فناوری در خدمت سالمندان

به روز شده:  10:35 گرينويچ - شنبه 15 سپتامبر 2012 - 25 شهریور 1391

اگر‌ سالمند دکمه اضطراری دورو فون ایزی را فشار دهد، دستگاه به یکی‌ از اقوامش تلفن زده و موقعیت جغرافیایی وی را نشان می‌دهد

با این که مراقبت از اقوام سالمند و فناوری ارتباط مستقیمی‌ با هم ندارند، اما‌ روز به روز به تعداد دستگاه‌ها و فناوری‌هایی که بدین منظور ساخته می‌شوند، افزوده می‌شود.

هر چند در بسیاری از جوامع امروزی هنوز رویه سابق برای نگهداری سالمندان در خانه همچنان ارزش شمرده می‌شود، اما زندگی ماشینی بسیاری را وادار کرده است تا والدین سالمند خود را به آسایشگاه‌ها و خانه‌های سالمندان بسپارند.

بسیاری از سالمندان هم علی‌رغم میل خود به طور داوطلبانه این راه را انتخاب می‌کنند، اما به نظر می‌رسد فناوری این بار هم به کمک آمده تا این افراد بتوانند به طور مستقل به زندگی در خانه خود ادامه دهند.

بسیاری از افراد که سنشان بیش از ۶۵ سال است، همچنان سرزنده هستند و هیچ نیازی به کمک ندارند. اما به هر حال فرزندان این دسته از افراد هم همواره دوست دارند تا به طور مداوم از حال والدین خود باخبر شوند و با آنها تماس برقرار کنند.

اما مشکل اینجاست که نسل قدیمی با فناوری بزرگ نشده است و طبیعتاً برای بسیاری از آنها استفاده از فناوری و دستگاه‌ها کمی پیچیده به نظر می‌رسد. بنابراین دستگاه‌هایی که برای سالمندان ساخته می‌شود، هر چه ساده‌تر باشند، بهترند.

دورو فون ایزی Doro Phone Easy قابلیت تنظیم فهرست تماس‌ها و جزئیات تقویم را از راه دور فراهم می‌کند. یعنی‌ فقط کافی است کاربر با طرز استفاده ابتدایی آشنا باشد.

"از اینکه کسی این طور حواسش به من باشد، کاملاً راضی هستم. چون که این روزها شما نمی‌دانید چه پیش می‌آید"

یک سالمند

این دستگاه شماره تماس‌های ضروری، تاریخ تولد، گروه خونی و سیاهه داروها را هم در حافظه‌اش بایگانی می‌کند. در عین حال می‌تواند جای جغرافیایی فرد را هم با استفاده از شبکه تلفن نشان دهد.

اگر‌ شخص دکمه اضطراری را فشار دهد، دستگاه به یکی‌ از اقوامش تلفن می کند و موقعیت جغرافیایی وی را نشان می‌دهد.

آمار مبتلایان به بیماری فراموشی (آلزایمر) تنها در بریتانیا به ۸۲۰ هزار نفر رسیده است و برای آنهایی که هنوز به مراقبت ۲۴ ساعته احتیاج ندارند، گم شدن مسأله بزرگی است.

به همین منظور، ساعتی تولید شده است که از گم شدن افراد جلوگیری می‌کند. به این طریق که با استفاده از جی‌پی‌اس و جی‌اس‌ام، به فرد مشخصی‌ اجازه می‌دهد مسیر خویشاوند سالمندش را از راه دور زیر نظر داشته باشد. اگر او از محدوده امنی‌ که در اطراف خانه تعیین شده، خارج شود، زنگ خطر به طور خودکار فعال خواهد شد.

دورو فون ایزی هم از همین ایده مرز‌های مجازی استفاده می‌کند.

اگر سالمند از محدوده امنی‌ که در اطراف خانه تعیین شده، خارج شود، زنگ خطر این ساعت به طور خودکار فعال خواهد شد

مروین کهلر، مشاوره ویژه، AGE UK می‌گوید: "همه سالمندان می‌گویند که دوست دارند در خانه خود بمانند. در حال حاضر سالانه ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار نفر هر سال به خانه‌‌های سالمندان می‌روند و کمتر کسی‌ با رغبت این کار را می‌کند. هدف ما این است که به مردم کمک کنیم که تا هر زمان ممکن زندگی خوبی‌ در خانه خود داشته باشند. این فناوری ما را به این هدف نزدیک‌تر می‌کند."

استفاده از چنین فناوری‌هایی در بین سالمندان علاوه بر موافقان، مخالفانی هم دارد. یکی از آنان می‌گوید: "نظارت خوب است اما هر کسی نیاز به خلوت هم دارد. برای این کار لازم است که شما ۲۴ ساعته آنلاین باشید. پس اگر بلافاصله تلفن خود را جواب ندهید، همه فکر می‌کند که مشکلی پیش آمده است."

البته استفاده از زنگ وحشت یا آژیری که در صورت زمین خوردن شخص به صدا در بیاید، چیز جدیدی نیست. همینطور سامانه‌های نظارت‌کننده پزشکی‌ که به کسانی‌ که بیماریهای خطرناکِ مزمن دارند این امکان را می‌دهد که اطلاعاتی‌ مثل فشار یا اندازه اکسیژن خونشان را خود به‌روز کنند.

در نمونه‌های تولیدشده، پس از اندازه‌گیری این مقادیر، دستگاه به طور خودکار با بلوتوث به‌روز شده و اطلاعات به پزشک یا پرستار فرستاده می‌شود.

" اگر یکی‌ هر روز احتیاج به مراقبت دارد، نباید از این فناوری استفاده کند. فناوری هم دچار مشکل می‌شود. از کار افتادن کامپیوترها چیزی است که هر کسی تجربه‌اش کرده است"

یک سالمند

ولی‌ هنوز تعداد این نوع دستگاه‌ها در بازار محدود است. سامانه Grand Care در حال حاضر در آمریکا موجود است و به زودی در بریتانیا هم عرضه خواهد شد. در این دستگاه، رسیدگی به مصرف داروها و سلامت کلی‌ با هم ادغام شده است و با استفاده از یک سری حسگر که در بخش‌های مختلف خانه کارگذاری شده و اینترنت، شخص را زیر نظر دارد.

هزینه استفاده از این سامانه بسته به قراردادی که امضا شود، بین ۹۹ تا ۲۹۹ دلار در ماه است اما شاید از هزینه‌های بزرگ دیگر، پیشگیری کند.

مروین کهلر می‌گوید: "این فناوری یاری‌دهنده امکانات بالقوه زیادی دارد. از آنجایی که هیچ وقت نمی‌توانیم نیروی انسانی‌ لازم را برای یاری رساندن به یک جامعه سالخورده فراهم کنیم، مجبوریم این فناوری را طوری طراحی کنیم که کارایی‌ داشته باشد. هم برای سالمندانی که از آن استفاده خواهند کرد قابل قبول باشد و هم برای کسانی‌ که از آنان مراقبت می‌کنند."

به‌خاطرسپاری زمان خوردن داروها، به ویژه اگر تعدادشان زیاد هم باشد، برای بیشتر افراد آسان نیست. اما به یاری فناوری به زودی روش جدیدی در دسترس قرار خواهد گرفت که دقیقاً اعلام می‌کند چه چیزی در چه زمانی خورده شده است.

در این دستگاه، رسیدگی به مصرف داروها و سلامت کلی‌ با هم ادغام شده است و با استفاده از یک سری حسگر که در بخش‌های مختلف خانه کارگذاری شده و اینترنت، شخص را زیر نظر دارد

اواخر امسال طرحی آزمایشی‌ برای امتحانِ این سامانه دیجیتال سنجش وضعیت سلامت عمومی در بریتانیا اجرا می‌شود.

یک حسگر خوراکی، زمان، نوع و محتویات داروی مصرف‌شده را ضبط کرده و این اطلاعات را به حسگری می‌فرستد که به بدن می‌چسبد. از این راه مشاهده این اطلاعات و ثبت آنها امکان‌پذیر است. در عین حال می‌توان این اطلاعات را از راه یک تلفن هوشمند و با بلوتوث به‌اشتراک گذاشت.

سامانه پرتیوس Proteus اخیرا توسط اداره مواد غذایی و دارویی ایالت متحده آمریکا هم تأیید شده است.

با تمام این پیشرفت‌ها و امکاناتی که روز به روز به دست مصرف‌کنندگان می‌رسد، هنوز در بخش‌هایی هیچ فناوری نمی‌تواند جایگزین انسان شود.

امیلی هلتز هاوزن، مدیر سیاست و امور اجتماعی Carers UK می‌گوید: "برای سالمندان و خانواده‌هایشان، استفاده از فناوری خیلی‌ مهم است. فناوری واقعاً این قابلیت را دارد که برای بهبود کیفیت زندگی‌ و سلامتی‌ و کمک به خانواده‌هایی که برای مراقبت از فرد سالمند زیر فشار هستند، استفاده شود."

اما این نمی‌تواند جای تماس با انسان‌ها را بگیرد. اینجاست که ارتباط با خانواده و گروه‌های محلی و همسایه‌ها هنوز اهمیت بسیار زیادی پیدا می‌کند. به همین دلیل است که قبول این فناوری‌ها هنوز برای بسیاری سخت است.

یکی از سالمندان می‌گوید: "اگر یکی‌ هر روز احتیاج به مراقبت دارد، نباید از این فناوری استفاده کند. فناوری هم دچار مشکل می‌شود. از کار افتادن کامپیوترها چیزی است که هر کسی تجربه‌اش کرده است."

یکی دیگر از مخالفان می‌گوید: "اگر ما با سالمندان‌مان زندگی‌ کنیم، اصلاً به این چیزها نیازینداریم. اگر زندگی‌ عادی داشتیم و آنها را به خانه‌های سالمندان نمی‌فرستادیم، اگر آنها این قدر تنها نباشند، این همه فناوری لازم نیست. به نظر من جای تاسف است که به این شرایط اسفناک رسیده‌ایم که همه چیز را می‌خواهیم بر عهده فناوری بگذاریم."

در این زمینه بیشتر بخوانید

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.