قهرمان دیگر شکست ناپذیر نیست

راجر فدرر
Image caption زنجیر شکست‌ناپذیری راجر فدرر در ویمبلدون برای اولین بار و بعد از پنج سال قهرمانی پیاپی، توسط رافائل نادال در فینال دو سال پیش از هم گسیخت، و امسال نیز فدرر برای نخستین بار از رسیدن به مرحله نیمه نهایی بازماند

آنچه که فکرش را هم نمی کردیم امروز در زمین مرکزی ویمبلدون به چشم دیدیم: شکست راجر فدرر در ویمبلدون قبل از رسیدن به فینال آنهم به توماس بردیچ بازیکن جمهوری چک که تا قبل از امروز در ده رویاروئی هشت بار به فدرر باخته بود.

تقریبا بجز طرفداران فناتیک فدرر، همه رفته رفته متوجه شده اند که فدرر دیگر آن قهرمان شکست ناپذیر دو سال پیش نیست اما حدس بیشتر تحلیلگران تنیس این بود که او بار دیگر به فینال برسد و تکلیف قهرمانی امسال ویمبلدون همچون سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در مسابقه بین او و رافائل نادال تعیین شود.

اما فدرر در مقابل بردیچ به طرز بی سابقه ای با این که زیاد هم بد بازی نمی کرد ضعیفتر از حریفش ظاهر شد و به غیر از ست دوم، در سه ست دیگر جریان بازی تمام مدت به نفع بردیچ جریان داشت که البته به گفته خود فدرر پاسخ تمام سئوالات را داشت در حالی که فدرر درمانده به نظر می رسید.

شکست امروز فدرر برایش بی سابقه است. او از تابستان سال ۲۰۰۲ یعنی هشت سال پیش که در دور اول ویمبلدون از ماریو انجیچ بازیکن کروات شکست خورد، هر سال به فینال رسید که شش بار قهرمان شد و یک بار در ۲۰۰۸ از رافائل نادال در فینال شکست خورد و نایب قهرمان شد. اما امسال برای اولین بار در یک چهارم نهائی شکست می خورد.

از آن گذشته برای فدرر که این روزها فقط یکی دو رکورد تنیس جهان هست که متعلق به او نیست، شکستن رکورد هفت بار قهرمانی پیت سمپراس در ویمبلدون خیلی مهم است. اما پیروزی امروز بردیچ شکستن این رکورد را برای فدرر که شش بار قهرمان شده اگر غیرممکن نکرده باشد بسیار مشکل کرده است.

شکست فدرر از بردیچ از یک نظر دیگر نیز بی سابقه است چون دومین شکست پیاپی او در مرحله یک چهارم نهائی یک تورنمنت گرانداسلم محسوب می شود. فدرر صاحب رکورد شگفت آوری در تنیس مردان جهان است. او در ۲۳ گرانداسلم پیاپی به نیمه نهائی رسیده است. اما در دو گرانداسلم گذشته یعنی در جام آزاد فرانسه، رولان گاروس، و حالا در ویمبلدون در یک چهارم نهائی حذف می شود و صدرنشینی در رده بندی جهانی را هم از دست داده است. به همین جهت زنگ های خطر را برای او به صدا در آمده است.

البته فدرر دو سال پیش در سال ۲۰۰۸ هم مقام اولی جهان را از دست داد و شکست های پیاپیش در مسابقات مختلف دوستدارانش را بی نهایت نگران کرد. اما فراموش نکنیم که در همان سال او در سه گراند اسلم به فینال رسید که در یکی، جام آزاد آمریکا، قهرمان شد و در دو تا، رولان گاروس و ویمبلدون، نایب قهرمان. بدترین عملکرد او در جام آزاد استرالیا بود که به نیمه نهائی رسید.

اما امسال اوضاع فرق دارد. او به غیر از استرالیا که باز قهرمان شد در فرانسه و ویمبلدون به نیمه نهائی نرسیده و از آن گذشته در تنها یک تورنمنت ماسترز، مادرید، به فینال رسید و در بقیه دور دوم یا سوم شکست خورد. این را هم فراموش نکنیم که فدرر یک ماه دیگر بیست و نه سالش می شود و از نظر سنی هم در مقایسه با نادال و اندی ماری و نوواک جوکوویچ که بیست و سه چهار سال دارند دیگر وقت زیادی برایش باقی نمانده است.

امروز این سه نفر هم به میدان رفتند که بغیر از جوکوویچ که به سادگی از سد ین سون لو بازیکن تایوانی فاتح اندی رادیک گذشت دو نفر دیگر بازی های چندان آسانی نداشتند. رافائل نادال نفر اول رده بندی جهانی در برابر رابین سودرلینگ سوئدی ست اول پنج بر هیچ عقب افتاد و در نهایت ست را شش بر سه باخت. اما سه ست بعد را نسبتا بدون دشواری از آن خود کرد. اندی ماری هم ست اول را در "تای بریک" به جو ویلفرید سونگا از فرانسه باخت اما بعد به خود آمد و سه ست بعد را برد.

حالا نفر اول، سوم، چهارم و سیزدهم جهان به نیمه نهائی ویمبلدون امسال رسیده اند که نشان می دهد مبارزات سختی در پیش خواهد بود اما واقعا جای خالی راجر فدرر در نیمه نهائی کاملا حس خواهد شد، حتی برای کسانی که چشم دیدنش را هم ندارند.

مطالب مرتبط