به روز شده:  17:17 گرينويچ - 06 ژوئن 2010 - 16 خرداد 1389

راهنمای تیم ملی اوروگوئه

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

گروه A

برنامه بازی ها

فرانسه : ۱۱ ژوئن ، 18:30 ، کیپ تاون
آفریقای جنوبی : ۱۹ ژوئن ،18:30۰ ، پرتوریا
مکزیک : ۲۲ ژوئن ،14:00 ، روستنبورگ

* ساعت آغاز بازی ها به وقت گرینویچ است

رده بندی در فیفا: شانزدهم

شناسنامه

روز‌های درخشان گذشته خاطره‌ای فراموش شدنی است و آنها به امروز فکر می‌‌کنند تا شاید باز هم تاریخ ساز شوند.

درست است که مردان اهل کرانه شمالی‌ رود پلاته در بین خود کسی‌ مثل کاکا یا مسی را ندارند، اما به اندازه کافی‌ از استعداد‌ها بهره مند اند.

فراموش کنیم که آنها آنچنان قدرتمندانه به اینجا نیامده اند، توجه نکنیم که با خود دفتر خاطراتی پر برگ از یاد دوران خوش سالهای دور را مربوط به دو بار قهرمانی در جهان با خود آورده اند، مهم این است که این عده مصمم اند که در آفریقای جنوبی بدرخشند و آنچه لازم است را دارند: یک مربی‌ خوب و گروهانی از بازیکنان توانمند، فقط کافی‌ است که بتوانند در قالب یک تیم، تیم ملی‌ اورگوئه، شایستگی‌های خود را نشان بدهند.

راهیابی به جام جهانی‌

درست همانند سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۵ در راه صعود به جام جهانی‌ اوروگوئه در گروه ده تیمی از آمریکای جنوبی پنجم شد، و باید به دیدار حذفی می‌‌رفت.

اما بر خلاف چهار سال پیش که در نبرد با استرالیا شکست خورد و راهی‌ به ۲۰۰۶ آلمان نیافت، توانست کاستاریکا، تیم چهارم منطقه کونکاکاف را از پیش بردارد و در ۲۰۱۰ افریقای جنوبی جایی‌ داشته باشد.

در بازی رفت و در سن خوزه، اوروگوئه توانست میزبان را با نتیجه ۱-۰ شکست دهد، و چهار روز بعد در خانه خودش به برابری با نتیجه ۱-۱- رسید، تا کلمبیا را در مجموع از پیش بردارد.

گرچه اوروگوئه می توانست راه خود را برای رسیدن به آفریقای جنوبی این قدر به درازا نکشاند: در بازی آخر در خانه و وقتی‌ برابر آرژانتین احیا شده قرار گرفته بود، اگر شکست نمی‌‌خورد و به امتداد پیروزی‌های همسایه اش پایان می‌‌داد، آن وقت در جای چهارم جدول می ایستاد و یک راست به جام جهانی‌ می رفت.

ستاره

دیه گو فورلان

فورلان

فورلان با اتلتیکو قهرمان جام یوفا شد

در الدترافورد صدای همه را در آورد. اما در اسپانیا همه از او تمجید می‌‌کنند. باید در معرفی از او جمله ای کلیشه ای به کار ببریم که همه جا خوانده می شود: "او با درخشش در اتلتیکو مادرید نشان داده که چه بازیکن بزرگی‌ است، کاری که در منچستر یونایتد نتوانست بکند".

برخی‌ هم پارا فراتر می‌‌گذارند و می‌‌گویند یونایتد باید حسرت بخورد که او را از دست داده است.

این مهاجم آمار خیره کننده‌ای در اتلتیکو مادرید دارد و کمک کرد تا باشگاهش قهرمان جام یوفا شود، اما برای مردم اوروگوئه مهم این است که در راهیابی به جام جهانی‌ او نقشی‌ مهم داشت و بهترین گلزن تیم بود.

دیگر مردان کلیدی

لوئیز سوارز کسی‌ است که در کنار فورلان یک خط حمله ترسناک را می سازد، او در آژاکس آمستردام همه نگاه‌ها را به دنبال خودش کشانده و تنها پس از دو سال کاپیتن این غول فوتبال هلند شده است.

البته فراموش نکنیم که این جوان ۲۳ سال زود جوش می آورد. او‌ و فورلان در مجموع در رقابت‌های انتخابی جام جهانی‌ ۱۲ گل به ثمر رسانده اند.

سباتین آبرئو، یکی‌ از باز ماندگان اوروگوئه در جام جهانی‌ ۲۰۰۲، با این که پا به سن گذاشته است، اما همچنان خطرناک است و می تواند هم چنان دروازه ها را باز کند، همان طور که در بازی آخر انتخابی جام جهانی‌ کرد.

اما این سه نباید کاری کنند که فراموش کنیم در میانه حط دفاعی، دو بازیکن بزرگ جای دارند؛ فوسیله در این فصل و در پورتو یکی‌ از بهترین‌های تیمش بود، مدافغی است که می‌‌تازد و بسیار به جلو می‌‌کشد. او در کنارش دیه گو لوگانو ، بازیکن فنر باغچه را دارد که زمانی‌ بهترین قاره شناخته می‌‌شد.

مربی: اسکار واشینگتن تابارس

تابارس

تابارس تجربه مربیگری در باشگاه‌های بزرگی‌ چون پنارول، بوکا جونیورز و میلان را داشته است

درست ۲۰ سال پیش همین جا نشسته بود: روی داغ‌ترین نیمکت، در جام جهانی‌. آن هنگام مردی ۴۲ ساله بود که تیم ملی‌ اروگوئه را به مرحله دوم ۱۹۹۰ ایتالیا رسانده بود، اما نتوانست با تیمش پا را فراتر بگذارد، آنها در همان مرحله برابر میزبان شکست خوردند.

مردی که کم حرف می زند و فقط به کار زیاد متعهد است. همه این ها از او کسی‌ را می‌‌سازد تا همگان به او اعتماد داشته باشند.

گر چه به این‌ها باید اضافه کنیم که او تجربه مربیگری در باشگاه‌های بزرگی‌ چون پنارول، بوکا جونیورز و میلان را داشته است.

مأموریت عمده او این است که تداوم را در تیم ملی‌ اوروگوئه حاکم کند چرا که این تیم همیشه سخت بی‌ ثبات بوده است و این را در میدان‌های بزرگ نشان داده است، البته تابارس مردی است که از پس چنین میادینی بر می‌‌آید.

پیشینه

۱۹۳۰ (برنده) ، ۱۹۵۰ (برنده) ، ۱۹۵۴ (نیمه پایانی) ، ۱۹۶۲ (دور اول) ، ۱۹۶۶ (یک چهارم پایانی) ، ۱۹۷۰ (نیمه پایانی) ، ۱۹۷۴ (دور اول) ، ۱۹۸۶ (دور دوم) ، ۱۹۹۰ (دور دوم) ، ۲۰۰۲ (دور اول)

میزبان نخستین جام جهانی‌ و فاتح آن بود، بار دوم در جام جهانی بعدی که در ایتالیا برگزار شد شرکت نکرد، مقامات فوتبال اروگوئه آن زمان به اعتراض به حضور نداشتن اروپایی‌ها در اولین جام ، ۱۹۳۴ ایتالیا را تحریم کردند.

۲۰ سال پس از اولین حضور ، برای بار دوم در‌ این رقابت‌ها و در ۱۹۵۰ برزیل شرکت کرد و آنجا دومین قهرمانی خود را جشن گرفت، اما آخرین باری که جز برترین‌ها بود و به مرحله نیمه پایانی رسید مربوط به ۱۹۷۰ مکزیک می‌‌شود.

موفقیت اوروگوئه در جام جهانی‌ تحسین بر انگیز است، چون کوچک‌ترین کشور از نظر جمعیتی است که موفق به فتح جام شده است. آنها ملتی کوچک با ۴ میلیون نفر جمیعت اند و پس از آنها کوچک‌ترین ملتی که موفق به قهرمانی در جام جهانی‌ شده، آرژانتین است که ۴۰ میلیون نفر جمعیت دارد.

سئوال بی‌ پاسخ

چگونه آنها از پس فشار بازی‌های بزرگ بر می‌‌آیند: با خشونت یا چیز دیگری؟

یک برداشت همگانی از بازی‌ بازیکنان اوروگوئه وجود دارد: آنها خشن بازی می‌‌کنند، به ویژه وقتی‌ در تنگنا قرار می‌‌گیرند.

همیشه خوانده ایم و شنیده ایم، بازیکنان تیم‌های بزرگ پس از بازی با اوروگوئه از تمام لگد‌هایی‌ که به ساق پایشان خورده بودند، شاکی‌ بوده اند.

اما اسکار تابارس امیدوار است که تجربه‌های پیشین به بازیکنانش این درس را داده باشد که تنها یک "فوتبال خوب" است که به آنها کمک می‌‌کند از پس فشار بازی‌های بزرگ بر بی‌ آیند، نه یک "ضد فوتبال بد"، و بهتر است آنها به جای لگد زدن بر ساق‌های حریفان برای متوقف کردنشان، به توپ لگد بزنند.

بیم ها

اگر نادیده بگیریم که درون دروازه کسی‌ امیدوار کننده را ندارند، باید باور کنیم که عمده نگرانی‌های آنها معطوف به خط میانی است، نیکولاس لوده ایرو پیشتر وقتی‌ با ناسیونال به قهرمانی در باشگاه‌های اوروگوئه رسید، خودش را به عنوان یک انتخاب خوب در میانه زمین تیم ملی‌ معرفی کرد، اما از وقتی‌ به هلند رفته بیشتر بر روی نیمکت آژاکس نشسته است.

اما بهتر است که ضعف دروازه بانی را هم نادیده نگیریم و اشاره کنیم که تابارس در رقابت‌های انتخابی از چهار دروازه بان استفاده کرد و در آخر به نظر می‌‌رسید که به فرناندو موسرلا از لاتزیو رضایت داده است، اما او هم کارامد نیست.

امید ها

روح مبارزه طلبی، بازیکنان با توانایی فردی بالا مواد اولیه ای است که تابارس از آن استفاده کند و ترکیبی‌ خوب بسازد، البته چاشنی‌ تجربه بارها به این مربی‌ کمک کرده است تا دست آخر نتیجه معمولاً خوشایند در آید.

آیا می دانستید؟

آمار بیشترین بازی‌های بین المللی که دو کشور با هم بازی کرده اند در اختیار آرژانتین و اوروگوئه است، این دو همسایه در بیش از صد سال در ۱۸۲ بازی رو به روی هم قرار گرفته اند. نخستین بازی این دو کشور، اولین بازی بین المللی تاریخ فوتبال جهان است که خارج از بریتانیا و ایرلند برگزار شده است.

اوروگوئه در ۳۵ بازی نخست تاریخ خود فقط ۳۴ بار با آرژانتین بازی کرده است.

آنها چه می‌‌گویند؟

اسکار تابارس (مربی‌): "باید برای صعود سخت تلاش می‌‌کردیم، به ویژه در بازی‌های خانگی در مونته ویده ئو، خوشبختانه جام جهانی‌ خیلی دور از خانه برگزار می شود، می دانم اگر بخواهیم در آفریقای جنوبی خوب نمایش خوبی انجام بدهیم باید خودمان را بهتر کنیم، البته ما نقاط قدرت بسیاری داریم و امیدوارم بتوانیم آنها را نشان دهیم”

پیش بینی‌

در نبرد با فرانسه، قهرمان جهان، آفریقای جنوبی، میزبان و مکزیک که عادت همیشگی‌ اش حضور در مرحله بعد است، چقدر می‌‌توان برای اوروگوئه بخت قائل بود؟

جواب: خیلی کم.

بخت قهرمانی : یک به صد

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.