مدال آوران ایرانی المپیک؛ هادی ساعی

هادی ساعی حق نشر عکس mehr
Image caption هادی ساعی با دو طلا و یک برنز، پر افتخار ترین ورزشکار تاریخ المپیک ایران است.

هادی ساعی با دو مدال طلا و یک برنز، پر افتخارترین ورزشکار ایران در تاریخ بازی های المپیک است. او همچنین نخستین ورزشکار ایرانی بود که در رشته هایی غیر از کشتی آزاد، کشتی فرنگی و وزنه برداری، ایران را صاحب مدال المپیک کرد.

هادی ساعی بیست و یکم خرداد ۱۳۵۵ در ری متولد شد.

پدر و مادرش اما اهل روستای بنه کهل از توابع شهرستان بستان آباد در استان آذربایجان شرقی هستند. غیر از پسرشان هادی، دخترشان مهروز نیز عضو تیم ملی تکواندوی بانوان بود و مدال برنز وزن 72 کیلوگرم بازی های آسیایی دوحه را به گردن آویخت.

اولین عنوان ورزشی مهم هادی سال 1995 در نوزده سالگی و رقابتهای ارتش های جهان رقم خورد که مدال نقره گرفت. سال بعدش هم در کرواسی روی سکوی سوم این رقابت ها ایستاد.

سال 1997 در بیست و یک سالگی با قهرمانی در رقابت های غرب آسیا، جایگاه خود را در تیم ملی ایران تثبیت کرد. او هوگوی تیم ملی را تا 11 سال بعدی حفظ کرد.

هادی ساعی غیر از سه مدالی که در سه المپیک پیاپی گرفت، طی دوران قهرمانی اش تمام افتخارات ممکن در عرصه ورزش را نیز نصیب خود کرد.

او در حالی به نخستین المپیک دوران قهرمانی اش اعزام شد که هم سابقه قهرمانی جهان در ادمونتون را داشت و هم جام جهانی در آلمان را. ضمن آنکه در رقابت های گزینشی سیدنی روی سکوی نخست ایستاده بود.

کره ای ها وقتی دیدند او با چه تسلطی کیم بیونگ اوک را در ادمونتون از پیش رو برداشت، برای المپیک سیدنی، نماینده دیگری را به مصاف ساعی فرستادند.

شرح افتخارات ساعی در بازی های المپیک در ادامه آمده است.

2000 سیدنی – برنز

در وزن 68 کیلوگرم از نخستین دوره ای که ورزش تکواندو به صورت رسمی در جدول بازی های المپیک گنجانده شده بود، ابتدا "هسو چی هونگ" از تایوان را 5-2 مغلوب کرد.

در گام بعدی 3-0 مقابل الخاندرو هرناندو از آرژانتین به برتری رسید. در نیمه نهایی اما در برابر سین جون سیک از کره جنوبی با نتیجه 5-3 شکست خورد.

گرچه همین کره ای در فینال مقابل استیون لوپز آمریکایی شکست خورد و روی سکوی دوم ایستاد.

لوپز نیز مثل ساعی، پس از سیدنی در دو المپیک بعدی هم حاضر بود و جالب آن که مانند او، دو طلا و یک برنز را به گردن آویخت.

ساعی در سیدنی برای ایستادن بر روی سکوی سوم، ابتدا در دیداری نفسگیر با نتیجه 6-5 از سد کارلو ماسیمینو از استرالیا گذشت. سپس در مبارزه برای تصاحب مدال برنز، با حساب 4-2 بر تونکای گالیکسان نماینده اتریش چیره شد.

2004 آتن – طلا

حق نشر عکس mehr

در دور اول مقابل رقیب سختکوش ایتالیایی اش کارلو مولفتا، با ضربه ای استثنایی و تمام کننده به برتری رسید.

ساعی پس از آنکه به سلامت از گام نخست عبور کرد، مبارزه دومش هم پایاپای بود و نفسگیر. این بار دیگو سیلوا از برزیل را 8-6 شکست داد.

سونگ میونگ از کره جنوبی هماورد او در مرحله نیمه نهایی بود. باز مانند المپیک قبلی باید برای رسیدن به فینال، در برابر نماینده کره قرار می گرفت. این مسابقه نیز روندی برابر داشت و با نتیجه 9-9 اما برتری ساعی به پایان رسید.

هوانگ هسوئینگ از تایوان در فینال سه امتیاز از ساعی گرفت اما چهار امتیاز از دست داد تا مدال طلای 68 کیلوگرم المپیک آتن نصیب نماینده ایران شود.

2008 پکن – طلا

پس از مدتها کشمکش و جنجال رسانه ای درباره انتخاب فرد برتر 80 کیلوگرم، سرانجام رضا مهماندوست سرمربی تیم ملی تصمیم گرفت هادی ساعی را به جای یوسف کرمی که در آن مقطع گفته می شد آماده تر است، راهی رقابت های المپیک پکن کند.

کرمی در بازی های آسیایی دوحه طلا گرفته بود اما ساعی برنز. از طرفی ساعی در مسابقات جهانی سال 2007 به تکواندوکار افغانستان باخت.

او در آن رقابت ها پس از پيروزی بر حريفانی از مجارستان، انگلستان، پورتوريكو و كانادا، در نيمه نهايی و با نمایشی پرانتقاد در راند طلايی نتيجه را به نثار احمد بهاوی حريف افغانستانی اش واگذار كرد.

در المپیک اما ساعی پاسخ اعتماد مربیان تیم ملی را داد. ابتدا 7-0 دیپاک بیستا از نپال را مغلوب کرد. سپس در دیداری دشوار، 3-2 مقابل رقیب چینی پیروز شد.

رشاد احمدوف از آذربایجان رقیب ساعی در گام سوم و مرحله نیمه نهایی بود که او نیز 4-1 شکست خورد تا ساعی برای دومین بار، گام به فینال المپیک بگذارد.

مائورو سارمینتو از ایتالیا رقیب فینالیست ساعی بود. تکواندوکار ایرانی در مبارزه ای هوشیارانه و کم اشتباه، 6-4 از سد او عبور کرد تا مجدداً روی سکوی نخست المیک بایستد.

او پس از کسب عنوان قهرمانی گفت: "فینال بسیارسخت بود. در این وزن برای اولین بار در چنین مسابقات سطح بالایی شرکت می کردم و زمانی که سه امتیاز عقب بودم رو به بازی احساسی نیاوردم. می دانستم که وقت جبران دارم و تمام تجربه شانزده ساله ‌ام را جمع کردم و بدون اشتباه مبارزه کردم."

این طلا در شرایطی کسب شد که او همزمان نماینده شورای شهر تهران هم بود و همچنان هست.

ساعی آبان ۱۳۸8 پس از انجام مسابقه ای نمادین با امید غلامزاده در خانه تکواندو، چهار گوشه شیاپ چانگ را بوسید و به‌طور رسمی از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد.

او به عنوان مدیر فنی تیم ملی تکواندو برای حضور در المپیک لندن انتخاب شده و برای چهارمین دوره پیاپی این رقابت ها را تجربه خواهد کرد. این بار اما مسئولیتش نه رقابت با حریفان، بلکه هدایت ملی پوشان است.

ساعی جای استادش رضا مهماندوست را گرفته است. کسی که سال قبل در کره جنوبی، نوار قهرمانی 40 ساله تیم میزبان در رقابت های جهانی را قطع کرد و خود نیز از سوی فدراسیون جهانی به عنوان برترین مربی دنیا انتخاب شد.

مهماندوست اما با تصمیم رییس فدراسیون تکواندوی ایران جای خود را به ساعی داد. او در مصاحبه ای به سایت خبرآنلاین گفت:

"هادی ساعی مدام پشت سر من حرف می زد. حالا که لقمه آماده هست آمده‌اند تا بخورند. از هادی دلگیرم چون حرمت مربی‌اش را نگه نداشت. منی که این همه به پای او نشستم و بزرگترین قمار زندگی‌ام را با انتخابش برای المپیک پکن انجام دادم. روزی که به حریف افغانی باخت، تمام شده بود و می‌شد بایگانی‌اش کرد اما من ریسک کردم. همه از رییس گرفته تا دبیر فدراسیون مخالف بودند و می‌گفتند هادی نمی‌تواند مبارزه کند. ولی من پای او ایستادم."

ساعی پاسخ مستقیمی به مهماندوست نداد اما در پی برکناری او به ایسنا گفت: " خاصيت ورزش اين است و اين طور نيست كه يک سرمربی هميشه روی يک تيم حضور داشته باشد. در همه جای جهان اين جابه‌جايی‌ها وجود دارد. اين هم جزئی از ورزش ايران است"

مطالب مرتبط