وزنه برداری اروپا و آسیا، بازی موش و گربه تا المپیک لندن

وزنه برداری حق نشر عکس ii
Image caption تیم های صاحب وزنه برداری جهان ترجیح می دهند برای کاستن از شدت حساسیت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، از نمایش توان واقعی خود بپرهیزند و قدرت نمایی حقیقی شان را به المپیک ۲۰۱۲ لندن موکول کنند.

رقابت های وزنه برداری قهرمانی آسیا و اروپا در سال ۲۰۱۱، به صورت همزمان در چین و روسیه برگزار شد و با قهرمانی مقتدرانه هر دو میزبان به پایان رسید.

با شدت گرفتن مبارزه کمیته بین المللی المپیک علیه دوپینگ، سطح رکوردهای دو قاره برتری محسوسی نسبت به دوره های قبل نداشت و حتی در برخی اوزان، اعدادی باور نکردنی مقابل نام مدال آوران ثبت شد.

مثلاً در وزن پنجم مردان، یک مقایسه معنا دار بین المپیک ۱۹۸۰ مسکو با اروپایی ۲۰۱۱ نشان می دهد که ۳۱ سال قبل یوریک وارتانیان، ۱۵ کیلو بیشتر از قهرمان امسال اروپا وزنه زده بود! آن هم در شرایطی که دسته مورد نظر در آن سال، ۸۲ و نیم کیلوگرم بود و حالا دو ونیم کیلو هم بیشتر شده است.

در این گزارش اختصاصی وب سایت بی بی سی فارسی، به بررسی تطبیقی رقابت های قهرمانی اروپا و آسیا و یادآوری مهم ترین نکات در مسابقات زنان و مردان این دو قاره پرداخته شده است.

خودداری از ارائه قدرت واقعی

تیم های صاحب وزنه برداری جهان ترجیح می دهند برای کاستن از شدت حساسیت آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ، از نمایش توان واقعی خود بپرهیزند و قدرت نمایی حقیقی شان را به المپیک ۲۰۱۲ لندن موکول کنند.

تجربه دو المپیک قبلی در وزنه برداری نشان می دهد که در آستانه آغاز المپیک، هر چه رکوردها چشمگیرتر باشد، نمونه گیری های مکرر، ناگهانی و غافلگیرانه از وزنه بردار مورد نظر نیز افزایش می یابد.

امسال چینی ها به اغلب ستاره های خود که در بازی های آسیایی گوانگجو قهرمان شده بودند استراحت دادند. در اروپا نیز خبری از پولادتنانی مثل آندری آرام نائو از بلاروس، الکساندر ایوانوف از روسیه، ماتیاس اشتاینر از آلمان، تیگران مارتیروسیان از ارمنستان، مارچین دولگا و آدریان زیلینسکی از لهستان نبود.

سرنوشت تلخ سعیدعلی حسینی همچون محو شدن نام بلغارستان، یونان و کوبا از پیشانی وزنه برداری جهان، درس های آموزنده ای برای تیم های بزرگ این رشته ورزشی در بر داشته است.

در رقابت های زنان هم روس ها، قهرمانانی مثل سوتلانا شیمکووا و سوتلانا پودوبه دووا که در آنتالیا ۲۰۱۰ به قهرمانی جهان دست یافته بودند را به روی تخته نفرستادند. همان طور که قزاقستان از حضور خانم مایا مانیزا، قهرمان ۶۳ کیلوی دنیا خودداری کرد.

عملکرد شفاف سلیمی و خانم کاشیرینا

در مجموع رقابت های اروپا و آسیا، دو غول زنان و مردان جهان یعنی بهداد سلیمی از ایران و تاتیانا کاشیرینا از روسیه، تنها ورزشکاران دو قاره بودند که همین حدنصاب هایشان نیز برای درخشش در المپیک لندن کفایت می کند.

ایران در این وزن، دو قربانی بزرگ به نام های سعیدعلی حسینی و رشید شریفی داشته است و پرهیز از اشتباهات احتمالی آن ها یا مربیانشان، دستورالعملی است که سلیمی ناگزیر است تا لندن رعایت کند.

در رقابت های قهرمانی آسیا چینی ها ۳۵ مدال طلا را به خود اختصاص دادند و بقیه کشورها روی هم رفته فقط ۱۰ مدال طلا را به چنگ آوردند که سهم ایران، سه طلای سلیمی بود. او همچنین یگانه بخت وزنه برداری ایران برای کسب مدال از المپیک لندن محسوب می شود.

در رقابت های اروپایی که ترکیه در روزهای نخست پیشتاز بود، با برگزاری رقابت های سنگین وزن، جای خود را به میزبان داد. روسیه با ۲۴ طلا، ۱۲ نقره و ۲ برنز، ترکیه را با ۱۲ طلا، ۵ نقره و ۱۱ برنز جا گذاشت.

بلاروس، مولداوی، ارمنستان و رومانی هم در رده های بعدی قرار گرفتند.

در مسابقات اروپایی و در فهرست مدال آوران، اثری از بلغارستان و یونان که سلاطین دهه های قبل وزنه برداری دنیا بودند به چشم نمی خورد.

این در حالی است که حتی ایتالیا، جمهوری چک، اسپانیا و فرانسه هم موفق به کسب چند مدال رنگارنگ شدند.

پولادمردان اروپا و آسیا

۵۶کیلو

سرگئی اولگ (مولداوی) ۲۶۲ کیلو، ووجینگ بیائو(چین) ۲۸۸ کیلو.

در این دسته که رکوردهای جهانی اش طی دهسال گذشته دست نخورده باقی مانده و همچنان در اختیار خلیل موتلو هرکول جیبی ترکیه است، برتری آسیا نسبت به اروپا محسوس بود.در این وزن نماینده ایران در آسیا دوم شد. رکورد او برای کسب مدال در رقابت های اروپایی کافی نبود.

۶۲ کیلو

سزر بونیامی (ترکیه) ۲۹۸ کیلو، ژانگ ژی(چین) ۳۱۷ کیلو.

نکته جالب رقابت های آسیایی این بود که نفر اول و دوم جهان در سال ۲۰۱۰، این بار جای خود را عوض کردند و نماینده کره شمالی به حریف چینی باخت.

۶۹ کیلو

ولادیسلاو لوکانین (روسیه) ۳۳۲ کیلو، لینگ چینگ فنگ(چین) ۳۲۸ کیلو.

در رقابت های اروپایی این دسته میته بینای از ترکیه در یکضرب ۹ کیلو بیشتر از لوکانین وزنه زده بود اما در دوضرب، سه بار پیاپی ناکام ماند و از جدول حذف شد. بینای در مسابقات جهانی پارسال هم در یکضرب طلا گرفته بود. ۷۷ کیلو

سمی یاغچی (ترکیه) ۳۴۷ کیلو، لو ژیائو(چین) ۳۵۲ کیلو.

وزنه بردار چینی رکورددار یکضرب و مجموع دنیاست اما در دوضرب با ضعف روبروست. به همین خاطر در رقابت های قاره ای، رکورد دوضرب او با همتای اروپایی اش برابر بود.

۸۵ کیلو

آلکسی یوفکین(روسیه) ۳۸۵ کیلو، لو یون(چین) ۳۸۵ کیلو.

این تنها وزن رقابت های مردان و زنان اروپا در سال ۲۰۱۱ است که رکورد قهرمانانش یکسان بود.

البته نماینده آسیا در یکضرب و نماینده اروپا در دوضرب بهتر بودند. در این وزن هر ۳ نقره آسیا به کیانوش رستمی از ایران رسید. اما رکوردهای او برای رقابت های اروپایی در حد عنوان پنجم بود.

۹۴کیلو

آندری دمانوف(روسیه) ۳۹۱ کیلو، کیم مین یائه(کره جنوبی) ۳۸۸ کیلو.

نگاهی به رکوردهای حدود سه دهه قبل جهان و ستاره های وزنه برداری شوروی مثل آناتولی خراپاتی نشان می دهد که رکوردهای این وزن، فقط دچار پسرفت و عقبگرد شده اند!

۱۰۵ کیلو حاجی مراد آکائف(روسیه) ۴۲۵ کیلو، یانگ ژی(چین) ۴۰۳ کیلو.

آکائف قوی ترین مرد کل رقابت های اروپایی ۲۰۱۱ لقب گرفت. او که ۲۶ ساله است، فاصله چندانی با ۳ رکورد جهانی این دسته ندارد.

۱۰۵+ کیلو

دیمیتری لاپیکوف(روسیه) ۴۱۹ کیلو، بهداد سلیمی (ایران) ۴۵۸ کیلو.

رکورد ثبت شده برای اروپا چیزی در حد یک جوک بی مزه برای تاریخ غول های دست نیافتنی اروپاست. این رکورد متعلق به چهار دهه قبل اروپاست!

در غیاب ماتیاس اشتاینر آلمانی و هنگامی که یوگنی چیگیشف ۳ بار مقابل وزنه ۱۹۵ کیلویی ناکام ماند تا حذف شود، رکوردی تحقیرآمیز برای اروپا به ثبت رسید.

سلیمی اما در آسیا با ۶۰ کیلو اختلاف نسبت به نفر دوم، سزاوارانه عنوان قوی ترین وزنه بردار جهان را به خود اختصاص داده.

مقایسه دختران طلایی اروپا و آسیا

۴۸ کیلو

نورجان تایلان(ترکیه) ۱۹۵ کیلو، تیان یوآن(چین) ۲۰۶ کیلو.

بانوی ترک قهرمان المپیک آتن است و دختر چینی همین پارسال در سنگاپور، فاتح المپیک نوجوانان شد. اختلاف ۱۱ کیلویی این دو در شرایطی به ثبت رسیده که تایلان در رقابت های اروپایی، زمانی روی تخته می آمد که بقیه شرکت کننده ها همگی به پایان حرکات خود رسیده و از جدول خارج شده بودند!

تایلان از بهترین های کل رقابت های مردان و زنان اروپایی بود و رکورد دار دوضرب جهان است، اما رکورد او در رقابت های قازان روسیه، مقابل همتای آسیایی اش ناچیز به نظر می رسد.

۵۳ کیلو

آیلین داش دلن(ترکیه)۲۰۲ کیلو، لی پینگ(چین) ۲۱۵ کیلو.

اختلاف باز هم چشمگیر است و رکورد وزنه بردار ترک، حتی از رکورد قهرمان یک وزن پایین تر آسیا نیز کمتر است.

۵۸ کیلو

ناستازیا نوویکاوا (بلاروس) ۲۲۵ کیلو، لوزوئه یینگ(چین) ۲۳۵ کیلو.

بانوی بلاروس که نفر سوم المپیک پکن است، ۱۰ کیلو کمتر از قهرمان آسیا وزنه زد.

۶۳ کیلو

ماریا شاینووا(روسیه) ۲۴۵ کیلو، شیائوفنگ(چین) ۲۴۴ کیلو.

در این وزن، برتری یک کیلوگرمی نصیب نماینده اروپا شده که تخصص خیره کننده ای در حرکت دوضرب دارد. او موفق شد رکورد جهانی دوضرب را تکرار کند.

۶۹ کیلو

اوکسانا سیلونکو(روسیه) ۲۶۵ کیلو، ژانگ شائولین(چین) ۲۲۸ کیلو.

قهرمان آسیا اگر با این رکورد در رقابت های اروپایی وزنه می زد، حتی برنز هم نمی گرفت.

اما سیلونکو خودش در المپیک پکن با ۳۱ کیلو اختلاف به نماینده چین باخت و دوم شد! قهرمان اصلی چینی ها در بازی های آسیایی گوانگجو طلا گرفت و ترجیح داد در مسابقات قهرمانی آسیا شرکت نکند.

۷۵ کیلو

نادژدا استیوخینا(روسیه) ۲۹۲ کیلو، ژیانگ(چین) ۲۶۱ کیلو.

در این وزن هم فاتح چینی المپیک پکن در رقابت های آسیا حضور نیافت. وزنه بردار روس در مسابقات اروپایی موفق شد در حرکت دوضرب، یک کیلوگرم رکورد جهان را ترقی دهد. رکورد قبلی را هفت ماه قبل، وزنه بردار قزاقستانی ثبت کرده بود.

۷۵+ کیلو تاتیانا کاشیرینا(روسیه) ۳۲۷ کیلو، منگ شوپینگ(چین) ۳۰۴ کیلو.

زن عظیم الجثه روس که قدرتمندترین بانوی دنیاست، دو رکورد جهانی را در کشورش به جا گذاشت. او در حرکت یکضرب و همچنین مجموع دو حرکت، دو حدنصاب تازه را به ثبت رساند.

رکورد قبلی یکضرب متعلق به خود او بود اما رکورد مجموع را نماینده چین در المپیک پکن به جا گذاشته بود.

کاشیرینا در رقابت های اروپایی ۷۳ کیلو بیشتر از نفر دوم این دسته، وزنه زد! اختلافی که او با نفر دوم خود به جا گذاشت، حتی از فاصله بهداد سلیمی با نفر دومش در آسیا نیز بیشتر بود.

مطالب مرتبط