آدام جمیلی از فوتبال تا ستاره دو و میدانی در المپیک

حق نشر عکس Getty
Image caption آدام جمیلی نفر دوم از راست در رقابت های جهانی دو و میدانی جوانان قهرمان شد و رکورد جدید ۱۰.۰۵ ثانیه را ثبت کرد

تا چند ماه پیش هیچکس حتی اسم آدام جمیلی را هم نشنیده بود چه برسد به اینکه در المپیک ۲۰۱۲ لندن با شهرت "سریعترین مرد بریتانیا" شرکت کند.

آدام جمیلی ۱۸ ساله که پدرش مراکشی و مادرش ایرانی است هم مثل بسیاری از جوانان آرزو داشت یک فوتبالیست حرفه ای شود.

زمانی که هنوز به مدرسه می رفت در تیم فوتبال نوجوانان چلسی بازی می کرد و همین اواخر یعنی در ماه ژانویه تیم دگنهام و ردبریج می خواستند او را با یک قرارداد حرفه ای به دام بیندازند.

اما زمانی که برای افزایش سرعت، خصوصیتی که او را از سایر بازیکنان تیم متمایز کرده بود، به باشگاه دو و میدانی "بلک هیث و براملی" رفت، همه چیز عوض شد. او همه را به حدی متحیر کرد که به او لقب "رود رانر" را دادند، همان پرنده ای که در کارتون لونی تیونز به سرعت برق و باد می دوید و کایوتی بیچاره هم برای شکار او دائم به دردسر می افتاد.

تا آنکه یک ماه پیش، در ماه ژوئیه، آدام جمیلی در رقابت های دو و میدانی جوانان با زمان ۱۰ ثانیه و ۵ صدم ثانیه در دو صد متر رکورد جهان را شکست و به عنوان قهرمانی جهان دست یافت.

به این ترتیب او در المپیک ۲۰۱۲ لندن با سریعترین مردان جهان، امثال یوسین بولت، آسافا پاول و تایسون گی رقابت خواهد کرد.

جمیلی موفقیت یک شبه خود را به مربیان باشگاه بلک هیث مدیون است که خیلی زود متوجه استعداد خام وی شدند و با تشویق و پرورش این استعداد او را به این مرحله رساندند.

در اولین جلسه تمرین در آوریل ۲۰۱۱، جمیلی در کمتر از ۱۱ ثانیه مسافت ۱۰۰ متر را دوید.

مربیان باشگاه متعجب مانده بودند زیرا این اولین بار بود که دونده ای غیر حرفه ای و تازه از گرد راه رسیده توانست در این مدت، ۱۰۰ متر را بدود.

وین برنت، مربی تیم فوتبال دگنهام و ردبریج به بی بی سی گفت: "این سرعت بدون آموزش و تمرین دوندگی حتی برای دوندگان حرفه ای هم غیر منتظره است، اما در فوتبال منحصر به فرد است."

او در ادامه گفت: " از نظر تکنیکی کارش خوب بود و از نظر تاکتیکی داشت به تدریج شیوه بازی را درک می کرد. اما چیزی که او را از همه متمایز می کرد سرعت او بود. او به راحتی می توانست بازیکن حرفه ای فوتبال شود اما رشته دوندگی را انتخاب کرد و بسیار هم عالی پیشرفت کرده است."

سلاح سرعت

آدام جمیلی از سن ۸ سالگی همه تلاش خود را به این معطوف کرده بود که یک فوتبالیست حرفه ای شود.

بالاخره باشگاه چلسی استعداد او را کشف کرد و جمیلی را دعوت به شرکت در لیگ برتر آکادمی جوانان کرد.

او به مدت هفت سال در چلسی بازی کرد اما راه طولانی بین خانه او از دارتفورد تا استمفورد بریج که سه ساعت طول می کشید، به تحصیلات او در مدرسه لطمه زده بود و سرانجام در سن ۱۵ سالگی مجبور شد چلسی را رها کند.

پیوستن به باشگاه فوتبال ردینگ اقدام بسیار مثبتی بود و همین شد که جمیلی توانست در بیشتر رشته های تحصیلی در مقطع دیپلم، بالاترین رتبه (A) را دریافت کند.

اما برای جمیلی مهمترین مسئله آینده کاری و حرفه ای او بود.

به همین دلیل در حالی که به باشگاه فوتبال دگنهام پیوست، در رشته ورزش نیز شروع به تحصیل کرد و دیپلم این رشته را با موفقیت از کالج بارکینگ و دگنهام کسب کرد.

وین برنت، مربی تیم گفت: " او در کار بسیار جدی و متعهد بود و اخلاق بسیار خوبی هم داشت. او خیلی باهوش بود و همه چیز را زود یاد می گرفت و به کار می برد."

او در ادامه گفت: "ما تصمیم گرفتیم از او در دفاع راست استفاده کنیم زیرا می توانست با سرعت عجیبی نفوذ کند. او ناگهان با چنان سرعتی به جلو می دوید که حریف غافلگیر می شد. سرعت او واقعا مثل یک سلاح بود."

با آنکه جمیلی می دانست دارای قابلیتی است که او را متمایز می کند، علاقه او به رشته دو گذرا بود.

او تنها برای آنکه فوتبالیست بهتری شود در ۲۰۱۰ به باشگاه دو و میدانی بلک هیث و براملی پیوست.

مربی های باشگاه در آوریل سال گذشته از او دعوت کردند تا در مسابقه "سوارد و کینرد" در کینگستون شرکت کند. این اولین باری بود که جمیلی فرصت پیدا کرد با دوندگان حرفه ای و با تجربه مسابقه دهد.

پاتریک کالنان، کسی که مدیریت تیم مردان در این رشته از مسابقات را بر عهده داشت گفت: "ما متوجه شدیم که در ابتدا جمیلی کمی مضطرب بود اما با این حال همه رقبا را در دو ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر شکست داد."

در ژوئن ۲۰۱۱ و با به پایان رسیدن فصل فوتبال، جمیلی توانست کاملا روی رشته دو و میدانی تمرکز کند و در اولین رقابت لیگ با ۱۰ ثانیه ۴۵ صدم ثانیه به مسابقات دو و میدانی جوانان اروپا در استونی راه یافت.

وی با پیروزی بر دیوید بولارینوا، قهرمان بریتانیا، مدال نقره را در اولین مسابقه اصلی خود کسب کرد.

جمیلی دیگر می دانست آینده حرفه ای او در رشته دو و میدانی است اما با شروع فصل فوتبال در ماه اوت، دو و میدانی یک بار دیگر عقب نشینی کرد .

تامی ساوث، رئیس باشگاه تاروک گفت: "وقتی اولین بار او به باشگاه ما آمد و گفت که در دو و میدانی هم رقابت می کند، هیچکس حرفش را باور نکرد. اما از روی تلفنش فیلم مسابقه قهرمانی اروپا را به ما نشان داد و ما از آن به بعد به او لقب 'رود رانر' را دادیم."

با گذشت سه ماه در تیم دگنهام، جمیلی با تصمیم بسیار مهمی رویرو شد، تصمیمی که زندگی اش را برای همیشه تحت تأثیر قرار می داد. به او پیشنهاد قرارداد با تیم فوتبال دگنهام را دادند.

قرارداد تمام وقت رویایی بود که جمیلی تمام عمر در سر پرورانده بود، اما کسب قهرمانی دو و میدانی جوانان اروپا عطش او را برای موفقیت های بیشتر در این رشته بیشتر کرده بود.

آدام جمیلی در گفتگویی که اخیرا با روزنامه دیلی تلگراف چاپ لندن داشت گفت: "اگر قرارداد را امضا می کردم باید از دو و میدانی دست می کشیدم چون ادامه هر دو غیر ممکن بود."

او در ادامه گفت: "بعد از موفقیت هایی که در تابستان داشتم دلم می خواست ببینم تا کجا می توانم در رشته دو و میدانی پیش بروم."

هنوز هنگام انجام این مصاحبه نمی دانست که قرار است برنده مدال طلای جوانان در جهان شود.

و نمی دانست تصمیمی گرفته است که هیچوقت از آن پشیمان نخواهد شد.