ویمبلدون ۲۰۱۹؛ چهلمین رویارویی 'اسطوره‌های' زنده

حق نشر عکس Getty Images
Image caption راجر فدرر (راست) در کنار رافائل نادال

برخی مسابقه برزیل و فرانسه در جام جهانی ۱۹۸۶ را بهترین مسابقه تاریخ فوتبال می‌دانند و برخی هم معتقدند مبارزه محمد علی (کلی) با جرج فورمن در زئیر بزرگ‌ترین مسابقه تاریخ بوکس است. اما شاید بتوان گفت در کم‌تر رشته‌ای مانند تنیس همه در مورد "بزرگ‌ترین مسابقه تاریخ" اتفاق نظر دارند: فینال ویمبلدون ۲۰۰۸ بین راجر فدرر و رافائل نادال.

در آن سال فدرر در حالی قدم به دیدار نهایی گذاشت که در ۵ دوره قبلی قهرمان شده بود و در دو فینال قبل از آن رافائل نادال را شکست داده بود. مسابقه‌ای دراماتیک و ۵ ستی که همه چیز داشت، نزدیک به هفت ساعت طول کشید و دو بار به دلیل باران قطع شد و در پایان نادال ۲۲ ساله در حالی برنده شد که هوا تقریبا تاریک شده بود.

حالا با گذشت ۱۱ ساله از آن مسابقه کلاسیک، پرافتخارترین مردان تنیس (روی هم برنده ۳۸ گرنداسلم) یکبار دیگر در ویمبلدون به مصاف هم می‌روند و البته این بار در دیدار نیمه‌نهایی؛ مسابقه‌ای که با توجه به سن و سال این دو اسطوره شاید دیگر دست‌کم در ویمبلدون تکرار نشود.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption رافائل نادال

در مجموع مسابقات "فدال"، رافائل نادال ۲۴ بر ۱۵ از فدرر جلو است و آخرین دیدار کمتر از یک ماه قبل در پاریس برگزار شد. مسابقه‌ای که در آن نادال یک بار دیگر نشان داد که فاتح بلامنازع رولان گاروس است و فدرر را برد و بعد هم برای دوازدهمین بار قهرمان مسابقات شد.

اما اگر لقب نادال، "پادشاه رس" است، فدرر استاد بی‌بدیل بازی روی چمن است و آن قدر راحت حریفان را در این زمین‌ها تار و مار می‌کند که بسیاری زمین مرکزی ویمبلدون را "حیاط خلوت راجر" می‌نامند.

راجر فدرر با پیروزی ۱-۳ مقابل کی نیشیکوری در یک‌چهارم نهایی به یکصدمین پیروزی خود در ویمبلدون رسید (تنها تنیس‌بازی که در یک گرنداسلم ۱۰۰ بار برنده شده) و راهی نیمه‌نهایی شد و رافائل نادال، خیلی آسان در سه ست پیاپی سم کوئری آمریکایی را برد.

نواک جوکوویچ، مرد شماره یک تنیس جهان نیز در دیگر دیدار نیمه‌نهایی باید با هموطن‌اش روبرتو باتیستا آگوت مسابقه دهد.

حق نشر عکس Getty Images
Image caption راجر فدرر

فدرر که با ۸ قهرمانی در مسابقات انفرادی ویمبلدون، پرافتخارترین مرد در قدیمی‌ترین تورنمنت تنیس دنیا است، در مورد دیدار با رقیب و البته دوست قدیمی‌اش گفت: "ما اطلاعات زیادی از رافا داریم، همان طور که تیم فنی او هم چیزهای زیادی راجع به من می‌دانند. به همین دلیل شما می‌توانید دو روز به شکلی دیوانه‌وار در آمار و اطلاعات غرق شوید یا این که با خودتان بگویید خب این یک زمین چمن تنیس است و برای همین من می‌روم و بازی خودم را می‌کنم. مردم همیشه مشتاق این بازی هستند. من از بازی مقابل رافا در زمین خودش لذت بردم و حالا خیلی هیجان‌زده هستم که این جا بازی کنم."

رافائل نادال، گرچه با قهرمانی در ۱۸ گرنداسلم پس از فدرر پرافتخارترین مرد تنیس جهان است، اما از این تعداد، ۱۲ قهرمانی در اوپن فرانسه بدست آمده (فدرر فقط یک بار در پاریس قهرمان شده) و این تنیس‌باز اسپانیایی فقط دو بار در ویمبلدون جام را بالای سر برده است.

رافائل نادال نیز در مورد دیدار با فدرر گفت: "فوق‌العاده است. تصور دوباره قرار گرفتن در این موقعیت آسان نیست و از این که قرار است اینجا با راجر بازی کنم، هیجان‌زده هستم."

حق نشر عکس Getty Images

منصور بهرامی در گفتگو با بی‌بی‌سی فارسی:

- چقدر این دو بازیکن از سال ۲۰۰۸ تا به حال تفاوت کرده‌اند؟

فرق زیادی نکرده‌اند. به نظر من نادال به همان خوبی است. فدرر ممکن است یک درصد کندتر شده باشد. الان هم یک جوری برنامه سالیانه‌اش را کمتر کرده تا بیشتر بماند. به نظر من فقط دلیل این که فدرر هنوز به بازی ادامه می‌دهد این است که فقط یک گرنداسلم دیگر ببرد و راه نادال و جوکوویچ برای رسیدن به رکوردش را سخت‌تر کند.‌

- به نظر شما چقدر تاکتیک نادال مقابل فدرر نسبت به مسابقه قبلی در رولان گاروس تغییر خواهد کرد. بازهم از روش همیشگی زدن "تاپ‌اسپین‌های بلند" (ضربات پیچ‌دار که در انتهای زمین فرود می‌آیند) روی بک‌هند فدرر استفاده می‌کند؟

این شیوه آن قدری که در رولان گاروس موثر است، اینجا نیست. فدرر مجبور هست اینجا بیشتر نزدیک تور بیاید و مجبور هست بیشتر حمله کند و در غیر این صورت فکر نمی‌کنم حریف نادال شود، هرچند با این که چمن زمین مورد علاقه نادال نیست. به نظر من نادال با توجه به این چپ دست است، در هنگام سرویس بیشتر به سمت بیرون زمین ضربه می‌زند تا فدرر را از زمین خارج کند و امتیاز بگیرد و به نظرم کمتر از سرویس‌های "تاپ اسپین" استفاده می‌کند. فدرر باید بیشتر روی سرویس‌های اول امتیاز بگیرد. چون در غیر این صورت نادال که یکی از بهترین "بازگشت‌دهنده‌های سرویس" دنیا است، روی سرویس‌های دوم به او حمله می‌کند و زیر فشار می‌گذاردش.

- در مصاحبه پارسال با بی‌بی‌سی گفتید که فدرر اشتباه کرد که از "فصل رس" (دوره قبل از اوپن فرانسه که بیشتر مسابقات روی خاک رس برگزار می‌شود) کنار کشید. امسال به نظر می‌رسد که او حرف شما را گوش کرده و نه تنها در پاریس که در رم و مادرید هم بازی کرد. چقدر این کار در عملکرد او تاثیر دارد؟

فدرر به هر حال به نیمه‌نهایی اوپن فرانسه رسید و بازی را هم راحت نباخت و نزدیک ۷۰۰-۶۰۰ امتیاز هم گرفت. این برای اعتماد به نفسش هم خوب بود. باخت در نیمه‌نهایی به نادال خجالتی ندارد. نادال آن جا از همه برده، می‌برد و در آینده هم خواهد برد. یادم هست با هم صحبت کردیم و گفتم به نظرم اشتباه کرد. امسال هم اگر به نادال نمی‌خورد حتی شانس قهرمانی داشت. من فکر می‌کنم کار درستی کرد که در رولان گاروس مسابقه داد و یک شوق و هیجان مضاعفی هم وارد مسابقات کرد.


حق نشر عکس Getty Images
Image caption راجر فدرر

جان مک‌انرو، پیش از این در مورد فدرر گفته بود که دیگر بازیکنی مانند او نخواهد آمد و تا می‌توانید از دیدن بازی‌اش لذت ببرید. با کمی اغماض در مورد نادال هم می‌توان این حرف را زد. حتی تصور دنیای تنیس بدون فدرر و نادال (تا حدی هم جوکوویچ) هم سخت است، اما از این حقیقت نمی‌توان فرار کرد که هردوی آن‌ها در آخرین سال‌های حرفه‌ای قرار دارند.

فارغ از هر نتیجه‌ای و اگر حتی خیلی هم طرفدار تنیس نیستید، مسابقه روز جمعه این دو "اسطوره" را از دست ندهید. چیزی که پیش چشم‌تان قرار می‌گیرد فقط یک مسابقه تنیس نیست، بلکه بخشی از تاریخ ورزش دنیا محسوب می‌شود و البته بخشی بسیار برجسته از آن. چیزی شبیه به شنا کردن مایکل فلپس، دویدن یوساین بولت و فوتبال بازی کردن دیگو مارادونا.

موضوعات مرتبط