مسابقات یو اس اوپن؛ فعلا دور دور نادال است

رافائل نادال
Image caption رافائل نادال با راجر فدرر، قهرمان سوئیسی تنیس مقایسه شده است

آنچه که بیش از موفقیت در تنیس رافائل نادال را محبوب کرده و در دل علاقمندان تنیس جای داده، فروتنی و تواضع او در زمان پیروزی است.

پس از شکست دادن نوواک جوکوویچ در فینال مسابقات جام آزاد آمریکا، یو اس اوپن، هنگامی که خبرنگاران خواستند موفقیت های او را با راجر فدرر قهرمان سوئیسی مقایسه کنند، اسپانیائی 24 ساله این مقایسه را احمقانه خواند و گفت: دستاوردها نشان می دهد که فدرر بازیکن بهتری از من است و فکر می کنم این امر همیشه همینطور بماند.

اما واقعیت این است که موفقیت های اخیر نادال در حالی که هنوز 24 سال دارد، این مقایسه را اجتناب ناپذیر کرده است. پیروزی دوشنبه شب او در یواس اوپن اضافه بر این که موقعیت او را در صدر رده بندی جهانی مستحکم تر کرد، او را وارد جمع هفت نفری کرد که توانسته اند در هر چهار گرانداسلم (تورنمنت های عمده تنیس جهان) قهرمان شوند. البته این را هم باید اضافه کرد که تنها سه نفر از این قهرمانان زمانی در هر چهار گرانداسلم قهرمان شده اند که مسابقات بر روی چهار نوع زمین مختلف انجام می شده است: آندره آغاسی در سال 1999، راجر فدرر در 2009 و حالا رافائل نادال در 2010.

آغاسی و نادال امتیاز دیگری هم دارند که به آن گرانداسلم طلایی می گویند یعنی چهار گراند اسلم و مدال طلای انفرادی المپیک. آغاسی در المپیک 96 آتلانتا طلا گرفت و نادال در المپیک 2008 پکن. فدرر با اینکه در پکن در دوبل به اتفاق هموطن سوئیسی اش استانیسلاس واورینکا طلا گرفت، چون طلایش در انفرادی نبوده صاحب گرانداسلم طلایی نمی شود. از این رو فدرر هدف بعدی خودش را پیروزی در المپیک 2012 لندن اعلام کرده است.

شک نیست که تعداد پیروزی های فدرر در گرانداسلم ها، یعنی شانزده مقام قهرمانی، دور از دسترس به نظر می رسد اما یادمان باشد که 13 قهرمانی پیت سمپراس بازیکن آمریکایی هم رکوردی به نظر می آمد که قابل شکستن نبود اما طولی نکشید که فدرر از آن عبور کرد. نادال هم فقط 24 سال دارد و می تواند چهار تا پنج سال دیگر در اوج باشد یعنی در این مدت اگر سالم باشد در 16 تا 20 گرانداسلم شرکت خواهد کرد و شک نیست که پیروزی های دیگری در انتظار او خواهد بود.

با این همه باید گفت که دستاوردهای فدرر در تنیس جهان بقدری گسترده است که فعلا تا زمانی که کس دیگری به این موفقیت ها نرسیده باید او را، اگر نه بهترین، موفق ترین بازیکن تنیس جهان به حساب آورد. اما این واقعیت را هم باید پذیرفت که به نظر می آید دوران این بازیکن درخشان سوئیسی به انتهای خود نزدیک است.

از شش سال پیش به این طرف ما عادت کرده بودیم که به جز یک بار، در 2008 استرالیا، فدرر را همیشه در فینال گرانداسلم ببینیم. اما در فصل جاری او در سه گرانداسلم پیاپی نتوانسته به فینال برسد. مسابقه او با جوکوویچ در مرحله نیمه نهایی جام آزاد آمریکا دیدنی ترین مسابقه تورنمنت بود و نمایشی بود از سرعت، قدرت و مهارت هر دو بازیکن در طول چهار ساعت و پنج ست. اما نتیجه مسابقه به سود فدرر تمام نشد.

شکست در این مسابقه فدرر را از ردیف دوم رده بندی جهانی به ردیف سوم تنزل داد. او نیاز دارذ که تنها یک هفته دیگر شماره یک شود تا رکورد پیت سمپراس در زمینه طولانی ترین مدت در صدر بودن را بشکند. او همچنین نیاز به پیروزی در سه تورنمنت ماسترز دارد تا رکورد نادال در زمینه تعداد قهرمانی های ماسترز را پشت سر بگذارد.

اما چشم اندازی که در مقابلش قرار دارد زیاد امیدوارکننده نیست مگر آنکه نادال بار دیگر مثل سال 2009 دچار آسیب دیدگی شود و از دور مسابقات کنار برود. اما مشکل دیگر این است که حالا بازیکنان دیگری چون جوکوویچ، اندی ماری و خوان مارتین دل پوترو هم برای خودشان مدعی هستند و دیگر به سادگی قبل در برابر فدرر تسلیم نخواهند شد همانطور که در فینال پارسال و سمی فینال (نیمه نهایی) امسال مسابقات نیویورک دیدیم.

در هرحال فعلا دور دور نادال است و بهتر است که مقایسه او با فدرر را بگذاریم برای زمانی که هردو بازنشسته شده اند نه در دوره ای که هنوز هر دو در مسابقات فعال هستند.