نامه‌ای از لندن - شمارۀ سی و سوّم؛ سال یازدهم، جمعه ۵ ژانویه ۲۰۱۸
پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

نامه‌ای از لندن - شمارۀ سی و سوّم؛ سال یازدهم، جمعه ۵ ژانویه ۲۰۱۸

زبان «شُتُرمُرغگاوپَلَنگ»

سلام بر همۀ فارسی زبان‌ها و فارسی دان‌های سراسر دنیا. صحبت از زبان فارسی است و شکایت‌هاش. شکایت از کی؟ از گوینده‌ها و نویسنده‌هاش! از همه شان، یا از بعضی‌هاشان؟ از همه‌شان نه. از با سوادهای بی‌دقّتشان، از کم دانش‌های پُر ادّعاهاشان، مخصوصاً از داش مشتی‌های پیشتاز پسامدرنشان! داش مشتی و پیشتاز و پسامدرن؟ چه معجونی! مرد سی، سی و پنج ساله‌ای را در نظر مجسّم کنید، قبای کرباس آبی به تن، کلاه شاپوی مخملی سیاه به سر، شلوارِ جینِ «لی وایز» به پا، با کفش ورنی سیاه و یک پاپیون قرمز به زیر چانۀ مزیّن به ریش بُزی و یک تسبیح شاه مقصودی به دست، در حال زمزمه کردن تصنیفِ «مرغ سحر ناله سرکن»! این هیئت تماشایی تصویری است سمبولیک از زبان فارسی‌ای که در مطبوعات زیاد می‌خوانیم و نمی‌فهمیم و در رادیو و تلویزیون زیاد می‌شنویم و فکر می‌کنیم عوضی شنیده‌ایم.

موضوعات مرتبط