داربی استقلال و پرسپولیس؛ شروع رویایى آبی‌ها

حق نشر عکس MIZAN

در یکى از دیدنى‌ترین داربى‌هاى تاریخ فوتبال ایران، استقلال تمامى معادلات را برهم زد.

پرسپولیس با اطمینان از پیروزى و فاصله سیزده امتیازى‌اش با خیالى آسوده به میدان آمد. فشار همه جانبه این تیم در همان ابتداى بازى نشان مى‌داد پرسپولیس تنها به دنبال پیروزى است و با گل سروش رفیعى در دقیقه ٤ به نظر می‌رسید که بازیکنان این تیم از پیروزى خود مطمئن شده‌اند؛ موضوعى که شروع مشکلات پرسپولیس بود.

در تحلیل پیش از بازى به این موضوع اشاره شد که حریف اصلی پرسپولیس، استقلال نیست بلکه پرسپولیس باید بر غرور خود و اطمینانش به یک پیروزى آسان غلبه کند؛ موضوعی که درنهایت نیز کار دست شاگردان برانکو داد.

+داربى هشتاد و چهارم تهران؛ استقلال و پرسپوليس در ديدارى ديگر

صرف‌نظر از موضوعات روانى یکى از مهمترین مشکلات فنى پرسپولیس غیبت کمال کامیابى‌نیا بود. برانکو با انتخاب حسین ماهینى در نقش هافبک دفاعى که خصوصیت تهاجمى او به مراتب بر ویژگى‌هاى دفاعى‌اش برترى دارد اشتباه تاکتیکى بزرگى کرد.

کامیابى‌نیا گذشته از قدرت تخریبى و جنگندگى‌اش با بازیخوانى خوب خود تمامى توپ‌هاى سرگردان (توپ دوم) را از آن خود مى‌کرد. ماهینى بازیکنى لب خط است که شعاع دید او برخلاف هافبک‌هاى میانى یک بعدى است و کمتر به اطراف خود توجه می‌کند. به همین دلیل مهره‌اى مناسب در این پست به شمار نمى‌آید.

برانکو نیز مانند بازیکنانش انتظار بردی آسان را داشت و به همین دلیل بدون تغییر در استراتژى تیمى و با اطمینان از قدرت تهاجمى‌اش، سیستم ٢-٤-٤ لوزى را انتخاب کرد. استفاده از ماهینى به عنوان تنها هافبک دفاعى غیرتخصصى نشان مى‌داد برانکو هم استقلال را دست کم گرفته است.

+پیروزی استقلال در داربی پرگل‌ تهران

+

استقلال پس از مدتها به سبک دلخواه خود رسید. در استراتژى مورد نظر استقلال، بازیکنان با بازگشت به زمین خودى و ایجاد دفاعى متراکم و منظم تمامى فضاهاى منتهى به دروازه خودی را مسدود کردند. با وجود بازیکنانی مانند فرشید اسماعیلى، بهنام برزاى و امید نورافکن در کنار امید ابراهیمى باتجربه، استقلال در میانه میدان منظم‌تر بازى مى‌کرد.

با اضافه شدن على قربانى به خط میانى، استقلال همیشه با یک بازیکن بیشتر بر پرسپولیس برترى عددى داشت و همین موضوع موجب شد تا آبى‌پوشان براحتى جریان بازى را در مرکز زمین در اختیار بگیرند. در این سیستم کاوه رضایى هنگام حمله آزادى عمل بیشترى داشت و در ضد حمله‌ها بسیار موثرتر بازى مى‌کرد. تاکتیکى که موجب شده بود تا رضایى تمامى توانایى‌هایش را بروز دهد.

با توجه به سیستم دفاعى منظم و بى‌نقص استقلال استفاده از کناره‌ها مهمترین و اساسى‎ترین راه براى باز کردن خط دفاعى آنان بود. پرسپولیس در همان دقایق ابتدایى و با سانتر محسن مسلمان و حرکت عالى سروش رفیعى به گل رسید. حرکت عالى رفیعى و زمانبندى درست و ضربه دقیق او یکى از صحنه‌هاى دیدنى بازى بود.

در حالی که به نظر مى‌رسید پرسپولیس راه رسیدن به دروازه استقلال را به خوبى فراگرفته اما ناگهان همه چیز تغییر کرد.

حق نشر عکس TASNIM
Image caption فرشید اسماعیلی تاثیر‌گذارترین بازیکن استقلال

در این دقایق استقلال همچنان با دفاع فشرده تنها به دنبال این بود تا گل دیگرى دریافت نکند. اما در اولین حضور جدى بازیکنان استقلال مقابل دروازه پرسپولیس، این تیم به گل رسید. قدرت جوانى بازیکنان خط میانى استقلال به آن‌ها اجازه مى‌داد تا با سرعت از دفاع به حمله بیایند. اسماعیلى یکى از بازیکنانی بود که در دو گل ابتدایى استقلال نقش بسزایى ایفا کرد.

روی گل اول، پس از این که محمد انصارى توپ را دفع کرد و در حالیکه ماهینى کاملا نظاره‌گر بود، اسماعیلى با تیزهوشى توپ سرگردان را از آن خود کرد و با شوتى دیدنى و بدون مزاحمت بازى را مساوى کرد.

پرسپولیس که هنوز قدرت استقلال را باور نداشت سراسیمه حمله مى‌کرد اما استقلال در دومین حضور جدى‌اش در حمله، دوباره به گل رسید؛ در صحنه‌ای که کاملا مشابه گل اول این تیم بود. فرشید اسماعیلى یکبار دیگر توپ سرگردان در پشت محوطه جریمه را از آن خود کرد. اسماعیلى در فضاى بسیار زیادى که در بازی‌هاى گذشته به خوبى توسط کامیابى‌نیا پوشش داده مى‌شد، صاحب توپ شد.

در حالیکه سروش رفیعى، اسماعیلى را تعقیب مى‌کرد، هیچ بازیکنى به کمک او نیامد تا اسماعیلى براحتى وارد منطقه پنالتى شود. پس از حضور اسماعیلى در محوطه جریمه و در حالیکه رفیعى تعادلش را از دست داده و از جریان بازی خارج شده بود، هیچ یک از بازیکنان پرسپولیس به استقبال اسماعیلى نیامدند، تا این بازیکن در حضور چهار بازیکن پرسپولیس براحتى و با پاى غیرتخصصى‌اش توپ را روی تیر دوم براى قربانى بفرستد.

در این صحنه پِرِس نکردن اسماعیلى و ضعف صادق محرمی در یارگیرى قربانى از دلایل اصلى باز شدن دروازه بیرانوند بود اما نباید حرکت عالى قربانى از بیرون محوطه پنالتى و زمانبندى درست او را براى ضربه زدن به توپ نادیده گرفت.

استقلال پس از گل دوم کاملا عقب‌نشینى کرده بود و با نظم و انضباطى دیدنى بازى را کنترل مى‌کرد. در حالی که پرسپولیس از کناره‌ها خطرناک‌تر بود، اصرار بى مورد این تیم براى رسیدن به دروازه استقلال از عمق، یکبار دیگر براى آن‌ها دردسرساز شد.

بازیکنان استقلال با ایجاد دو خط دفاعى متراکم عملا تمامى فضاهاى میانه میدان را پر کرده بودند. در چنین شرایطى مسلمان در حالی که به عمق حرکت کرده بود، توپ را از دست داد تا امید نورافکن یکى دیگر از جوانان با استعداد فوتبال ایران با پاسى بلند کاوه رضایى را در ضد حمله مقابل محمد انصارى و در شرایط یک در مقابل یک قرار دهد.

انصارى طبق قانون فوتبال سعى داشت پاى تخصصى و قدرتمند رضایى را "بلاک" کند اما در این شرایط باید کاملا برعکس عمل مى‌کرد. در فوتبال همواره مدافع باید بین توپ و دروازه خودی قرار بگیرد.

در این صحنه انصارى باید رضایى را از دروازه دور مى‌کرد و او را به سمت خط کرنر سوق می‌داد، اما اشتباه انصارى در مهار رضایى و باز گذاشتن مسیر دروازه موجب شد تا این بازیکن با ضربه‌اى دقیق گل سوم را بزند.

حق نشر عکس MEHR
Image caption علی قربانی مهاجم خستگی‌ناپذیر استقلال

پرسپولیس که براى اولین بار در این فصل دروازه‌اش بیش از دو بار باز شده بود در نیمه دوم سراپا حمله شد.

شاگردان برانکو همچنان به حمله از عمق اصرار داشتند اما استقلال با حضور پادووانى، جانواریو در مرکز خط دفاعى که توسط امید ابراهیمى و نورافکن به خوبى حمایت مى‌شدند غیرقابل نفوذ به نظر مى‌رسید.

در ابتدای نیمه دوم طارمى در یکی از معدود دفعاتی که عمق دفاع استقلال باز شده بود با پاس عالى رفیعى با رحمتى تک به تک شد که رحمتى بخوبى ضربه طارمى را با پا مهار کرد.

رحمتى و مدافعان استقلال در ارسال‌ از کناره‌ها ضربه‌پذیر بودند و پرسپولیس یکبار دیگر با پرتاب اوت که نوعى ارسال از کناره‌ها است با ضربه سر جلال حسینى فاصله را به حداقل رساند، اما این گل کافى نبود تا استقلال پیروز یکى از دیدنى‌ترین داربى‌های فوتبال ایران باشد.

استقلال پس از هفته‌ها ناکامى با رسیدن به استراتژى و سبک خاصى از بازى، شروعى دوباره و رویایى داشت که خبرى خوب براى هواداران این تیم است.