رشته‌های عجیب و غریبی که دیگر نیستند

حق نشر عکس no credit

در طول دوره‌های مختلف المپیک رشته‌های ورزشی متعددی از بازی‌ها حذف شده است. بیس‌بال، کریکت، پولو، گلف، راگبی ، اتومبیل‌رانی و خیلی از رشته‌های ورزشی دیگر. یکی از مهم‌ترین دلایل حذف بسیاری از این رشته‌ها، انحصاری بودن و عدم گسترش جهانی آنها قلمداد شده است. اما حذف تعدادی دیگر از این رشته‌ها دلایل جالب‌تری دارد که نمونه‌های زیر از آن جمله‌اند.

شلیک به کفترها

در سال ۱۹۰۰ و در المپیک پاریس، که دومین دوره برگزاری المپیک به شکل امروزی بود، رشته‌ای وجود داشت به اسم شلیک به کفترها!

قانون این بازی بسیار آسان بود، هر چه می‌توانی کفتر بکش!

ورزشکاران با تفنگ‌هایشان در میدان جمع می‌شدند و یک به یک مسابقه می‌دادند. شخصی با صندوقی پر از کفتر می‌آمد و کفترها را دو تا دو تا آزاد می‌کرد و تیرانداز آنها را با گلوله می‌زد. پایان این کشتار فقط زمانی حاصل می‌شد که تیرانداز در یک نوبت هر دو کفتر را از دست بدهد. دست آخر سیصد کفتر کشته شد و تعداد زیادی هم پر و بالشان را از دست دادند و خونین و مالین در میدان مسابقه سرگردان شدند. نتیجه صحنه‌ای دلخراش و باورنکردنی بود اما برنده‌ها به جز مدال، مبلغ ۲۰،۰۰۰ فرانک فرانسه هم دریافت کردند. نفر اول شخصی بود از کشور بلژیک به اسم لئون دی لاندن که موفق شد ۲۱ کفتر بکشد.

این اولین و آخرین بار بود که در مسابقات المپیک از حیوان زنده به عنوان هدف استفاده شد. در سال ۱۹۰۲ انجمن حمایت از حیوانات جلوی این بازی‌ها را گرفت و آمریکایی‌ها کفتر گلی را اختراع کردند (نوعی هدف پرنده از جنس گل که خوشبختانه خون نداشت).

دوئل با اسلحه کمری

در این رشته ورزشی، ورزشکاران باید با کت و شلوار رسمی و کروات و دیگر متعلقات یک جنتلمن وارد میدان می‌شدند. اما خوشبختانه در میدان خبری از دوئل واقعی نبود و آنها به یکدیگر شلیک نمی‌کردند. در واقع ورزشکار مراسم کامل یک دوئل واقعی را به جا می‌آورد و سپس به سمت مدل چوبی که لباس به تن داشت و شکل یک جنتلمن بی‌تحرک بود شلیک می‌کرد. کارشناسان ارزیابی می‌کردند که آیا او طوری مدل را زده که اگر انسان واقعی بود کشته می‌شد یا نه! یعنی اگر گلوله به قلب نزدیک‌تر بود، ورزشکار امتیاز بیشتری می‌گرفت.

این رشته در دو گرایش بیست متر و سی متر برای آخرین بار در سال ۱۹۱۲ و مسابقات المپیک استکهلم برپا شد. بعد از آن مسؤولان برپایی المپیک تصمیم گرفتند که از خیر کت و شلوار و مدل جنتلمن بگذرند، این رشته را فراموش کنند و به همان اهداف گرد معمولی قناعت کنند.

شیرجه مسافت

حق نشر عکس no credit

این رشته هم فقط در یک دوره از المپیک (۱۹۰۴ آمریکا) دیده شده است.

در این رشته ورزشی ورزشکاران در آب شیرجه می‌زدند و سعی می‌کردند که مدت طولانی‌تری سرشان را زیر آب نگه دارند. آنها باید بدون آنکه دست و پا بزنند یا شنا کنند جلو بروند. یعنی در واقع باید اجازه دهند که آب استخر خودش جابه جایشان کند. ورزشکاران باید ۶۰ ثانیه سرشان را زیر آب نگه می‌داشتند و بعد فاصله‌شان از لبه استخر محاسبه و آن که مسافت بیشتری جلو رفته برنده می‌شد. این مسابقه یک ایراد عمده داشت، کسی را که سنگین‌تر بود طبعا آب بیشتر جلو می‌برد.

در سال ۱۹۰۴ این رشته را آمریکایی‌ها به مسابقات اضافه کردند و فقط ۵ شرکت‌کننده از کشور خودشان در آن شرکت داشتند که طبعا هر سه مدال را از آن آمریکا کردند. اما بعد از آن سال دیگر این رشته در هیچ المپیکی دیده نشد (هر چند که در آمریکا ادامه یافت).

مسابقات طناب‌کشی

حق نشر عکس no credit

طناب‌کشی یکی از بازی‌های جهانی بود که در المپیک سال ۱۹۰۸ و بعد از آن در سال ۱۹۲۰ دیده شد. در این بازی دو گروه درگیر مسابقه می‌شدند. هر گروه متشکل از هشت نفر بود که یک سر طنابی را به دست می‌گرفتند و با شروع مسابقه طناب را به طرف خود می‌کشیدند. گروهی که موفق می‌شد تیم مقابل را شش فوت به طرف خود بکشد، برنده مسابقه اعلام می‌شد.

دلیل اینکه این مسابقات ادامه نیافت احتمالا سادگی بیش از حد آن و غیرفنی بودنش است. طناب‌کشی در غرب معمولا در پارک‌ها و هنگام پیک‌نیک اتفاق می‌افتاد. معمولا گروهی از مردان که بعد از خوردن هات‌داگ و کمی نوشیدنی هوس زورآزمایی می‌کردند، محض تفریح طناب‌کشی می کردند. تفریحی کم‌خرج و کم‌خطر.

پرش طولی اسب بی‌سوار

حق نشر عکس no credit

در این مسابقات اسب‌ها با یکدیگر مسابقه پرش می‌دادند و سوارکاری نبود که آنها را هدایت کند. این مسابقات فقط در المپیک سال ۱۹۰۰ پاریس برگزار شد و هفده اسب در آن شرکت کردند. اسبی که چهارنعل‌تر از بقیه رفته و در هر پرش مسیر بیشتری را طی کرده بود، مدال می‌برد. بزرگ‌ترین مشکل این مسابقه این بود که مدال‌ها را نمی‌شد به خود اسب‌ها داد و منصفانه هم نبود به سوارکاری که سوار اسبش نیست و حیوان را هدایت نمی‌کند، مدال بهترین پرش طولی را اهدا کرد.

این مسابقات از آن سال به بعد برای همیشه از المپیک حذف شد.

از دیگر رشته‌هایی که از المپیک به دلایلی مشابه حذف شده‌اند می‌شود به وزنه‌برداری با یک دست، بالا رفتن از طناب، پرش بدون دورخیز و ساواته (معادل کاراته اما از جنس فرانسوی) اشاره کرد.