امیدهای ایران در لندن؛ حمید سوریان (کشتی فرنگی)

حمید سوریان حق نشر عکس Ali kaveh
Image caption برخی نزدیکان سوریان می گویند؛ اگر او در المپیک روی سکوی قهرمانی بایستد از دنیای قهرمانی خداحافظی خواهد کرد.

سال ۲۰۰۱ دوبنده تیم ملی نوجوانان در وزن ۴۶ کیلوگرم را پوشید و در مسابقات نوجوانان آسیا به روی تشک رفت. او حالا یازدهمین سال عضویتش در تیم های ملی را سپری می کند.

در این بین، سال ۲۰۰۸ تلخ ترین و پارسال سخت ترین سال زندگی ورزشی حمید سوریان بود. سال ۲۰۱۱ سخت ترین بود زیرا دارنده پنج مدال طلای جهانی پس از شش سال حضور متوالی در رقابت های جهانی و المپیک، نتوانست یا نخواست در مسابقات جهانی استانبول به میدان برود.

از طرفی هم قرعه شدن جانشین او یعنی محسن حاجی پور با نماینده اسراییل، باعث شد تا وضعیت سهمیه المپیک در وزن اول به مخاطره بیافتد.

اگر اعجوبه اش می دانند، نه صرفاً به خاطر پنج طلای جهانی بلکه بیشتر به دلیل ریزه‌کاری های مبتکرانه اش است. اینکه ساختار فن "کنده فرنگی" را تغییر داده و وقتی حریفان را لیفت می‌کند، نمی‌توانند متوجه شوند از سمت راست یا چپ، یا حتی از روبرو یا از پشت، تابانده خواهند شد! به همین خاطر از هرگونه بدلکاری یا بکار بستن تمهیدات دفاعی باز می‌مانند.

طلاکوبی سوریان

حمید سوریان در مسابقات گزینشی به میزبانی قزاقستان، به روی تشک رفت و موفق شد سهمیه المپیک را بگیرد. گرچه پس از بازی های آسیایی ۲۰۱۰ گوانگجو، بار دیگر طعم شکست را مقابل گربه سیاهش "کوهی هاسه­گاوا" از ژاپن چشید.

سوریان حالا مهیای حضوری توام با موفقیت در لندن می شود تا اتفاقات تلخ المپیک پکن را نیز جبران کند. او در این راه صعب العبور، رقبای چغری چون روشن بایرامف از آذربایجان، البیک تاژیف از بلاروس و هاسه­گاوا از ژاپن را مقابل خود می بیند.

نمایندگان چین، روسیه، مجارستان، کره جنوبی، اوکراین، قرقیزستان، ترکیه و بلغارستان نیز ضمن کسب سهمیه المپیک، چشم امید به تصاحب یکی از مدال های این وزن دوخته اند.

به طور کلی وزن اول کشتی آزاد و کشتی فرنگی، از معدود اوزانی است که در جمع مدعیانش، پراکندگی جغرافیایی کاملی وجود دارد. هم اروپایی ها داعیه دارند، هم آسیایی ها و هم آمریکایی ها. از اسکاندیناوی تا شرق آسیا، همگی چشم دوخته اند به یکی از چهار مدالی که در این وزن توزیع خواهد شد.

یکی از اصلی ترین حریفان سوریان یعنی رومن آمویان ارمنستانی که شکستی ناباورانه را در استانبول تجربه کرد، از کسب سهمیه باز ماند و مقهور هاکان نیبلوم دانمارکی شد.

حمید سوریان ۲۷ ساله است و متولد ری. آنها شش برادر هستند و حمید تنها قهرمان این خانواده نیست. محسن سوریان قهرمان امیدهای جهان در سال ۱۹۹۵ است. مرتضی و مصطفی هم کشتی گیران قابلی بودند. پدر نیز در دوران جوانی اش کشتی گیر بود.

حاج عبدالله زارع مربی اول حمید از سوی فیلا به عنوان سازنده ترین مربی سال جهان انتخاب شد. خود حمید نیز قهرمان قهرمانان ورزش ایران در سال ۱۳۸۶. یکی از نکاتی که کارنامه سوریان را با دیگر قهرمانان تاریخ کشتی ایران متمایز می کند؛ این است که در او اصطلاح، "بدون خون ریزى" مرد اول دنیاى کشتى شد.

به این معنا که پنج طلا را بی جار و جنجال، بی بحث داوری، بدون حاشیه ای خاص در متن رقابت ها و بی آنکه به نظر برسد کاری سترگ را صورت داده است، به گردن آویخت! اگر عبدالله موحد اولین طلاى خود را در ۲۵ سالگى کسب کرد، سوریان پنجمین طلا را در ۲۵ سالگی به تصاحب کرد.

حق نشر عکس IAWF

جالب آنکه هربار طلا گرفت، منتقدانش گفتند این دیگر آخرى است. زیرا اتفاق، حادثه، شانس، بخت و اقبال بوده. اما به تدریج، آتش انتقادات فرو نشست و به خاموشی گرایید.

از بوداپست ۲۰۰۵ تا قبل از مسابقات جهانی مسکو که پنجمین طلا را گرفت، هیچ کدام از طلاهاى حمید، آخرین طلا نبود.

زمانى که محمد بنا این جوان گمنام را به جاى حسن رنگرز عنوان دار برای مسابقات جهانی بوداپست انتخاب کرد، بسیاری این انتخاب را اشتباهی بزرگ مى دانستند. بنا اما خیلی زود و در همان رقابت ها روی تشکهای استادیوم لاژلو پاپ، مزد اعتمادش را گرفت.

سوریان که در نبود جاسم امیرى دوبنده وزن ۵۵ کیلوگرم تیم ملى کشتى فرنگى جوانان ایران را از آن خود کرد، در مسابقات لیتوانى (جوانان جهان - ۲۰۰۵) آن قدر خوب ظاهر شد تا محمد بنا او را جایگزین حسن رنگرز در تیم بزرگسالان کند.

از آن پس هم حمید جوان شایستگى هایش را بیش از پیش به رخ رقبا کشید و پنج طلاى جهان از رقابت هاى بوداپست، گواگجو، باکو، هرنینگ دانمارک و مسکو به دست آورد.

المپیک ۲۰۰۸ پکن

او پیش از رقابت های المپیک پکن درباره طلسمی که آن موقع ۳۶ ساله بود، به روزنامه ایران ورزشی گفت: "در بازیهاى المپیک، حتى دهکده بازیها چنان هیبتى داره که همه تا یکى دو روز گیج هستن. طلسمى که ۳۶ سال طول کشیده خیلى هم بى دلیل نبوده. کار ما خیلى سخته براى جلوگیرى از ۴۰ ساله شدن طلسم. یعنی طلسم که قولنج نیست همین جورى با خیال راحت بشکنه!"

سوریان که امید اول کسب مدال طلا برای کاروان ورزش ایران در المپیک ۲۰۰۸ پکن بود، در آن رقابتها پس از برتری مقابل ونلین ونکوف از بلغارستان و الگین الویس از مجمع الجزایر پالائو، در دور سوم مغلوب نظیر مانکی­یف از روسیه شد.

با صعود رقیب روس به فینال، سوریان در گروه بازنده ها با پیروزی مقابل کریستین فریس از صربستان به دیدار رده بندی رسید اما با ناکامی در برابر پارک یون چول از کره‌جنوبی به مقام پنجم بسنده کرد. همانی که پیش از المپیک، در دو فینال جهانی به حمید باخته بود.

سوریان در جام جهانی ۲۰۱۲ باکو موفق شد انتقام شکست پکن را از مانکی­یف بگیرد و امیدها را بارور کند برای لندن.

سوریان که طلای جوانان آسیا و جهان را در اختیار داشت، در مسابقات جهانی ۲۰۰۵ بوداپست با برتری مقابل پارک یون چول از کره جنوبی و در ۲۰ سالگی به مدال طلای بزرگسالان جهان رسید.

سال بعد در فینال از سد روشن بایراموف از جمهوری آذربایجان گذشت و مدال طلای خود را تکرار کرد. در سال ۲۰۰۷ باز هم مقابل پارک یون چول پیروز شد و روی سکوی نخست جهان ایستاد.

سال ۲۰۰۹ در دانمارک، در نیمه نهایی بر نیبلوم دانمارکی غلبه کرد و در فینال هم از کمند رومن آمویان ارمنی گذشت تا طلای چهارم را به چنگ بیاورد.

طلای پنجم در مسکو ۲۰۱۰ با غلبه بر چوی گیو جین از کره جنوبی ضرب شد. سوریان در روسیه برای پنجمین بار روی سکوی قهرمانی جهان ایستاد. مانکی‌یف از روسیه که در المپیک بر سوریان غلبه کرده بود، این بار مغلوب حریف کره‌ای شد و فرنگی کار کره‌ای هم در فینال به سوریان باخت.

فرنگی کار متولد ری، مدال طلاى روز جهانى کودک به انضمام صندوقی از مدال های طلا، نقره و برنز را در جام هاى مختلف ترکیه، جام پیت لاسینسکى لهستان، جایزه بزرگ باکو، جام نیکولاى پتروف بلغارستان، جام جهانى های جهانی مختلف، جام یادگار امام و دیگر تورنمنت های معتبر بین الملی به گردن آویخته.

او همچنین غیر از طلای جوانان آسیا، دو طلای بزرگسالان آسیا در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ را هم به فهرست طولانی افتخاراتش افزوده است. در این صندوق وزین فقط جای مدال المپیک خالی مانده.

او برای اخت شدن با فضای لندن، در تورنمنت آزمایشی المپیک نیز به روی تشک رفت و تنش به تشک های سالن اکسل خورد. البته در ۶۰ کیلو روی تشک رفت و پس از استراحت در دور نخست، وینچنزو ماستری از ایتالیا را با نتیجه ۵-۰ شکست داد. سپس به ارسلان آبدولین از روسیه باخت و در دیدار رده بندی نیز مغلوب سئونگ جائه از کره جنوبی شد.

سوریان پارسال گفته بود پس از المپیک اگر که همچنان قصد کشتی گرفتن داشته باشد، به یک وزن بالاتر خواهد رفت تا از فشار سنگین کاهش وزن های طاقت فرسا رهایی یابد.

جالب آنکه گفته می شود امید نوروزی نیز از ۶۰ به ۶۶ و سعید عبد ولی هم از ۶۶ به ۷۴ کیلوگرم خواهند رفت. اما برخی نزدیکان سوریان می گویند؛ اگر او در المپیک روی سکوی قهرمانی بایستد از دنیای قهرمانی خداحافظی خواهد کرد.