سقوط تنیس ایران به دسته سوم آسیا و اقیانوسیه

تنیس ایران حق نشر عکس ilna
Image caption تیم ملی تنیس ایران یک بار دیگر هم در سال ۲۰۰۷ به دسته سوم آسیا سقوط کرده بود

تیم ملی تنیس ایران با شکست ۴-۱ مقابل جزایر پاسیفیک، به دسته سوم رقابت های دیویس کاپ در منطقه آسیا و اقیانوسیه سقوط کرد.

ایران که در مرحله نخست، در تهران به اندونزی باخته بود، با این شکست خارج از خانه، راهی گروه سوم آسیا شد.

پاسیفیک نیز در دیدار قبلی با نتیجه ۵-۰ به تایلند باخته بود. این تیم در روز نخست رقابت با ایران هر دو دیدار انفرادی را با پیروزی پشت سر گذاشت.

تیم دونفره ایران هم نتیجه را واگذار کرد تا به این ترتیب، تنها پیروزی ایران زمانی رقم بخورد که برتری تیم حریف در این مسابقه مسجل شده بود.

تیم ملی تنیس ایران پیش از این، یک بار دیگر هم در سال ۲۰۰۷ با شکست مقابل هنگ کنگ به دسته سوم آسیا سقوط کرده بود.

صعود مجدد به دسته دوم اما دوام چندانی نداشت و ایران باز هم راهی دسته سوم شد.

جزایر پاسیفیک ۴ ایران ۱

ایران برای کسب آمادگی بیشتر، پیش از سفر به گوام، اردویی را در ترکیه برپا کرده بود.

رقابت ایران و جزایر پاسیفیک، در زمین‎های تنیس هیلتون واقع در جزیره گوام برگزار شد.

از ترکیب ایران، بهترین بازیکن این تیم در رنکینگ جهانی شاهین خالدان در رده ۱۰۸۹ است. اما از تیم حریف، بازیکنی در جمع فهرست ۱۹۰۰ نفره ای که سایت atpworldtour منتشر کرده است به چشم نمی خورد.

حتی نام کشور جزایر پاسیفیک، در بخش کشورهای این سایت دیده نمی شود.

نتایج رقابت دو تیم ایران و جزایر پاسیفیک در زیر آمده است.

وست نود ۳-۰ شاهین خالدان

میشاییل لئونگ ۳-۱ روزبه کامران

سیریل یاکوب و دانیل لارناس ۳-۱ اشکان شکوفی و اکبر طاهری

سیریل یاکوب ۰-۲ شاهین خالدان

وست نود ۲-۰ روزبه کامران

پیش از انجام مسابقه، رییس فدراسیون تنیس ایران نسبت به پیروزی برابر این تیم و بقا در گروه دوم آسیا - اقیانوسیه ابراز امیدواری کرده بود.

اما یادآور شده بود که شرایط آب و هوای جزایر پاسیفیک خیلی مناسب وضعیت تیم‌های ایرانی نیست.

تیم تنیس ایران با نتیجه، در گروه سوم منطقه آسیا و اقیانوسیه در سال ۲۰۱۲ با تیم های بنگلادش، قرقیزستان، ویتنام، مالزی، کویت، عمان و سوریه هم گروه شده است.

جایگاه دیروز و امروز تنیس ایران

تنیس ایران در دهه ۵۰ حرف اول آسیا را می‌زد. سال ۱۹۷۴ در بازی‌های آسیایی تهران، منصور بهرامی و کامبیز درفشی جوان مدال طلای تنیس دو نفره را بردند.

بهرامی و درفشی جوان، سال ۱۹۷۵ هم در دفاع از عنوان قهرمانی شان موفق بودند. آن ها بر زوج اندونزیایی غلبه کردند.

تقی اکبری نیز در آن مسابقات با غلبه بر رقیب ژاپنی، مرد اول رقابت های انفرادی تنیس آسیا شد.

در آن مقطع زمانی، کنفدراسیون تنیس آسیا به ریاست یک ایرانی با نام ژرژ آفتاندلیان اداره می‌شد. دبیر کنفدراسیون آسیا هم هدایت یارندی از ایران بود.

معتبرترین تورنمنت های تنیس آسیا را ایران و ژاپن میزبانی می‌کردند.

ستارگان دنیای تنیس به ایران می‌آمدند و حضور مرد شماره یک تنیس جهان در جام تنیس تهران موسم به کاپ آریامهر اتفاق شگفت‌آوری نبود.

گیلرمو ویلاس از آرژانتین، مانوئل اورانتس از اسپانیا، رائول رامیرز از مکزیک، ایلی ناستاسه از رومانی و ادی دبیس از آمریکا برای ارتقای موقعیت خود در رنکینگ جهانی، در کاپ تهران شرکت می‌کردند.

زمانی که تهران میزبان یکی از تورنمنت‌های وزین تنیس جهان بود، در بسیاری از کشورهای منطقه، حتی یک زمین تنیس هم وجود نداشت.

امروز اما در منطقه خاورمیانه، این امارات و قطر هستند میزبانی مسابقات معتبر را با حضور برترین‌های تنیس مردان و زنان جهان برعهده می‌گیرند.

تنیس ایران نیز به پایین ترین سطح آسیا سقوط کرده است.

امسال لی نا از چین، معتبرترین رقابت های زمین خاکی جهان موسوم به رولان گاروس را فتح کرد.

در رقابت های مردان نیز کای نیشیکوری (ژاپن)، آندری گلوبوف (قزاقستان) و دنیس ایستومین (ازبکستان) در جمع ۵۰ تنیس باز برتر جهان قرار گرفتند.

تنیس بازهای اهل هندوستان، کره جنوبی، چین و برخی دیگر از کشورهای آسیایی در رقابت های انفرادی و دو نفره مردان و زنان جهان حضور محسوسی دارند.

از پاکستان نیز عصام الحق قریشی موفق شد به همراه روهان بوپانا از هندوستان، تا فینال یو اس اوپن سال ۲۰۱۰ صعود کند.