نیم نگاهی به لیگ برتر فوتبال انگلستان

به روز شده:  10:45 گرينويچ - دوشنبه 20 اوت 2012 - 30 مرداد 1391

بعد از یکسال پرهیاهوی ورزشی و بازیهای جام ملت های اروپا و همینطور بازی های المپیک لندن، شاید به نظر برسد که اشتهای چندانی برای فوتبال باقی نمانده و حداقل در هفته های آغازین لیگ، روزهای آرامی را خواهیم داشت.
اما با توجه به فعل و انفعالات تابستانی و خرید و فروش ها، به نظر می رسد که حداقل تیم های بالای جدولی حرف های تازه ای برای گفتن دارند، ضمن اینکه میانه جدولی ها و آنها که پارسال به سختی در لیگ باقی ماندند هم در تابستان بی تحرک نبودند. برای آشنایی بیشتر با تیم های حاضر در لیگ برتر انگلستان روی اسامی زیر کلیک کنید.

منچستر سیتی

منچستر سیتی، بدبختیهای ثروت بیپایان

سر مربی: روبرتو مانچینی
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۶ بر ۱ در خانه منچستر یونایتد
بازیکن شاخص تازه وارد: جک رادول از اورتون ۱۲ میلیون پوند

اگر یک تیم مشکل مالی نداشته باشد منچستر سیتی است اما قوانین جدید یوفا دست و پای صاحبان ثروتمند این باشگاه را بسته است. از سال آینده قرار است دخل و خرج تیم ها بررسی شود و تیم هایی که بی رویه بازیکن می خرند و با پول های تزریقی به موفقیت می رسند مجازات شوند. این تیم ها حتی در صورت قهرمانی در کشورشان، از ورود به جام باشگاه های اروپا محروم می شوند. شک نیست که تیم منچستر سیتی در صدر جدول تیم هایی است که بی رویه خرج کرده اند و دستمزد های پرداختی آنها با استاندارد لیگ برتر انگلستان همخوانی ندارد.
اما آیا تیم روبرتو مانچینی واقعا نیاز به خریدهای بیشتر دارد؟
طی روزهای گذشته مانچینی نارضایتی اش از سیاست جدید باشگاه مبنی بر عدم خرید بازیکنان گران قیمت در فصل جدید را اعلام کرده است. و همینطور گفته که منچستر یونایتد در فصل پیش رو امید اول قهرمانی است و سیتی به دوم، سوم یا چهارم شدن می اندیشد. با توجه به شناختی که از مانچینی وجود دارد بعید نیست که تمام این گفتگوها آغاز جنگ روانی با سر الکس فرگوسن باشد. این بازی خطرناکی است که معمولا فرگوسن برنده آن است ولی مانچینی حداقل در سال گذشته ثابت کرد که می شود از پس زبان فرگوسن برآمد.
منچستر سیتی در بازی مقابل چلسی در روز یکشنبه گذشته عالی بازی کرد و طی ۱۲ دقیقه ۳ گل زد و سطحی از فوتبال را نشان داد که حد و اندازه قهرمانی است. در آن بازی کارلوس توز بهترین بازیکن میدان بود. او که سال گذشته بزرگترین مشکلات را برای مانچینی و تیم منچستر سیتی ایجاد کرده بود و مدتها از میدان بازی دور بود، در بازی مقابل چلسی نشان داد که به فوتبال بازگشته و می تواند یکی از خطرناکترین بازیکنان منچستر سیتی باشد. باقی بازیکنان تیم هم نشان دادند که بعد از قهرمانی سال گذشته به هارمونی و ریتم بهتری رسیده اند و اگر حاشیه ها نباشد یک سر و گردن از باقی تیم های انگلیسی بالاترند و می توانند قهرمانی شان را تکرار کنند.



چلسی

چلسی، قهرمانی شانسی یا شانس قهرمانی

سر مربی: روبرتو دی ماتئو
بهترین نتیجه فصل پیش:پیروزی ۶ بر ۱ در برابر کوئینز پارک رنجرز
بازیکن شاخص تازه وارد: ادن آزار ۳۲ میلیون پوند، اسکار ۲۵ میلیون پوند

روبرتو دی ماتئو در فصل گذشته کاری کرد که ژوزه مورینیو و کارلو آنچلوتی از انجامش درمانده بودند. او چلسی را برای اولین بار قهرمان جام باشگاه های اروپا کرد و رومن آبراموویچ صاحب متمول این باشگاه را به آرزویش رساند. پی آمد این قهرمانی قطعی شدن قرارداد دی ماتئو بود و او رسما سرمربی چلسی شد.
خیلی‌ها معتقدند که نقش دی ماتئو در قهرمانی چلسی آنقدر هم که گفته می شود برجسته نبوده و بازیکنان پر سابقه این تیم مثل دروگبا، لمپارد و جان تری در هدایت تیم نقش کلیدی داشته اند، ضمن آنکه فاکتور شانس هم از ابتدا تا انتها آنها را همراهی کرد.
فصل جدید زمانی است که دی ماتئو می‌تواند روی تمام این گفته ها خط بطلان بکشد. حالا که همه تیرها به سمت منچستر سیتی و صاحبان متمول اش پرتاب می شود، موقعیت مناسبی پیش آمده که صاحبان چلسی آسوده خاطرتر از همیشه خرید هایشان را بکنند و تیم جدیدی بسازد. آنها تا کنون ۳۲ میلیون پوند بابت ادن آراذ بلژیکی به تیم فرانسوی لیل پرداخت کرده اند، ۲۵ میلیون بابت اسکار برزیلی به اینترناسیونال و ۷ میلیون پوند هم برای به خدمت گرفتن مارکو مارین به وردربرمن آلمان پرداخته اند، و کماکان نام بازیکنان دیگری هم برده می شود که ممکن است در روزهای آینده به چلسی بپیوندند.
ولی از طرف دیگر طی ماه های گذشته ۱۵ بازیکن از تیم چلسی جدا شده اند که دروگبا، بوسینگوا و کالو مهمترین آنها هستند. در عین حال بازیکنانی مثل تری و لمپارد هم پا به سن گذاشته اند و قطعا در مسیر شکوفایی نیستند و شاید فقط یکی دو فصل دیگر بتوانند استاندارد بازی شان را در سطح فعلی نگه دارند.
با توجه به همه این تغییرات می شود گفت که دی ماتئو بدون تردید سال سختی را پیش رو خواهد داشت و در صورتی که بخت و اقبال یارش نشود شاید باز هم نتواند که در میان چهار تیم اول قرار بگیرد.


آرسنال

آرسنال، خوب اما نه به اندازه کافی

سر مربی: آرسن ونگر
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۷ بر ۱ مقابل بلکبرن
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: سانتی کازورلا ۱۵ میلیون پوند، لوکاس پودولسکی ۱۱ میلیون پوند

تیم آرسنال معروف بود به اینکه همیشه دوم می شود و قهرمانی‌هایش پراکنده است و هیچوقت نتوانسته که مثلا یک دهه حرف اول را در لیگ انگلستان بزند. اما زمانی که تیم رویایی آرسنال با دنیس برگ‌کمپ، پاتریک ویرا و تیری آنری قهرمان می شد، آرسن ونگر مربی این تیم امید داشت که تیمش طوری تاریخ ساز شود که نامش در کنار لیورپول و منچستر یونایتد بیاید. ولی آنها با تمام توان و پتانسیلی که داشتند هرگز نتوانستند قهرمان اروپا شوند و تیم رفته رفته از هم پاشید. شاید بزرگترین مشکل آرسن ونگر این بود که متوجه این سقوط نمی‌شد چون به تدریج اتفاق می افتاد و تیم شکل کلی اش را از دست نمی داد. آنچه که آرسنال را زنده نگه داشته است و این تیم را پیوسته در کورس رقابت نگه می دارد، فلسفه تهاجمی پشت تیم است. طرز تفکری زیبا که آرسن ونگر آن را جایگزین تفکری کهنه و از مد افتاده در تیم آرسنال کرد. ونگر همیشه تیمش را با همین تفکر نجات داده است و سال گذشته اوج آن بود. در فصل قبل آرسنال در حالی به مقام سومی رسید که بازی‌ها را بسیار بد آغاز کرد و باخت ۸ بر ۲ مقابل تیم هنوز قوام نیافته منچستر یونایتد تاریکترین نقطه پرونده کاری ونگر شد اما او توانست تیم اش را یکبار دیگر از باتلاق بیرون بکشد و آنها را به جام باشگاه‌های اروپا برساند. البته در فصل پیش رو با توجه به اینکه رابین فان پرسی، آقای گل فصل پیش، از این تیم جدا شده، اگر آرسنال بتواند سوم یا چهارم بشود هم غنیمت است

منچستر یونایتد

منچستر یونایتد، غیر قابل انکار

سر مربی: سر الکس فرگوسن
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۸ بر ۲ در مقابل آرسنال
بازیکن شاخص تازه وارد: رابین فان پرسی ۲۴ میلیون پوند، شینجی کاگاوا ۱۲ میلیون پوند

منچستر یونایتد فصل پیش را بدون قهرمانی در هیچ جامی به پایان رساند. آنها سال گذشته با اینکه از چهره‌های جوان و تازه واردشان استفاده می‌کردند، قهرمانی را در آخرین دقیقه از آخرین بازی فصل به منچستر سیتی واگذار کردند. تیم سر الکس فرگوسن چنان به قهرمانی خو کرده که هر نتیجه ای به جز آن برایشان شکست محسوب می شود. اما این مربی کهنه‌کار بهتر از هرکسی می‌داند که فصل پیش با تمام هیجانی که داشت، از استاندارد بالایی به لحاظ کیفیت فوتبال برخوردار نبود. تیم هایی مثال آرسنال و چلسی دیر استارت زدند و تاتنهام در میانه فصل موتور سوزاند. منچستر سیتی هم اگر به خاطر ناهنجاریهای رفتاری کارلوس توز و بالوتلی نبود، خیلی زودتر از موعد قهرمان می‌شد. امسال منچستر می‌تواند امیدوار باشد که نیروهای جوانش بیشتر همدیگر را شناخته اند و بازی تیمی بهتری ارائه خواهند داد اما هماهنگی آنها به تنهایی عامل موفقیت نخواهد شد. چرا که همین اتفاق برای منچستر سیتی هم افتاده است. خرید بازیکنی مثل فان پرسی می تواند کمک بزرگی به فرگوسن در فصل پیش رو باشد. با این حال به نظر نمی رسد که به سادگی بتواند از پس تیم پر ستاره منچستر سیتی بر بیاید و به احتمال فراوان باز هم به مکان دومی قناعت می کند، هر چند که هیچوقت نمی توان به راحتی از کنار منچستر یونایتد گذشت و شانس قهرمانی آنها را خط زد.

لیورپول

لیورپول، فرار از تاریخ

سر مربی: براندن راجرز
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۴ بر ۱ در برابر چلسی
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: جو آلن ۱۵ میلیون پوند، فابیو بورینی ۱۱ میلیون پوند

بعد از اخراج کنی داگلیش به خاطر نتایج ضعیفی که در لیگ سال گذشته کسب کرد، صاحبان باشگاه لیورپول در اقدامی آمریکایی، آگهی استخدام دادند! و شروع به مصاحبه با مربیان مد نظرشان کردند. در حالیکه صحبت از ژوزه مورینیو و پپ گواردیولا هم می‌شد، صاحبان لیورپول نشان دادند که هدفشان یا روبرتو مارتینز، سرمربی جوان و موفق ویگان، است یا براندن راجرز سرمربی تیم سوانزی و دستیار پیشین ژوزه مورینیو، که در نهایت با دومی کنار آمدند.
همه می دانند که تغییر و تحول در تیم لیورپول اجباری است. بیش از دو دهه است که لیورپول هر فصل به امید قهرمانی پا به میدان می‌گذارد ولی در انتها دوم، سوم، چهارم، و حتی هشتم می‌شود. با اینکه در یک دهه اخیر لیورپول گاه گاه قدرتمند ظاهر شد و حتی در سال ۲۰۰۵ برای پنجمین بار قهرمان اروپا شد، اما خرید و فروش‌های نادرست در سال های اخیر شیرازه تیم را از هم پاشید. بازیکنانی مثل ژابی آلونسو، خاویر ماسکرانو ، آربلوا، رائول میرلش و فرناندو تورس به تیم‌هایی مثل رئال مادرید، بارسلونا و چلسی پیوستند و بازیکنان کم توانی مانند آلبرتو آکوئیلانی، جو کول، اندی کارول و استیوارت داونینگ جایگزین آنها شدند. لیورپول چاره ای ندارد جز اینکه مدتی از تاریخش فرار کند و به قهرمانی زود هنگام فکر نکند، تا شاید بتواند بنیاد تیم را از نو بسازد. صاحبان باشگاه لیورپول اعلام کرده اند که امسال حتی به چهارم شدن هم فکر نمی‌کنند و می‌خواهند به براندن راجرز وقت بدهند تا تیمی استخواندار بسازد. طرفداران لیورپول می‌توانند ورود براندن راجرز را به فال نیک بگیرند و به مکان چهارمی جدول و کسب سهمیه اروپا همچنان امیدوار باشند.



تاتنهام

تاتنهام، پایان یک رویا

سر مربی: آندره ویلاش بواش
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۵ بر صفر برابر نیوکاسل
شاخص ترین بازیکن تازه وارد:یان ورتنگن

چهار سال پیش هری ردنپ در حالی سرمربی تیم تاتنهام شد که این تیم برای بقا در لیگ برتر می‌جنگید. او در کوتاه‌ترین زمان ممکن، تاتنهام را تبدیل به یکی از قدرت‌های فوتبال انگلیس کرد. هری ردنپ با پیاده کردن سیستمی تهاجمی و تماشایی، تاتنهام را به تیم دوم خیلی‌ها تبدیل کرد. تماشای بازی‌های تاتنهام در دو فصل گذشته هیچوقت خالی از لطف نبوده و جهت حرکت این تیم رو به جلو بود، تا اینکه ماجرای اخراج فابیو کاپلو سرمربی سابق تیم ملی انگلیس پیش آمد. همه می‌گفتند که ردنپ جانشین او می‌شود حتی خود ردنپ بعدها گفت که اگر چنین پیشنهادی دریافت می‌کرد، به آن نه نمی‌گفت. تیم تاتنهام از همان زمان از حرکت بازماند. ابتدا سرعتش را از دست داد و سپس انواع و اقسام اشتباهات دفاعی را کرد تا ۱۰ امتیاز برتری نسبت به آرسنال را از دست بدهد، چهارم شود و به خاطر قهرمانی چلسی در جام باشگاه‌های اروپا از رسیدن به این تورنمنت بازبماند. هری ردنپ در کمال تعجب در پایان فصل اخراج شد و آندره ویلاش بواش پرتغالی جانشین او شد. این مربی ۳۴ ساله اگر چه نتوانست در چلسی موفق باشد، ولی کماکان افتخاراتش با تیم پورتو را یدک می کشد و ممکن است که در نهایت بتواند در لیگ انگلیس هم موفق شود. اما این کار آسان نیست و شروع دوران جدید می‌تواند پایان رویای خوشی باشد که هری ردنپ به تاتنهامی‌ها هدیه کرده بود.

نیوکاسل

نیوکاسل، شمالی‌های خطرناک

سرمربی: آلن پاردو
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۳ بر ۰ برابر منچستر یونایتد
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: ورنون آنیتا ۶/۷ میلیون پوند

پاپیس سیسه، مهاجم نیوکاسل سال گذشته در ۱۴ بازی ۱۳ گل زد. "دمبا با" هم یکی از بهترین بازیکنان فصل گذشته لیگ برتر انگلیس بود.

در برهه ای از فصل به نظر می‌آمد که نیوکاسل می‌تواند در پایان سوم یا چهارم شود و بعد از یک دهه به لیگ قهرمانان اروپا برسد. هرچند این اتفاق نیفتاد، اما نیوکاسل کماکان تیم شگفتی آفرین فصل قبل باقی ماند. هیچکس توقع نداشت آلن پاردو، که در ابتدای ورودش اصلا محبوب تماشاچیان نبود، بتواند چنین نتایجی بگیرد. اما او موفق شد تعادل تیم را از ابتدا تا انتها حفظ کند و با اینکه از نیمکت ذخیره پر و پیمانی برخوردار نبود توانست تیمش را به مقام پنجم لیگ برساند. امسال ماجرا کمی فرق می‌کند، تیم‌های دیگر با تکنیک بازیکنان نیوکاسل و تاکتیک تیمی آنها آشناتر شده اند و باشگاه هم در فصل نقل و انتقالات کم تحرک بوده، ضمن آنکه چند بازیکن هم سودای پیوستن به تیم‌های بزرگتر را در سر دارند. هر چند که به نظر نمی‌رسد نیوکاسل امسال بتواند نتایج سال گذشته را تکرار کند، ولی کماکان یک تیم خطرناک شمالی باقی می‌ماند و حداقل در استادیوم خانگی‌اش، سنت جیمزز پارک، این قدرت را دارد که از هر تیمی به راحتی امتیاز بگیرد. آنها اگر نتوانند امسال پنجم شوند حداقل می‌توانند به ماندن در نیمه اول جدول و بین ۱۰ تیم بالایی امیدوار باشند.

استون ویلا

استون ویلا، بیچاره در خانه

سرمربی: پل لامبرت
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۳ بر ۱ در برابر چلسی
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: ماتئو لوتون ۳ میلیون پوند

پیش از آغاز فصل گذشته بازی‌ها، الکس مک‌لیش، سرمربی استون ویلا شد. برخی از طرفداران این تیم از او متنفر بودند و خیلی‌های دیگر هم اصلا دلشان نمی خواست که سر مربی سابق رقیب همشهری، برمینگهام سیتی، سکان هدایت استون ویلا را به‌دست بگیرد. مک‌لیش در طول فصل هرگز نتوانست نظر هواداران تیم را جلب کند و ودر نتیجه گیری در خانه چنان ناموفق بود که استون ویلا بدترین رکورد بازی‌های خانگی تاریخش را ثبت کرد. این تیم فقط در هفته‌های آخر بازی ها و به لطف نتیجه گیری بد تیم‌های دیگر موفق به بقا در لیگ شد و در حالی در رتبه شانزدهم قرار گرفت که ۳۸ امتیاز بیشتر نداشت (سال پیشتر تیم بلک‌پول با ۴۲ امتیاز حذف شده بود).
مک‌لیش در پایان فصل اخراج شد و پل لامبرت، سرمربی نوریچ سیتی، جای او را گرفت. تفکر مدرن لامبرت و نتیجه گیری خوب او با نوریچ نویدبخش آغاز دورانی متفاوت برای استون ویلا است. ولی طرفداران این تیم اگر نمی‌خواهند که شاهد فاجعه سال پیش باشند، باید این بار حداقل در خانه به محض کسب یکی دو نتیجه بد، پشت مربی‌شان را خالی نکنند. شاید ویلا امسال مجبور نشود برای بقا بجنگد، ولی بعید است که جهشی ناگهانی در آن رخ دهد و شگفتی‌ساز شود. آنها هنوز ابزار لازم را در اختیار ندارند و تیمشان درست جا نیفتاده است

اورتون

اورتون، یک مرد یک تیم

سرمربی: دیوید مویز
بهترین نتیجه فصل پیش: تساوی ۴ بر ۴ با منچستر یونایتد
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: استیون پینار ۴/۵ میلیون پوند

گفته میشود که اگر اورتون دیوید مویز را به عنوان سرمربی نداشت، طی ده سال گذشته حتما به دسته پایینتر سقوط کرده بود. اگر چنین حرفی درست نباشد، حداقل این است که اورتون با توجه به فهرست بازیکنانش، مشکلات مالی باشگاه و گرفتاری‌های دیگر هرگز نمی توانست با تیم‌های میانه و بالای جدولی رقابت کند، و هر سال یکی دو پله بالای منطقه خطر تمام می‌کرد. دیوید مویز سال گذشته هم مثل سال‌های پیشتر، اورتون را خوب هدایت کرد و این تیم در پایان فصل بالاتر از دشمن دیرینه‌اش لیورپول، در مکان هفتم جا گرفت. امسال و در فصل جدید تیم اورتون یکی دو بازیکن خوبش را از دست داده است. جک رادول و تیم کیهیل این تیم را ترک کردند ولی به جای آنها استیون پینار، که بطور قرضی از تاتنهام به اورتون آمده بود، قراردادش را دائمی کرده است. او سال گذشته در نتیجه‌گیری‌های تیم بسیار موثر بود. با توجه به حضور کمرنگ دیگر تیم‌های میانه جدولی در بازار خرید تابستانی، می‌توان حدس زد که اورتون اگر بدشانسی نیاورد در پایان این فصل باز هم در نیمه بالایی جدول خواهد بود.

فولام

فولام، جذابیت پنهان بورژوازی

سرمربی: مارتین یول
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۶ بر ۰ در برابر کوئینز پارک رنجرز
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: جرج ویلیامز (مبلغ نامشخص)

فولام سال گذشته با مربی جدیدش مارتین یول موفق شد فصل را یک پله پایین‌تر از لیورپول، در مکان نهم جدول به پایان ببرد. زمانی که این تیم با سرمایه‌گذاری محمد الفاید، میلیونر مصری، به لیگ برتر آمد، خیلی ها معتقد بودند که این لباس به تنش گشاد است، و فولام خصوصیات یک تیم لیگ برتری را ندارد. آن سال‌ها هنوز رومن آبراموویچ رد فوتبال انگلستان ظهور نکرده بود و از شیخ منصور اماراتی هم خبری نبود. خیلی‌ها به فولام طعنه می‌زدند و پول الفاید را عامل پیشرفت این تیم می‌دانستند. اما در قیاس با ثروتمندانی که در سال‌های اخیر مالک باشگاه‌های انگلیسی کرده اند، سرمایه‌گذار فولام خرده بورژوایی بیش نیست. ضمن آنکه زمان ثابت کرد که پول فقط یکی از عوامل موفقیت این تیم بوده، و تدبیر و درایت صاحبان و دست اندرکاران باشگاه عاملی دیگر و به مراتب مهمتر بوده است. فولام هرگز به اندازه تیم‌های ثروتمند دیگر روی خرید بازیکن سرمایه‌گذاری نکرده و چه در دوران سرمربیگری ژان تیگانا و کریس کلمن، و چه بعد از آن با روی هاجسون، مارک هیوز و مارتین یول، تفکر بقا همیشه با سرمایه‌گذاری روی مربی درست همراه بوده است. اما امسال فولام فصل سختی را در پیش دارد و شاید بتوان قرار گرفتن در حول و حوش رتبه پانزدهم را برای این تیم نتیجه‌ای معقول دانست.

نوریچ

نوریچ، قناری سرگردان

سرمربی: کریس هاتون
بهترین نتیجه فصل پیش: تساوی ۳ بر ۳ با آرسنال
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: روبرت اسنودگراس ۳ میلیون پوند

نمی‌توان به راحتی گفت که نوریچ در فصل آینده چه نتیجه‌ای کسب خواهد کرد. قناری‌ها بعد از دست دادن سرمربی موفقشان، پل لامبرت، در شرایط دشواری به سر می‌برند. مهمترین وظیفه کریس هاتون سرمربی جدید نوریچ، ترمیم خط دفاعی این تیم است. آنها در پایان فصل گذشته در پله دوازدهم جدول جا خوش کردند، اما ۶۶ گل خورده و تفاضل گل منهای ۱۴ در پایان فصل نشان از وجود سوراخ‌هایی در خط دفاعی این تیم داشت که می‌تواند در فصل آینده بسیار مشکل ساز شود. تیم‌های دیگر به نقاط ضعف خط دفاعی نوریچ پی برده اند، و اگر کریس هاتون فکری به حال عقبه تیمش نکند از همان ابتدا باید برای باقی ماندن در لیگ دست و پا بزند. نقطه روشن برای نوریچ این است که از چهار بازی پایانی فصل سه تا را در خانه خودش برگزار می‌کند و اگر در آن روزها در حال جنگیدن برای فرار از سقوط باشد، می‌تواند امتیازهای لازم را از بازی‌های خانگی بگیرد. بعید است که نوریچ در فصل پیش رو را جایی به جز اطراف منطقه خطر، بالا یا پایین آن، تمام کند.

کوئینز پارک رنجرز

کوئینز پارک رنجرز، فرار از قرمز

سرمربی: مارک هیوز
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۳ بر ۲ برابر لیورپول
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: پارک جی سونگ، ۲ میلیون پوند

کوئینز پارک رنجرز حتی بدون جویی بارتون هم تیمی نیست که محبوب همه باشد. بازی فیزیکی و خشن این تیم، و شش کارت قرمز در پانزده بازی آخر فصل پیش، نشان از تیمی دارد که برای بقا از هیچ حربه‌ای رویگردان نیست. تیم‌های مارک هیوز معمولا خشن فوتبال بازی می‌کنند، ولی رنجرز مشخصات دیگری هم دارد. استخدام بازیکن خشنی مانند جویی بارتون، وسپردن بازوبند کاپیتانی به او منجر به اتفاقاتی می‌شود که در آخرین بازی فصل پیش با منچستر سیتی رخ داد، و در پی آن بارتون ۱۲ جلسه محروم شد. بقا در لیگ برتر با اتکا به قدرت فیزیکی بازیکنان و فوتبال خشن و درگیرانه میسر است. تیم استوک این را ثابت کرده است، ولی نظم تیمی و گوش به فرمان بودن بازیکنان و پرهیز از حاشیه‌ها بسیار مهم است. رنجرز در سال گذشته تیمی شلخته بود که در روز آخر بخت و اقبال یارش شد، و در حالی از سقوط به دسته پایین‌تر نجات پیدا کرد که به یک تار مو وصل بود. مارک هیوز اگر می‌خواهد در فصل پیش رو گرفتاری‌های فصل گذشته را نداشته باشد، باید تیمش را رام کند و از اشتباهاتی مثل سپردن بازوبند کاپیتانی به افراد حاشیه‌ساز پرهیز کند. بازیکنان با تجربه‌ای مثل جبرئیل سیسه و بابی زامورا می‌توانند به کمک این تیم بیایند و رنجرز را باز هم نجات دهند. اما بعید است که مارک هیوز اندیشه‌ای به جز بقا در لیگ برتر را در سر داشته باشد.

ردینگ

ردینگ، تکرار قهرمانی ناممکن است!

سرمربی: برایان مک‌درموت
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۴ بر ۲ برابر وستهام یونایتد
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: کریس گونتر ۲/۳ میلیون پوند

تیم فوتبال ردینگ در فصل گذشته قدرتمندانه قهرمان لیگ قهرمانی انگلیس (که در واقع دسته دوم فوتبال انگلیس است) شد و به لیگ برتر صعود کرد. هرچند بعید است که ردینگ بتواند در لیگ برتر هم آن ریتم و هارمونی را حفظ کند و آن نتایج درخشان را بگیرد، ولی می‌توان امیدوار بود که مثل برخی از تیم‌های دیگر که از دسته پایین‌تر می‌آیند، در هفته‌های اول موفق ظاهر شود. تیم‌هایی که قهرمان لیگ پایین‌تر می‌شوند معمولا در آغاز فصل از فرم بسیار خوبی برخوردارند و بازیکنانشان با توجه به روحیه‌ای که از فصل قبل گرفته اند چند هفته‌ای می‌تازند و رده‌های بالای جدول را برای مدتی اشغال می کنند. اما بعد به مرور تحلیل می‌روند و در پایان فصل برای بقا می‌جنگند. برایان مک‌درموت برای فرار از چنین سرنوشتی در فصل نقل و انتقالات ۶ بازیکن جدید به خدمت گرفته و می‌تواند امیدوار باشد که در روزهای سخت بازیکنان با تجربه‌تر تیم، که سابقه بازی در لیگ برتر را دارند، به کمکش بیایند.

سات‌همپتون

سات‌همپتون، پایان رنج هفت ساله

سرمربی: نایجل اتکینز
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۵ بر ۲ برابر ایپسویچ تاون
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: جی رودریگز ۷ میلیون پوند

بعد از هفت سال تلاش در دسته‌های پایین‌تر، سات‌همپتون بالاخره موفق شد که به لیگ برتر بازگردد. نایجل اتکینز سرمربی تیم سات‌همپتون را باید یکی از موفق‌ترین مربیان انگلستان در سال‌های اخیر دانست. او در دو سال متوالی موفق شد که تیمش را ابتدا از دسته اول به لیگ قهرمانی (دسته دوم فوتبال در انگلیس) بیاورد، و سپس با همین تیم به لیگ برتر برسد. اگر حمایت‌های همه‌جانبه صاحب باشگاه، نیکلاس کورتیس، نبود، این موفقیت حاصل نمی‌شد . حمایت‌های کورتیس در تابستان امسال هم ادامه پیدا کرد و چهره‌های جدیدی به سات‌همپتون آمدند. جی رودریگز و استیون دیویس از جمله چهره‌های جدیدی هستند که به تیم اضافه شده اند. سات‌همپتون در آغاز فصل جدید بازی‌های دشواری را پیش رو دارد. آنها در سه هفته اول با هر دو تیم شهر منچستر روبرو می‌شوند و ممکن که از همان هفته‌های آغازین مجبور شوند که برای فرار از قعر جدول با چنگ و دندان بجنگند. اما در بازی‌های آخر فصل مسیر آسان‌تری دارند و به ترتیب با تیم های وست‌هام، سوانزی، وست‌برومویچ، ساندرلند و استوک، روبرو می‌شوند. با این حال برخی از منتقدین شانس چندانی برای سات‌همپتون در نظر نمی‌گیرند و آنها را اولین کاندیدای سقوط می‌دانند.

استوک

استوک، مرگ در کمین است

سرمربی: تونی پولیس
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۲ بر ۱ برابر تاتنهام
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: مایکل نایتلی (مبلغ نامشخص)

هر تیمی که مجبور باشد در هفت هفته اول بازی‌ها با آرسنال، منچستر یونایتد، منچستر سیتی، لیورپول و چلسی بازی کند، نمی تواند نگران نباشد. استوک که در اولین بازی فصل پیش رو به دیدار تیم با انگیزه ردینگ می‌رود، بعد از آن مجبور است تمام تیم‌های مدعی لیگ را ملاقات کند. با استناد به نیمه دوم فصل پیش و امتیازات اندکی که استوک جمع کرد، نمی‌توان توقع داشت که این تیم شروع خوبی داشته باشد. شک نیست که نیمه دوم فصل پیش زنگ خطر را در گوش تونی پولیس، سر مربی این تیم، به صدا درآورده، ولی استوک در بازار نقل و انتقالات تابستانی بسیار کم‌تحرک بود و چهره جدید قابل توجهی به مجموعه بازیکنان این تیم اضافه نشده است. با توجه به بازی‌های دوستانه این تیم که در هفته‌های اخیر برگزار شد، به‌نظر نمی‌رسد که در تاکتیک تیمی هم تغییر چندانی رخ داده باشد و استوک کماکان متکی به توپ‌های بلند، و قدرت بدنی و قد و قواره بازیکنانش است. در پایان فصل پیش استوک در جایگاه چهاردهم جا خوش کرد، ولی امسال اگر مثل نیم فصل دوم سال گذشته بازی کند، بعید نیست در پایان فصل مجبور شود که با لیگ برتر خداحافظی کند.

ساندرلند

ساندرلند، نحسی سیزده

سرمربی: مارتین اونیل
بهترین نتیجه فصل پیش: تساوی ۳ بر ۳ با منچستر سیتی
شاخص ترین بازیکن تازه وارد: کارلوس گولار (مجانی)

عدد سیزده برای ساندرلند بدشانسی می‌آورد، فصل گذشته ساندرلند در سیزده بازی اول تنها دو پیروزی داشت. همین نتیجه باعث شد که استیو بروس، مربی خوش سابقه این تیم، اخراج شود و مارتین اونیل جای او را بگیرد. نتایج خوبی که اونیل بلافاصله بعد از ورودش گرفت همه را انگشت به دهان باقی گذاشت. اما دوباره نحسی سیزده گریبان این تیم را گرفت و ساندرلند در سیزده بازی پایانی فقط از دو بازی برنده بیرون آمد و نهایتا در رتبه سیزدهم جدول جای گرفت.
تابستان امسال ساندرلند در بازار نقل و انتقالات خاموش‌تر از باقی تیم‌ها بود و طرفداران این تیم به شدت نگرانند. اما مارتین اونیل سابقه درخشانی در مربیگری دارد و بهتر از هرکس نقاط ضعف تیمش را می‌شناسد. شاید این تیم با تغییرات تاکتیکی از این رو به آن رو شود، البته اگر باز نحسی سیزده دامانش را نگیرد.

ویگان

ویگان، شگفتی پشت شگفتی

سرمربی: روبرتو مارتینز
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۴ بر ۰ برابر نیوکاسل یونایتد
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: ایوان رامیس، ۴ میلیون پوند

تا نه هفته مانده به پایان فصل پیش، ویگان چسبیده به ته جدول، کاندیدای اول سقوط به دسته پایین‌تر بود. اما هفت پیروزی در نه بازی آخر، که سه مورد آن در برابر منچستر یونایتد، آرسنال و لیورپول بود، این تیم را یک بار دیگر نجات داد تا افسانه ویگان ادامه داشته باشد. سرمربی این تیم، روبرتو مارتینز اسپانیایی، از باهوش‌ترین مربیان جوان حاضر در لیگ برتر است و در تابستان گذشته به نظر می‌رسید که ویگان اتلتیک را ترک کند و به لیورپول برود. اما این اتفاق نیفتاد و مارتینز در ویگان ماندنی شد تا یک فصل پر هیجان دیگر را سپری کند. بهترین جایگاهی که برای ویگان در پایان فصل می‌توان در نظر گرفت، یک یا دو پله بالاتر منطقه خطر است، درست مثل چند سال گذشته.

وست‌هام

وست‌هام، همیشه المپیک

سرمربی: سم آلاردایس
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۶ بر صفر برابر برایتون
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: مودیبو مایگا، ۴/۷ میلیون پوند

مشکلات باشگاه وست‌هام یونایتد در فصل پیش رو بیشتر در خارج از زمین فوتبال است. آنها اگر بتوانند استادیوم ۸۰.۰۰۰ نفری المپیک را تصاحب کنند، باید مقدمات جابه‌جایی باشگاه را فراهم کنند. این ورزشگاه در حال حاضر بزرگ‌ترین استادیوم فوتبال در انگلیس است. وست‌هام بعد از اینکه سال گذشته برای رسیدن به این ورزشگاه از تاتنهام پیشی گرفت، حالا برای تصاحب این استادیوم باید با تملک شراکتی آن کنار بیاید.
در آغاز فصل پیش به نظر می‌رسید که وست‌هام بی‌دردسر موفق شود به لیگ برتر بازگردد، ولی ردینگ و سات‌همپتون از این تیم پیشی گرفتند، و وست‌هام بعد از انجام بازی‌های پلی‌آف جواز ورود به لیگ برتر را به دست آورد. طرفداران این تیم از شیوه بازی تیم راضی نیستند و اعتماد چندانی به سم آلاردایس، سرمربی کهنه کارشان ندارند. اما آلاردایس در هفته های آغازین فصل جدید این فرصت را دارد که دل هواداران تیم را به دست آورد، وست‌هام در ۶ بازی اول فصل به مصاف تیم‌هایی می‌رود که هیچکدام در فصل گذشته رتبه ای بهتر از نهم کسب نکردند و در این 6 بازی با هیچکدام از تیم‌های بالای جدولی رو به رو نمی‌شود.

وست‌هام در یک دهه گذشته دو بار به دسته پایین‌تر سقوط کرده است. صاحبان این باشگاه امیدوارند که این بار بتوانند جای پایشان را در لیگ برتر محکم کنند و جایگاهی ثابت در این لیگ برای خود دست و پا کنند.

وست بروم

وست برومویچ آلبیون، شیر بیرون، روباه خانه

سرمربی: استیو کلارک
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۵ بر ۱ در برابر ولورهمتون
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: بن فاستر ۳/۵ میلیون پوند

طرفداران وست بروم در فصل گذشته شاهد بهترین بازی‌های تیمشان در سال‌های اخیر بودند. ولی در کمال تعجب موفقیت آنها بیشتر در خانه حریفان بود وکمتر در خانه خودشان. تیم روی هاجسون سال گذشته هر جا که می رفت، برای میزبان دردسر ساز می شد. آنها رقیب دیرینه‌شان ولورهمتون را در خانه خودش ۵ بر ۱ شکست دادند و نتایج دیگری که بیرون از خانه گرفتند در نهایت باعث شد فصل را در مکان دهم تمام کنند.

این بهترین مکانی است که وست بروم تابحال در لیگ برتر انگلیس کسب کرده است. اما فصل جدید قصه دیگری دارد. روی هاجسون مربی فصل پیش وست بروم، که تخصصش نجات دادن تیم های در حال سقوط است، در پایان فصل این تیم را ترک کرد و سرمربی تیم ملی انگلیس شد. استیو کلارک مربی جدید این تیم که اولین بار است هدایت یک تیم لیگ برتری را برعهده می‌گیرد، روزهای سختی را پیش رو خواهد داشت. از یک طرف توقع هواداران تیم بالا رفته و به مکانی پایین‌تر از دهم راضی نیستند، و از طرف دیگر گفته می‌شود که پتانسیل وست بروم به آن اندازه که به‌نظر می‌رسد، نیست و نقش هاجسون در نتیجه‌گیری‌های فصل پیش بیشتر از بازیکنان این تیم بوده است. وست بروم اگر نتواند هفته‌های اول را خوب آغاز کند ممکن است که خیلی زود به کاندیدایی جدی برای سقوط تبدیل شود.

سوانزی

سوانزی، قوی سفید ولزی

سرمربی: میشل لادروپ
بهترین نتیجه فصل پیش: پیروزی ۳ بر ۲ در آرسنال
شاخص‌ترین بازیکن تازه وارد: جو مانوئل فلوره ۲ میلیون پوند

سوانزی فصل جدید را با سرمربی جدیدش، میشل لادروپ، ستاره سال‌های پیش فوتبال دانمارک آغاز می کند. لادروپ از شهرتی به مراتب بیشتر از براندن راجرز، سرمربی پیشین سوانزی، برخوردار است و سابقه مربیگری هم دارد. اما بخش عمده اعتبارش را مدیون همان دوران بازی‌اش در پست هافبک تهاجمی بارسلونا است. سوانزی سال گذشته با ارائه فوتبالی زیبا، روی زمین و متکی به پاسکاری توانست در جایگاه یازدهم جدول جا خوش کند. همین نتیجه باعث شد که باشگاه بزرگی مثل لیورپول براندن راجرز را به خدمت بگیرد. راجرز هم نه تنها سوانزی را ترک کرد، بلکه جو آلن بهترین بازیکن این تیم در فصل گذشته را هم با خودش برد. در فصل جدید سوانزی شاید نتواند مثل فصل قبل بازی کند و مجبور شود که خیلی چیزها را عوض کند. ولی هیچکس نمی‌تواند ادعا کند که تغییر و تحولات این تیم قطعا به ضررش تمام خواهد شد و با رفتن راجرز کار سوانزی تمام است. لادروپ ممکن است موفق شود نتایجی بهتر یا هم‌سطح نتایج فصل پیش راجرز بگیرد و این تیم ولزی را حداقل در همین نقطه که هست نگه دارد.

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.