فلپس: از دانش آموز اخراجی تا المپیکی کبیر

Image caption مایکل فلپس با ۱۹ مدال پر افتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک شد

برای بیشتر کسانی که بازی‌های المپیک را تفننی دنبال می‌کنند و میزان موفقیت ورزشکاران را، شاید به حق، بر اساس تعداد مدال طلای‌شان ارزیابی می‌کنند، المپیک لندن تاکنون برای مایکل فلپس شناگر آمریکایی فاجعه‌بار بوده.

ورزشکاری و او را بهترین شناگر تاریخ می‌خوانند، دست‌آوردش در لندن تنها دو نقره و یک طلا بوده است. از نظر این علاقمندان این نتیجه که برای هر ورزشکار دیگری می‌تواند بزرگترین افتخار باشد، برای قهرمانی چون فلپس بطور حتم نشانه‌های سقوط و پایان کار است.

البته کار فلپس در لندن هنوز تمام نشده و او هنوز در سه رقابت دیگر شرکت خواهد کرد. اما نتیجه آنها هرچه هم که باشد، پیروزی‌های آتن و پکن دیگر برای فلپس تکرار نخواهد شد.

اما همین دو نقره و یک طلای لندن نام فلپس را در تاریخ ورزش و المپیک جاودانه کرد و او با مجموع ۱۹ مدال المپیک (۱۵ طلا، ۲ نقره و ۲ برنز) با شکستن رکورد لاریسا لاتینیا، ژیمناست شوروی سابق، پر مدال‌ترین ورزشکار جهان در تاریخ المپیک شد یا به قول انگلیسی‌ها "بزرگترین المپیکی" یا به قول من "المپیکی کبیر".

فلپس تا قبل از لندن هم پرطلاترین ورزشکار المپیک بود و حالا تعداد ۱۵ مدال طلائی که او در سه دوره بازی‌های المپیک کسب کرده از آن رکوردهائی است که به نظر نمی‌آید کسی در آینده نزدیک قادر به شکستن آن باشد. او همچنین رکورد دار بیشترین تعداد مال طلا در یک دوره المپیک (۸ طلا در پکن) است.

فلپس در مجموع صاحب ۶۶ مدال از رقابت‌های عمده بین‌المللی (المپیک، مسابقات جهانی و رقابت‌های کشورهای حوزه اقیانوس آرام) است که شامل ۵۴ طلا، ۹ نقره و ۳ برنز است. این هم رکورد دیگری است که شکستن آن به این زودی‌ها محتمل به نظر نمی‌آید.

او همچنین تا کنون ۳۹ رکورد بین‌المللی را جابجا کرده و در حال حاضرهفت رکورد جهانی او همچنان پابرجاست. از این نظر هم او در میان شناگران جهان رکورددار است.

Image caption پانزدهمین طلای فلپس در لندن نصیبش شد

با این که تعیین "بهترین" ورزشکار در هر رشته‌ای کاری بسیار مشکل و تقریبا غیرممکن است، با در نظر گرفتن مجموع دستاوردهای فلپس به سادگی می‌توان نتیجه گرفت که این المپیکی کبیر بهترین ورزشکار تاریخ شنا است و هیچ شناگری در هیچ دوره‌ای به گرد پای او هم نمی‌رسد.

برای کسانی که مایکل فلپس را در دوران کودکی و نوجوانی می‌شناختند، تصور این امر که او روزی چنین مرتبه‌ای را در ورزش جهان کسب خواهد کرد محال بود.

فلپس ۲۷ ساله در دوران تحصیل دانش‌آموزی شیطان و بی‌انضباط بود که مرتب از مدرسه اخراج می‌شد. او دچار اختلال "کم توجهی – بیش فعالی" (ADHD) یک اختلال رفتاری رشدی بود که مبتلایان به آن توانائی دقت و تمرکز بر روی یک موضوع را ندارند و یادگیری در آنان کند است اما از فعالیت بدنی غیرمعمول و بسیار بالائی برخوردارند.

فلپس همانقدری که به درس خواندن بی علاقه بود به ورزش بخصوص شنا علاقه داشت. تنها کسی که در آن زمان استعداد فوق‌العاده او در شنا را تشخیص داد مادرش، دبورا سو داویسون، بود. خانم داویسون که از همسرش جدا شده بود و به تنهائی مایکل و دو خواهرش را بزرگ می‌کرد برای این که مقداری از انرژی زیادی پسرش سوخت شود از ۷ سالگی او را تشویق به شنا می‌کرد.

فلپس در سن ده سالگی رکورد آمریکا در شنای پروانه در گروه سنی خود را شکست و در ۱۵ سالگی عضو تیم ملی شنای آمریکا در المپیک سیدنی شد. او جوانترین عضو تیم آمریکا در یک دوره ۶۸ ساله بود.

فلپس در المپیک سیدنی موفقیتی کسب نکرد اما یک سال بعد در مسابقات جهانی در حالی که ۱۵ سال و ۹ ماه بیشتر نداشت رکورد جهان در شنای دویست متر پروانه را شکست. او جوانترین کسی بود که توانست یک رکورد جهانی شنا را جابجا کند.

از آن پس دیگر کسی جلودار مایکل فلپس نشد و موفقیت یکی پس از دیگری به سراغ او آمد. اکنون پس از ۱۱ سال پسربچه شیطان و درس‌نخوان ایالت مریلند آمریکا بر اوج شنای جهان ایستاده و بازی‌های المپیک را در سلطه خود گرفته است.

بهترین شناگر تاریخ و المپیکی کبیر با وجود تمام این موفقیت‌ها گذشته خود را فراموش نکرده و او که اکنون چون دیگر سوپراستارهای ورزش بسیار ثروتمند است، قسمت عمده ثروت خود را در بنیادی به نام "بنیاد مایکل فلپس" صرف کمک و معالجه کودکانی کرده که دچار اختلال "کم‌توجهی – بیش‌فعالی" هستند.

داستان زندگی و پیشرفت مایکل فلپس می‌تواند سوژه خوبی برای فیلمسازان هالیوود شود و بعید هم نیست که بعضی از آنان از هم اکنون در این فکر باشند اما این داستان محرک بسیار خوبی هم برای جوانان شناگری است که در تلاشند برای خود و کشورشان افتخار‌آفرین باشند، شناگرانی چون چاد دکلوس 20 ساله از آفریقای جنوبی که در دویست متر پروانه فلپس را شکست داد و طلای المپیک لندن را از آن خود کرد.

مطالب مرتبط