جایزه نوبل فیزیک به دو دانشمند متولد روسیه اعطا شد

آندره گایم
Image caption آندره گایم و همکارش مقاله خود را در سال 2004 چاپ کرده بودند

دو دانشمند دانشگاه منچستر جایزه نوبل فیزیک امسال را به خاطر تحقیق درباره خواص جالب ورقه های فوق العاده نازک کربنی دریافت کرده اند.

آندره گِیم و کونستانتین نووسلوف که متولد روسیه هستند اما هم اکنون در بریتانیا کار می کنند این جایزه را به خاطر کار به روی "گرافین" دریافت کردند.

گرافین یک ورقه مسطح کربن به قطر فقط یک اتم است. این ورقه از شفافیت تقریبا کامل برخوردار است، اما در ضمن فوق العاده محکم است و هادی خوب برق به حساب می آید.

خواص منحصر به فرد گرافین باعث می شود کاربردهای بالقوه زیادی داشته باشد.

این دو محقق همراه با چند همکارشان، اولین کسانی بودند که لایه های کربن را از مواد گرافیتی جدا کردند.

به گفته بنیاد جایزه نوبل این پیشرفت می تواند به ساخت لوازم بدیع الکترونیکی، از جمله کامپیوترهای سریع تر، منجر شود.

پروفسور گِیم، 51 ساله، شهروند هلند است و دکتر نووسلوف 36 ساله، شهروندی بریتانیا و روسیه را دارد. هر دو نفر در روسیه متولد شده اند و حرفه خود در رشته فیزیک را در آن کشور شروع کردند.

ارزش جایزه نوبل فیزیک 10 میلیون کرون سوئد (یک و نیم میلیون دلار) است.

این دو دانشمند پیش از نقل مکان به بریتانیا در هلند کار می کردند. آنها در ماه اکتبر سال 2004 زمانی که در دانشگاه منچستر کار می کردند، مقاله تحقیقی خود درباره گرافین را چاپ کردند.

دکتر نووسلوف یکی از جوانترین برندگان جایزه ای است که معمولا به دانشمندانی با چند دهه تجربه اهدا می شود.

گرافین یک نوع کربن است. در واقع یک لایه مسطح از اتم های کربن که به طور فشرده در یک سطح دو بعدی شبیه شانه عسل آرایش یافته است.

گرافین بسیار نازک و در نتیجه شفاف است یعنی نور از آن عبور می کند. این ماده به عنوان هادی الکتریسیته به خوبی مس عمل می کند، و به عنوان هادی حرارت از هر ماده دیگری بهتر کار می کند.

خواص غیرعادی الکترونیکی، مکانیکی و شیمی گرافین در مقیاس ملکولی آن، نویدبخش ترانزیستورهای فوق العاده سریع است.

بعضی از دانشمندان پیش بینی کرده اند که گرافین ممکن است در آینده جایگزین سیلیکون شود - ماده ای که هم اکنون برای ساخت ترانزیستورها به کار می رود.

گرافین همچنین می تواند به ساخت مواد خیلی محکم و در عین حال انعطاف پذیر و با ثبات منجر شود.

گیم و نووسلوف ابتدا ورقه های ظریف گرافین را از گرافیتی که برای ساخت مداد به کار می رود جدا کردند.

یک لایه نازک گرافیت به قطر یک میلیمتر عملا حاوی سه میلیون لایه گرافین است که روی هم قرار گرفته باشد.

مطالب مرتبط