افزایش دمای اقیانوس ها 'دست کم گرفته شده'

این مطالعه می گوید اقیانوس حرارتی خیلی بیش از آنچه گمان می رفت جذب کرده اند حق نشر عکس Getty Images
Image caption این مطالعه می گوید اقیانوس حرارتی خیلی بیش از آنچه گمان می رفت جذب کرده اند

محققان می گویند جهان میزان جذب حرارت توسط اقیانوس ها طی ۲۵ سال گذشته را به شدت دست کم گرفته است.

این مطالعه حاکیست که میزان جذب گرما توسط دریاها ۶۰ درصد بیش از ارزیابی های قبلی است.

آنها می گویند این یعنی حساسیت زمین در برابر تصاعد گازهای گلخانه ای ناشی سوخت های فسیلی بیش از تخمین هاست.

به این ترتیب مهار گرمایش زمین و حفظ دما در حد ایمن در قرن جاری خیلی سخت تر خواهد بود.

براساس آخرین ارزیابی عمده هیات بین المللی تغییرات اقلیمی (آی پی سی سی) اقیانوس های جهان بیش از ۹۰ درصد حرارت ناشی از گازهای گلخانه ای را جذب کرده اند.

این یک مشکل بزرگ است.

پیش بینی ها درباره میزان گرم شدن زمین با جمع زدن همه حرارت اضافه ای انجام می شود که در اثر انتشار گازهای گلخانه ای تولید شده.

اما محاسبات تازه نشان می دهد که حرارتی خیلی بیش از انتظار وارد اقیانوس ها شده، یعنی میزان گرمای ناشی از گازهای کربنی خیلی بیشتر از آن است که دانشمندان تصور می کردند.

تعبیر داده های تازه این است که حساسیت زمین به دی اکسید کربن خیلی بیشتر از میزانی است که فکر می کردیم.

محققان شرکت کننده در این مطالعه معتقدند که به این ترتیب امکان تحقق اهداف تعیین شده در توافق اقلیمی پاریس خیلی دشوارتر خواهد بود. "آی پی سی سی" اخیرا در گزارشی فواید مهار افزایش دما به کمتر از ۱.۵ درجه سانتیگراد نسبت به دوران ماقبل صنعتی را تشریح کرده بود.

اکنون مطالعه تازه می گوید که این وظیفه ای بس سنگین خواهد بود.

حق نشر عکس VictorHuang
Image caption حرارت بیشتر به معنی اکسیژن کمتر خواهد بود که خبر بدی برای بسیاری از آبزیان است

این گزارش می گوید برای آنکه افزایش دما از دو درجه سانتیگراد تجاوز نکند، باید تصاعد گازهای گلخانه ای را بیش از محاسبات قبلی - یعنی ۲۵ درصد بیشتر - کاهش داد.

به علاوه این همه حرارت که وارد اقیانوس ها می شود به تغییرات جدی در آب دامن خواهد زد.

دکتر لوری رسپلاندی نویسنده اصلی این گزارش از دانشگاه پرینستون در نیوجرسی آمریکا گفت: "اقیانوس گرم تر، اکسیژن کمتری را نگه خواهد داشت، و این کار را برای اکوسیستم های دریایی دشوار می کند."

"مساله سطح آب هم مطرح است، یعنی اگر اقیانوس گرمتر شود این گرما باعث انبساط بیشتر آن و بالا آمدن بیشتر سطح آب می شود."

از سال ۲۰۰۷ به بعد دانشمندان توانسته اند دما و شوری آب اقیانوس ها را با تکیه بر سیستمی حاوی تقریبا چهار هزار شناور "آرگو" اندازه بگیرند. این خیلی بهتر از شیوه هایی است که تا پیش از آن وجود داشت.

شیوه تازه دقت بالایی دارد که با کمک اندازه گیری اکسیژن و دی اکسید کربن موجود در هوا انجام می شود. این به دانشمندان اجازه می دهد دمای اقیانوس های جهان را با دقت زیاد از سال ۱۹۹۱ به این سو اندازه بگیرند، یعنی از زمانی که داده های شبکه ای از ایستگاه های جهانی موجود است.

عنصر کلیدی این شیوه این است که با گرم تر شدن آب ها، دی اکسید کربن و اکسیژن بیشتری از آن راهی هوا می شود.

حق نشر عکس monkeybusinessimages
Image caption به گفته نویسندگان خطر بالا آمدن سطح دریاها بیش از گذشته است

فرآیند دفع حرارت از اقیانوس

نویسندگان این مطالعه می گویند اقیانوس ها حرارت جذب شده را آزاد خواهند کرد اما این فرآیندی طولانی خواهد داشت.

دکتر رسپلاندی می گوید: "اگر شروع به خنک کردن اتمسفر از طریق کاهش تاثیر گازهای گلخانه ای کنیم، حرارت ذخیره شده در اقیانوس ها نهایتا از آن خارج خواهد شد."

"این واقعیت که اقیانوس ها نگه دارنده حرارت زیادی هستند که می تواند به اتمسفر برگردد باعث می شود به راحتی نتوانیم دمای سطح زمین را در آینده زیر هدف معینی نگه داریم."

او می گوید سازوکار جذب و دفع حرارت توسط اقیانوس ها به گونه ای است که دفع حرارت چند صد سال ادامه خواهد یافت.

نتایج این مطالعه در نشریه نیچر چاپ شده است.