند اين تغيير صورت بگيرد.

قوانين نابرابر زندگی را برای همه سخت کرده است. اين تفکر حتی در لايه های حکومت هم ديده می شود. به عنوان مثال قوه قضائيه دفترچه ای چاپ کرده و شروطی برای اضافه شدن به عقدنامه پيشنهاد کرده است.

حتی اگر کمپين نتواند قوانين را عوض کند همين که بتوانيم آگاهی در مورد تبعيض در قوانين را به ميان مردم ببريم خود يک موفقيت است.

 
 
مطالب مرتبط
سايت های مرتبط
بی بی سی مسئول محتوای سايت های ديگر نيست
اخبار روز
 
 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد صفحه بدون عکس
 
 
   
 
BBC Copyright Logo بالا ^^
 
  صفحه نخست|جهان|ايران |افغانستان |تاجيکستان |ورزش |دانش و فن |اقتصاد و بازرگانی |فرهنگ و هنر |ویدیو
روز هفتم |نگاه ژرف |صدای شما |آموزش انگليسی
 
  BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
 
  راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران