امیدهای ایران در لندن؛ مسعود اسماعیل پور (کشتی آزاد)

مسعود اسماعیل پور حق نشر عکس IAWF
Image caption سطح نزدیک سایر المپیکی های ,زن 60 کیلو با یکدیگر، بخت کسب مدال المپیک را برای اسماعیل پور را محفوظ می دارد.

محمود اسماعیل پور از سازنده ترین مربیان کشتی ایران است. از اعجاب انگیز بودن کارگاه قهرمان پروروی حاج محمود همین بس که سه شاگرد در تیم هفت نفره کشتی آزاد ایران، اعزامی به المپیک لندن دارد. هر سه تا هم از شهرستان کوچک جویبار.

پسرش در وزن دوم، رضا یزدانی در ۹۶ کیلو و کمیل قاسمی در فوق سنگین. این مربی چیره دست، پیش از این مهدی حاجی زاده را نیز به عنوان اعجوبه ای تکنیکی به دنیای کشتی معرفی کرده بود.

مسعود که ۲۴ ساله است، سال ۲۰۰۵ در ژاپن روی سکوی نخست نوجوانان آسیا ایستاد و مدال طلای ۵۴ کیلو را به گردن آویخت.

سال بعد اما در گواتمالا و رقابت های جوانان جهان به مورتاز ویسادزه از گرجستان باخت و با همین یک شکست از دور مسابقات حذف شد. اما جای نگرانی نبود. او تازه ۱۸ سالش شده و می توانست تا دو سال دیگر هم در این رده سنی به روی تشک برود.

سال ۲۰۰۸ طی سه هفته توفانی، هم قهرمان جوانان آسیا شد و هم روی سکوی نخست جوانان جهان ایستاد. طلای آسیا را در قطر گرفت و برای تکرار این مدال در مسابقات جوانان جهان، عازم استانبول شد.

از بداقبالی اش بود که هر پنج مسابقه ای که برگزار کرد با پنج رقیب قدر از پنج کشور صاحب کشتی بود.

در دور اول با نتیجه ۷-۰ از سد پاول نگریو (مولداوی) گذشت. ماتسوموتو از ژاپن را با سه امتیاز پشت سر گذاشت و گام سوم و رقابتی حساس با محمد دمیر کشتی گیر کشور میزبان به برتری ۸-۳ رسید تا راهی دور نیمه نهایی شود.

اعتماد قربانف از جمهوری آذربایجان نیز نتوانست نوار پیروزی های اسماعیل پور را قطع کند و با شکست ۹-۲ نظاره گر صعود کشتی گیر ایرانی به فینال بود.

مسعود اسماعیل پور برای کسب مدال طلا موفق شد الخاندرو انریکه والدز کوبایی را نیز با نتیجه ۴-۳ شکست دهد و قهرمان جوانان جهان شود.

آغاز خوب در بزرگسالان

جام جهانی ۲۰۰۹ در تهران فرصتی بود تا مسعود در رده سنی بزرگسالان نیز عرض اندام کند. او مقابل بسیک کودوخف از روسیه نمایشی مقبول ارائه کرد و اگرچه به قهرمان جهان باخت، اما بیش از تمام ایرانیانی که طی این سال ها همگی به کودوخف باخته اند، او را آزار داد.

اسماعیل پور قبل از این رقابتها در تورنمنت کی­یف اوکراین نیز به کودوخف باخته بود.

غیر از دو مرتبه ای که اسماعیل پور مغلوب کودوخف شده، مراد محمدی (دو بار در هرنینگ و مسکو)، عباس دباغی (المپیک پکن)، سعید احمدی (جام جهانی ۲۰۱۰) و مصطفی آقاجانی (جوانان جهان و جام جهانی) نیز از جمله کشتی گیران ایرانی هستند که به بسیک کودوخف باخته اند.

اسماعیل پور احتمالاً در لندن نیز با این روس طلایی روبرو خواهد شد تا برای سومین بار، دست او را برای مبارزه ای بفشارد که ممکن است مهم ترین مبارزه در طول زندگی ورزشی هر دو نفر باشد.

مسعود اسماعیل پور پس از جام جهانی تهران در قهرمانی ۲۰۰۹ آسیا به میزبانی تایلند هم به روی تشک رفت. یک لحظه غفلت مقابل گانزوریگ از مغولستان و مختصری هم ابهام در داوری مسابقه باعث شد او به جای صعود به فینال، روی سکوی سوم رقابت ها آرام بگیرد.

همین ناکامی در کسب مدال طلای آسیا، باعث شد مربیان تیم ملی که همه ملی پوشان اعزامی به قهرمانی آسیا را از حضور در انتخابی تیم ملی معاف کرده بودند، چنین امتیازی را از اسماعیل پور سلب کنند.

او در عین حال با آمادگی گام به رقابت های انتخابی گذاشت و حرف اول را زد اما سرانجام، این مراد محمدی بود که مسافر رقابت های جهانی شد.

سال ۲۰۱۰ در هندوستان، طلای بزرگسالان آسیا هم به ویترین افتخارات اسماعیل پور اضافه شد. او در فینال از سد شوگو مائه­دا (ژاپن) گذشت.

با این حال مراد محمدی همچنان مرد اول این وزن در ایران بود و باز هم او بود که برای ششمین سال متوالی که قضا را آخرین سال عضویتش در تیم ملی نیز شد، به مسابقات جهانی رفت.

سال ۲۰۱۱ هم که مراد از دنیای کشتی خداحافظی کرده بود، باز دوبنده تیم ملی در مسابقات جهانی به اسماعیل­ پور نرسید و این مصطفی آقاجانی بود که عازم رقابت های استانبول شد و البته از کسب سهمیه المپیک بازماند.

با تغییر کادر فنی تیم ملی کشتی آزاد، فضای تازه ای برای اسماعیل پور و دیگر پشت خط مانده هایی مثل پرویز هادی در فوق سنگین پدیدار شد.

اسماعیل پور در مسابقات قهرمانی ۲۰۱۲ آسیا به میزبانی کره جنوبی، تا پای فینال موفق بود اما در دیدار نهایی و مسابقه ای که نحوه قضاوتش اعتراض رسول خادم به داوران را در پی داشت، مغلوب یوگشوار دات از هندوستان شد.

کسب سهمیه المپیک با طعم انتقام

به رغم انتقادات رسانه های ورزشی از ناکامی اسماعیل پور در فینال قهرمانی آسیا، این کشتی گیر مازندرانی وزن ۶۰ کیلوگرم تیم ملی ایران، برای گرفتن انتقام از رقیب هندوستانی اش فقط به یک ماه و نیم زمان احتیاج داشت.

حق نشر عکس IAWF

زیرا شش هفته بعد از رقابت های قاره ای، اسماعیل پور به مسابقات گزینشی المپیک در قزاقستان اعزام شد و تمام رقبای خود را از پیش رو برداشت.

فینال این وزن گرچه تاثیری در سهمیه ها نداشت و او جواز لندن را با برتری در نیمه نهایی تضمین کرده بود، اما با تمام قوا به روی تشک رفت و برتری چشمگیری مقابل یوگشوار دات داشت. هم طلا گرفت و هم انتقام.

اسماعیل پور اما در جام جهانی ۲۰۱۲ باکو کارنامه متوسطی به جا گذشت. دو شکست مقابل اسکات کولمن آمریکایی و حاجی علی‌یف (آذربایجان) و دو پیروزی مقابل نمایندگان ترکیه و گرجستان.

با این حال صرف نظر از بسیک کودوخف و فرانکلین گومز که برتری محسوسی نسبت به تمام مدعیان این وزن دارند، سطح نزدیک سایر المپیکی های این وزن با یکدیگر، بخت کسب مدال المپیک را برای اسماعیل پور نیز محفوظ می دارد.

نایب قهرمانی فرانکلین گومز پرتوریکویی در مسابقات جهانی ۲۰۱۱ گواهی است بر این نکته که مدعیان این وزن، به کشورهایی که قدرت های سنتی دنیای کشتی بوده اند، محدود نمی شود.

گومز پیش از المپیک توانست انتقام فینال استانبول ۲۰۱۱ را از کودوخف بگیرد و او را وادار به قبول شکست کند.

پس از مصدومیت و شکست آقاجانی در مسابقات جهانی استانبول، اسماعیل پور به دوبنده تیم ملی رسید و حالا مهیای سرشاخ مجدد با بسیک کودوخوف از روسیه می شود. کشتی گیری از اوستیای شمالی که با کسب سه مدال طلای پیاپی سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ (در دو وزن مختلف)، کشتی دوستان را به یاد سرگئی بلوگلازف افسانه ای انداخته.

دارن ژوماگاژیف از قزاقستان یا نماینده ژاپن که بهنام احسان پور را در جام جهانی ۲۰۱۲ مغلوب کرد هم شانس خود را کم نمی دانند. از جمع کهنه کارها واسیلی فدروشین اوکراینی با کوله باری از مدال و تجربه، در سومین المپیک حضور خواهد یافت و سلیم خان حسین­اوف آذری نیز آرزومند خداحافظی شکوهمند از دنیای قهرمانی است.