پارالمپیک؛ از 'بوچیا' تا فوتبالی که در آن دیدن مجاز نیست

به روز شده:  16:13 گرينويچ - جمعه 31 اوت 2012 - 10 شهریور 1391
فوتبال پنج نفره

در فوتبال پنج نفره چشم بازیکنان هر دو تیم بسته است و تنها دروازبان تیم بینا است. آنها از طریق صدای توپ مسیر آن را تشخیص می دهند.

ورزش زمانی جنبه تفریحی یا رقابتی دارد، که ورزشکار برابر فردی در حد خودش قرار گیرد.

در پارالمپیک، یک دونده نابینا با ورزشکاری دیگری که اختلال ذهنی دارد، رقابت نمی کند. اما شاید یک ورزشکار با فلج مغزی با یک عقب مانده جسمی، مسابقه دهد که البته احتمال رخ دادن چنین مسابقه ای بسیار کم است.

برای تقسیم بندی ورزشکاران پارالمپیک، آنها ابتدا باید آزمایش توان حرکتی و ساختاری را در یک مرکز حرفه ای پزشکی - ورزشی انجام دهند تا این مراکز بر اساس نتایج بتوانند ورزشکاران را تقسیم بندی کنند.

انواع ورزش ها

شنای پارالمپیک

شنا ۱۴ رده مختلف دارد.S۱ تا S۱۰ میزان ناتوانی جسمی شناگر نشان می دهند، به این معنا که ۱۰ کمترین میزان ناتوانی را دارد و یک بیشترین.

این تقسیم بندی همه معلولیت ها را شامل می شود؛ از قطع عضو و نارسایی های ستون فقرات تا سندرم کوتولگی.

در کلاس S۱۱ و S۱۳ شناگرانی که مشکلات بینایی دارند، شرکت می کنند و در S۱۴ ورزشکارانی که ناتوانی ذهنی دارند.

در رقابت های شنا پارالمپیک شناگران در گروه های زیر با هم رقابت می کنند:

S:شنای آزاد

SB: کرال پشت و پروانه

SM:شنای آزاد

تاثیری که این تقسیم بندی بر شنای این دوره از پارالمپیک گذاشته است را می توان از تعداد مدال های توزیع شده در این بخش فهمید؛ ۱۴۸ مدال طلا در مقایسه با ۳۴ مدال طلای المپیک.

در همین حال ورزش هایی هم هستند که تنها افرادی که دارای ناتوانی جسمی و یا ذهنی هستند، می توانند در آن ها شرکت کنند.

شنا، دوچرخه سواری و دو ومیدانی تقریبا در شرایطی مشابه با المپیک برگزار می شود، اگرچه با گروه بندی های متفاوت و همین طور اعضای مصنوعی بدن، ویلچرها و راهنماها از هم جدا شده اند.

تماشاگرانی که با توانایی هایی مشابه بدن انسان سالم آشنا هستند، هنگام دیدن ورزش هایی مانند، والیبال نشسته، فوتبال نابینایان متوجه می شوند، نسخه پارالمپیکی این ورزش ها شباهت های کمی با چیزی که آنها می شناسند دارد.

فوتبال ۵ نفره

توپی که در فوتبال نابینایان استفاده می شود، جهش کمتری نسبت به توپ معمولی دارد و توپ حاوی ساچمه هایی برای تولید صدا است.

فوتبال پنج نفره

فوتبال ۵ نفره، روی زمین سخت (چمن مصنوعی) انجام می شود. زمینی کوچکتر از زمین قانونی فوتبال که با حصاری محدود شده است.

این مرزها نه تنها مانع بیرون رفتن توپ نمی شوند، بلکه صدای توپ و گام های بازیکنان را منعکس می کنند. این مسئله به بازیکنان کمک می کند تا موقعیت خود را در زمین پیدا کنند.

بازیکنان که ذخیره نابینا و یا کم بینا هستند، چشم بند می بندند تا شرایط یکسانی نسبت به بازیکنان داخل زمین داشته باشند.

دروازه بان کاملا بینا است، اما اجازه ندارد که محوطه خود را ترک کند. در پشت هر دروازه "راهنما" که او نیز بینا است، بازیکنان را برای زدن ضربه هدایت می کند.

وقتی که بازیکنان نمی توانند، همدیگر را ببینند، از راه های خاصی استفاده می کنند. فریاد "وویی" در زبان اسپانیایی به معنی "من می روم" است ولی اصطلاحا معنی "من اینجام" را می دهد. این فریاد در هنگام بازی به معنای این است که یک بازیکن روی پای بازیکن دیگر تکل رفته است.

هر دو تیم با اتکا بر نشانه های آوایی در با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند، بنابراین تماشاگران باید در هنگام بازی سکوت را رعایت کنند.

ورزش های خاص پارالمپیک

گلبال و بوچیا دو ورزش مختص پارالمپیک هستند. گلبال در قالب دو تیمی که سه بازیکن نابینا و یا کم بینا دارد برگزار می شود. زمین این ورزش مستطیل شکل و با نشانه های لمسی برای بازیکنان است.

هدف در این بازی انداختن توپ سنگین زنگ دار به درون دروازه حریف است، در مقابل مدافعان با قرار دادن بدن خود جلوی توپ تلاش می کنند تا مانع از گل شدن توپ شوند.

در بوچیا ورزشکارانی که بیشترین ناتوانی جسمی را شرکت می کنند. این ورزش به صورت رقابتی در بیش از ۵۰ کشور جهان دنبال می شود. بوچیا یکی از آخرین ورزش هایی است که به پارالمپیک اضافه شده است.

بوچیا

بوچیا تا حدی شبیه بولینگ است و به صورت تیمی، انفرادی و دونفره در داخل سالن سر بسته برگزار می شود.

هدف در این ورزش پرتاب و یا ضربه زدن به توپ به نحوی است که توپ به هدف مورد نظر برخورد کند.

این بازی در اصل برای افرادی که دچار فلج مغزی بودند، طراحی شده بود ولی پس از گذشت سال ها این ورزش در میان سایر ورزشکارانی که ناتوانی های مختلفی دارند هم گسترش پیدا کرد.

بوچیا چهار دسته بندی ناتوانی جسمی دارد؛ BC۱ تا BC۴. در دسته BC۳ بازیکنان به راحتی قادر نیستند، توپ را حرکت دهند، به همین دلیل تخته شیب دار و سبک وزن در محل نصب می شود تا به حرکت توپ به سمت هدف کمک کند.

در زمان بازی، برخی بازیکنان با تکان دادن سر و یا چشمک با فردی که به آنها کمک می کند، ارتباط برقرار می کنند.

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.