کوپا آمریکا در غیاب گندم و ژنرال ویدلا

حق نشر عکس Reuters
Image caption پرو، ونزوئلا را مغلوب کرد و روی سکوی سوم رقابت های کوپا آمریکا ایستاد

تیم ملی فوتبال پرو در آرژانتین، ونزوئلا را مغلوب کرد و روی سکوی سوم رقابت های کوپا آمریکا در سال ۲۰۱۱ ایستاد.

سرجیو مارکاریان سرمربی تیم پرو، پس از غلبه بر مکزیک، تساوی با اروگوئه و غلبه بر کلمبیا، این پیروزی را به "ملت باهوش پرو" تقدیم کرد.

آنها در جامی سوم شده اند که برزیل، آرژانتین، شیلی، کلمبیا، مکزیک، بولیوی، اکوادور و کاستاریکا از راهیابی به نیمه نهایی اش بازماندند.

جامی که پس از ۴۳ دوره، نه خشونت هایش کاهش یافت و نه کارت های زرد و قرمزش.

سنت دیرین نزاع های پس از پایان مسابقه و زد و خورد های حین مسابقه نیز همچنان برقرار بود.

اما کمتر کسی تردید دارد که نتایج بازی ها، در متن آن رقم خورد و سیاستمداران آمریکای جنوبی دخالتی در تعیین تیم های برنده و بازنده نداشتند.

موفقیت پرویی ها در سرزمینی رقم خورده که ۳۳ سال قبل، جنجالی ترین اتفاق تاریخ ورزش آن ها را ترسیم کرد.

در آن زمان، در آرژانتین ژنرال خورخه رافائل ویدلا در پی کودتای سال ۱۹۷۶ به قدرت رسیده و رهبری حکومت نظامی را تا پنج سال برعهده داشت.

دیکتاتوری که در سال ۱۹۸۵ به جرم قتل عام، شکنجه و بازداشت های گسترده غیر‌قانونی به حبس ابد محکوم شد.

رمان مشهور ناپدیدشدگان اثر آریل دورفمان، یادآور همان روزها است.

اما در سال ۱۹۹۰ کارلوس منم رئیس جمهوری وقت آرژانتین، ویدلا را عفو کرد.

دادگاه تجدید نظر در سال ۲۰۰۷ این عفو را مغایر با قانون اساسی دانست. به همین خاطر ژنرال سالخورده اینک در ۸۵ سالگی، در زندان ابد به سر می برد.

یازدهمین دوره جام جهانی فوتبال در دوران زمامداری او برگزار شد.

پرو ۳-۱ اسکاتلند را برد. ۴-۱ بر ایران غلبه کرد و مقابل هلند که در دهه ۷۰ میلادی گفته می شد ارائه‌گر بهترین فوتبال جهان است، به تساوی بدون گل رسید.

تئوفیلو کوبیلاس ۲۹ ساله، جام جهانی را یک تنه به هم ریخته بود. او مقابل ایران هت تریک کرد و دو گل هم به اسکاتلند زد.

ایرادی نداشت اگر غیر از کوبیلاس، بقیه پرویی ها چندان مشهور نبودند، زیرا لباس آن ها متمایزترین پیراهن در جمع ۱۶ تیم شرکت کننده بود.

پیراهن، شورت و ساق های سفید، با خط قرمز قطوری که از روی شانه چپ، اریب می شد تا پهلوی راست.

نوجوانان فوتبال دوستی که امروز با پیراهن بارسلونا، رئال مادرید، میلان یا منچستر به خیابان می آیند، آن سال ها پیراهن های ملی را می پوشیدند.

لباس های برزیل و ایتالیا هواخواهان بیشتری داشت. در سال های آغاز دهه ۶۰ در ایران، حتی لباس بی مانند پرویی ها را می شد بر تن فوتبال دوستان دید.

حق نشر عکس
Image caption تیم ملی پرو در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین

مطابق قوانین جام جهانی آرژانتین، ۸ تیم برتر از ۴ گروه به دور بعد صعود کردند تا مجدداً در غالب دو گروه به مصاف هم بروند.

تیم های برتر مرحله دوم فینالیست می شدند و جالب آن که بازی های دور سوم نیز همزمان نبود!

برزیل با پیروزی ۳-۱ مقابل لهستان در آستانه صعود به فینال قرار گرفت. آرژانتین برای فینالیست شدن فقط یک راه داشت؛ پیروزی ۴-۰ مقابل پرو.

آن ها موفق شدند پرویی ها را ۶-۰ شکست دهند!

پیش از بازی، سزار منوتی سرمربی آرژانتینی ها دروازه بان و تمام ذخیره هایش را از حضور در جلسه تیمی منع کرد.

در ترکیب پرو نیز ۴ بازیکن ذخیره جای نفرات اصلی را گرفتند و یکی از مدافعان، در خط حمله به کار گرفته شد.

انتشار شایعات از لحظه پایان آن بازی در سراسر جهان آغاز شد و روند باز نشر آن هنوز متوقف نشده است.

در سال ۱۹۸۶ روزنامه ساندی تایمز در گزارشی به قلم ماریا لائورا، به افشای آن چه جزئیات تبانی در آن مسابقه نامیده بود پرداخت.

منابع این روزنامه، یکی از مقامات حکومت نظامی سابق آرژانتین و دو مقام رسمی فوتبال این کشور بودند.

سایمون کوپر بریتانیایی که از برجسته ترین محققان فوتبال جهان است؛ در کتاب"فوتبال علیه دشمن" به شرح وساطت ناخدا کارلوس لاکوسته رییس ستاد برگزاری آن دوره از رقابت ها در شکل گیری تبانی پرداخته است.

او به اعطای ۵۰ میلیون دلار اعتبار بانک مرزی از سوی آرژانتین به پرو و ارسال ۳۵ هزار تن گندم مجانی به این کشور اشاره کرده است.

به اعتقاد کوپر، شاید این تنها مسابقه در تاریخ جام جهانی باشد که نتیجه اش با رشوه مشخص شده است.

در لیما، دروازه بان ذخیره پرو اعتراف کرد که بازی را با دریافت رشوه واگذار کرده اند اما بعداً اظهاراتش را پس گرفت.

گرچه او نتوانست کتمان کند که رومن کوئیروگا دروازه بان پرو در آن بازی، نامعقول ترین اشتباهات ممکن را مرتکب شده است.

پرویی ها به جام جهانی ۱۹۸۲ هم راه یافتند و ایتالیا فاتح آن دوره را با تساوی ۱-۱ متوقف کردند، اما از پس آن تاکنون، رنگ جام جهانی را ندیده اند.

حالا تیم متحول شده سرجیو مارکاریان در تلاش برای شکستن طلسم و راهیابی به جامی است که مثل بازی های ۱۹۷۸، در آمریکای جنوبی برگزار خواهد شد.

مطالب مرتبط