جنجال دوباره دوپینگ در وزنه برداری ایران

Image caption هفته گذشته، بهرام افشارزاده خبر از واگذاری مسولیتش -مدیریت فدراسیون - به رضازاده داده بود

صبح امروز (چهارشنبه، شانزدهم دسامبر) خبری ناگوار برای ورزش ایران، در بعضی از رسانه های ایرانی منتشر شد: كمیته‌ فنی فدراسیون وزنه‌برداری با استناد به عملكرد اعضای كادرفنی تیم ملی، آن ها را مادام‌العمر از مربیگری در وزنه‌برداری محروم كرد.

ساعتی بعد، دبیر این فدراسیون ضمن تکذیب اخبار منتشر شده، اعلام نتیجه نهایی جلسه کمیته فنی را به روزهای بعد موکول کرد.

اما بقیه اعضای کمیته فنی، نظر دیگری دارند.

برای مثال مهدی عطار اشرفی می گوید: "ما علاوه بر تعطیلی كلیه‌ اردوهای تیم ملی، كادر فنی تیم ملی بزرگسالان را نیز مادام‌العمر از فعالیت در وزنه برداری محروم کرده ایم. این تصمیم، نهایی است و به امضای بهرام افشارزاده رییس فدراسیون هم رسیده است."

بهرام افشارزاده هم می گوید: "درحال حاضر اردوها و كادرفنی به صورت تعلیق درآمده تا تمامی مسائل هفته آینده مشخص شود."

این در حالی است که هفته گذشته، بهرام افشارزاده خبر از واگذاری مسولیتش -مدیریت فدراسیون - به رضازاده داده بود.

به این ترتیب در یک هفته، فدراسیون وزنه برداری ایران، هم خبر ریاست رضازاده و هم خبر محرومیت مادام العمر او را منتشر کرده است.

دوپینگ در وزنه برداری ایران

Image caption سعیدعلی حسینی در سال ۲۰۰۶ محروم شد

در ایران، محرومیت در وزنه برداری به دلیل دوپینگ، از دهه هشتاد میلادی آغاز شد.

رمضان علی تیموری در دسته فوق سنگین، وزنه بردار قدرتمندی که بارها در میادین داخلی و خارجی، رکورد های آسیا را جا به جا کرد. پس از او وزنه بردارانی مثل رئیس علی حاتمی و میر محمود حاکم زاده نیز عناوین خودرا به خاطر استفاده از مواد نیروزا از دست دادند.

اما تلخ ترین اتفاق در تاریخ وزنه برداری ایران، دوپینگ ۹ وزنه بردار در سال ۲۰۰۶ بود. در بین محرومان، نام رضا تیموری پسر رمضان علی تیموری هم دیده می شد.

سعید علی حسینی، محمدحسین برخواه، سجاد بهروزی، رسول تقیان، علی دهقانیان و امید نائیج از دیگر محرومان آن سال بودند.

ماجرای محرومیت رضازاده

Image caption دوستان و هم تیمی های دیروز رضازاده، امروز همگی منتقدان او هستند

مسئولیت تیم های ملی وزنه برداری در تمام رده های سنی به عهده رضازاده است. با این حال هیچ کدام از تیم های تحت هدایت او نتایج خوبی نگرفته اند. تیم ملی بزرگسالان در مسابقات جهانی ۲۰۰۹، ضعیف ترین کارنامه در ۱۰ سال گذشته را به جا گذاشته است.

اما آن چه موجب تشکیل جلسه فوق العاده کمیته فنی وزنه برداری شد، فقط نتایج ضعیف و حذف وزنه برداران ایرانی نبود. دوپینگ های پی در پی و قرار گرفتن نام ایران در فهرست سیاه فدراسیون جهانی، مسولین سازمان تربیت بدنی ایران را به شدت نگران کرده است.

محسن داودی در مسابقات نوجوانان جهان، انوش ارمک در جوانان جهان و رشد شریفی در بزرگسالان آسیا. آن ها همگی زیر نظر رضازاده تمرین کرده و مسابقه داده اند. اما به اتفاق، دوپینگ کرده و اینک محروم هستند.

درباره کناره گیری ناگهانی سعید علی حسینی، بخت اول ایران از مسابقات جهانی کره جنوبی هم ابهامات زیادی مطرح شده است.

مثلا محمدرضا کاظمی نژاد عضو کمیته فنی گفته است: ای كاش علی حسینی به جای این که زیر نظر رضازاده تمرین کند، در خانه‌اش با پدرش -عزیز حسینی قهرمان سابق آسیا- تمرین می‌كرد.

او پارسال سه بار تست دوپینگ داد كه هر سه بار منفی بود و ركوردهای جوانان جهان را هم تغییر داد. اما به یكباره مسائل دیگری درباره او مطرح شد.

خبر محرومیت مادام العمر رضازاده، در شرایطی مطرح می شود که پیش از این، رسانه های ورزشی بارها نسبت به عواقب سپردن تمام مسئولیت ها به رضازاده هشدار داده بودند. زیرا رضازاده مدیر تمام وقتی برای وزنه برداری نبود. او عضو هیت مدیره باشگاه سایپا است.

همچنین فعالیت های وقت گیر سیاسی هم دارد. مانند همراهی با محمود احمدی نژاد در سفرهای گاه و بیگاه استانی و برنامه های تبلیغاتی قبل از انتخابات ریاست جمهوری.

دوستان و هم تیمی های دیروز رضازاده، امروز همگی منتقدان او هستند.

کوروش باقری قهرمان سال ۲۰۰۱ جهان، شدید ترین انتقادات را درباره عملکرد رضازاده طرح کرده است. باقری در دوران قهرمانی رضازاده، همواره به جای مربیان، او را از کنار صحنه راهنمایی می کرد.

شاهین نصیری نیا قهرمان سال ۱۹۹۹ جهان، حسین توکلی قهرمان المپیک سیدنی، سعید آذری مربی رضازاده در تیم ملی و محمد حسین برخواه نفر سوم جهان در سال ۲۰۰۲ نیز از دیگر منتقدان رضازاده هستند.

آن ها هم صدا با کمیته فنی فدراسیون وزنه برداری، ادامه فعالیت رضازاده به عنوان مدیر تیم های ملی را به سود این رشته ورزشی نمی دانند.