چلسی و بایرن مونیخ؛ جدال دو فلسفه مختلف

جام قهرمانی اروپا حق نشر عکس Getty
Image caption فینال لیگ قهرمانان شنبه شب در مونیخ برگزار می‌شود

کمتر کسی فکر می‌کرد که چلسی و بایرن مونیخ به فینال لیگ قهرمانان امسال برسند. این دو تیم در مرحله نیمه نهایی دو غول فوتبال اسپانیا را حذف کردند تا حسرت یک ال کلاسیکوی اروپایی در فینال اروپا به دل خیلی ها بماند.

بر خلاف انتظارها بارسلونا و رئال مادرید به دو تیمی باختند که در لیگ‌های داخلی خود وضعیت مناسبی نداشتند. بایرن مونیخ در بوندس لیگا با هشت امتیاز اختلاف نسبت به بورسیا دورتموند دوم شد و چلسی در لیگ برتر انگلستان حتی در جمع چهار تیم بالای جدول قرار نگرفت.

البته آبی‌های لندن با بردن جام حذفی انگلستان تا حدی اعاده حیثیت کردند. اما بایرن که به فینال جام حذفی آلمان راه پیدا کرده بود از دورتموند شکست سختی خورد. دورتموند به چلسی نشان داد که چگونه باید بازی کرد تا قرمزهای باواریا را به زانو در آورد.

به هر حال یکی از این دو تیم چلسی و بایرن مونیخ در پایان بازی شنبه شب (19 مه) به یکی از بزرگترین افتخارات باشگاهی فوتبال دست خواهد یافت؛ افتخاری که تمام شایعات پیرامون این دو تیم مثل سیلی زدن فرانک ریبری به آرین روبن یا توطئه بازیکنان قدیمی چلسی علیه آندره ویلاش بواش، سرمربی اخراج شده این تیم، را به فراموشی خواهد سپرد.

داستان دو شهر و دو طلسم

برای چلسی و بایرن مونیخ بردن این جام نه تنها افتخاری بزرگ است بلکه انعکاس پیروزی در فینال دو شهر لندن و مونیخ و چه بسا انگلستان و آلمان را هم فرا خواهد گرفت.

اینکه چلسی از لندن می‌آید وظیفه آبی‌ها را سنگین‌تر خواهد کرد. شاید باورش مشکل باشد ولی تاکنون هیچ باشگاه لندنی نتوانسته قهرمان فوتبال اروپا شود. نه در دورانی که نامش جام باشگاه‌های اروپا بود و نه حالا که میلیونها بیننده دارد و اسمش لیگ قهرمانان اروپاست.

البته آرسنال و چلسی در چندین نوبت به یک قدمی جام رسیدند اما هر بار به دلیلی ناکام ماندند. لیز خوردن بی موقع جان تری، کاپیتان چلسی، در ضربات پنالتی فینال پنج سال پیش برابر منچستریونایتد از جمله حوادثی است که باعث شده خرافاتی‌ها بگویند لندنی‌ها در این جام طلسم شده‌اند.

از سوی دیگر، بایرن مونیخ می‌تواند اولین تیمی بشود که لیگ قهرمانان را در ورزشگاه خانگی خودش می‌برد. در سالهای دور رئال مادرید و اینترمیلان توانسته بودند در زمین خودشان جشن قهرمانی بگیرند ولی از زمانی که لیگ قهرمانان اروپا با قواعد جدید (مرحله گروهی) اجرا می‌شود هیچ تیمی نتوانسته در زمین خود قهرمان شود.

آخرین باری که فینالیست جام اروپا در ورزشگاه خانگی خودش بازی کرد سال 1984 بود که رم در ورزشگاه المپیک این شهر در ضربات پنالتی به لیورپول باخت.

هر دو تیم در آخرین باری که در فینال بازی کردند بازنده شدند. بایرن فینال 2010 را 2 بر صفر به اینتر میلان باخت و چلسی فینال 2008 را بعد از مساوی یک - یک در وقت قانونی در ضربات پنالتی به منچستریونایتد واگذار کرد.

حضور در فینال اما روی سکوها

مربیان و بازیکنان هر دو تیم به محروم شدن دو اخطاره‌ها از فینال لیگ قهرمانان اروپا اعتراض دارند. آنها می‌گویند این مجازات مناسب جرم بازیکنان نیست. در تاریخ این مسابقه ها بارها بازیکنان بزرگی به دلیل کارت زردهایی که در مرحله نیمه نهایی گرفتند از حضور در بازی مهم پایانی بازماندند.

چه کسی است که نداند فرصت حضور در چنین فینال با ارزشی چقدر کم پیش می‌آید. در سال 2008 وقتی منچستریونایتد بارسلونا را حذف کرد و به فینال رسید، الکس فرگوسن بعد از بازی گفت: "من از الان یکی از بازیکنان ثابت فینال را می‌دانم، او پل اسکولز است". اشاره فرگوسن به ده سال قبل بود که پل اسکولز و روی کین به دلیل دو اخطاره شدن، فینال تاریخی جلوی بایرن مونیخ را از دست دادند.

امسال هم وضعیت دو فینالیست در این زمینه تعریفی ندارد. هفت بازیکن اصلی دو تیم اجازه حضور در فینال را ندارند. چلسی رائول میرلش، رامیرز و برانیسلاو ایوانوویچ را در اختیار ندارد؛ سه بازیکنی که در رسیدن چلسی به فینال نقش بزرگی داشتند.

حق نشر عکس AP
Image caption سرمربی 67 ساله بایرن در سال 1998 هم با رئال مادرید قهرمان اروپا شده

جان تری هم به خاطر کارت قرمزی که برابر بارسلونا گرفت نمی‌تواند بازی کند. گرچه در بازی برگشت مرحله نیمه نهایی، چلسی بعد از اخراج جان تری مقابل بارسلونا، نمایش بهتری داشت ولی طرفداران این تیم ترجیح می‌دادند کاپیتانشان را جلوی بایرن در زمین ببینند نه روی سکوها.

مشکل بایرن هم در خط دفاع خواهد بود. مونیخی‌ها سه بازیکن دفاعی دو اخطاره دارند. داوید آلابا، هولگر بادشتوبر و گوستاوو که هماهنگی خوبی در خط دفاع بایرن دارند، فینال را از روی سکوها تماشا خواهند کرد.

آخرین فرصت

بی راه نیست اگر بگوییم این فینال، جدال باتجربه‌ها خواهد بود. در چلسی بازیکنان باتجربه‌ای چون فرانک لمپارد، پتر چک و دیدیه دروگبا هستند که احتمالا آخرین باری است که شانس حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا را دارند.

هر سه بازیکن حداقل هشت سال است که در این باشگاه بازی می‌کنند و قهرمانی در فینال امسال می‌تواند حسن ختامی برای حضور در یکی از بهترین تیم‌های باشگاهی دهه گذشته باشد. این قهرمانی نقطه عطفی در پروژه رومن آبراموویچ، مالک میلیاردر باشگاه خواهد بود که همه می‌دانند هیچ جامی تا این حد برایش باارزش نیست.

اما بایرن باشگاهی است کاملا متفاوت. میلیونری بالای سرش نیست تا حسابهای منفی را با چک‌های سفید پاک کند. یک تجارت ورزشی مرتب و منظم دارد که می‌تواند الگویی برای سایر باشگاه های بزرگ اروپا باشد.

حق نشر عکس AFP
Image caption سرمربی 41 ساله چلسی که بطور موقت هدایت این تیم را در دست دارد، فردا می‌تواند این تیم را به اولین جام قهرمانی اروپا برساند

بایرن می تواند حقوق بازیکنان بزرگی مثل روبن و ریبری را بپردازد بدون اینکه زیر قرض برود. در زمین فوتبال هم بسیاری از آنهایی که امروز برای بایرن توپ می‌زنند تجربه تلخ شکست در فینال را دارند. فیلیپ لام و توماس مولر دو سال پیش با شکست مقابل اینتر میلان، حسرت به دل به خانه بازگشتند و نمی‌خواهند آن تجربه را تکرار کنند.

نیروی جوانی یا موهای سپید

شباهت‌ها و تفاوت‌ها در چلسی و بایرن زیادند. یکی از جالب‌ترین آنها داستان دو مربی است. در یک طرف، روبرتو دی ماتئو ایتالیایی قرار دارد که شاید در اول فصل تصورش را هم نمی‌کرد که در فینال لیگ قهرمانان به عنوان تصمیم گیرنده اصلی روی نیمکت چلسی بنشیند.

حق نشر عکس Getty
Image caption قرمزپوشان باواریا در صورت پیروزی در بازی شنبه اولین تیمی خواهند بود که در ورزشگاه خانگی جام قهرمانی اروپا را بالای سر می‌برند

با اینکه این هافبک سابق چلسی ثابت کرده قدر فرصتها را می‌داند، این مربی جوان مطمئن نیست که حتی در صورت قهرمانی هم بتواند شغلش را نگهدارد. او بعد از اخراج ویلاش بواش از همان فرصت کوچکی که به دستش آمده بود نهایت استفاده را کرد و تا امروز جز تحسین چیزی نشینده است. در بازی فینال او و تیمش بخت کمتری دارند، فشار کمتری رویشان است و شاید همین مساله آنها را بیش از هر زمان دیگری خطرناک کند.

اما روی نیمکت بایرن مونیخ مردی قرار دارد که 26 سال بزرگتر از دی ماتئو است. یوپ هاینکس 67 ساله بیش از هزار مسابقه فوتبال را مربیگری کرده و قبلا در همین تورنمنت با رئال مادرید قهرمان شده است. اگر هاینکس فینال را ببرد به جمع مربیانی می‌پیوندد که با دو تیم مختلف قهرمان اروپا شده‌اند. هاینکس "اف سی هالیوود" را نظم بخشیده و می‌تواند فشار بازی بزرگ فینال را تحمل کند. قهرمانی در اروپا ثابت می کند هاینکس در شایستگی از ژوزه مورینیو و اوتمار هیتسفیلد چیزی کم ندارد.

مطالب مرتبط