دوچرخه های بریتانیایی، تکنولوژی یا دوپینگ

حق نشر عکس Getty

چهارسال پیش در المپیک پکن از نوعی لباس شنا استفاده شد که سرعت شناگر را بالا می برد. از آن تاریخ تا اواخر سال ۲۰۰۹ بیست و یک رکورد شنا در رشته های مختلف توسط شناگرانی که از این لباس استفاده می کردند شکسته شد.

اما بعد از مسابقات جهانی رم فدراسیون جهانی شنا استفاده از این لباس ها را غیر قانونی اعلام کرد و دیگر کسی اجازه نیافت که از آن ها استفاده کند. این در حالی است که به نظر می رسد بسیاری از رکوردهای زده شده با آن لباس ها تا سالهای سال باقی بماند.

امسال در مسابقات شنای المپیک لندن خبری از مایو های پر سرعت نیست اما در رشته دوچرخه سواری هنوز حرف و حدیث زیاد است.

در سال ۲۰۰۸ و در المپیک پکن دوچرخه سواران بریتانیایی مدال های طلا را درو کردند. آنها هفت مدال طلا را از میان ده مدال طلای این رشته نصیب خود کردند. در آن سال مطبوعات و رسانه ها درباره جنس دوچرخه های ورزشکاران بریتانیا و لباس و کلاه آنها بارها و بارها نوشتند و موفقیت تیم دوچرخه سواری بریتانیا را به تکنولوژی به خدمت گرفته شده توسط این تیم نسبت دادند.

لباس‌های دوچرخه سواران بریتانیایی در آن سال بیشتر از سایر چیزها در مرکز توجه قرار گرفته بود بخصوص بعد از اینکه دیوید بریلزفورد مربی تیم دوچرخه سواری بریتانیا اعلام کرد که لباس‌های استفاده شده در المپیک پکن را نابود کردند که تکنولوژی ساختشان به دست رقیبان نیفتد! او اضافه کرد: آن لباس‌ها خوب بودند ولی آب می رفتند، ما در آینده طرح های بهتری برای لباس دوچرخه سواران داریم.

طرح های بهتر چیست؟

حق نشر عکس Getty

در المپیک ۲۰۱۲ لندن همه چیز از دسته های دوچرخه گرفته تا پدال و تایر و زین پیشرفت کرده است. کارآیی این دو چرخه ها با پیشرفته ترین تکنولوژی‌های کامپیوتری مورد ارزیابی قرار گرفته و از همه جهت عیب زدایی شده است. این دوچرخه ها، نازک، سبک و به طرز شگفت انگیزی مقاوم هستند.

وزن این دوچرخه ها ۶.۸ کیلوگرم است و سازندگان آن از سیستم زنجیر و چرخ‌دنده دوچرخه شان بیشتر از همه قسمت های دیگر راضی اند. این قسمت از فیبر کربن ساخته شده و و با اینکه به ظاهر با دوچرخه های دیگر فرقی ندارد اما در واقع شامل ۱۸۰ قطعه کوچک است که به دلیل متخلخل بودن به قدرت و سرعت دوچرخه کمک می کنند.

کلاه دوچرخه سواران انگلیسی هم در این دوره از بازی ها مورد بازبینی قرار گرفته و با تکنولوژی دیگری به جز آنچه در گذشته رایج بود ساخته شده است.

در کلاه های قدیمی از فوم استفاده می شد ولی در این کلاه ها از نوعی آلومینیوم استفاده شده که وزن کلاه را کاهش می دهد و اندازه آن را کوچکتر می کند بی آنکه از مقاومتش بکاهد.

یکی دیگر از چیزهایی که برای استفاده دوچرخه سواران بریتانیایی در این دوره تولید شده است نوعی لباس زیر است که دمای آن در ۳۵ درجه ثابت می ماند. دوچرخه سواران پیش از شروع مسابقه تمرین می کنند ولی از زمانی که اعلام می شود روی خط حاضر شوند تا زمان حرکت ده دقیقه طول می کشد و عضلات ورزشکاران سرد می شود. این لباس های زیر باعث می شوند که عضلات ورزشکار در حالت آماده هنگام تمرین باقی بماند و در وقت شروع استارت بهتری بزند.

دیگر کشورها چه می کنند؟

هر کشوری که در دوچرخه سواری حرفی برای گفتن دارد به تکنولوژی ساخت دوچرخه های مسابقه و لباس و کلاه توجه می کند. به طور مثال استرالیایی ها تقریبا پا به پای بریتانیایی ها پیش می روند و در هر دوره از تکنیک های پیشرفته تری بهره می گیرند.

آنها تونل‌های فشار با استانداردهای متفاوتی ساخته اند و دوچرخه و دوچرخه سوارها را در معرض انواع و اقسام شرایط هوایی قرار می دهند و میزان مقاومت هر دوچرخه را در شرایط مختلف بادی می سنجند. استرالیایی ها هم مانند بریتانیایی ها با بهره گیری از تکنولوژی، بر قدرت و سرعت و مقاومت ورزشکارانشان می افزایند.

اما آیا استفاده از تکنولوژی برتر شکل دیگری از دوپینگ نیست؟

کریس بوردمن رییس کمیته دوچرخه سواری بریتانیا می گوید: ما از هیچ امکانات غیر مجازی استفاده نمی کنیم. همه تغییراتی که می دهیم تحت نظر یو سی آی، اتحادیه جهانی دوچرخه سواران است. ما از قوانین با خبریم و تلاشمان را می کنیم که تا آخرین خط مجاز پیش برویم ولی پا از آن فراتر نگذاریم. بعد از بازی های ۲۰۰۸ پکن تمام اعضای تیم ما جلوی در اتحادیه بودند ولی در نهایت همه چیز درست بود و مشخص شد که تخلفی در کار نیست.

در سال جدید اتحادیه جهانی دوچرخه سواری اعلام کرده است که هر چه ورزشکاران می پوشند و استفاده می کنند باید در فروشگاه های ورزشی در دسترس عموم قرار داشته باشد. کریس بوردمن در این زمینه اطمینان داده است که هر چه ورزشکاران بریتانیایی استفاده می کنند هم اکنون در فروشگاه ها هم موجود است و کلا تمامی قطعات و چیزهایی که تغییر کرده از صافی اتحادیه گذشته و مهر تائید خورده است.