امیدهای ایران در لندن؛ قاسم رضایی (کشتی فرنگی)

قاسم رضایی حق نشر عکس iawf

یک سال پیش؛ هیچ کشتی دوستی تصورش را هم نمی کرد که قاسم رضایی حتی بختی ناچیز برای حضور در ترکیب تیم ملی داشته باشد. چنین تصوری نه فقط برای مسابقات جهانی که در قبال رقابت های قاره ای نیز دور از ذهن بود. خودش نیز همین ذهنیت را داشت که رفت باکو تا برای تیم ملی جمهوری آذربایجان کشتی بگیرد.

در رقابت های قهرمانی کشور آذربایجان به مقام قهرمانی نیز رسید اما سرانجام، راضی به تغییر تابعیت نشد و به ایران برگشت.

اما امیر علی­اکبری و بابک قربانی دو مدعی صاحب نام این وزن به خاطر استفاده از داروهای نیروزا، به اتفاق با محرومیت مواجه شدند. محمد بنا نیز شبانه دعوتنامه اردوی تیم ملی را برای قاسم رضایی فرستاد و او را پس از مدتها دوری از تیم ملی، به خانه کشتی ایران واقع در مجموعه ورزشی آزادی فراخواند.

فرنگی کار ۲۷ ساله آملی نیز با تمرینات مطلوب و شروع مجدد خیره کننده اش، پس از سه سال دوری از تیم ملی مجدداً دوبنده این تیم را به تن کرد تا در مسابقات جهانی استانبول به روی تشک برود.

در استانبول اما حریف به روی تشک آمد و رضایی بیرون نشست! زیرا رقیب، اهل اسراییل بود و مطابق قوانین ایران، رضایی نمی توانست دست او را برای انجام مبارزه بفشارد.

قاسم رضایی پس از مسابقات جهانی، مدال طلای مسابقات آزمایشی لندن در سالن اکسل را نصیب خود کرد تا بار دیگر حسرت ماجرای استانبول را زنده کند.

او در وزن ۹۶ کیلوگرم و در دور اول مقابل نماینده استونی با نتیجه ۲-۰ پیروز شد. در دور دوم مقابل اصلانبک خوشتوف کشتی گیر سرشناس روسیه و دارنده مدال طلای المپیک پکن نیز ۲-۰ به پیروزی رسید.

در مرحله نیمه نهایی مقابل رامی هیتانیمی از فنلاند با نتیجه ۷-۴ برنده شد تا راهی فینال شود. این فرنگی کار فنلاندی در یک وزن پایین تر توانست مدال برنز جهان و سهمیه المپیک را بگیرد. او در المپیک، رقیب حبیب اخلاقی در ۸۴ کیلوگرم خواهد بود.

قاسم رضایی در دیدار نهایی با نتیجه ۲-۰ دایگورو تیموچینی از ایتالیا که در بوندس لیگا کشتی می گیرد را مغلوب کرد و به مقام قهرمانی رسید.

او سپس با کسب عنوان قهرمانی در رقابت های گزینشی قزاقستان، سهمیه المپیک را دریافت کرد.

رضایی پس از استراحت در دور نخست، مقابل دیوید سالدادزه نایب قهرمان المپیک از ازبکستان به پیروزی رسید. در مرحله نیمه نهایی از سد نماینده چین گذشت و سهمیه را قطعی کرد. با این حال در فینال هم موفق ظاهر شد و ۲-۰ مقابل نوریکاتسو سایکاوا از ژاپن به برتری رسید.

از قزاقستان تا قزاقستان

قاسم رضایی در سال ۲۰۰۴ و رقابتهای جوانان آسیا به میزبانی قزاقستان روی سکوی شماره جوانان آسیا ایستاد. او هشت سال بعد نیز در همین کشور توانست سهمیه المپیک لندن را کسب کند.

اما از آن قزاقستانِ نخست که قاسم ۱۹ ساله بود، تا رقابتهای گزینشی که قاسم رضایی ۲۷ ساله شده و در اوج تجربه و پختگی برای حضور در میادین مهم، اتفاقات تلخ و شیرین فراوانی برای او رخ داده است.

سال ۲۰۰۵ در مسابقات جوانان جهان در لیتوانی، فقط به یاناربک از قرقیزستان باخت و مدال نقره ۸۴ کیلوگرم را به گردن آویخت. دو ماه بعد، از همان تیم اعزامی به لیتوانی، دو نفر برای اولین بار عازم مسابقات جهانی بزرگسالان شدند. یکی حمید سوریان و دیگری هم قاسم رضایی.

انتخاب رضایی پر حاشیه تر از حذف حسن رنگرز برای انتخاب سوریان شد! زیرا مجید رمضانی حاضر به کوتاه آمدن از موضع خود نبود و می گفت؛ وقتی که اعلام شده است من برای مسابقات جهانی انتخاب شده ام، چگونه می توانند مرا از تیم ملی کنار بگذارند؟

پس از سپری شدن درگیری های لفظی متعدد و حضور هواداران معترض رمضانی در مجموعه ورزشی انقلاب، سرانجام رضایی عازم بوداپست شد اما با شکست مقابل شینگو ماتسوموتو از ژاپن، از دور رقابتها کنار رفت.

سال بعد در قزاقستان روی سکوی سوم آسیا ایستاد و در چند رقابت مهم دیگر از جمله جام جهانی و جام جایزه بزرگ باکو به روی تشک رفت.

اوج درخشش او اما مسابقات جهانی ۲۰۰۷ باکو بود. جایی که توانست برای اولین بار در تاریخ کشتی فرنگی، ایران را در این وزن صاحب مدال جهانی کند.

رضایی ابتدا ایوان پوپوف از استرالیا را ۷-۰ شکست داد. سپس بالاژ کیس از مجارستان را مغلوب کرد. نماینده ایران در گام سوم و در برابر میندائوگاش لیتوانیایی تسلیم شد.

قاسم رضایی در گروه بازنده ها، ابتدا بر رامی هیتانیمی از فنلاند پیروز شد و سپس کنزو کاتو از ژاپن را پشت سر گذاشت تا از سکوی سوم جهان بالا برود.

المپیک ۲۰۰۸ پکن

برنز سال ۲۰۰۷ جهان و طلای آسیا در سال ۲۰۰۸، امیدها را نسبت به درخشش او در المپیک پکن زنده کرده بود. اما تمرینات غیر منسجم در اردوی آشفته تیم ملی، تمام ملی پوشان اعزامی را یکی پس از دیگری از گردونه رقابتها بیرون انداخت.

رضایی هم فقط یک کشتی گرفت و مثل مسابقات جهانی باکو، مغلوب ایزرسکیس میندائوگاش از لیتوانی شد.

پس از ناکامی در المپیک و تغییر کادر فنی تیم های ملی کشتی آزاد و فرنگی، رضایی در ۱۲۰ کیلو هم آزمایش شد اما نه در وزن آرمانی و نه در وزن جدید، نتوانست وضعیت مطلوب قبل از المپیک را بیابد.

از طرفی با چهره شدن امیر علی اکبری و قهرمانی او در جهان، سپس ورود قدرتمندانه بابک قربانی به صحنه رقابتها، محمد بنا دیگر در برنامه هایش جایی برای قاسم رضایی نداشت.

اما حالا با دگرگونی مجدد شرایط، قاسم رضایی در اندیشه جبران شکست المپیک پکن است. گرچه حریفانی به مراتب ورزیده تر از المپیک قبلی را پیش رو دارد. الیس گوری قهرمان سال ۲۰۱۱ جهان از بلغارستان، رستم توتروف از روسیه، جیمی لیدبرگ سوئدی، سیمافی دزیچنکا از بلاروس و شنک ایلدم (ترکیه) از جمله مدعیان تراز اول این وزن هستند.

اما حتی از کنار نام محمد عبدالفتاح از مصر، آلین آلکسیو (رومانی)، دیوید والا (جمهوری چک)، شالوا گادابادزه (جمهوری چک) یونیور استرادا نماینده قدرتمند کوبا یا آرتور آلکسانیان از ارمنستان نیز نمی توان به سادگی گذشت.

آنها همگی در زمره مدعیان وزن ششم کشتی فرنگی در المپیک لندن محسوب می شوند.

از عجایب این وزن این است که سالهاست هیچ کس نتوانسته دو سال پیاپی روی سکوی نخست جهان بایستد. این موضوع، حاکی از چرخش مدعیان و نزدیکی سطح کیفی مدعیان این وزن است.

اما ملی‌پوش وزن ۹۶ کیلوگرم کشتی فرنگی ایران درباره عملکرد اخیر خود تا قبل از المپیک لندن، با اطمینان خاطر و اعتماد به نفس بسیار بالایی که بهره مند بودن از آن برای هر کشتی گیری از اولویت­هاست، صحبت می کند.

قاسم رضایی می گوید: "دو سال از کشتی دور بودم و در بازگشتم به میادین، توانستم سهمیه المپیک بگیرم. در المپیک لندن هم مدال طلا خواهم گرفت."