http://www.bbcpersian.com

08:13 گرينويچ - چهارشنبه 06 آوريل 2005

فرمانروای موناکو درگذشت

فرمانروای اميرنشين موناکو درگذشته است.

دربار موناکو با صدور بيانيه ای گفته است که پرنس راينيه سوم، که پنجاه و شش سال بر اين سرزمين سلطنت کرده بود، در ساعت شش و نيم بامداد در سن 81 سالگی در گذشته و علت مرگ وی بروز دشواری های قلبی، ريوی و کليوی در ادامه يک بيماری طولانی اعلام شده است.

با درگذشت فرمانروای موناکو، پرنس آلبرت، وليعهد 47 ساله وی، فرمانروای اين سرزمين خواهد شد.

پرنس آلبرت هفته گذشته و با وخيم شدن حال پدرش که در بيمارستان بستری بود عملا زمام امور را در دست گرفت.

پرنس رانيه لوئی هانری ماکسين برتران دو گريمالدی، در سال 1923 در موناکو متولد شد و مادرش دختری نامشروع بود که به شغل رختشويی اشتغال داشت.

در زمان جنگ دوم جهان، پرنس راينيه به عنوان افسر ارتش فرانسه خدمت کرد و با درگذشت پدر بزرگش در سال 1949 به عنوان بيست و ششمين فرمانروای خاندان گريمالدی زمام امور اين اميرنشين را در دست گرفت.

يکی از وقايع خبرساز دوران زندگی راينيه ازدواج وی با گريس کلی، بازيگر مشهور سينما، در سال 1956 بود.

پرنسس گريس در سال 1982 در تصادف اتومبيل کشته شد.

پرنس راينيه و پرنسس گريس دارای سه فرزند به اسامی پرنسس کارولين، 48 ساله، پرنس آلبرت، 47 ساله و پرنسس استفانی، 40 ساله بوده اند.

بنا بر سنت حکومتی موناکو، پسر ارشد فرمانروای اين سرزمين جانشين پدر می شود هرچند با توجه به اينکه پرنس آلبرت هنوز ازدواج نکرده است، پرنس راينيه با اصلاح قوانين، امکان آن را به دختران خود داده است تا در صورتی که فرمانروای جديد بدون فرزند فوت کند، خواهران وی به مقام فرمانروايی برسند.

بهشت ثروتمندان

جزيره موناکو در دريای مديترانه و در نزديکی سواحل جنوب فرانسه واقع است و مساحت آن به حدود دو کيلومتر مربع می رسد.

اين سرزمين حدود 32 هزار نفر جمعيت دارد و به خاطر وجود قمارخانه های متعدد و آب هوای مطبوع به آن بهشت جهانگردان ثروتمند لقب داده اند.

رشد اقتصادی موناکو از اواخر قرن نوزدهم و با تاسيس چندين قمارخانه و مرکز تفريحی برای جهانگردان خارجی آغاز شد و صنعت توريسم همچنان مهمترين منبع درآمد ساکنان اين سرزمين را تشکيل می دهد هرچند در سال های اخير، تلاش هايی برای توسعه بخش خدماتی و تاسيس صنايع فاقد آلودگی زيست محيطی نيز صورت گرفته است.
راينيه و گريس
ازدواج راينيه با گريس کلی از خبرسازترين وقايع زندگی فرمانروای موناکو بود

در سال 1215 ميلادی، حکومت - شهر ژنوا سرزمين موناکو را مستعمره خود اعلام داشت و از سال 1297، فرمانروايان خاندان گريمالدی بر اين سرزمين، که در مقاطع گوناگون مستعمره يا تحت الحمايه دولت های مختلف اروپايی بود، حکومت کرده اند.

در قرن پانزدهم به بعد، خاندان گريمالدی از نوعی خودمختاری در اداره موناکو برخوردار شد و در سال 1861، موناکو و فرانسه معاهده ای امضا کردند که براساس آن، فرانسه حق حاکميت اين سرزمين را به رسميت شناخت.

طبق معاهدات بعدی، به خصوص پيمان سال 1918 بين دو کشور، فرانسه سرزمين موناکو را به عنوان يک کشور مستقل شناسايی کرد و متعهد شد از استقلال آن دفاع کند و در مقابل، دولت موناکو در سياست خارجی خود منافع فرانسه را در نظر داشته باشد.

موناکو در سال 1993 به عضويت سازمان ملل متحد در آمد و در حال حاضر، در چند کشور اروپايی نمايندگی سياسی دارد و کشورهای متعددی نيز دارای روابط ديپلماتيک از طريق ايجاد سرکنسولگری يا کنسولگری مقيم يا اکرديته با اين سرزمين هستند.

نظام حکومتی موناکو از سال 1911 به مشروطه سلطنتی تغيير يافت و فرمانروا رييس شورای سه نفره وزيران را از ميان سه شهروند فرانسوی، که توسط دولت آن کشور به وی معرفی می شوند، برای يک دوره سه ساله منصوب می کند.

پارلمان موناکو از يک مجلس تشکيل يافته که 24 نماينده آن برای دوره های پنجساله با رای مردم انتخاب می شوند.