خداحافظی نابهنگام نادال

حق نشر عکس Getty
Image caption نادال در هفت سال اخیر در هیچ گران اسلمی به این زودی از دور مسابقات خارج نشده بود

ویمبلدون اولین قربانی بزرگ خود را گرفت، شاید بزرگ ترین قربانی سال های اخیر. شکستی بی سابقه در زمین مرکزی. اینها همه عنوان های خبری روزنامه های امروز لندن است که در باره شکست رافائل نادال در مرحله دوم ویمبلدون نوشته اند.

خبر باورکردنی نیست. حتی برای امثال من که خود شاهد این شکست بودند. اما واقعیت این است که رافا نادال نفر دوم جهان، دو بار قهرمان ویمبلدون و بخت دوم قهرمانی امسال تنها در مرحله دوم تورنمنت مغلوب لوکاس روسول نفر صدم رده بندی جهانی از جمهوری چک شد.

نادال که از سال 2005 که در مرحله سوم ویمبلدون شکست خورد و حذف شد، در هفت سال اخیر در هیچ گران اسلمی به این زودی از دور مسابقات خارج نشده بود، بلافاصله پس از انجام جلسه مطبوعاتی که برای بازیکنان اجباری است چمدانش را بست و به اسپانیا بازگشت.

نادال در حالی شکست خورد که بدتر از قبل بازی نکرد اما حریفش چنان قدرتمند در زمین ظاهر شد که به نظر می آمد او نفر دوم رده بندی است و نادال نفر صدم. روسول که در پنج سال گذشته نتوانسته بود از مسابقات انتخابی بگذرد و در ویمبلدون بازی کند و امسال اولین باری بود که در واقع در زمین چمن ویمبلدون توپ می زد، یکی از بهترین و محبوب ترین قهرمانان تنیس جهان را از سر راه خود برداشت.

از همان آغاز مسابقه معلوم بود که روسول برای شکست خوردن به زمین نیامده. او می دانست که دیگر ممکن است چنین فرصتی برایش پیش نیاید که در زمین مرکزی ویمبلدون در مقابل بازیکنی جون نادال قرار بگیرد. بنابراین از لحظه اول تمام تلاشش را کرد.

نادال بهر نحوی بود توانست ست اول را ببرد اما از آغاز ست دوم همواره از حریف عقب تر بود و دو ست بعدی را به او باخت. در ست چهارم نادال توانست قدرت همیشگی خود را بازیابد و دوبار سرویس گیم روسول را بشکند و با بردن آن ست بازی را دو بر دو مساوی کند.

در اینجا به نظر می آمد که نادال ریتم خود را پیدا کرده و برنده مسابقه خواهد شد. اما تصمیم گردانندگان مسابقات برای به تعویق انداختن ست آخر نتیجه را معکوس کرد.

داور ویمبلدون که فکر می کرد برای یک ست کامل نور خورشید کافی نخواهد بود دستور توقف بازی را داد تا سقف زمین مرکزی بسته شود و بازی زیر نور پروژکتورها ادامه پیدا کند. این روند حدود 45 دقیقه طول کشید و وقتی بازیکنان به زمین بازگشتند خبری از ریتم نادال نبود و در میان شگفتی همگان کمی بعد از ساعت ده و نیم شب این روسول بود که به مرحله سوم راه پیدا کرد.

نادال در شکست مثل همیشه خوش اخلاق بود و در مصاحبه خود با خبرنگاران حاضر نشد برای شکستش هیچ بهانه ای بیاورد و تنها به تبریک گفتن به روسول بسنده کرد. او گفت که احتمالا شکست در مرحله دوم درد کمتری از شکست در مرحله نهائی را دارد و وقت بیشتری برای استراحت و آماده شدن برای المپیک به او می دهد.

حالا با حذف نادال، وضع برای اندی ماری امید بریتانیائی ها بهتر می شود. قرار بود ماری در نیمه نهائی با نادال روبرو شود که در سالهای اخیر برایش معمولا با شکست همراه بوده اما حالا او بازی های آسان تری خواهد داشت.

کسی چه می داند شاید شکست دردناک نادال هدیه ای آسمانی برای ماری باشد و او را به فینال برساند و در فینال هم همه چیز ممکن است و شاید بریتانیائی ها پس از هفتاد و شش سال به آرزوی خود برسند و قهرمان ویمبلدون شوند.

مطالب مرتبط