'عمل جراحی پیوند نای موفق بوده است'

Image caption عکس نای پیش از انجام عمل جراحی - پیکان محل باریک شدن نای را نشان می دهد

جراحان در اسپانیا موفق شده اند که اولین عمل جراحی پیوند نای را با کمک سلولهای پایه بیمار انجام دهند.

موفقیت در انجام این عمل جراحی، به معنای آن است که، برای اولین بار، دیگر نیازی نیست که بیمار از داروهای مخصوصی استفاده کند که بدنش، عضو پیوندی را پس نزند.

اکنون پنج ماه از زمانی که "کلودیا کاستیلو" تحت عمل پیوند نای قرار گرفته می گذرد و حال او بسیار رضایتبخش است . کلودیا سی ساله است و دو فرزند دارد.

کلودیا، بعد از ابتلا به بیماری سل، بخشی از نای خود، که هوا را به ریه چپ او می رساند، از دست داد و برای تنفس با مشکلات جدی روبرو شد.

برای ساخت یک نای جدید، پزشکان از نای یک فرد اهدا کننده، که بتازگی فوت کرده بود استفاده کردند. آنها با استفاده از مواد شیمیایی بسیار قوی، و آنزیمهای مخصوص، تمامی سلولهای این نای را، از بین بردند، بطوریکه، تنها، مجموعه ای از بافتهای فیبری متشکل از کولاژن پروتئینی، از آن باقی ماند.

بعد از آن پزشکان، سلولهای پایه خود بیمار را گرفتند و این سلولها را در آزمایشگاه تکثیر کردند و آنها را در اطراف نای اهدایی قرار دادند.

استفاده از سلولهای پایه بیمار، باعث می شود که بدن فرد، با تصور اینکه، تمامی قسمتهای نای، مربوط به خود بیمار است، در حقیقت فریب خورده، و آن را پس نزند.

پزشکان از دو نوع سلول پایه از بیمار استفاده کردند، یکی، سلولهایی از داخل نای او، و دیگری سلولهای پایه از مغز استخوان.

این سلولها، به مدت چهار روز در داخل آزمایشگاه و در دستگاهی چرخان، کشت داده شد. در این مرحله، نای اهدایی، که با سلولهای خود بیمار، پوشیده شده بود، آماده پیوند شد.

پروفسور "پائولو ماچیارینی"، جراح کلودیا، در بیمارستان بارسلون در اسپانیا، این عمل حراحی را در ماه ژوئن انجام داد.

او می گوید:" ابتدا بسیار نگران بودم زیرا قبلا، نمونه های این عمل جراحی فقط بر روی خوکها آزمایش شده بود. اما به محض اینکه نای اهدایی را از دستگاه چرخان خارج کردیم، نتیجه بسیار تعجب آور و خوشایند بود. از نظر ما این نای، دقیقا مانند یک نای معمولی بود."

عمل جراحی پیوند نای، با موفقیت انجام شد و فقط چهار روز بعد از آن، امکان تمایز آن با بخش سالم نای بیمار، کاملا غیرممکن بود. بعد از یک ماه، و بعد از انجام آزمایشهایی بر روی این نای، مشخص شد که نای پیوند زده شده، حتی می تواند خون لازم را هم، به جریان بیندازد.

پروفسور ماچیارینی بعد از گذشت چهار ماه از عمل جراحی گفت:"احتمال پس زدن این عضو پیوندی در آینده، تقریبا صفر است. ما از نتیجه عمل، واقعا خوشحالیم. کلودیا اکنون یک زندگی عادی و طبیعی دارد و برای ما پزشکان، این، مهمترین هدیه به بیمار است. "

امروز کلودیا کاستیلو، زندگی فعال و طبیعی را می گذراند و یک بار دیگر می تواند، از فرزندانش "یوهان" پانزده ساله و "ایزابلا" چهار ساله مراقبت کند. او می تواند بدون اینکه از نفس بیفتد از پله های زیادی بالا برود.

پروفسور "مارتین بیرچال"، استاد جراحی در دانشگاه بریستول در غرب انگلستان، که به رشد سلولهای پایه در آزمایشگاه، برای این عمل جراحی کمک کرده بود گفت:" این پیوند، در حقیقت گامی بسیار بزرگ در جراحی محسوب می شود. جراحان می توانند اکنون، امکان بالقوه استفاده از مهندسی بافت و سلولهای پایه را، بهتر درک کنند و به این ترتیب، توانایی خود را، برای درمان بیمارانی که مبتلا به بیماریهای بسیار جدی هستند، بهبود ببخشند. "

او همچنین گفت که طی بیست سال آینده، عملا پیوند هر عضوی به این شکل، امکان پذیر خواهد بود.

دانشمندان امریکا هم، پیش از این موفق شده بودند، بخشهایی از مثانه را، که با استفاده از سلولهای پایه بیمار در آزمایشگاه رشد داده شده بود، پیوند دهند.

تیم تحقیقاتی اروپا، هم اکنون، درصدد است بودجه لازم برای انجام پیوندهای نای و حنجره در بیماران سرطانی را فراهم کند.

اعضای این تیم معتقدند که آزمایشهای بالینی را می توان از پنج سال آینده شروع کرد.

هر ساله در اروپا، بین 50 هزار تا 60 هزار بیمار مبتلا به سرطان حنجره، شناسایی می شوند و این پزشکان اکنون می گویند نیمی از این بیماران، برای انجام پیوندهایی که با کمک مهندسی بافت، انجام می شود مناسب هستند.